All Chapters of Ninong Stranger (SPG/TAGALOG STORY): Chapter 81 - Chapter 90

Pagkasarado ko ng pinto ng kuwaro ko ay malakas at malalim akong napabuga ng hangin. Napasandal ako sa pader habang hawak-hawak na ang bandang dibdib ko. Lasing ako, oo. Ramdam ko ang pag-ikot ng paligid at ang bigat ng talukap ng mata ko, pero wala... hindi pa rin no'n magawang patayin ang inis at sakit na patuloy na sumasaksak sa dibdib ko dahil sa pinaggagawa ni Gabriel ngayon. Bwisit talaga. Inilabas ko na lang ang cellphone ko mula sa bulsa ng blazer ko saka iyon binuhay. Buong araw ko talaga ito pinatay para hindi ako makontak ni Sarah. At tulad nga ng inaasahan ko, ang tawag niya ang bumungad sa akin. Mabilis ko itong sinagot. "Sarah—" "Diyos ko, Madame Claire! Salamat naman at sumagot din kayo!" estiriko niyang bungad sa kabilang linya. "Kaninang umaga ko pa po kayo tinatawagan! Tinawagan din po ako ni Sir Gab, tinanong kung nasaan kayo. Sabi ko noong una nasa meeting kayo pero nang hindi na kayo dumating ay napaamin ako ng wala sa oras. Nasaan po ba kayo ngayon? Okay lang

“Gabriel! Hoy, gumising ka!” Nanginig ang buong katawan ko habang nakaluhod sa sahig, marahang niyayanig ang kaniyang balikat, kaso wala siyang tugon. Ang mukha niya ay nananatiling maputla, at ang mabibigat niyang paghinga ay ang tanging senyales na buhay pa siya. Diyos ko, ano'ng ginawa ko? "Tulong! Manong! Beatrice! Tulong!" histeriko kong sigaw habang patuloy na tinatapik ang pisngi ni Gab. Hindi pa man din nakakalipas ang ilang segundo ay marahas na bumukas ang pinto, iniluwa niyon si Beatrice na hinihingal pa, gulo-gulo pa ang buhok mula sa pagsabunot ko kanina. Saglit siyang natigilan nang bumaba ang tingin niya sa walang malay na asawa ko. "Gabriel!" tili niya. Agad siyang sumugod papalapit sa amin. Bago ko pa man mahimigan ang susunod niyang gagawin ay marahas na niya akong naitulak sa balikat kaya napaupo ako sa sahig sabay nabitawan si Gab. "Lumayo ka sa kan'ya! Ano'ng ginawa mo sa kaniya, huh?!" galit na galit niyang bulyaw sa akin habang kinakabig ang ulo ni Gab

Si Beatrice ang nagsarado ng pinto pagkatapos niyang alalayan si Gab. Naiwan akong nakatayo sa gitna ng hallway habang nakatitig pa rin sa natapong chicken sopas sa sahig. Sa huli ay nagpatawag ako ng staff upang linisin iyon at umuwi na rin. Pagkauwi ay dumiretso ako sa kwarto ko, naglinis ng katawan, at nahiga. Doon ko napagtanto na hindi ko na kayang lunukin ang paulit-ulit na pagtataboy sa akin ni Gab. Masyado ko nang ibinaba ang dignidad ko para sa lalaking hindi pa ako naaalala. Kaya bago pa ako tuluyang mabaliw, nagdesisyon na ako. Hindi na ako babalik doon. Kinabukasan ay maaga akong nagising at maaga ring pumasok sa kumpanya. Ginugol ko ang buong araw ko sa pagtatrabaho. Mula alas-otso ng umaga hanggang gabi, sa mga papeles lang ang focus ko, binabasa ang mga pending contracts, at pinipirmahan ang mga natambak na financial reports ng kumpanya ni Gab habang wala siya. I made myself extremely busy para lang hindi pumasok sa isip ko ang mukha niya at ang mga maanghang na sali

Hinila ako ni Simon palabas ng dance floor habang protektado ng malalaking braso niya ang likod ko laban sa mga nagkakagulong tao. Dire-diretso ang mabilis niyang hakbang patungo sa VIP lounge sa itaas kung nasaan ang tahimik at eksklusibong espasyo. Pagkapasok namin doon ay marahan niya akong pinaupo sa malambot na couch bago niya mabilis na inilabas ang cellphone niya upang sagutin ang kanina ko pa naririnig na tumatawag sa kaniya. "Yeah? Send security to the front door right now. Clear the area and call the police if they don't stop," seryoso at may awtoridad niyang utos sa kausap. "No, don't let anyone get near the back exit. I'll be down in a minute.” Nakatitig lang ako sa kaniya habang pilit kong idinidilat ang mabibigat kong mga mata. Sobrang labo na talaga ng paningin ko sa tindi ng kalasingan, at ang kaninang lakas ko sa dance floor ay biglang napalitan ng matinding panghihina ng katawan. "S-sino raw ang nagwawala sa labas?" tanong ko agad nang tapos na siya makipag-usap

Pumihit ako pabalik sa direksyon ng pinagparadahan ko ng kotse. Malabo na ang paningin ko dahil sa mabilis na pag-uunahan ng mga luha ko sa pagpatak. Ang sakit na naramdaman ko sa ospital ay walang-wala sa tindi ng saksak na inabot ng puso ko ngayon. Kung pwede lang humagulgol dito ay ginawa ko na, pero sa halip ay mabilis kong pinaandar ang sasakyan pabalik sa bar ni Simon. Oo, sa bar na naman ni Simon. Wala naman akong alam na mapupuntahan para maglabas ng hinanakit kundi doon lang. Pagkaparada ko sa harap ng bar ay mabilis akong bumaba at tinungo na ang entrance nito. Tuloy lang sa pagpatak ang mga luha ko pero hinayaan ko lang. Nang makita ko si Simon sa may counter ulit ay agad akong naglakad patungo doon. "Simon..." paos at nanginginig kong tawag. Mabilis siyang napaangat ng tingin sa akin. At nang makita niya ako ay para siyang nakakita ng multo kung makatayo ng mabilis. "Claire? Hey, what happened?" lapit niya sa akin sabay hinawakan ako sa magkabilang balikat. "Pasen