All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นภริยานายพลแสนร้าย: Chapter 71 - Chapter 80

91 Chapters

บทที่ 71

"ไม่ใช่แค่กำจัดค่ะผู้พัน..." เสี่ยวเม่ยแสยะยิ้ม "ฉันต้องการให้เธอถูกตราหน้าว่าเป็น 'คนขายชาติ' ให้ชื่อเสียงของเธอเหม็นโฉ่จนแม้แต่ลูกสาวเธอก็ไม่อยากใช้นามสกุลร่วมด้วย และเมื่อหลิวเหว่ยล้มละลายทางชื่อเสียง... ตำแหน่งนายพลที่ว่างลง ก็จะเป็นของคุณ""ข้อเสนอที่น่าสนใจ" จ้าวเฉิงพยักหน้า "แล้วฉันต้องทำยังไงต่อไป?""พรุ่งนี้เช้า... หน่วยข่าวกรองจะได้รับ 'เบาะแสลับ' ว่ามีการส่งมอบไมโครฟิล์มข้อมูลลับในคุกที่กักขังเยว่ชิงอยู่ และฉันจะเป็นคนนำทางไปหาจุดที่เธอซ่อนมันไว้เอง"ในห้องคุมขังที่หนาวเหน็บ เยว่ชิง นั่งนิ่งราวกับรูปปั้น ร่างกายของเธออ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัดจากการอดอาหารและผลของสารเคมีที่เธอเริ่ม "กลืน" ลงไปทีละน้อยเพื่อเตรียมแผนการตายลวง“วิเคราะห์สถานการณ์: อัตราการเต้นของหัวใจเริ่มลดลงที่ 52 ครั้งต่อนาที... อุณหภูมิร่างกาย 35.5 องศาเซลเซียส... ระบบเริ่มเข้าสู่ภาวะสงบนิ่ง... แต่มีตัวแปรแทรกซ้อนที่ฉันสัมผัสได้จากความเงียบภายนอก”เสียงรองเท้าบูททหารดังรัวเร็วกว่าปกติมุ่งหน
Read more

บทที่ 72

เยว่ชิงถอยกลับไปนั่งที่มุมห้องขัง เธอล้วงมือเข้าไปในปากและกลืน "แคปซูล" ที่เธอปรุงไว้ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว"พาตัวเธอไป!" จ้าวเฉิงสั่งการทหารก้าวเข้าไปจะจับตัวเยว่ชิง แต่จู่ๆ ร่างของนักวิทยาศาสตร์สาวก็กระตุกเกร็งเพียงเล็กน้อย ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้นห้องขัง ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีซีดขาวราวกับกระดาษ ลมหายใจที่เคยมีกลับเงียบหายไปในทันที"เยว่ชิง!" หลิวเหว่ยร้องเสียงหลง เขาพุ่งเข้าไปคว้าตัวเธอผ่านซี่กรง "หมอ! ตามหมอมาเดี๋ยวนี้!"เสี่ยวเม่ยยืนนิ่งอยู่ข้างหลัง รอยยิ้มผู้ชนะเริ่มผุดขึ้น “ตายซะได้ก็ดีเยว่ชิง... ข้อหาคนขายชาติจะได้ติดตัวแกไปจนถึงนรก!”ทว่าเสี่ยวเม่ยและจ้าวเฉิงหารู้ไม่ว่า... นี่คือจุดเริ่มต้นของ "สมมติฐานใหม่" ที่เยว่ชิงวางเดิมพันไว้ และเมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง... ความพินาศที่แท้จริงจะย้อนกลับไปหาอสรพิษทุกตัวที่บังอาจทำลายครอบครัวของเธอ! หลักฐานมัดตัวและห้องแล็บแห่งความลวงท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำเหนือท้องฟ้าปักกิ่ง ราวกับสรวงสวรรค์กำลังร่ำไห้ให้กับโศกนาฏกรรมที่กำลังเกิดขึ้น รถจี๊ปทหารหลายค
Read more

