All Chapters of สายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์: Chapter 11 - Chapter 20

54 Chapters

บทที่ 11

หลังจากที่ฟ่านลั่วซีตัดสินใจได้ว่าจะหนีไปที่เมืองชิงสุ่ย เธอก็รีบเตรียมตัวในทันที ปึกเงินหนึ่งร้อยหยวนที่มัดรวมกันไว้เจ็ดปึกใหญ่ น้ำหนักรวมกันประมาณแปดกิโลกรัม นับว่าไม่ได้มากเกินกว่าที่เธอจะหิ้วหนีไหวอย่ามาดูถูกเด็กใช้แรงงานอย่างเธอนะ!ฟ่านลั่วซีฟาดอาหารมื้อเช้าชุดใหญ่ลงท้องอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปสำรวจของรอบห้อง พบว่าเสื้อผ้าของ ‘พ่อ’ บุญทุ่มคนเมื่อคืนยังแขวนเรียงรายราวกับว่าอีกไม่นานเขาก็จะกลับมา รวมถึงข้าวของบางอย่างที่บังเอิญจำเป็นต่อการหนีของเธออีกด้วยนับว่าอีกความโชคดีคือเป่ยได้สั่งสอนเธอมาอย่างรอบด้าน ฟ่านลั่วซีจึงสามารถเปลี่ยนลุคของตัวเองให้กลายเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นได้ด้วยเสื้อผ้าของ ‘พ่อ’ บุญทุ่มฟ่านลั่วซีเลือกสวมเสื้อฮู้ดตัวโคร่งสีเข้มทับเสื้อยืดข้างในเพื่อพรางหน้าอก และสวมกางเกงวอร์มผ้าหนาที่มีสายรัดเอวช่วยพรางสัดส่วนโค้งเว้าของผู้หญิงส่วนผมยาวสลวย ฟ่านลั่วซีใช้ถุงเท้ากีฬาคู่ใหม่มาตัดปลายออกแล้วสวมครอบหัวเหมือนตาข่ายเก็บผม ขมวดผมเป็นมวยต่ำแล้วยัดเข้าไป สวมหมวกฮู้ดทับแล้วดึงสายรูดให้กระชับพรางกรอบหน้า
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 12

“พี่! นังนั่นมันออกมาแล้ว!” เสียงทุ้มต่ำร้องบอกเพื่อนอีกคนที่กำลังปรับเบาะพักสายตาอยู่ในรถเอสยูวีสีดำฟิล์มมืดสนิทที่จอดนิ่งสนิท บริเวณหัวมุมถนนห่างจากโรงแรมเจียงเจิ้นไม่กี่ร้อยเมตรภายในรถที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ เอ้อร์ฮั่วกำลังจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตในมืออย่างไม่วางตา “พี่ออกรถตามมันไปได้เลย!”อาเล่อ คู่หูร่างยักษ์ผู้รับหน้าที่คนขับยกเปลือกตาอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะลุกขึ้นนั่งปรับเบาะให้เข้าที่ ชะโงกหน้ามองหน้าจอแท็บเล็ตที่จุดสีแดงบนแผนที่ดิจิทัลเริ่มกะพริบถี่ ๆอาเล่อขยับแว่นดำพลางแค่นยิ้มมุมปาก “หึ... ในที่สุดยัยกระต่ายน้อยก็โผล่หัวออกมาสักที ดูจากพิกัดแล้วน่าจะหนีออกทางด้านหลังลานจอดรถ ฉลาดดีนี่นา แต่เสียใจด้วยที่เหนือฟ้ายังมีพวกเรา”“แม่งเอ๊ย... ลำบากพวกเราต้องมาตามเก็บกวาดงานเน่า ๆ ของไอ้เฉินเฮ่าอีกแล้ว” เอ้อร์ฮั่วบ่นพึมพำ ในขณะที่อาเล่อเหยียบคันเร่ง “แค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนเดียวยังปล่อยให้หลุดมือไปได้ เสียชื่อเป่ยชะมัด”“กี่ครั้งแล้วที่มันทำงานพลาดแล้วเราต้องมาเก็บกวาดแบบนี้ให้ทุกที... เ
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 13

