All Chapters of สายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์: Chapter 51 - Chapter 54

54 Chapters

บทที่ 51

กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารระดับโรงแรมระดับหกดาวที่ซ่อนอยู่ในกล่องพลาสติกราคาถูกโชยฟุ้งไปทั่วห้องทันทีที่ฟ่านลั่วซีเดินกลับเข้ามา เธอวางข้าวกล่องสองกล่องลงบนโต๊ะเล็ก และเตรียมจะรับประทานอาหารอย่างว่าง่ายดวงตาจิ้งจอกของเจียงซือหยางกลอกไปมาอย่างเจ้าเล่ห์“โอ๊ย... เจ็บจังเลย เสี่ยวซี แค่จับตะเกียบพี่ยังแทบไม่มีแรงเลยเนี่ย” เจียงซือหยางเริ่มปฏิบัติการอ้อนเลเวลสูงสุดทันที เขาทำหน้าเหยเกพลางขยับแขนข้างที่ถลอกอย่างแสนสาหัสฟ่านลั่วซีถอนหายใจยาว หลังจากที่เธอเพิ่งผ่อนความตึงเครียดเมื่อครู่ลง พอกลับมาหาเจียงซือหยาง เขากลับหยอกเย้าชวนให้เธอลืมเหตุการณ์ลำบากวันนี้ไปซะอย่างนั้นดวงตากลมโตทอประกายความเอ็นดูอย่างรู้ทัน “จ้า จ้า... พ่อคนเจ็บ มาค่ะ เดี๋ยวหนูป้อนเอง”เอาเถอะ... ในเมื่อเธอตั้งใจที่จะอยู่ที่ชิงสุ่ยต่อแล้ว ในตอนนี้ ต่อให้เธอกังวลไปก็ไร้ประโยชน์ ไม่สู้ตั้งใจดูแลชายหนุ่ม ผู้มีพระคุณตรงหน้าก่อน แล้วไปเตรียมตัวหนีให้พร้อมตามแผนที่คิดไว้ดีกว่า!เธอบรรจงตักอาหารพอดีคำเป่าจนหายร้อนแล้วส่งเข้าปากเขาอย่างอ่อนโยน สลับกับการตักข้าวเข้าป
last updateLast Updated : 2026-05-18
Read more

บทที่ 52

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนตกอยู่ในสายตาของเอ้อร์ฮั่ว ตั้งแต่ที่ฟ่านลั่วซีปั่นจักรยานพาเจียงซือหยางซ้อนท้ายกลับไปที่ร้านหมื่นบุปผา ก่อนจะกลับไปที่เรือนริมน้ำตระกูลหลินนั่นจึงทำให้เอ้อร์ฮั่วรู้ตำแหน่งที่พักและที่ทำงานของฟ่านลั่วซีเรียบร้อย เสร็จแล้ว เขาจึงได้ขี่มอเตอร์ไซค์ออกนอกเมืองไปรับอาเล่อกลับมา“แต่น่าเสียดายชะมัดเลยนะ พี่...” เอ้อร์ฮั่วบ่นต่อขณะรื้อกระเป๋าหาปืนพกกระบอกสั้นออกมาเช็กสภาพ “เมื่อกี้ที่เราแวะไปถามยายแก่เจ้าของเรือนริมน้ำตระกูลหลินอะไรนั่นว่ามีห้องพักเหลือไหม?”“กะว่าจะเช่าห้องอยู่ที่เดียวกับมันไปเลย จะได้ย่องเข้าไปปาดคอมันเงียบ ๆ ตอนดึก แต่ยัยแก่นั่นดันบอกหน้าตาเฉยว่าห้องเต็มหมด! แถมยังมองฉันอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ชิ... ดวงยัยฟ่านลั่วซีนี่มันยังดีไม่เบา”“ทั้งพ้นมือไอ้เฉินเฮ่า ทั้งที่โดนวางยา หนีออกจากเมืองหลวงได้ โดยที่ไม่ถูกจับ กบดานที่ชิงสุ่ยได้นานเป็นเดือน ๆ แถมยังมีเงิน มีที่ซุกหัวนอน มีงานทำ สบายใจเฉิบอีกต่างหาก!”อาเล่อพ่นควันบุหรี่ออกทางจมูกพลางแสยะยิ้มอำมหิต “ช่างมันเ
last updateLast Updated : 2026-05-18
Read more

บทที่ 53

บรรยากาศยามเย็นที่ตลาดสดชิงสุ่ยเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงจ้อกแจ้กจอแจของเหล่าพ่อค้าแม่ค้า ฟ่านลั่วซีเดินไปตามแผงผักและแผงเนื้อในสภาพที่อำพรางใบหน้ามิดชิดด้วยหน้ากากอนามัยสีขาวและหมวกแก๊ปใบเดิม หลังจากที่เอากระเป๋าฉุกเฉินไปเก็บที่รถเรียบร้อยแม้ว่าสภาพจะดูพะรุงพะรังไปบ้าง แต่ความร่าเริงของเธอก็ยังทะลุผ่านหน้ากากออกมาให้คนคุ้นเคยได้ทักทาย“อ้าว เสี่ยวซี! วันนี้ใส่หน้ากากซะมิดชิดเชียว เป็นอะไรไปจ๊ะ หรือว่าแพ้อากาศ?” ป้าสะใภ้หลิวร้องทัก ขณะกำลังหยิบกำผักบุ้งใส่ถุงให้ลูกค้า“อ๋อ... หนูน่าจะเริ่มเป็นหวัดน่ะค่ะ ป้า เลยใส่ป้องกันไว้ก่อน เดี๋ยวไปติดคนอื่น” ฟ่านลั่วซีตอบเสียงอู้อี้พลางส่งยิ้มผ่านดวงตาหลังจากเหตุการณ์เมื่อวาน ทำให้เธอตัดสินใจต่อไปนี้ เวลาออกไปไหนจะต้องสวมหน้ากากอนามัยสีขาวปิดบังหน้าตา อีกทั้งยังแต่งตาให้เฉี่ยวขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย“แล้วช่างจางของเธอล่ะ อาการดีขึ้นหรือยัง? เห็นเมื่อวานโดนชนซะน่ากลัวเชียว” ลุงร้านขายไข่สดแทรกถามขึ้นด้วยความขี้สงสัยตามประสาคนตลาด“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ลุงเฉิน วันนี้ห
last updateLast Updated : 2026-05-19
Read more

บทที่ 54

บรรยากาศภายในห้องพักหมายเลขสองศูนย์สี่ของหอพักม่านเมฆาเต็มไปด้วยความตึงเครียดและกลิ่นเหม็นเขียวของเศษกะหล่ำปลีที่ติดอยู่ตามเสื้อผ้าอาเล่อกระแทกประตูปิดลง ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ไม้ด้วยความโมโหจัด เขาพยายามปัดเศษใบผักที่แห้งกรังติดคอเสื้อออกพลางสบถคำหยาบคายออกมาไม่หยุดหย่อนในขณะที่เอ้อร์ฮั่วมีรอยเขียวช้ำที่มุมปากจากการโดนรถเข็นกระแทก เขากำลังใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าเนื้อตัวที่เลอะเทอะไม่แพ้กัน“บ้าเอ๊ย! ชิงสุ่ยนี่มันเมืองอาถรรพ์หรือไงวะ!” เอ้อร์ฮั่วโวยวายพลางทิ้งผ้าลงอ่าง“เมื่อวานก็ไอ้มอเตอร์ไซค์บ้าเลือด วันนี้ก็ไอ้เด็กเข็นผักตาถั่ว ตามรอยอยู่ดี ๆ มันดันเข็นรถเข็นพุ่งมาชนซะกะหล่ำปลีชนหัว ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ต่อให้เรามีเก้าชีวิตก็คงเก็บยัยนั่นไม่ได้แน่ อุปสรรคอะไรมันจะเยอะขนาดนี้!”อาเล่อไม่ตอบ แต่แววตาของเขาฉายประกายอำมหิตเยือกเย็น เขาเดินตรงไปที่กระเป๋าสัมภาระใบมิดชิดที่วางแอบอยู่มุมห้อง ก่อนจะค่อย ๆ รื้อเอาห่อผ้ากำมะหยี่สีดำออกมาภายในนั้นบรรจุหลอดแก้วขนาดเล็กที่บรรจุของเหลวสีใสไร้กลิ่น ทว่ามันคือยาพิษสกัดเข้มข้นที่เป
last updateLast Updated : 2026-05-19
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status