Alle Kapitel von ร้านซ่อนรัก : Kapitel 31 – Kapitel 40

CHAPTER 31 สนุกไหม ตอนนี้พวกเราทั้งสามคนเปลี่ยนมานั่งที่ร้านบาร์ชิลล์ ๆ ซึ่งตั้งอยู่ติดชายหาด ตามคำแนะนำของพนักงานร้านอาหารที่เราไปกินก่อนหน้านี้ พวกเขาบอกว่าร้านนี้เป็นร้านที่คนนิยมมานั่งดื่มในช่วงกลางคืน บรรยากาศภายในร้านมีทั้งดนตรีสดและดีเจเปิดเพลงคลอเบา ๆ เพิ่มความสนุกสนานให้กับคนที่มาท่องเที่ยว “เบียร์สด 1 เหยือกค่ะ” เลอาเอ่ยสั่งเครื่องดื่มทันทีที่พนักงานเข้ามารับออเดอร์“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” พนักงานยิ้มรับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินจากไปฉันมองไปรอบ ๆ ร้าน บรรยากาศของที่นี่คึกคักกว่าที่คาดไว้ ผู้คนทั้งนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติเต็มไปหมด บางคนจับกลุ่มคุยกัน บางกลุ่มก็ยืนเต้นเบา ๆ ตามจังหวะเพลง“ร้านนี้ดูดีว่ะ บรรยากาศดีมาก” จูนพูดขึ้นพลางยิ้มกว้าง กวาดสายตามองด้วยความพอใจ “ใช่ไหมล่ะ กูว่ามันลงตัวเลยนะ ทั้งวิวทะเล ทั้งเพลง” เลอาตอบพลางตวัดแขนขึ้นกอดอก ก่อนจะเอนตัวพิงกับพนักพิงเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์“ก็จริง บรรยากาศดี ชิลล์สุด ๆ” ฉันพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้ รอไม่นานพนักงานก็นำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟพร้อมกับถังน้ำแข็งและแก้วอีกสามใบ พนักงานจัดการรินแก

CHAPTER 33 แรงกว่านี้ NC+++พรึ่บ !นิ้วเรียวทั้งสองชักออกจากช่องคับแคบ ก่อนที่ชายหนุ่มจะยกหญิงสาวออกจากตักแกร่ง แล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแท่งร้อนแข็งขึงดีดตัวออกมาจากกางเกงชั้นในตัวแพง เส้นเลือดปูดโอบล้อมมันเห็นได้อย่างชัดเจน ปลายหัวมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาเล็กน้อย ลูคัสจัดการหยิบซองสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ใช้ริมฝีปากกัดแกะซองอย่างชำนาญ จากนั้นก็สวมเกาะป้องกันลงบนแก่นกายยักษ์ทันที “ขึ้นมา” เขาหันไปดึงกระตุกร่างบางที่นั่งอยู่บนเตียง แล้วทิ้งตัวลงนอนราบกับเตียงเหยียดขาตรงแล้วเอนหลังพิงกับหัวเตียง “ฉันไม่เคยทำท่านี้” โซ่ตอบกลับพลางหลุบมองความใหญ่โตที่แข็งตั้งชูชันชี้หน้าเธออยู่ แค่คิดว่าเธอต้องขึ้นนั่งทับแบบเต็ม ๆ ลำ จะจุกขนาดไหน “ขึ้นมาก่อนเดี๋ยวสอน” ไม่ว่าเปล่า มือหนาดึงคนตัวเล็กขึ้นมานั่งบนตัวด้วยความรวดเร็ว “จับมันแล้วใส่เข้าไปข้างในตัวเธอ” “.......” เธอลังเล ตั้งแต่คุยกันมาเธอไม่เคยต้องเป็นกระทำเขามาก่อน มีแต่เขาจับเธอกระทำ “โซ่…จับมันใส่เข้าไป” เขาออกคำสั่งเสียงเข้ม คนตัวเล็กกัดปากแน่น ก่อนจะตัดสินใจเลื่อนมือไปกอบกุมความใหญ่โตตรงหน้ามาจ

