All Chapters of Ninong Stranger (SPG/TAGALOG STORY): Chapter 31 - Chapter 40

Mahina niyang tinawanan ang tinuran ko. Kahit pagod na pagod ako, hindi ko magawang alisin ang tingin sa kaniya. His chest was still heaving, glistening with sweat under the dim lights of the room. He looked like a god who just finished a war he thoroughly enjoyed winning. "Bukas na lang?" nanunukso niyang ulit, hinawi ang ilang hibla ng buhok na dumikit sa pawisan kong noo. "I’ll hold you to that, Claire. Make sure you're ready, because I won't be as gentle as I was today." ‘Gentle? Sa lahat ng madidiin mong baon sa akin, gentle pa sa'yo 'yun sa'yo?’ iyan ang isasagot ko sana sa sarkasmong tinig pero sa kawalan ko ng lakas ay inilingan ko na lang siya. Hindi na rin siya nagsalita ulit. Sa halip ay dahan-dahan niya akong hinila para mapahiga sa kaniyang braso. Ako nama'y pinili kong isandal ang ulo sa kaniyang dibdib para gawing unan. Pipikit na sana ako para umidlip lang muna pero sadyang mapaglaro ang tadhana dahil hindi pa man ako tuluyang nakakaidlip ay biglang tumunog ng ma

Naiwan akong nakatayo sa harap ng salamin, suot ang gown na hindi ko naman alam kung gusto ko ba talaga. Ang bigat lang kasi sa pakiramdam. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa gown o dahil sa katotohanang ikakasal na nga ako sa lalaking hindi ko naman lubos na kilala, at higit sa lahat, hindi ko mahal."Madame? Isusukat na po ba natin 'yung susunod?" mahinhin na tanong ng coordinator."No, this is fine. I'll take this one," walang gana kong sagot. Wala na rin naman akong lakas na mag-fit pa ng panibago. Sa totoo lang, kahit basahan pa ang isuot ko sa kasal, wala nang magbabago sa katotohanang ikakasal na talaga ako sa kaniya sa Sabado.Mabilis na kumilos ang mga staff. Inayos nila ang mga dapat i-adjust sa gown habang ako ay parang estatwa na lang na nakatitig sa kawalan. Nang matapos sila ay agad silang nagligpit ng mga gamit para umalis na. Alas-singko na ng hapon nang makaalis sila. Dumiretso ako sa kusina para kumuha ng tubig, pero bago ko pa maabot ang pitsel ay naramdaman ko ang

Ilang oras din ang lumipas na tanging mahinang ugong lang ng makina ng jet ang naririnig ko. Sinubukan kong matulog pero bawat pikit ko, ang supladong mukha ni Gab ang nakikita ko. Tuloy, mas lalo akong naiinis sa kaniya."We’re here," mayamayang pukaw niya sa akin.Hindi ko namalayang nakaidlip pala ako. Pagdilat ko, bumungad sa akin ang kulay turkesang asul ng dagat mula sa bintana. Sa gitna n'un ay isang luntiang isla na may puting buhangin. May moderno itong villa na nakatayo sa tuktok ng burol, overlooking the entire ocean. Sobrang ganda. Gusto kong tumili sa pagkamangha pero dahil inis pa rin ako sa may-ari, pinigilan ko ang sarili. Pagkababa namin ng jet, agad kaming sinalubong ng isang yate. Dinala kami niyon sa mismong dalampasigan. Ang init ng araw at ang amoy ng dagat ay sumalubong sa amin. Inilahad ni Gab ang kaniyang palad para alalayan ako sa pagbaba ng yate, pero iniwasan ko lang iyon at mag-isa akong tumalon sa buhangin. Narinig ko ang mahina niyang pagtawa sa likuran

Magdamag akong gising pero hindi na ako lumabas ng kuwarto. Hindi na rin bumalik si Gab. Siguro ay sa ibang kuwarto siya dito natulog. At wala akong pakialam. Ngayon lang sa akin nag-sink in ang inasal niya kanina. Tsk. Kung ganoon pala na wala pa rin siyang pinagbago, edi ituloy ko na rin ang plano ko noong una— ang ipa-realize sa kaniya kung gaano kamaling desisyon na ako nga ang napili niyang pakasalan! Ugh! Ano ba'ng pumasok sa utak ko para umiyak kanina?! Bakit? Sino ba siya para iyakan ko? Tumayo na lang ako mula sa kama at nagbabad sa bathtub. Doon ay medyo na-relax ako at nakaidlip na rin. Kinabukasan ay walang gana akong sumabay sa kaniya sa almusal. At base sa pinakita din niyang ekspresyon ay mukhang ganoon din siya, wala siyang imik at hindi man lang ako tinapunan ng katiting na tingin. Pinagkibit-balikat ko na lang iyon at hindi na rin siya kinausap hanggang matapos ang almusal namin. Habang inaayusan ako ngayon ng mga stylist, wala pa rin akong kibo. Hinayaan ko la

"You're… crazy! Anong every year? ’Di porke bumigay ako sa'yo ngayon, bibigyan na rin kita ng karapatan sa part na ’yan!" singhal ko habang pilit na hinahabol ang hininga. He didn't answer with words. He just smirked again, a dark and hungry look in his eyes. Bago pa ako makapangalap ng lakas para itulak siya ay muli niya akong hinila palapit sa kaniya. "Then don't ever challenge me," he whispered, his voice vibrating against my skin. "You wanted a grand life. You wanted to spend my money. This is the price you pay." Marahas akong napasinghap. "Fine! Then make sure you have enough to buy a whole country, because I'm going to make sure you'll regret every cent you spend on me!" Syempre hindi ko pa rin siya pagbibigyan. Ang plano ko ay ubusan ang pera niya para naman maramdaman niya ang mga nasa ibaba niya. At wala sa plano ko ang bigyan siya ng anak! I'm too young for that, isa pa, bakit ko naman gugustuhin na ang tulad niya ang maging ama ng magiging mga anak ko? No way! Gabi