บรรยากาศภายในโถงทางเดินหรูหราของโรงแรมเจียงเจิ้น โรงแรมระดับหกดาวดังก้องไปด้วยท่วงทำนองของดนตรีคลาสสิกที่แว่วกังวานมาจากห้องบอลรูมขนาดใหญ่งานวิวาห์สุดอลังการที่ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติของเจียงอวี้เฉิง บุตรชายคนโตแห่งตระกูลเจียงเพิ่งจะเสร็จสิ้นไปอย่างชื่นมื่นไร้ที่ติเจียงซือหยางในชุดสูทสากลสีเข้มตัดเย็บอย่างประณีต ซึ่งช่วยขับเน้นให้ภาพลักษณ์อันโดดเด่นของสารวัตรหนุ่มผู้หล่อเหลาให้ดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้นเขาก้าวเดินออกมาด้วยความผ่อนคลายที่งานแต่งงานนี้ผ่านพ้นไปด้วยดี มือหนาเอื้อมขึ้นไปคลายปมเนกไทผ้าไหมที่รัดตึงอยู่รอบลำคอออกเล็กน้อย เพื่อระบายความอึดอัด ก่อนจะเบนสายตาไปทางเฟิงฉีที่เดินตามหลังมา“แม่สาวคนนั้นเป็นไงบ้าง?” เจียงซือหยางเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ “หลังจากที่ฉันออกมา ได้มีร้องโวยวายบ้างหรือเปล่า?”เฟิงฉีส่ายหน้าวืด “ไม่มีเลยครับ นายน้อย”ชายหนุ่มเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะจางหายไป “น่าแปลก... ไม่โวยวายแล้วยอมรับเงินออกไปจากที่นี่ดี ๆ เหรอ?”“ครับ นายน
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 14

บรรยากาศยามโพล้เพล้ทางแถบชานเมือง รถยนต์เอสยูวีคันใหญ่ที่ติดฟิล์มมืดทึบ คนขับกำลังแล่นตะบึงด้วยความเร็วสูงไปตามถนนสายเปลี่ยวที่ขนาบข้างด้วยพงหญ้ารกชัฏสูงท่วมหัวสายตาของเอ้อร์ฮั่วจับจ้องไปที่หน้าจอแท็บเล็ต ซึ่งปรากฏจุดสีแดงกะพริบถี่ ๆ ของสัญญาณจีพีเอสของฟ่านลั่วซีที่กำลังหลบหนีสุดชีวิตเพื่อเอาตัวรอด สัญญาณนั้นเร่งความเร็วไปตามทางเปลี่ยวที่ไร้ยานพาหนะอื่นสัญจรทั้งเธอและพวกเขาต่างเร่งความเร็วจนสุดชีวิต!“ยัยนี่มันฉลาดเป็นกรดจริง ๆ ว่ะ เอ้อร์ฮั่ว สมกับที่หนีจากไอ้เฉินเฮ่ามาได้” อาเล่อเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยระคนชื่นชมหญิงสาว พลางหักพวงมาลัยเอสยูวีเลี้ยวขวับเข้าสู่ถนนลูกรังที่ฝุ่นแดงตลบอบอวลจนมองไม่เห็นทางข้างหน้า“มันรู้แล้วล่ะสิ ว่าเป่ยจะต้องตามล่ามันแน่ นังนั่นถึงได้รีบเผ่นแน่บออกนอกเมืองหลวงทันทีแบบไม่คิดชีวิต ตอนแรกยังคิดว่ามันจะวนกลับไปที่บ้าน เอาบัตรเอาเงินแล้วค่อยหนี แต่ที่ไหนได้ นังนี่กลับหนีออกจากโรงแรมซะงั้น!”เอ้อร์ฮั่วพยักหน้าเห็นด้วยกับลูกพี่ ก่อนจะขมวดคิ้วเห็น เมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นบรรยากาศข้างทาง “แต่น
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 15

