Alle Kapitel von ร้านซ่อนรัก : Kapitel 11 – Kapitel 20

CHAPTER 11 ตัวเธอ…นี่แหละ คือข้อแลกเปลี่ยนยื้อกันอยู่นาน สุดท้ายทั้งเลอาและจูนก็ต้องยอมกลับก่อนตามคำยืนยันหนักแน่นของฉัน ปล่อยให้ฉันอยู่รอคนเดียวตามที่ตั้งใจไว้ ดวงตากลมจ้องมองตามรถยนต์คันหรูที่เคลื่อนตัวออกจากลานจอดรถไปอย่างนิ่มนวล โดยมีลูคัสเป็นคนขับ และเลอากับจูนนั่งอยู่ในรถด้วย เมื่อเห็นว่ารถคันนั้นแล่นออกไปจนลับสายตาแล้ว คนตัวเล็กจึงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างรีบร้อน เธอเปิดแอปขึ้นมาแล้วจัดการกดเรียกรถโดยสาร โดยเลือกปลายทางตามโลเคชั่นที่ลูคัสส่งมาให้ทันที “ขอให้ข้อแลกเปลี่ยนไม่ยากเกินไปแล้วกันนะ” ฉันพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง ขณะยืนรอรถอยู่ที่มุมหนึ่งของลานจอดรถ มือกอดกระเป๋าแน่นพลางมองซ้ายมองขวาด้วยความระแวดระวัง รอบตัวเริ่มเงียบลงเรื่อย ๆ เมื่อผู้คนที่เคยพลุกพล่านทยอยกลับบ้านกันไปจนบางตา จากเดิมที่ลานจอดรถเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนา กลับกลายเป็นเงียบสงบ เหลือเพียงเสียงลมพัดและรถที่ขับผ่านเป็นครั้งคราว ความรู้สึกวูบวาบแปลก ๆ เกิดขึ้นในใจเมื่อคิดถึง “ข้อแลกเปลี่ยน” ที่ลูคัสพูดถึง แม้จะอยากรู้ แต่ความกังวลก็ยังคงท่วมท้นในความคิด ร่างเล็กยืนเฝ้ารอรถที่ใกล้จะมา

CHAPTER 13 ไม่น่าเชื่อ NC++ความช่ำชองของเขาทำให้ฉันตามไม่ทัน ร่างกายของฉันถูกบังคับให้อยู่ในอำนาจของเขา แม้ว่าจิตใจจะเต็มไปด้วยความขัดแย้งและคำปฏิเสธที่อยากจะพูดออกไป แต่ร่างกายกลับไม่สามารถขยับหรือแสดงความคัดค้านได้ ความรู้สึกตัวเหมือนถูกพันธนาการ แม้จะพยายามฝืนเท่าไหร่ก็ตาม ในที่สุดคำพูดที่ค้างอยู่ในลำคอก็ถูกกลืนหายไปพร้อมกับความหมดหวัง ทุกอย่างเหมือนจะสายไปแล้ว ไม่มีทางหลีกหนีจากสิ่งที่เกิดขึ้นได้อีก“อ๊ะ!!! เจ็บ” แท่งร้อนยักษ์ที่ถูกสวมใส่เกาะป้องกันเรียบร้อยแล้ว ถูกจ่อเข้าที่ปากช่องทางรักอย่างไม่ทันตั้งตัว มือหนาจับหัวเห็ดกดลงเพื่อสอดใส่เข้าไปยังด้านใน ทว่ากลับยากลำบากนักที่จะสอดมันเข้าไป “แหกขากว้างกว่านี้หน่อย” “ฉันเจ็บ ไม่ทำแล้วได้ไหม” ขาเรียวหุบลงพร้อมกับตั้งท่าจะถอยหลังหนี “ไม่ได้…” เขาปฏิเสธทันควัน มือหนาจับล็อคข้อเท้าบางเอาไว้ไม่ให้หนี ใบหน้าหล่อเหลาฉายความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด เขาจัดการลากร่างบางลงมาอยู่ใต้ร่างอีกครั้ง ก่อนจะจับท่อนเอ็นไปรูดถูกับร่องสวยสีหวานขึ้นลงช้า ๆ เพื่อเรียกน้ำหล่อลื่นออกมาช่วยให้การสอดใส่เข้าไปได้ง่ายขึ้น“อื้อ….” เสียงเล็กหลุดครางออกมาเบา ๆ

CHAPTER 15 ชวนเดท “สรุปว่ามึงกับเฮียตกลงคุยกันได้แล้วหรอ” เสียงเลอาเอ่ยถามขึ้น พลางยกแก้วกาแฟขึ้นจิบเบา ๆ สายตาจ้องฉันเพื่อรอฟังคำตอบอย่างไม่วางตา “อืม ก็แค่ตกลงว่าจะลองคุย ๆ กันดู นั่นก็ถือว่าเปิดโอกาสให้กูได้จีบเขาเต็มที่” ฉันพูดพลางไหวไหล่ขึ้นเบา ๆ ราวกับไม่ใส่ใจนัก ระหว่างคิ้วของเลอาเลื่อนเข้าหากันแน่น ก่อนจะตั้งคำถามอีกครั้ง “เรื่องจริงหรอวะเนี่ย? เฮียเนี่ยนะจะยอมมีคนคุย รักอิสระจะตาย” น้ำเสียงของเลอาเต็มไปด้วยความสงสัยระคนแปลกใจฉันหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “กูก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน อาจจะเพราะกูเป็นเพื่อนสนิทมึง เฮียมึงเลยไม่กล้าทำอะไรมั้ง”เลอาส่ายหัวเบา ๆ พลางถอนหายใจ “ไม่น่าใช่ ถ้าเฮียคิดจะทำอะไรใคร มันไม่แคร์หรอกว่าใครจะเป็นใคร แต่ที่แปลกคือ...ทำไมเขาถึงยอมคุยกับมึงเนี่ยแหละ”ฉันยิ้มแหย ๆ เพราะรู้อยู่แก่ใจดีว่าการที่เขามาคุยกับฉันตอนนี้ มันไม่ได้เกิดจากความรู้สึกที่แท้จริง แต่เป็นเพราะข้อแลกเปลี่ยนที่เรามีร่วมกันในช่วงเวลานี้ “เอาน่ะ อย่างน้อยตอนนี้เฮียมึงก็ไม่ได้ปฏิเสธนี่นา ก็ถือว่าเป็นโอกาสของกูแล้วกัน”เลอาเท้าแขนกับโต๊ะ มองฉันด้วยสายตาจับผิด “แต่มึงก็

CHAPTER 17 ใครจะเป็นฝ่ายโดนเล่น“ดื่มหน่อยไหม?” หลังจากทานอาหารเสร็จ พี่ลูคัสเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มในมือขึ้นเล็กน้อย“ไม่ดีกว่า พรุ่งนี้ฉันมีเรียน อีกอย่างบ้านฉันอยู่ไกลพี่ลูคัสก็รู้นี่”“อยู่ไกล แล้วทำไมไม่ย้ายมาอยู่คอนโดเอาล่ะ” คำถามของเขาทำให้ฉันเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบออกมาด้วยความลังเล“ฉันกำลังจะขอพ่อกับแม่อยู่เหมือนกัน”พี่ลูคัสพยักหน้าเบา ๆ ราวกับรับรู้ แต่แววตาของเขากลับดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง “การอยู่คอนโดสะดวกกว่ามาก โดยเฉพาะเวลาต้องไปเรียนหรือทำอะไรดึก ๆ แบบนี้ ไม่ต้องลำบากขับรถกลับบ้านไกล ๆ”“ก็จริงค่ะ แต่ต้องรอให้พ่อกับแม่อนุญาตก่อน อีกอย่างฉันก็ต้องหาคอนโดที่อยากจะอยู่ไปเสนอพ่อกับแม่ก่อน” ฉันอธิบายพลางยิ้มเล็ก ๆ“ถ้าต้องการคำแนะนำ บอกฉันได้” เขาตอบกลับเสียงเรียบ น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความจริงจัง“ขอบคุณค่ะ” “งั้นฉันจะเรียกเก็บเงินเลยนะ เธอจะได้กลับบ้าน” “ค่ะ” ฉันพยักหน้าลงเบา ๆ “ทั้งหมด 3,250 บาทค่ะ” เสียงหวานของพนักงานสาวดังขึ้น ขณะที่เธอเดินเข้ามาแจ้งยอดค่าอาหาร หลังจากที่พี่ลูคัสเรียกให้มาเช็คบิลฉันเลื่อนมือไปหยิบกระเป๋าเงินในทันที แต่ยังไม่

CHAPTER 19 ซื้อข้าวมาให้Luxe Condo “เฮ้อ….” ฉันทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาว ภายในห้องนั่งเล่นของคอนโดหรูราคาระดับกลาง ๆ ที่ตอนนี้กลายเป็นที่อยู่ของฉัน คอนโดที่มีบรรยากาศอบอุ่นแต่ก็ดูมีสไตล์ตามแบบที่ฉันชอบ ตั้งแต่ผนังห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีอุ่นไปจนถึงการตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ที่ทันสมัยและเรียบง่าย ทำให้ห้องนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นและสะดวกสบายมากขึ้น เมื่อเดือนที่แล้วที่ฉันตัดสินใจขอพ่อกับแม่ให้ย้ายมาอยู่คอนโด ท่านอนุมัติเร็วเกินคาดและด้วยความง่ายดายจนทำให้ฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง คงเป็นเพราะฉันเริ่มโตแล้วและพ่อแม่ก็เห็นว่าฉันมีความรับผิดชอบมากพอที่จะดูแลตัวเองในสถานที่ใหม่ ๆ การย้ายมาอยู่ที่นี่ทำให้ฉันรู้สึกเป็นอิสระมากขึ้น บางครั้งก็เงียบเหงาไปบ้าง แต่เมื่อได้อยู่คนเดียว ก็เริ่มรู้สึกถึงความสงบและความเป็นส่วนตัวที่คอนโดนี้มอบให้ คนตัวเล็กนอนแผ่หลาบนโซฟาในท่าที่สบาย ปล่อยให้ร่างกายผ่อนคลายตามที่ต้องการ แต่ความสงบเงียบของห้องกลับทำให้ความคิดในหัวเริ่มทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อก่อนหน้านี้ที่สนามแข่งรถ ความรู้สึกเจ็บปวดและความไม่เข้าใจก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง ขอบตาของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาในทันท