นางร้ายหวนคืนแค้น의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

202 챕터

ตอนที่ 61 คิดเอาไว้แล้วไม่มีผิด

“ท่านย่าช่างเป็นคนที่ยอดเยี่ยม หาผู้ใดเปรียบได้ไม่ เช่นนี้พวกเราก็ไม่ต้องเหนื่อยที่จะทวงสินเดิมจากนางแล้ว เพราะถึงอย่างไรอีกไม่ช้า นางก็จะต้องคายสินเดิมเหล่านั้น แปลงเป็นเงินคืนกลับเข้ามาสกุลฟู่อยู่ดี แผนการนี้ยอดไปเลยเจ้าค่ะ"“คราวนี้ข้าจะดูสิว่า ก่อนที่จะถึงกำหนดงานอภิเษกที่ฝ่าบาทกำหนด นางจะแก้ปัญหาการเงินในสกุลฟู่อย่างไร”เรือนของซานถิงเมื่อซานถิงกลับมาที่เรือน ก็รีบนำสมุดบัญชีมากางดูทันที โดยมีฉีฝูยืนเฝ้าอยู่ข้าง ๆ เพียงเปิดไปไม่กี่หน้า ซานถิงก็วางสมุดบัญชีลงกับโต๊ะทันที“คิดเอาไว้แล้วไม่มีผิด”“มีอะไรหรือเจ้าคะคุณหนู ท่านพึ่งจะพลิกสมุดบัญชีไปไม่ถึงครึ่งเล่มเลยนะเจ้าคะ หรือว่า….”“ข้าคิดเอาไว้อยู่แล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้ เดิมทีสกุลฟู่เป็นสกุลเก่าแก่ แม้ว่าจะรับช่วงต่อในตำแหน่งขุนนางมาสามรุ่น แต่ทรัพย์สินและมรดก กลับมิได้มีมากมายถึงเพียงนั้น ตอนนี้บัญชีในจวนก็แทบจะติดลบ แม้ว่าจะมีร้านค้าผ้าไหมและโรงน้ำชาเล็ก ๆ อยู่ข้างนอก แต่ก็มิได้ทำกำไรมากมายเท่าที่ควร เพราะยังหาคนจัดการไม่ได้”“อะไรนะ เช่นนั้นก็แปลว่า… พวกนางจงใจจะโยนภาระที่หนักอึ้งนี้ มาให้ท่านจัดการ ท
더 보기

ตอนที่ 62 อย่าบอกนะว่า…ดูแลไม่ไหว

วันถัดมา / เรือนเสวียนฮวาเช้าวันนี้ซานถิงตื่นตั้งแต่เช้า เพื่อจะมาคารวะท่านย่า นางรู้ว่าในวันนี้ เสนาบดีฟู่ ฟ่านหลี่ซื่อและหนิงเยว่ จะต้องมาคารวะท่านย่าเป็นธรรมเนียม ดังนั้นจึงเลือกวันนี้ เพื่อจะมาแจ้งทุกคน เมื่อซานถิงมายืนตรงหน้าเรือน ก็ได้ยินเสียงหัวเราะ ดังมาจากข้างใน“คุณหนูเจ้าคะ ดูเหมือนว่าพวกเขา จะมีความสุขมากเลยนะเจ้าคะ”“หึ! ข้าจะดูสิว่าหลังจากนี้ไป พวกเขาจะยังหัวเราะดังได้มากกว่านี้อีกหรือไม่ ไปกันเถอะฉีฝู”“เจ้าค่ะ”“คุณหนูใหญ่มาเจ้าค่ะ”จูหลิงเดินเข้ามาแจ้งกับทุกคนในห้องโถงเล็ก เสียงหัวเราเริ่มเบาลงทันทีเมื่อนางปรากฏตัว“คารวะท่านย่า คารวะท่านพ่อเจ้าค่ะ”“ถิงเอ๋อร์นั่งก่อนสิลูก เหตุใดวันนี้เจ้าถึงตื่นสายนักเล่า เจ้ามาเป็นคนสุดท้ายเลยนะ”เสนาบดีฟู่เอ่ยถาม เมื่อเห็นบุตรสาวคนโตพึ่งจะเข้ามา“ขออภัยเจ้าค่ะท่านพ่อ เมื่อคืนนี้ลูกตรวจสอบบัญชีในจวนจนดึก ก็เลยตื่นช้าไปเล็กน้อย ขอท่านย่ากับท่านพ่อโปรดอภัย”“ช่างเถอะ ๆ มาแล้วก็นั่งลงเถอะ นั่นเจ้าถือสิ่งใดมาด้วย อย่าบอกนะว่า… จะมาบอกย่าว่า รับหน้าที่ดูแลไม่ไหว จนต้องยกกลับมาคืนน่ะ”“ตายจริงคุณหนูใหญ่ ข้าก็คิดเอาไว้แล้วเชียวว่า เจ้าน่ะ
더 보기