“ไปซูเปอร์มาร์เก็ตว่านเจียที่ถนนหนานชางค่ะ! เอ๊ย... ครับ!” ฟ่านลั่วซีรีบดัดเสียงให้ต่ำทุ้ม แล้วมุดตัวเข้าไปนั่งเบาะหลังของรถแท็กซี่ในวินาทีที่รถเคลื่อนตัวออกไป ฟ่านลั่วซีก็หลับตาลงพิงเบาะด้วยใจเต้นระรัว สองมือโอบกอดกระเป๋าเป้แน่น ก่อนที่แขนจะสัมผัสโดนความเย็นของโลหะเส้นเล็กที่ข้อมือเธอรีบถกแขนเสื้อขึ้น สร้อยข้อมือเงินเส้นเล็กที่สวมอยู่สะท้อนแสงจ้า มันคือของรับขวัญจากเป่ยที่มอบให้ในตอนที่เธอรับทำภารกิจแรกของเจียงอวี้เฉิงจู่ ๆ ความเย็นวาบก็แล่นผ่านสันหลัง ฟ่านลั่วซีคิดอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เธอต้องตัดขาดกับเป่ยทุกสิ่งอย่าง ไม่แน่ว่าสร้อยข้อมือเส้นนี้อาจจะมีสัญญาณจีพีเอสอยู่ก็เป็นได้!ด้วยความตระหนก ฟ่านลั่วซีรีบกระชากสร้อยเส้นนั้นออกจนข้อมือแดงเถือก ประจวบเหมาะกับรถแท็กซี่กำลังติดไฟแดงเคียงข้างกับรถกระบะบรรทุกตะกร้าไก่ที่ส่งกลิ่นคาวคลุ้งฟ่านลั่วซีรีบกดปุ่มลดกระจกไฟฟ้าลงเสียงดัง อืดดด...“เฮ้ย! ไอ้หนุ่ม! เปิดทำไม แอร์มันออก!” ลุงคนขับแท็กซี่ตะโกนขึ้นมาทันทีพลางจ้องกระจกหลังตาเขม็ง “น้ำมันแพงนะเว้ย แล้วนั่นจะทำอะไรน
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 16

ฟ่านลั่วซีมาถึงสถานีขนส่งตะวันออกในที่สุด เธอหิ้วถุงช้อปปิ้งใบยักษ์เดินตรงไปที่หน้าช่องขายตั๋วด้วยหัวใจที่เต้นรัว บนหน้าจอขึ้นว่ารถไปชิงสุ่ยมีออกทุกสองชั่วโมง แต่ตัวหนังสือสีแดงกลับกะพริบคำว่าเต็มทุกที่นั่ง ตลอดทั้งวันอย่างน่าประหลาด“เต็มแบบนี้ แล้วจะไปชิงสุ่ยยังไงล่ะเนี่ย...” ฟ่านลั่วซีกัดฟันอย่างร้อนรน “หรือจะรอพรุ่งนี้...”สายตาเธอกวาดไปรอบ ๆ จนเห็นรถบัสปรับอากาศสีชมพูแปร๋นจอดอยู่เยื้องออกไป หน้ารถมีกลุ่มอาม่าในชุดสีสดใสกำลังจัดแถวเช็กชื่อกันอย่างคึกคัก“เที่ยวสุดท้ายของสมาคมรำพัดพยัคฆ์ขาว! ใครยังไม่เช็กชื่อรีบมาเร็ว เดี๋ยวเราจะไปดูพระอาทิตย์ตกที่ชิงสุ่ยกัน!” เสียงหัวหน้าทัวร์วัยกลางคนตะโกนผ่านลำโพงโทรโข่งหื้ม? ไปชิงสุ่ย!?ดวงตากลมโตของฟ่านลั่วซีเป็นประกาย ฝ่าเท้ากำลังจะก้าวออกไปกลับหยุดกึก เมื่อหางตาเหลือบเห็นสภาพการแต่งกายของตนเอง ทัวร์อาม่าจะมีหลานชายได้ยังไง?ฟ่านลั่วซีรีบพุ่งไปที่ร้านขายเสื้อผ้าสไตล์วัยรุ่นท้องถิ่นในสถานีขนส่งตะวันออก ในสถานที่ขนส่งสาธารณะแบบนี้ ย่อมมีเสื้อผ้าอุปกรณ์การแต่งตัวและ
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 17