CHAPTER 35 ตอบไม่ได้ “หาดสวยมาก” เสียงเล็กของเลอาดังขึ้น ขณะเดินออกมาที่ชายหาดยังบริเวณหน้าที่พักในช่วงบ่ายสี่โมงเย็น “จริง ชายหาดสวย เป็นส่วนตัว” โซ่ตอบกลับ พลางมองไปยังทะเลที่ทอดยาวและชายหาดที่เรียบเนียน ไม่มีนักท่องเที่ยวเยอะเหมือนที่อื่น ๆ ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูสงบและผ่อนคลาย“มีเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงก่อนพระอาทิตย์ตก ยังไงก็ต้องไปเล่นน้ำกับถ่ายรูป” จูนยิ้มพร้อมกับดึงแขนโซ่และเลอาให้เดินเร็วขึ้น พลางถอดรองเท้าเดินไปที่ริมทะเลทั้งสามเดินไปที่เก้าอี้เตียงริมชายหาดที่เป็นของรีสอร์ทตั้งเอาไว้สำหรับผู้เข้าพักได้มานั่งชมวิวทะเล “ดีนะ เฮียไม่ออกมาด้วย” เลอาพูดขึ้นพลางถอดกางเกงขาสั้นออกจากตัว ก่อนจะถอดช่วงบนออกเหลือแต่บิกินนี่ตัวจิ๋วที่สวมใส่อยู่บนร่างกายสีขาวสะอาดตาใส่แล้วดูผ่อง “จริง ไม่งั้นกูก็อายอ่ะ ไม่กล้าถ่ายรูป” จูนตอบ พลางถอดชุดออกเผยให้เห็นบิกินนี่ตัวจิ๋วสีชมพูสดใสแต่พอจูนเป็นคนใส่มันกลับเซ็กซี่น่ามอง“.......” คนตัวเล็กเหลือบไปมองยังด้านหลังเป็นระยะ ด้วยความหวาดระแวง จากนั้นก็หันมาจัดการกับชุดเดรสตัวยาวที่สวมทับบิกินนี่สีแดงสดไว้ด้านใน “สีแสบตามากแม่” ทันทีที่ฉันถอดชุดออก เพื

CHAPTER 37 เธอโง่เอง“วู้ววว !!!” เสียงเล็กส่งเสียงออกมาราวกับปลดปล่อย ร่างบางเริ่มขยับตัวตามจังหวะเสียงเพลง EDM ที่ดีเจกำลังเล่นอยู่บนเวที เอวคอดบดลงช้า ๆ ตามจังหวะของเพลง ในขณะที่เลอาและจูนก็ลุกขึ้นมาโยกตามอยู่ข้าง ๆ พวกเธอเคลื่อนตัวตามเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มบวกแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเริ่มออกฤทธิ์แสงไฟสีสลัวที่เปลี่ยนไปมาสาดส่องลงมาบนโต๊ะของพวกเราเป็นระยะ ๆ ยิ่งเน้นให้พวกเราดูโดดเด่นในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยเสียงเพลงและความคึกคัก ท่าทางสนุกสนานของพวกเราดูเหมือนจะดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มโสดหลายคนที่อยู่รอบ ๆฉันเหลือบมองเลอาและจูนที่กำลังหัวเราะคิกคัก พลางโยกตัวตามเสียงเพลงในจังหวะที่แสนเร้าใจ พวกเธอช่างเปล่งประกายและดูมีเสน่ห์เสียจนกลุ่มผู้ชายโต๊ะใกล้ ๆ หันมามองไม่วางตา“ดูเหมือนจะมีคนมองมาทางเราเยอะเลยนะ” จูนกระซิบพลางขยับเข้ามาใกล้ “คืนนี้เราฮอตมากบอกเลย” “หึ…” ฉันหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางเลื่อนมือไปหยิบแก้วเหล้าขึ้นดื่ม พลันขณะที่กำลังยกแก้วขึ้นจิบสายตาของฉันเหลือบขึ้นไปยังชั้นสองเห็นพี่ลูคัสกำลังเดินลงมาจากชั้นสองพอดีและเดาได้ทันทีว่าเขาต้องไปสูบบุหรี่ด้านหลังคลับแน่นอนเพราะพี่เวย์ก

CHAPTER 39 ให้แล้วไม่รับคืน“เกิดอะไรขึ้นอ่ะแก” เสียงเล็กพร้อมกับใบหน้าตกใจของนานิเอ่ยขึ้น พลางจ้องไปที่ลูคัส ทำให้เพื่อนอีกสามในโต๊ะต่างพากันหันไปมองเช่นกันไม่วางตาบรรยากาศในโต๊ะพลันเงียบลงชั่วขณะ ดวงตาทุกคู่จับจ้องที่เขาอย่างคาดคั้นเหมือนรอคำตอบ“........” แววตาคมเรียบนิ่งหลุบมองกระเป๋าแบรนด์หรูบนตักคริสที่หญิงสาวนำมาคืน ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะขยับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา พลางเงยขึ้นสบตากับเพื่อนในโต๊ะไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ ออกมาบนใบหน้าคมคาย“ไม่มีอะไร” แถมยังตอบคำถามโดยไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ ทว่าคริสกับเวย์รู้ถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้มาเล็กน้อยแต่ก็รอให้เพื่อนเป็นคนบอกเล่าเอง เพราะไม่อยากเซ้าซี้อะไรมาก“ไม่มีอะไร ก็แค่โดนทิ้ง” เสียงหวานแหลมของพลอยเอ่ยขึ้นพลางยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยราวกับสะใจ“ไหนบอกไม่ใช่เมียไงว่ะ” คริสพูดขึ้น พลางมองกระเป๋าแบรนด์ที่ตั้งอยู่บนตักแกร่งด้วยสีหน้าประหลาดใจ นิสัยปกติของลูคัสไม่เปย์สาวที่เป็นคู่นอน คนคุย หรือคนไหนก็ไม่เคยได้รับของจากเขานอกจากเงินค่าตัวตามที่ตกลง“ซื้อกระเป๋าใบเป็นแสนให้เขา ละบอกไม่ใช่เมีย มึงแม่งแดกหญ้าแ