ตอนที่ 63 เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!

“ฟู่ซานถิง ในเมื่อเจ้าเป็นผู้ประกาศรับหน้าที่นี้เอง เช่นนั้นก็จัดการเอาเองเลยสิ ตอนนี้เจ้าเป็นคนดูแลจวนมิใช่หรือ หากว่าเงินไม่พอ ก็แค่เอาสินเดิมของมารดาเจ้า ออกมาขายแล้วเปลี่ยนเป็นเงิน ก็ไม่ต้องเดือดร้อนพวกเราใช่หรือไม่เจ้าคะท่านพ่อ ท่านย่า”“ฟู่หนิงเยว่ ทางออกในการแก้ปัญหาที่ข้าบอกว่า มีแค่เพียงทางเดียว ย่อมไม่ใช่เรื่องนั้นแน่นอน หากว่าทุกคนไม่ยอมลดค่าใช้จ่ายส่วนตัวลง เช่นนั้นนับจากนี้ต่อไป ค่าบ่าวไพร่ สาวใช้และรายการสิ่งของที่ซื้อในนามส่วนตัว ข้าจะหักจากเงินเบี้ยหวัดรายเดือนของแต่ละคน หากยังจ่ายไม่พออีก ก็คงจัดการกันเอาเอง”“ว่าอย่างไรนะ!”“ข้ายังพูดไม่จบ ในเมื่อทุกคนไม่ยอมลดการใช้เงินลง เช่นนั้นนับจากนี้ไป เบี้ยหวัดที่จ่ายให้ในทุก ๆ ดือนทุกคนจะได้นำไปบริหารเอง ส่วนเบี้ยหวัดของสาวใช้และบ่าวไพร่ส่วนกลาง ข้าจะจัดการเอง นอกเหนือจากนั้น พวกท่านก็หาเงินจ่ายด้วยตัวเอง”“ไม่ได้นะ เจ้าบ้าไปแล้วหรือฟู่ซานถิง”“ข้าน่ะหรือที่บ้า เจ้ายังฟังไม่จบเลยนะ นี่แค่เรื่องแรกเท่านั้น ฉีฝู เอาบัญชีส่วนเกินมา”“เจ้าค่ะ”“อะ อะไรนะ บัญชีอะไร ส่วนเกินอะไรกัน ท่านแม่เจ้าคะ”ซานถิงเหลือบมองสีหน้าของฟ่านหลี่ซื่
더 보기

ตอนที่ 64 จะรับผิดชอบอย่างไร!

ฮูหยินผู้เฒ่าถึงกับลมแทบจับ ปากคอสั่น ลูกประคำในกำมือตกไปบนตัก เมื่อถูกฟู่ซานถิงย้อนเกร็ดได้อย่างเจ็บแสบ จนนางเถียงไม่ออก เพราะหลักฐานคือสมุดบัญชีที่กางอยู่ตรงหน้า "เจ้า…เจ้า!"“ฮูหยินผู้เฒ่าเจ้าคะ เร็วเข้ารีบไปละลายยาหมอมมาให้ฮูหยินผู้เฒ่า”“ท่านแม่!”เสนาบดีฟู่รีบวิ่งเข้าไป และดึงยามาให้ฮูหยินผู้เฒ่าสูดดม ซานถิงรู้ว่านี่เป็นแค่อุบายเท่านั้น จึงไม่ได้ใส่ใจมาก“นี่มันบ้าเกินไปแล้วฟู่ซานถิง เจ้าถึงกับทำให้ท่านย่าล้มป่วย เจ้าจะรับผิดชอบอย่างไร!"“อ้อ เมื่อเจ้าพูดออกมาเช่นนั้นก็ดีเลย ค่ารักษารวมถึงค่ายาทั้งหมด ก็คิดรวมกับเบี้ยหวัดรายเดือนเช่นกัน หากมีการเบิกเพิ่มจากงินในจวน ไม่ว่าจะเป็นการเรียกหมอมารักษา หรือสั่งซื้อยาจากข้างนอก ก็จะต้องจ่ายเอง หากมาขอเบิก ข้าก็จะลงบัญชีส่วนเกินเอาไว้ แล้วค่อยมาตามจ่ายทีหลัง”“เฮ่อเอ๋อร์ แม่ไม่เป็นไร ยังไม่ต้อง…ไม่ต้องเรียกหมอมาก็ได้”เมื่อรู้ว่าจะต้องจ่ายเองทั้งหมด ฮูหยินผู้เฒ่าก็รีบสั่งห้ามทันที ซานถิงรู้ดีว่าผู้ที่ปรับตัวได้ราวกิ้งก่า ไม่มีใครเกินท่านย่าของนางผู้นี้อีกแล้ว "นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะฟู่ซานถิง แล้วข้าจะหาเงินมาจากที่ไหนมาจ่ายกันเล่า”ซา
더 보기

ตอนที่ 65 ความลับของฟ่านหลี่ซื่อ

“เจ้าค่ะ”วันนี้ฟู่ซานถิงทำให้จวนสกุลฟู่ ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางฤดูร้อน หลังจากที่นางได้อำนาจการดูแลจวนมา ก็ทำให้ทั้งจวนสั่นคลอน หลังจากนั้นฉีฝูที่ออกไปจัดสำรับมาให้ก็พบว่า เรือนใหญ่ของฮูหยิน และเรือนเสวียนฮวา เริ่มจัดการกับสิ่งของและทรัพย์สินบางส่วน เพื่อจะได้รีบหาเงินนำมาใช้หนี้“ข้างนอกนั่นวุ่นวายกันไปหมด คุณหนูรองกรีดร้องราวกับคนบ้า ที่ฮูหยินขายสาวใช้ของนางไปถึงสามคนในทีเดียว ส่วนฮูหยินผู้เฒ่า ก็เริ่มเก็บเครื่องเรือนและของราคาแพงลงหีบ เพื่อจะให้สาวใช้นำไปขายเจ้าค่ะ คุณหนูครั้งนี้ท่านคิดว่า… พวกนางเริ่มหวาดกลัวท่านจริง ๆ หรือว่าแค่แสร้งทำไปอย่างนั้นเองเจ้าคะ”ซานถิงวางพู่กันไปกับแท่น เมื่อฟังฉีฝูรายงานจบ รอยยิ้มก็คลี่ออกมาเล็กน้อย“พวกนางไม่ได้กลัวข้าหรอก ที่ยอมขายทรัพย์สินที่เกินจำเป็นไป บางทีอาจจะเป็นการช่วยนางทางอ้อมก็ได้”“อย่างไรหรือเจ้าคะ ข้าไม่เข้าใจ”“ฟ่านหลี่ซื่อเป็นคนที่เคยจนแล้วมาร่ำรวย นางใช้เงินฟุ่มเฟือยเพราะตลอดชีวิตไม่เคยมั่งมี ก็เลยซื้อของที่ไม่จำเป็น รวมถึงสาวใช้บ่าวไพร่ที่มาคอยรองมือรองเท้า สุดท้ายก็จัดการไม่ได้ เงินทองที่มีก็ไม่พอใช้จ่าย นางหาทางออกไม่ได้ก็เลยเริ่มทำ
더 보기

ตอนที่  66 เข้าวังครั้งแรก

ซานถิงหันไปและต้องแปลกใจ เมื่อเห็นผู้ทักทายคนใหม่ ที่เดินมาพร้อมกันสองคน นางรู้จักเขาแต่ก็ไม่ชินที่เห็นตอนที่ใส่ชุดขุนนางสีม่วง พร้อมกับหมวกประจำตำแหน่งเต็มยศเช่นนี้ จึงรีบทักทายตามมารยาททันที“คารวะใต้เท้าอวี่ เอ่อ…”“อ้อ นี่คือเจ้ากรมโยธา “ไป๋จื่อหยาง” คิดว่าคงคุ้นหน้าตาเขาแล้วในงานเลี้ยง”“คารวะใต้เท้าไป๋เจ้าค่ะ”“คุณหนูฟู่ตามสบายเถิด ข้าล่ะเบื่อพิธีการเช่นนี้มากที่สุดเลย วันก่อนในงานเลี้ยงไม่มีโอกาสได้ทักทายเจ้า วันนี้บังเอิญได้พบ ยินดีที่ได้รู้จัก”“ไป๋จื่อหยาง” เจ้ากรมโยธาธิการ ดูจะเป็นมิตรและเข้ากับคนง่าย เวลาที่เขาพูด สีหน้ามักจะเปื้อนรอยยิ้มอยู่เสมอ ซานถิงรู้สึกได้ถึงความเป็นมิตร แต่บุคลิกของอวี่โม่ฉินที่มาด้วยกลับเย็นชา สุขุมและนิ่งไม่ต่างกับก้อนหิน ไม่รู้ว่าทั้งสองคนที่นิสัยไม่เหมือนกัน เหตุใดจึงมาสนิทสนมกันได้“วันนี้เจ้าเข้าวังมาด้วยเหตุใดหรือคุณหนูฟู่”“เรียนใต้เท้าอวี่ วันนี้องค์ชายเก้าเชิญข้าเข้าวังเจ้าค่ะ เห็นว่า… ชวนมาเก็บลูกพุทรา”“อะไรนะ! มาเก็บ….เอ่อ ช่างเถอะ องค์ชายเก้าก็มักจะทำอะไรที่แปลกประหลาดเช่นนี้อยู่เรื่อย ก็พอเข้าใจได้"อวี่โม่ฉินรีบหันมาปรามไป๋จื่อหยางที
더 보기

ตอนที่ 67 นี่เขา... ป่วยจริง ๆ หรือ

“ขอบพระทัยองค์ชาย นี่ท่าน… ไม่สบายหรือเพคะ”สีหน้าที่ซีดเผือดมากกว่าวันก่อนที่นางเห็น และน้ำเสียงที่แหบพร่า ทำเอานางรู้สึกแปลกใจ เหตุใดผ่านไปเพียงไม่กี่วัน เขาถึงได้ป่วยลงมากเช่นนี้“ก็แค่โรคเก่าน่ะ ข้าไม่เป็นไรมากหรอก”“แต่วันก่อน ข้ายังคิดว่าท่าน…”“องค์ชาย ได้เวลาดื่มยาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“ขอบใจมากเย่กง”เย่กงยกถาดยามาให้องค์ชายดื่ม กลิ่นยาที่โชยเข้าจมูกนางมา ทำให้ซานถิงรู้ทันทีว่าเขาป่วยเพราะอะไร‘ยานี่มีส่วนผสมของตานเซิน หงฮวา ซานชีและตังกุย ยารักษาเกี่ยวกับโรคหัวใช้ ช้ำในและบำรุงเลือด หรือว่าเขาจะฝืนไปร่วมงานเลี้ยง แท้จริงแล้วแทบจะเดินไม่ไหวจริง ๆ งั้นหรือ’“ซานถิง”“อ้อ ขออภัยองค์ชาย ข้าเสียมารยาทแล้ว”“ไม่หรอกเป็นข้าต่างหากที่เสียมารยาท ที่ต้องให้เจ้ามาเห็นในช่วงที่ยังไม่หายป่วย แค่ก แค่ก แล้วยังเชิญเจ้ามา ขายหน้าเจ้าแล้วจริง ๆ”“องค์ชายอย่าคิดมากสิเพคะ เรื่องการเจ็บป่วยเป็นเรื่องปกติ พระองค์ทรงดูแลสุขภาพให้ดีก่อนจะดีกว่านะเพคะ”เมื่อเห็นว่านางรีบตัดบท เขาก็รีบยกมือขึ้นมาทันที“แม้ว่าข้าจะป่วยเช่นนั้น แต่ก็มิได้จะเสียมารยาทถึงกับเชิญเจ้ามาและไล่กลับเลยหรอกนะ ขอบใจเย่กง”เย่กงนำผ้าค
더 보기