แสงอาทิตย์ยามอัสดงสีส้มทองทอประกายฉาบลงบนหลังคากระเบื้องดินเผาของเมืองโบราณชิงสุ่ย เมื่อรถบัสสีชมพูแล่นเข้าสู่เขตตัวเมือง บรรยากาศรอบข้างแตกต่างจากความวุ่นวายของเมืองหลวงอย่างสิ้นเชิงถนนลาดยางเล็กลงและคดเคี้ยวไปตามริมลำน้ำใสสะอาดที่สะท้อนเงาต้นหลิวลู่ลม สัญญาณโทรศัพท์บนหน้าจอมือถือของบรรดาอาม่าค่อย ๆ ลดลงจากห้าขีดเหลือเพียงขีดเดียว ก่อนจะกลายเป็นโนเซอร์วิซในบางจุดรถบัสชะลอจอดลงที่หน้าโรงแรมชิงสุ่ยการ์เดน ซึ่งเป็นอาคารไม้กึ่งปูนทรงโบราณที่ประดับไปด้วยโคมไฟสีแดง ฟ่านลั่วซีไม่รอช้า เธอรีบกระโดดลงจากรถ เพื่อทำหน้าที่พนักงานกิตติมศักดิ์ทันที“มาค่ะ อาม่า ค่อย ๆ ลงนะคะ เดี๋ยวหนูช่วยขนของเอง!” ฟ่านลั่วซีส่งเสียงใสพลางแบกกระเป๋าเดินทางใบน้อยใหญ่ของเหล่าอาม่าลงจากรถด้วยความคล่องแคล่ว มือหนึ่งหิ้วกระเป๋า อีกมือประคองอาม่าจางที่เข่าไม่ค่อยดีจนทุกคนบนรถต่างพากันเอ็นดูเมื่อกระเป๋าใบสุดท้ายถูกวางลงบนพื้นหน้าล็อบบี้ อาม่ายี่ที่สวมแว่นสายตามองฟ่านลั่วซีที่กำลังปาดเหงื่อ “ขอบใจมากนะ แม่หนู ถ้าไม่มีหนู พวกยายคงหลังยอกกันหมด แล้วนี่จะไปหายายที่ไหนล่ะ? ใ
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 18

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดรำไรลอดผ่านมุ้งสีขาวปลุกฟ่านลั่วซีให้ตื่นจากนิทราอันยาวนาน เธอขยับกายที่ยังคงระบมเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นสำรวจตัวเองในกระจกเงาบานเก่าชุดเดรสลายดอกไม้ชุดเดิมที่ซื้อมาจากสถานีขนส่งดูยับย่นไปบ้าง แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสะบัดมันให้เข้าที่ฟ่านลั่วซีรีบลงมาช่วยกองทัพอาม่าขนอุปกรณ์รำพัดขึ้นรถบัสท่ามกลางเสียงพูดคุยเจี๊ยวจ๊าว อาม่ายี่พยายามชวนเธอกระโดดขึ้นรถไปรำด้วยกันที่ลานเมืองแต่ฟ่านลั่วซีแสร้งทำเป็นทำหน้าเศร้าบอกว่าต้องรีบเดินทางไปหาคุณยายก่อน บรรดาอาม่าจึงยอมปล่อยตัวหลานสาวกตัญญูคนนี้ไปพร้อมกับขนมและคำอวยพรเต็มไม้เต็มมือเมื่อรถบัสสีชมพูเคลื่อนคล้อยลับตาไป ฟ่านลั่วซีก็หมุนตัวกลับมาหาอาตงที่กำลังกวาดพื้นอยู่หน้าล็อบบี้พอดี“พี่ตงคะ... คือหนูอยากถามว่าแถวนี้ พอจะมีอพาร์ตเมนต์หรือห้องเช่าดี ๆ บ้างไหมคะ? หนูอยากได้แบบที่วิวดี ๆ เข้าออกได้หลายทาง... แบบทางเรือก็ได้น่ะค่ะ แล้วก็มีความปลอดภัยหน่อย”อาตงหยุดไม้กวาดในมือ ขมวดคิ้วมองเธออย่างสงสัย “อ้าว หนูไม่ได้กลับไปนอนบ้านยายเหรอ? ทำไมมาหาห้องเช่าล่ะ?&rdq
last updateLast Updated : 2026-05-01
Read more

