All Chapters of สายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงฝีเท้าที่ย่ำไปมาหน้าห้องตอกย้ำให้ฟ่านลั่วซีรู้ว่าคนของเป่ยยังคงไม่ไปไหนไกล เพราะฉะนั้น เธอเองก็ยังออกจากห้องนี้ไม่ได้เหมือนกัน นอกจากนี้ ฤทธิ์ยาที่มันหลอกให้เธอกินกำลังออกฤทธิ์อยู่แบบนี้ด้วยออกไปก็มีแต่เสร็จมันเท่านั้น!หลังจากที่มันล่วงเกินเธอเสร็จก็คงจะเก็บตามคำสั่ง สุดท้าย ออกจากห้องนี้ไป เธอก็มีแต่ตายกับตาย!ดวงตากลมโตเลื่อนขึ้นมามองใบหน้าคมคายใต้แสงสลัวที่กำลังขมวดคิ้วแน่น ด้วยกำลังไตร่ตรองคำพูดของเธอ กลิ่นไม้สนซีดาร์ของเขาลอยอบอวลรอบตัวเธอเอาเถอะ... ถ้าต้องเสียตัวครั้งแรกจริง ๆ ก็ขอเสียให้พ่อรูปหล่อตรงหน้าซะดีกว่า!“ถ้าเปลี่ยนตัวแล้วทำไมไม่บอกกันล่วงหน้าก่อน?” เจียงซือหยางถามเสียงเข้มด้วยความหงุดหงิด ต่อให้เขาจะเป็นพวกชอบนัดสาวไซด์ไลน์ แต่เขาก็เลือกนะ! ไม่ใช่ว่าจะเอากับใครก็ได้!มือหนาปล่อยไหล่เธอออก พลางแกะมือเล็กที่กำเสื้อคลุมของเขาออก แล้วก้าวเท้าถอยหลังอย่างระแวดระวัง“ขะ... ขอโทษจริง ๆ ค่ะ พอดีมันฉุกละหุกไปหน่อย” ฟ่านลั่วซีรีบร้องบอกอย่างลนลาน ขยับปลายเท้าเข้าไปหา “แต่ว่าฉันมาแล้ว...&rdq

คำพูดของเจียงซือหยาง ทำเอาฟ่านลั่วซีที่ลุ้นจนแทบหมดแรงด้วยใจที่เต้นรัว ทั้งจากฤทธิ์ยาและกลัวว่าเขาจะจับเธอโยนออกไปจากห้องจริง ๆหลังจากที่เขากดปิดเครื่อง เจียงซือหยางก็โยนโทรศัพท์มือถือทิ้งไปอีกทาง ดวงตาจิ้งจอกเงยหน้าสบตา “เธอได้งานนี้แล้ว...”“อ๊ะ! ค่ะ ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ!” ฟ่านลั่วซีตอบอย่างใสซื่อ แล้วดึงมือตัวเองกลับมาเจียงซือหยางยกมุมปากสูง อาศัยจังหวะนั้น ค่อย ๆ ถอนปลายนิ้วที่ฉ่ำวาวไปด้วยของเหลวออกมาอย่างช้า ๆ “แล้วเธอรู้เหรอว่าจะต้องทำยังไง?”ฟ่านลั่วซี “!!!” …เออ! เธอไม่รู้นี่น่าเมื่อเห็นใบหน้าตื่นตะลึงของเธอ เจียงซือหยางก็หัวเราะออกมาแผ่วเบา นับว่าคนตรงหน้าเป็นสาวไซด์ไลน์ที่ไร้เดียงสาที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาเลยทีเดียว “เธอชื่ออะไร?”“เอ่อ... เสี่ยวซีค่ะ” ฟ่านลั่วซีตอบตามชื่อลับที่องค์กรเป่ยเคยตั้งให้เจียงซือหยางพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้ว “แล้วตอนนี้เธออยากทำอะไร?”เขาไม่ถามเปล่า มือสากที่เปียกชื้นลากไล้ไปมาระหว่างขาเรียว หวังปลุ

ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...เสียงเคาะประตูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางเบา ๆ ทำให้ร่างกำยำเปลือยเปล่าที่กำลังนอนกกกอดร่างนุ่มนิ่มอยู่บนเตียงคิงไซซ์รู้สึกตัวเจียงซือหยางผงกศีรษะขึ้นมาอย่างมึนงง มือหนายังคงวางทับอยู่บนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของสาวไซด์ไลน์เมื่อคืน“นายน้อยครับ” เสียงเฟิงฉี คนสนิทของเขาเรียกดังขึ้นที่หน้าประตูเจียงซือหยางจึงยันตัวขึ้นอย่างเชื่องช้า ก้มลงหยิบชุดเสื้อคลุมอาบน้ำตัวใหม่มาสวมใส่ แล้วตรงไปเปิดประตูในสภาพงัวเงีย “ว่าไง?”“นายน้อยครับ นายท่านและนายหญิงให้มาตามครับ วันนี้ วันมงคลของคุณชายใหญ่ รถขบวนเจ้าสาวจะเริ่มเคลื่อนเวลาเก้าโมงเก้านาที ตอนนี้ ได้เวลาเตรียมตัวแล้วครับ”เจียงซือหยางเลิกคิ้วเล็กน้อย พลางทบทวนความทรงจำอย่างสะลึมสะลืออย่างคนเพิ่งตื่นนอนเขาชื่อเจียงซือหยาง เป็นลูกชายคนเล็กของนายพลเจียงเว่ยและคุณนายฉินรั่วหยา มีพี่ชายอีกสี่คนคือ เจียงอวี้เฉิง เจียงจื้อรุ่ย เจียงเทียนอวี่ และเจียงอันหมิงด้วยตระกูลเจียงเป็นตระกูลแม่ทัพของแคว้นต้าหมิงมา

แสงแดดยามสายสาดทะลุผ่านกระจกบานยักษ์จากเพดานจรดพื้นของโรงแรมเจียงเจิ้นเข้ามาในห้องสวีท กะพริบสะท้อนกับโคมไฟระย้าคริสตัลจนเกิดเป็นเงาวูบวาบบนเพดานทั่วห้องมีเพียงเสียงแผ่วเบาของระบบกรองอากาศ แตกต่างจากยามค่ำคืนที่เกิดเสียงครางกระเส่าไม่ขาดสายบนเตียงคิงไซซ์ที่ยับย่นจนไม่เหลือเค้าเดิม ร่างบอบบางของฟ่านลั่วซีนอนคว่ำหน้าซุกอยู่กับหมอนใบโต เส้นผมยาวสลวยยุ่งเหยิงกระจายเต็มแผ่นหลังที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยรักสีแดงช้ำสะดุดตา ลามไปจนถึงข้อพับขาและแผ่นหลังเนียนร่องรอยเหล่านั้นเข้มจัดตัดกับผ้าปูเตียงสีขาวราวกับตอกย้ำความรุนแรงของพายุอารมณ์เมื่อคืนเธอขยับตัวเล็กน้อยเพื่อจะยันกายลุกขึ้น แต่เพียงแค่ขยับ ข้อมือและบั้นเอวกลับส่งสัญญาณความเจ็บปวดร้าวลึกไปถึงกระดูกฟ่านลั่วซีครางออกมาอย่างอ่อนแรง เปลือกตาที่บวมช้ำจากการผ่านศึกหนักปรือขึ้นมองพื้นที่รอบข้างอย่างมึนงงว่างเปล่า...ฝั่งที่นอนข้าง ๆ เย็นชืดสนิท ไร้เงาร่างของชายหนุ่มที่สนุกอยู่ในร่างกายของเธอมาตลอดคืน สายตาของเธอไล่ไปตามพื้นพรมราคาสูงลิ่ว ซึ่งมีเสื้อผ้าของเธอกระจัดกระจายไปทั่ว เช่นเดียวกับเสื

ฮึ่ย! นึกแล้วก็โมโห!ฟ่านลั่วซีคิดพลางอ้าปากกัดซาลาเปาลูกกลมเกลี้ยงด้วยความโมโห ทันทีที่ฟันคม ๆ เจาะผ่านแป้งนุ่ม ไส้ไข่เค็มสีทองที่ร้อนจัดก็ทะลักลวกริมฝีปากจนเธอสะดุ้ง “โอ๊ย! ร้อน!”ฟ่านลั่วซีรีบดึงทิชชูมาเช็ดปากพัลวัน น้ำตารื้นขึ้นมาคลอดวงตากลมโตอย่างน่าสงสาร แต่ความร้อนของซาลาเปาไส้ไหลปลุกให้เธอตื่นจากอารมณ์โมโห ให้กลับมาสู่ความเป็นจริงเท่ากับว่าเป่ยต้องการที่จะเก็บเราจริง ๆ สินะ แล้วเราจะทำยังไงต่อดีล่ะ?บ้านเราก็คงจะกลับไม่ได้แล้ว... เดี๋ยวสิ! พวกบัตรประจำตัว โทรศัพท์มือถือทุกอย่างถูกลืมไว้ในห้องของไอ้เฉินเฮ่านั่นหมดเลย จิ๊! คงจะกลับไปเอาไม่ได้แล้ว ดีไม่ดี มันคงตั้งใจเก็บไว้ล่อให้เธอกลับไปเอาแน่ ๆ ...ไม่ได้! ของพวกนั้นคงต้องทิ้งไปเลย...จะทำยังไงดีล่ะ ลั่วซีเอ๊ย!เดี๋ยวสิ! ถ้าเป็นฟ่านลั่วซีไม่ได้ ก็เป็นเฉินเสี่ยวซีไปสิ!เพราะฟ่านลั่วซีสมัครเซ็นสัญญาเป็นสายลับไซด์ไลน์ให้กับเป่ยแล้ว เป่ยจึงได้จัดเตรียมตัวตนปลอมไว้ให้อย่างเสร็จสรรพ โดยให้ชื่อว่าเฉินเสี่ยวซี พร้อมบัตรประจำตัวและอุปกรณ์ต่าง ๆมุมปากของฟ่านลั