บทที่ 73

"เป็นไปไม่ได้..." แม่บ้านหลิว ที่ยืนดูอยู่มุมห้องร้องออกมา "คุณนายน้อยทำงานวิจัยสบู่กับยาพอกแผลทั้งวันทั้งคืน เธอจะเอาเวลาไหนไปทำเรื่องพวกนี้!""ป้าหลิวคะ..." เสี่ยวเม่ยเดินเข้ามาจับมือแม่บ้านหลิว "ฉันเองก็ไม่อยากเชื่อ... แต่ฉันเห็นกับตาว่าเยว่ชิงมักจะแอบมาที่ห้องนี้ตอนกลางคืน และห้ามไม่ให้ใครเข้ามายุ่ง เธอบอกว่าเป็น 'งานวิจัยความลับ' ฉันก็คิดว่าเธอกำลังทำเพื่อชาติ... แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นการขายชาติแบบนี้""โกหก! คุณเสี่ยวเม่ย คุณมาอยู่ที่นี่หลังคุณนายน้อยตั้งนาน คุณจะรู้ดีกว่าฉันได้ยังไง!" แม่บ้านหลิวโต้กลับทั้งน้ำตา"พอที!" จ้าวเฉิงตะคอก "หลักฐานมัดตัวขนาดนี้ ลายเซ็นและตราประทับเป็นของจริง เครื่องส่งสัญญาณก็อยู่ในห้องนอนลับของเธอ ใครจะกล้าเอามาวางไว้ถ้าไม่ใช่เจ้าของห้อง!"ในขณะนั้นเอง หลิวเหว่ย เดินเข้ามาในห้องแล็บด้วยสภาพที่ดูไม่ได้ ใบหน้าของเขาซูบซีด ดวงตาแดงก่ำจากการเห็นร่างของภรรยาแน่นิ่งไปต่อหน้าต่อตาที่กองรักษาการณ์ เขาถูกปล่อยตัวชั่วคราวเพื่อมาร่วมสังเกตการณ์การค้นบ้านเขามองดูเครื่องวิทยุและแผนผังบนโต๊ะด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ความเชื่อใจที่
Read more

บทที่ 74

หลิวเหว่ยเงยหน้าขึ้นมองช้าๆ "ผมไม่ได้ขอให้ใครช่วยครับท่านพลโท ผมขอเพียงอย่างเดียว... ร่างของเยว่ชิง ตอนนี้อยู่ที่ไหน?""ร่างของอาชญากรสงครามที่ปลิดชีพตัวเองหนีความผิด ไม่มีสิทธิ์ได้รับการทำศพ" จ้าวเฉิงแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม "ตอนนี้ร่างของเธอถูกเก็บไว้ที่ห้องเย็นของคุกทหาร รอการชันสูตรและเผาทำลายเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง... เว้นเสียแต่ว่า..."จ้าวเฉิงเว้นจังหวะพลางเลื่อนเอกสารฉบับหนึ่งมาตรงหน้าหลิวเหว่ย"เว้นแต่ว่าท่านนายพลจะเซ็นชื่อใน 'คำแถลงประณาม' ฉบับนี้ ยอมรับว่าภรรยาของท่านกระทำการจารกรรมเพียงลำพัง โดยที่คุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง และขอสละสถานะสามีภรรยาอย่างเป็นทางการเพื่อรักษาเกียรติยศของกองทัพ... หากคุณทำเช่นนี้ คุณจะได้รับการคืนยศ และเราจะอนุญาตให้คุณนำร่างของเธอไปฝังอย่างเงียบๆ ในฐานะ 'คนแปลกหน้า' ไม่ใช่นักโทษกบฏ"หลิวเหว่ยจ้องมองเอกสารนั้น ลมหายใจของเขาติดขัด เลือกหน้าที่เพื่อกู้เกียรติยศตระกูลหลิว หรือเลือกความรักเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของผู้หญิงที่ตายไปแล้ว"ผม... ผมขอเวลาอยู่คนเดียวสักพัก" หลิวเหว่ยเอ่ยเสียงสั่นในเวล
Read more

บทที่ 75

ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายที่เธอคำนวณไว้กำลังจะครบกำหนดเวลา "ฟื้นคืน" และในอีกฟากหนึ่งของคฤหาสน์ตระกูลหลิว... ของเหลวใสจากบีกเกอร์ที่หยดลงบนแผนผังปลอม บัดนี้เริ่มเปลี่ยนสีของหมึกลายเซ็นให้กลายเป็น สีเขียวนีออน ที่สว่างจ้าท่ามกลางความมืดนาฬิกาแห่งความจริงเริ่มนับถอยหลัง และหลิวเหว่ย... ได้เลือกทางเดินที่เดิมพันด้วยชีวิตเพื่อรอรับคำตอบนั้นแล้ว!คำลวงของอสรพิษและรอยร้าวในความภักดีบรรยากาศในห้องกักบริเวณของกองบัญชาการทหารมณฑลเหนือยังคงทึบเทาและกดดัน หลิวเหว่ยยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม เศษกระดาษของ "คำแถลงประณาม" ที่เขาฉีกทิ้งยังคงกระจายอยู่บนพื้นราวกับเศษซากของเกียรติยศที่เขาเลือกจะทิ้งไปเพื่อปกป้องภรรยาที่ไร้วิญญาณเสียงประตูกลหนาหนักถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของ หลินเสี่ยวเม่ย ที่ครั้งนี้ไม่ได้มาพร้อมถาดอาหารหรูหรา แต่เธอมาด้วยท่าทางที่ตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเซียว และดวงตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้ (ที่เธอแอบใช้น้ำหอมฉีดกระตุ้นมา)"ท่านนายพล... ท่านทำแบบนี้ทำไมคะ?" เสี่ยวเม่ยพุ่งเข้าไปคุกเข่าข้างเก้
Read more

บทที่ 76

แต่มันกำลัง เรืองแสงสีเขียวนีออน สว่างจ้าท่ามกลางความมืด!อันฉีผงะถอยหลังด้วยความตกใจ "นี่มัน... นี่มันผีหลอกงั้นเหรอ!"เธอรีบใช้ผ้าเช็ดหน้าลูบไปที่ลายเซ็นนั้น แต่สารสีเขียวกลับไม่หลุดออก แต่มันเริ่มกัดกร่อนกระดาษจนเห็นรอยด่างที่ขัดกับโครงสร้างของกระดาษเก่ามันไม่ใช่ไสยศาสตร์... แต่มันคือ "ระเบิดเวลาทางเคมี" ที่เยว่ชิงวางไว้ สารละลายในบีกเกอร์ที่เสี่ยวเม่ยทำแตกวันก่อน แท้จริงแล้วคือตัวทำละลายที่ถูกคำนวณมาอย่างแม่นยำเพื่อให้ทำปฏิกิริยากับ หมึกปลอม ชนิดพิเศษที่เสี่ยวเม่ยจ้างคนทำขึ้นมาเท่านั้น หมึกแท้ของกองทัพจะไม่มีปฏิกิริยาใดๆ กับสารตัวนี้ที่ห้องเก็บศพใต้ดินของโรงพยาบาลทหาร...ทหารยามสองนายกำลังนั่งสัปหงกอยู่หน้าห้องเก็บศพที่หนาวเย็นตุบ...เสียงของแข็งกระทบพื้นดังขึ้นมาจากข้างในห้องเก็บศพ ทหารยามสะดุ้งตื่น "เฮ้ย! เสียงอะไรวะ?""ลมพัดประตูหรือเปล่า? เข้าไปดูหน่อยสิ"เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องเย็นที่เต็มไปด้วยกลิ่นฟอร์มาลีนและไอความเย็นสีขาว ร่างของเยว่ชิงที่นอนอยู่บนเตียงสแตนเลส
Read more

บทที่ 77

อันฉีหยิบซองเอกสารที่จ้าวเฉิงเตรียมไว้ให้ (ซึ่งเป็นเอกสารหย่าร้างและคำแถลงตัดขาด) มาวางกระแทกตรงหน้าลูกชาย"เซ็นซะ! หย่ากับมันซะในฐานะที่มันเป็นกบฏทิ้งร่างไปแล้ว ประกาศให้โลกรู้อยู่ว่าแกถูกมันหลอกลวง แกคือเหยื่อ ไม่ใช่สมรู้ร่วมคิด! ทำเพื่อเกียรติของตระกูลหลิว ทำเพื่ออนาคตของเป่าเป้ยที่ต้องเติบโตมาโดยไม่ต้องถูกตราหน้าว่าเป็นลูกของคนขายชาติ!"หลิวเหว่ยจ้องมองเอกสารหย่าร้างนั้นนิ่งๆ ความทรงจำวันที่เขาและเยว่ชิงเริ่มต้นทำความเข้าใจกันผุดขึ้นมา ภาพที่เธอนั่งสอนเลขลูก ภาพที่เธอสบตาเขาด้วยความเชื่อมั่น... 'ถ้าหน้าที่ของผมคือการปกป้องชาติ... หน้าที่ของสามีก็คือการปกป้องความจริง' ประโยคนี้ที่เขารำพึงในห้องขังยังคงก้องอยู่ในหัว"ผมจะไม่หย่า" หลิวเหว่ยตอบสั้นๆ แต่หนักแน่นราวกับภูเขาหิน"แกว่าอะไรนะ!" อันฉีลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธจัด "แกจะยอมทิ้งยศนายพล ยอมถูกจองจำเพื่อผู้หญิงที่ตายไปพร้อมความอัปยศนั่นงั้นเหรอ!""เธอไม่ได้ตายพร้อมความอัปยศครับแม่" หลิวเหว่ยเงยหน้าขึ้น แววตาของเขาตอนนี้ไม่ใช่แววตาของชายที่เศร้าโศก แต่เป็นแววตาของแม่ทัพท
Read more

บทที่ 78

ประตูเหล็กถูกเหวี่ยงเปิดออกอย่างแรงกระแทกกับผนังปูน หลิวเหว่ย ก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นอายความโกรธแค้นแผ่ออกมาจากตัวเขาจนอากาศรอบด้านดูเหมือนจะเดือดพล่าน ใบหน้าของนายพลหนุ่มที่เคยดูอบอุ่นยามอยู่กับลูกสาว บัดนี้กลับถมึงทึงและเย็นชาจนน่ากลัว ในมือของเขากำซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน"หลิวเหว่ย..." เยว่ชิงเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว แต่แววตายังคงนิ่งสนิท"อย่าเรียกชื่อผม!" หลิวเหว่ยตะคอก เสียงของเขาดังสนั่นจนห้องแคบๆ นั้นสะเทือน เขาย่างสามขุมเข้ามาหาเธอแล้วโยนซองเอกสารลงบนโต๊ะตรงหน้า "คุณนายหลิว... หรือผมควรจะเรียกคุณว่า 'สายลับรหัส 07' ดีล่ะ?"เยว่ชิงขมวดคิ้ว "คุณพูดเรื่องอะไร? ฉันอธิบายคุณไปแล้วว่าข้อมูลในห้องแล็บนั่น...""อธิบายงั้นเหรอ?" หลิวเหว่ยแค่นยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมเพช "คุณจะอธิบายเรื่องไมโครฟิล์มรหัสคลังอาวุธที่ซ่อนอยู่ในตะเข็บเสื้อผ้าของคุณยังไง? หรือคุณจะบอกว่านั่นคือสารเคมีชนิดใหม่ที่ใช้ทำสบู่อีกล่ะ! ผมมันโง่เอง... โง่ที่คิดว่าคนอย่างคุณจะเปลี่ยนไปเป็นคนดีได้จริงๆ!"“วิเคราะห์สภาวะอารมณ์: หลิวเหว่ยกำ
Read more

บทที่ 79

“บันทึกการทดลอง: สมมติฐานเรื่องความรัก... ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง ความเชื่อใจ... กลายเป็นศูนย์ ตัวแปรหลิวเหว่ย... กลายเป็นศัตรูอันดับหนึ่ง”ท่ามกลางความมืดมิดและหยาดน้ำตาที่ไหลนอง นักวิทยาศาสตร์สาวอัจฉริยะกัดริมฝีปากจนเลือดซึม แววตาของเธค่อยๆ เปลี่ยนจากความเสียใจเป็นความเด็ดเดี่ยวที่เย็นเยียบ"ได้... ในเมื่อคุณอยากให้ฉันเป็นปีศาจ ฉันก็จะแสดงให้ดูว่า ปีศาจที่ใช้ 'ตรรกะ' ในการล้างแค้น... มันน่ากลัวกว่าที่คุณจินตนาการไว้กี่เท่า หลิวเหว่ย!"สงครามประสาทครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มต้น และเยว่ชิง... กำลังจะเริ่มนับถอยหลังสู่การพังทลายของทุกคนที่บังอาจทำลาย "ความจริง" ของเธอ! แผนขั้นสุดท้ายและรอยมลทินที่ถูกยัดเยียดท้องฟ้ายามราตรีเหนือมณฑลทหารทางตอนเหนือถูกปกคลุมด้วยเมฆฝนหนาทึบ เสียงฟ้าร้องครืนครั่นดังสนั่นเป็นระยะ ราวกับลางบอกเหตุร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น เยว่ชิง ยังคงถูกกักบริเวณอยู่ในเรือนพักปีกขวาที่เย็นเฉียบ หลังจากเหตุการณ์ด่าทออย่างรุนแรงของหลิวเหว่ยในตอนที่แล้ว เธอไม่ได้นอนหลับ
Read more

บทที่ 80

"เยว่ชิง!!!"เสียงคำรามดุจสัตว์ป่าที่บาดเจ็บดังมาจากเงามืด หลิวเหว่ยเดินก้าวออกมาจากดงกุหลาบ ร่างกายของเขาเปียกโชกไปด้วยฝน ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธและความเจ็บปวดที่เหนือคำบรรยาย ในมือของเขากำปืนแน่นจนสั่นสะเทือนเยว่ชิงสะบัดตัวออกจากอาเฉินทันที "หลิวเหว่ย! ฟังฉันก่อน...""ยังจะให้ฟังอะไรอีก!" หลิวเหว่ยตะคอก เสียงของเขาดังยิ่งกว่าเสียงฟ้าร้อง "หลักฐานจารกรรมยังไม่พอ... นี่คุณยังกล้าสวมเขาให้ผม และที่ชั่วช้าที่สุดคือคุณจะพาลูกๆ ของผมไปกับไอ้หน้าจืดนี่ด้วย!""ฉันไม่ได้จะหนีไปกับชู้! เสี่ยวเม่ยบอกว่าคุณจะส่งทหารมาจับฉัน...""ผมไม่เคยสั่งจับคุณ!" หลิวเหว่ยเดินปรี่เข้ามาจ่อปลายกระบอกปืนไปที่อกของอาเฉิน "และเสี่ยวเม่ย... เธอคือคนที่วิ่งมาบอกผมด้วยน้ำตาว่าเธอพยายามห้ามคุณแล้ว แต่คุณไม่ฟัง!"เยว่ชิงหันขวับไปมองเสี่ยวเม่ยที่บัดนี้ยืนหลบหลังเสาเก๋งไม้ รอยยิ้มผู้ชนะที่แฝงอยู่ในดวงตานั้นชัดเจนเกินกว่าที่ตรรกะใดๆ จะปฏิเสธได้"เสี่ยวเม่ย... อัลกอริทึมของเธอช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ" เยว่ชิงพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบ"หยุดพูดพล่ามเรื่องต
Read more
PREV
1
...
5678910
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status