All Chapters of Ninong Stranger (SPG/TAGALOG STORY): Chapter 41 - Chapter 50

Gabi na pero ang inis ko ay hindi man lang nabawasan. Kung tutuusin ay mas lalo lang yata nadadagdagan tuwing naiisip ko ang pang-iinsulto niya sa akin. Mabuti na lang talaga at hindi na siya pumasok rito sa kuwarto kasi baka hindi na ako makapagpigil. Kung hindi lang ako nakaramdam ng gutom ay hindi ako bababa para sa hapunan. Pagbaba ko sa dining area, nandoon na siya. Hindi ko alam kung sino ang naghahanda ng kinakain namin dito pero tingin ko ay siya rin dahil wala naman akong nakikitang ibang tao dito. Anyway, wala na akong pakialam sa parteng iyon. Tahimik na lang akong naupo sa tapat. Wala akong balak na kausapin at inisin siya. Wala rin naman akong mapapala kung iinisin ko pa siya ngayon dahil sa akin din ang balik. Sa huli ay ako lang din ang naiinis, tsk. Nagsimula na kaming kumain. Maging siya ay wala rin kibo, tanging tunog lang ng kubyertos ang naririnig sa buong hapag. Hanggang sa may inilapag siyang maliit na teal-colored box sa gilid ng plato ko. "You asked for th

"What the hell?! Paano mo nalaman ang tungkol d'yan, ha?! Huwag mong sabihing…" He chuckled, a low and vibrating sound that sent shivers down my spine."I don't need to read your messages, Claire. I just know how that petty little brain of yours works," he whispered, his eyes scanning my face. "You want to spite me. You want to see me burn with jealousy. Don’t even try. Because the moment you smile at another man, I'll make sure he never steps foot in that hospital again. Do you understand?""You're a monster! Napaka-controlling mo!""I prefer the term 'possessive'," he corrected, then finally stood up straight, giving me room to breathe. "Go change. We’re having dinner with some of my associates tonight. And wear the dress I picked out for you. It’s in your closet.” "Ayoko! May lakad ako!" pagsisinungaling ko kahit wala naman talaga."You don't have any plans. I checked your schedule with the university and even your Facebook activity just now. So, unless you want me to carry you

Dumeretso ako sa second floor at binuksan na ang pinto ng kwarto ni Chloe. Nakita ko siyang nakaupo sa sahig, seryosong naglalaro sa kaniyang tablet, pero nang makita ako ay agad itong tumayo at sinalubong ako. "Ate Claire!" Nagyakapan kaming dalawa nang mahigpit. "Miss na miss kita, Chloe!" "I missed you too, Ate! Akala ko talaga hindi ka na babalik," sabi niya, sabay hila sa akin paupo sa kama niya. "Ate, totoo ba? I heard them talking… kasal ka na raw kay Kuya Gab? Like, for real?" Bumuntong-hininga ako at hinaplos ang buhok niya. "Unfortunately, yes. Biglaan ang lahat, e. Hindi ko rin alam kung paano ipapaliwanag sa'yo pero heto na, Mrs. Yohiko na ang Ate mo." "Wow... so rich na tayo?" inosente niyang tanong na nagpangiwi sa akin. "But Ate, he looks so scary. Parang lagi siyang galit. Is he mean to you?" "More than mean, Chloe. He’s definitely a monster!" iyan sana ang gusto kong isagot pero dahil bata pa siya, pinigilan ko ang sarili ko. Sa halip ay sinabi kong ubod ito n

Napabuntong-hininga na lang ako bago nagsimulang maglakad patungo sa Female Ward. Bawat hakbang ko, ramdam na ramdam ko ang pagsunod ng dalawang lalakeng naka-barong sa likuran ko. Hindi sila lumalapit, pero sapat na ang presensya nila para magbulungan ang mga pasyente at nurses na nadadaanan namin. "Claire, wait!" Napatigil ako nang habulin ako ni Marikit. Hingal na hingal siya at bakas ang pagkalito sa mukha. "I don't get it. Parang kelan lang, halos ipaglaban mo si Rave sa mga magulang mo. Tapos ngayon, biglang may asawa ka na? Ayos ka lang ba? Pinilit ka ba nila?" mahinang tanong niya habang nakatingin sa mga bodyguards ko. Medyo kumirot ang puso ko dahil bakas na bakas ang pag-aalala sa boses niya. "It’s complicated, Marikit. Please, huwag muna natin siyang pag-usapan. Gusto ko lang matapos 'tong duty ko nang payapa." Napamaang siya. Gusto pa sana niyang magtanong kaso tinawag na siya. Nagpatuloy ako sa paglalakad at diretsong pumasok na sa ward. Pero imbes na ang karaniwang

"Claire, pinapatawag ka ni Sir Ryan sa opisina niya," mayamayang sabi ni Marikit na ngayon ay hindi na rin makatingin nang diretso sa akin. Dumeretso ako sa office at doon ay nakita ko si Sir Ryan na may hawak na folder. "Claire, I just want to inform you that your case study is already being handled. Mr. Yohiko requested that you be given a private office to do your paperwork. You don't have to stay in the common study area with the others." Hindi ko na naitago ang frustration ko at mariin nang napapikit. Halos maluha-luha akong lumapit lalo kay Sir at hahawakan sana siya sa magkabilang kamay kaso tila takot na takot niya itong iniwas sa akin. "Sir, please... ayoko po ng ganito," umiling-iling ako habang nakayuko na. “Gusto ko pong makasama ang mga batchmates ko. Nursing is a team effort, right? Hindi niyo po ba ako kayang pagbigyan ngayon?" pakiusap ko. Malalim siyang napabuntong-hininga, pagkatapos ay tiningnan ako na may bakas ng awa. "I know, Claire. I really do. But your