บทที่ 19

ในระหว่างที่ฟ่านลั่วซีจัดการเก็บของและดูว่าจะต้องซื้ออะไรมาบ้าง ยายหลินก็มาเคาะห้อง เพื่อมอบกุญแจห้องให้ เธอก็จัดการล็อกห้องเรียบร้อย ก่อนจะลงไปข้างล่าง แล้วเดินออกจากเรือนริมน้ำไปสู่ถนนหินของเมืองชิงสุ่ย เพื่อเริ่มต้นภารกิจสร้างตัวตนใหม่เมืองชิงสุ่ยยามสายนั้น มีเสน่ห์ราวกับภาพวาดพู่กันจีน ฟ่านลั่วซีเดินสำรวจไปตามตรอกซอกซอยที่ขนานไปกับลำน้ำ พลางกวาดสายตาสำรวจทุกอย่างรอบตัว ทั้งพิกัดร้านค้าต่าง ๆ ทางหนีทีไล่ และแหล่งที่ผู้คนพลุกพล่านที่สุดฟ่านลั่วซีแวะเข้าร้านขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปเล็ก ๆ หิ้วชุดผ้าฝ้ายและกางเกงลินินที่ดูธรรมดาที่สุดมาสองสามชุด แวะร้านเครื่องเขียนซื้อสมุดบันทึก และไม่ลืมเข้าร้านสะดวกซื้อ เพื่อซื้ออุปกรณ์ต่าง ๆ ทั้งกลอนห้องพัก ที่ดักประตู กระเป๋าใบเล็ก และของอื่น ๆ ที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตในทุก ๆ ก้าวที่เดินผ่านร้านรวงต่าง ๆ ฟ่านลั่วซีไม่ลืมที่จะคอยหันซ้ายหันขวา คอยเช็กว่ามีใครจับตาดูหรือสะกดรอยตามมาบ้าง ด้วยการมองเงาสะท้อนข้างหลังผ่านกระจกร้านค้ารายทางแม้ว่าตอนนี้ เธอจะหลบหนีมาไกลถึงเมืองกันดารไร้สัญญาณอย่างชิงสุ่ยแล้ว ฟ่านลั่วซีก็จำเป็นต้
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บทที่ 20

ในขณะเดียวกันที่เมืองหลวง ภายในห้องทำงานของอธิบดีสำนักงานตำรวจแห่งชาติเจียงซือหยางในชุดเครื่องแบบติดยศสารวัตร ยืนตัวตรงอกผายไหล่ผึ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานของอธิบดีสำนักงานตำรวจ สายตาคมกริบของเขาแน่วแน่“ท่านครับ ผมขอพูดตามตรง เครือข่ายอิทธิพลมืดของเป่ย มันไม่ใช่แค่กลุ่มมาเฟียเถื่อนธรรมดาที่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองจะลากคอเข้าคุกได้ง่าย ๆ แต่มันคือภัยร้ายที่จ้องทำลายทุกคน”เจียงซือหยางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ทุกครั้งที่เราวางแผนเพื่อจับพวกมัน ข้อมูลของพวกเราก็มักจะรั่วไหล ปล่อยให้พวกมันหลบหนีไปได้ทุกที หากยังเป็นอย่างนี้ต่อไป เราคงไม่มีวันล้มพวกมันได้แน่ครับ!”อธิบดีตำรวจนิ่งสงบไปครู่ใหญ่ พลางมองดูแฟ้มสำนวนคดีหนาเตอะที่วางกองสูงเป็นพะเนินอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาที่หม่นแสงลง เขารู้ซึ้งแก่ใจดีว่าสิ่งที่เจียงซือหยางระบายออกมาคือความจริงอันเจ็บปวดเครือข่ายสกปรกเหล่านั้นวางสายสืบไว้ทุกหย่อมหญ้าจนระบบที่ควรจะโปร่งใสกลับกลายเป็นอัมพาตไปโดยปริยาย“แล้วคุณจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงต่อไป ซือหยาง? ในเมื่อคุณก็รู้ว่าถ้ากฎหมาย
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status