All Chapters of เสี่ยเถื่อน(บังคับรัก): Chapter 121 - Chapter 130

“ตอนแรกก็ว่าจะไปจัดการไอ้นักศึกษานั่น แต่ตอนนี้กูควรจัดการเมียแบบมึง” สิ้นสุดประโยคนี้อิฮอลล์มันก็อุ้มฉันขึ้นไปพาดไว้บนไหล่ แล้วก็พาฉันเดินไปห้องที่เราเอาไว้ทำเรื่องบนเตียงทันที“พูดไม่เพราะอีกละ” ฉันทำดี๊ด๊าขณะที่โดนแบกเข้าห้อง“โดนหนักแน่จีรณา แล้วอย่าคิดว่าต่อไปจะได้ห่างสายตาอีก” อิฮอลล์มันพูดพร้อมกับวางฉันลงที่เตียงนอน“ความจริงพนักงานที่บริษัทก็น่ารักดีนะ เห็นแล้วก็กระชุ่มกระชวย” ฉันทำหูตาแพรวพราว“มึงควรอยู่บ้านเลี้ยงลูกจริงๆจิว มึงมันกะล่อน” อิผัวตัวดีมันว่าพร้อมกับถลกเสื้อฉันขึ้น“แต่ก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางนะ” ฉันยกยิ้มเล็กน้อย“หึ!” อิฮอลล์มันเค้นเสียงในลำคอ แล้วจากนั้นก็ก้มลงมาดูดจุกนมฉัน“เหลือไว้ให้ลูกดูดบ้างเถอะ” ฉันท้วงปราม ก็มันอะ ว่างเป็นดูด เปิดเสื้อขึ้นดูดทำอย่างกะตัวเองเป็นเด็ก“ลูกอิ่มแล้ว ในตู้เย็นก็ปั๊มไว้เยอะ แบ่งๆพ่อบ้าง” มันผงกหัวขึ้นมาถกเถียง“นิสัย”“อย่ามาฟอร์ม คืนนี้ขอปล้ำเมียสักทีเถอะ ดื้อนัก” แล้วอิฮอลล์มันก็เริ่มซุกไซ้ที่หน้าอก เริ่มเลื้อยขึ้นมาบดจูบลากไล้ที่ใบหน้าฉัน จูบหอมดอมดมตามสเต็ปของพี่เขานั่นแหละแต่เขาจะไม่ลีลาเท่าไหร่ เพราะลูกจะตื่นก่อนซึ่งมันเค

จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนที่เตียงหรูหราราคาคงไม่ต้องกล่าวถึง ข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องนี้เป็นของที่น้องเขยอย่างพี่คงคาสั่งคนจัดเตรียมไว้ให้ฉันสายที่โทรเข้ามาคือน้อง ‘วอร์ม’ เด็กน้อยวัยหกขวบกว่า เขาคือลูกชายของฉันลูกชายที่เกิดจากน้องเขย เพราะความผิดพลาดเมื่อ7ปีกว่าที่ผ่านมาความผิดพลาดในคืนเดียว ทำให้ฉันได้แก้วตาดวงใจมาครอบครองเรื่องมันเริ่มเพราะคืนนั้นเมื่อ7ปีกว่าที่ผ่านมา ฉันมาที่บ้านหลังนี้ เพราะเป็นห่วงพี่คงคา ที่ภรรยาของเขาจากไป เขาเมามาย ฉันก็ดูแลเพราะความเป็นห่วง ส่วนอีกใจคือรักเขาแต่มันดันพลาด เมื่อพี่คงคาที่เมาหนักดันเห็นฉันเป็นคาริสา เราก็เลยพลาดมีอะไรกันและที่ฉันยอมก็เพราะ... รักเขา ฉันรู้ว่ามันไม่สมควร แต่ฉันหักห้ามใจไม่ได้ไง ทุกอย่างก็เลยเกิดขึ้นพอเขาเสร็จสมเขาก็หลับใหล ฉันก็ตัดสินใจกลับระยองทันที เพราะไม่กล้าสู้หน้าเขาต้องบอกก่อนว่า คาริสาไม่สามารถมีลูกได้และด้วยความที่ฉันรู้มาว่า พี่คงคาทำหมัน เพราะอยากให้คาริสามั่นใจว่าเขาจะไม่ไปทำใครท้องฉันที่มีอะไรกับเขาก็เลยไม่ได้ป้องกันหรือซื้อยาคุมมาทาน เพียงเพราะเข้าใจว่าเขาทำหมันแล้วแต่พอ3เดือนหลังจากคืนนั้น ฉันก็ดันมีอากา

“คะ” ฉันเอ่ยด้วยความงง งงว่าเขามาเคาะห้องฉันทำไม“พี่กวนไหม” พี่คงคาเอ่ยถามจะว่ากวนก็กวนนะ เพราะนี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาเคาะห้องกัน“ก็ไม่ค่ะ ทำไมคะ” แต่ฉันก็ต้องตอบไปอีกแบบ“พี่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” เขาวางสีหน้าราบเรียบขณะพูดจา“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูตามออกไปนะคะ” ฉันบอกออกไปเพราะคิดว่าควรใส่ชุดให้ดีกว่านี้“คุยในห้องดีกว่า” ว่าจบพี่คงคาก็เบียดตัวเข้ามาและปิดประตูลง“ค่ะ คุยอะไรคะ” ฉันไม่รู้จะปฏิเสธยังไง และตอนนี้เขาก็ค่อนข้างเมา“พี่แค่คิดถึง... คาริสาน่ะ” พี่คงคาบอกพลางนั่งลงที่โซฟาใหญ่“ค่ะ” คือฉันไม่รู้จะพูดอะไรไง ฉันอธิบายไม่ถูก รู้แค่ว่าตัวเองกำลังเจ็บกับคำที่เขาบอก“ถ้าคาริสายังอยู่บางอย่างคงดีกว่านี้” พี่คงคาเอนหลังพิงโซฟา แล้วหลับตาพูด ฉันสังเกตเห็นน้ำตาที่กำลังไหลออกจากดวงตาคู่คมทั้งสองข้าง“อย่าคิดมากสิคะ ถ้าคาริสามองอยู่คงไม่ชอบที่พี่อ่อนแอแบบนี้” ