All Chapters of Ninong Stranger (SPG/TAGALOG STORY): Chapter 71 - Chapter 80

Kinabukasan, maaga akong nagising. Hindi na ako umuwi; sa silya na lang sa tabi ni Gab ako napaidlip para kung sakaling may kailanganin siya ay ako na agad ang gagawa. Pagmulat ko, naabutan ko siyang nakaupo na at pilit na inaabot ang tray ng pagkain sa kaniyang harap."Do you always stare at people right after you wake up, or is that just part of your 'delusional wife' starter pack?" suplado niyang bungad sa akin. Inayos ko ang sarili ko at tumayo para tulungan siya sa pagkain. "Nananiguro lang na humihinga ka pa. Nursing instinct.""I don't need your instincts. I need my lawyer. Why isn't he here yet?" reklamo niya sabay tabig sa kamay ko nang tangka ko siyang susubuan. "And I’ve been thinking about what you said yesterday. The Vogel contract. If you really closed that deal, tell me, what was the primary condition I set for the logistics clause?""Fifteen percent discount on the first three shipments at kailangan ng guaranteed cold-chain insurance para sa pharmaceutical components,

Hindi ko na siya sinagot at tinalikuran ko na siya. Mabilis akong lumabas ng silid para makapagpahinga na rin. Sa sumunod na tatlong araw, naging routine ko na ang pag-asikaso sa kaniya mula umaga hanggang gabi. Hindi muna ako pumasok sa kumpanya para lang mabantayan ang kaniyang pagpapagaling. Akala ko nga ay magiging madali ang set-up naming dalawa sa loob ng bahay, pero nagkamali ako. Gab was constantly testing my patience. Halos lahat ng ihanda kong pagkain ay ayaw niyang kainin. At bawat kilos ko ay lagi niyang kinokwestiyon habang pinapamukha sa akin ang matinding pagdududa. "Is this table always this quiet when we eat? It feels like a fvcking funeral," reklamo niya noong ikalawang gabi habang magkatapat kami sa hapunan. "Gusto mo ba ng may background music? O gusto mong kantahan kita?" sarkastiko kong sagot nang hindi siya tinitingnan. He let out a dry, irritated chuckle. "No, thank you. I value my eardrums. I just find it amusing how a 'loving wife' can turn this cold aft

Nagtungo siya sa couch at padabog na naupo roon habang nakakuyom ang panga. Hindi ko na lang siya pinansin at minabuti kong ipagpatuloy ang tambak kong trabaho, kahit na ramdam ko ang mabibigat niyang titig sa akin mula sa gilid. Lumipas ang halos tatlong oras na ganoon lang ang set-up namin. Ang tanging naririnig sa loob ng malawak na opisina ay ang paglipat ko ng mga pahina at ang mabilis na pag-type ko sa laptop. Kaso sa sumunod na oras ay nagsunod-sunod na rin ang pagrereklamo niya. "The lighting in this room is terrible. How do you even work here?" "That coffee smells like battery acid, Claire. Tell your secretary to buy a better brand." "Are you going to sign that document or just stare at it until it burns a hole through your desk?" Ilan lang iyan sa mga walang kwenta niyang himutok. At katulad kanina, hindi ko siya pinansin. Hinayaan ko lang siyang magmaktol sa gilid habang patuloy ako sa pagre-review ng mga financial statements at pagpirma sa mga naiwang backlogs. Nang

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Pero imbes na manghina sa harap nila, isang malakas at sarkastikong tawa ang pinakawalan ko. "Ako? Lalayas sa sarili kong bahay?" turo ko sa sarili ko habang nakataas ang isang kilay. "Kung may dapat mang palayasin dito ngayon, ’yang babaeng ’yan! Ang kapal ng mukha!" dinuro ko na naman si Beatrice pero mabilis siyang naiiwas sa akin ni Gab. Sa unang pagkakataon matapos ang ilang minuto, binitawan ni Gab ang pisngi ng babae saka niya ako nilingon na may matatalim na tingin."I don't care about whatever papers you forged while I was asleep," malamig at mariing saad ni Gab. Lumikha ng mabigat na awra ang kaniyang matangkad na tindig. "This is my property. And right now, you are nothing but a stranger threatening my guest. If you won't step out of that door, I will make sure the security drags you out myself.""Stranger, huh?" Halos mapatid ang ugat ko sa leeg sa sobrang panggigil. Tumingin ako sa likod niya kung nasaan si Beatrice, na ngayon

Sunod-sunod na lagok pa ang ginawa ko hanggang sa kalahati na sa bote ang nabawas ko. Ang init ng alak ay gumagapang na sa buong sistema ko, pero nananatiling malinaw ang imahe ng mukha ni Gab at Beatrice sa utak ko. Nakakairita. Sobrang nakakasuka. "Ma'am, baka gusto niyo po ng pulutan? O kaya iced water?" untag sa akin ng bartender na halatang kinakabahan sa kumpas ng pag-inom ko. "I'm fine," malamig kong sagot. Binalingan ko ang paligid ng kinaroroonan kong VIP lounge. Sobrang tahimik. Pakiramdam ko ay mas lalo lang akong nalulunod sa sarili kong mga iniisip. Hindi ko maramdaman ang 'distraction' na hinahanap ko kung dito lang ako. Kaya naman bitbit ang baso at ang bote ng tequila, tumayo ako at lumabas ng lounge para lumipat doon sa main bar counter, kung nasaan ang medyo mas malakas na tugtog at bukas na espasyo. Walang katao-tao ang bar pero at least dito, rinig na rinig ko ang tugtog. Mas gusto ko ang maingay ngayon para matakpan ang ingay sa utak ko. Padabog akong naupo sa