ตอนที่ 68 ต้นพุทราขององค์ชาย

“ค่อย ๆ เดินนะเพคะ”ซานถิงเอ่ยปากที่จะช่วยพยุงเขาไปที่ต้นพุทรา เพราะรู้สึกอยากจะรู้เรื่องขององค์ชายเก้าเพิ่มมากขึ้น นางพึ่งจะเคยเห็นผู้ที่ได้รับพิษ และทนอยู่กับมันมาได้จนถึงตอนนี้ โดยที่ยังมีลมหายใจอยู่ซานถิงนึกเห็นใจเขาและอดคิดถึงตัวเองไม่ได้ เพราะในชาติที่แล้ว นางถูกพวกค้าทาสจับไป ก็เพื่อเอาไปทดลองพิษจนร่างกายไม่ต่างกับเขา กระทั่งเจออาจารย์ที่สอนนางในนั้น เขาสอนให้นางทำพิษเพื่อสู้พิษ จนร่างกายสามารถต้านยาพิษ และทนต่อการถูกพิษ และเรียนรู้การรักษาพิษที่ได้รับ“ถึงแล้วล่ะซานถิง เจ้าดูสิ”นางมัวแต่คิดอะไรในใจ ระหว่างที่เดินตามระเบียงไม้มากับเขาอย่างใจลอย จนกระทั่งองค์ชายเก้าหันมาสะกิด ซานถิงจึงเงยหน้าหันไปมองต้นพุทราขนาดใหญ่ตรงหน้า ซึ่งนางคิดว่าไม่เคยเห็นมาก่อนตั้งแต่เกิดมา“นี่มัน… ต้นใหญ่กว่าที่ข้าคิดเอาไว้เสียอีก”“งั้นหรือ เจ้าลองสูดหายใจเข้าลึก ๆ สิ กลิ่นพุทราที่เริ่มสุกนี่ หอมยั่วยวนใจใช้ได้เลยใช่หรือไม่…แค่ก แค่ก”“ท่านอย่าพึ่งรีบร้อนดีกว่า ยังไม่ค่อยแข็งแรงมาก ท่านนั่งพักเถอะ”“ก็ดีเหมือนกัน”นางหันมาจับเขาไว้แน่น และพาไปนั่งพัก หลังจากที่เดินกันมาไกลพอสมควร เมื่อองค์ชายเก้าเพี
더 보기

ตอนที่ 69 ข้อแลกปลี่ยนขององค์ชาย

“เอ่อ… ข้าขอโทษเพคะ คือว่าข้ายัง….”ฝ่ามือขององค์ชาย รีบเอื้อมมาจับนาง เพื่อให้นางรู้สึกอุ่นใจ และไม่ตกใจกับคำล้อเล่นของเขา ก่อนจะตอบกลับไป“สำหรับเจ้ากับข้า อย่าใช้คำว่าขอความช่วยเหลือ หากมีสิ่งใดที่เจ้าอยากให้ข้าช่วยทำ แค่บอกมาคำเดียวข้าก็ยินดีที่จะช่วยเจ้าเต็มที่ ไหนลองว่ามาสิ เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร”ซานถิงยิ้มขึ้นมาในทันที เมื่อองค์ชายเก้าพูดเช่นนี้ออกมา นางคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่มาหาเขาในวันนี้ “จริงหรือเพคะ”“แน่นอน แต่ข้าก็มีข้อแลกเปลี่ยนนะซานถิง”“ข้อแลกเปลี่ยนหรือเพคะ เช่นนั้นท่าน… ต้องการสิ่งใดหรือเพคะ”“เจ้าน่ะเอาแต่เรียกข้าว่าองค์ชาย ๆ จนข้ารู้สึกเอียนจะแย่แล้ว ในเมื่อพวกเราเป็นคู่หมั้นกัน แม้ว่าจะเป็นตามราชโองการ แต่สำหรับข้าแล้ว ช่างเถอะข้าจะบอกว่า ในเมื่อข้าเรียกเจ้าว่าซานถิง เช่นนั้นต่อไปเมื่อเราอยู่ด้วยกัน เจ้าก็เรียกขานข้าด้วยนามเถิด”“อย่างไรนะเพคะ แต่ว่านั่นเป็น…”“ทำไมล่ะ หรือว่าในยามเข้าหอ เจ้าก็จะยังเรียกข้าว่าองค์ชายเช่นนี้อยู่ร่ำไปงั้นหรือ”ซานถิงรู้สึกว่าใบหน้านางร้อนผ่าวราวกับจับไข้ เมื่อถูกองค์ชายเก้าที่เริ่มพูดจารุกเข้ามา ทำเอาหัวใจที่แทบไร้ความรู้สึกของนาง
더 보기

ตอนที่ 70 เชื่อใจและไว้ใจ

“เช่นนั้นข้าก็ไม่รั้งเจ้าเอาไว้แล้ว พุทรานี้อย่าลืมเอากลับไปด้วย อีกสองวันข้าจะให้คนเก็บที่เหลือ แล้วเอาไปส่งเจ้าที่จวน”“ขอบคุณท่านมาก จริงสิเพคะ ยานี้ข้าให้ท่านเก็บเอาไว้”ว่าแล้วนางก็ยื่นขวดยาสีขาวให้เขา ซือหยางรับมาด้วยความแปลกใจ“นี่คือ… ยาอะไรงั้นหรือ”“เป็นยาที่ข้ามักจะพกติดตัวเอาไว้ ยาสมานพิษสิบสองชนิด ไม่ว่าจะพิษเก่าใหม่ ร้ายแรงเพียงใด หากกินยาเม็ดนี้เพียงเม็ดเดียวก็จะสามารถระงับพิษได้ชั่วคราว ไม่ถึงกับแก้พิษทั้งหมดได้ แต่ก็ช่วยให้ร่างกายทนกับพิษได้เป็นระยะ ยานี้ทำมาจากแมลงพิษ ท่าน... จะกล้ากินหรือไม่"“อะไรนะ แมลงมีพิษ นำมาทำยางั้นหรือ”องค์ชายเก้ารีบเปิดฝากขวดยา และเทยาลูกกลอนเม็ดสีดำสนิทออกมากลิ้งดูที่ฝ่ามือ สีหน้าตกใจของเขา ทำให้ซานถิงรีบพูดออกมา "ข้าชำนาญการสกัดพิษจากแมลงมีพิษ ใช้พิษเพื่อรักษาพิษ ท่านอาจจะยังไม่คุ้นเคย แต่หากท่านกลัว…ซือหยาง!”จวินซือหยางมองยาในฝ่ามือ และรีบกลืนเข้าไปทันที ต่อหน้านาง ทำเอาผู้ที่พึ่งให้ไป ถึงกับตกใจเพราะไม่คิดว่า องค์ชายจะเชื่อใจนางถึงเพียงนี้“นี่ท่านไม่กลัวหรือว่า ข้าจะวางยาพิษท่านน่ะ”“ในเมื่อเจ้าเป็นคนให้มา ข้าย่อมเชื่อใจเจ้าอย่างแน่
더 보기
이전
1
...
56789
...
21
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status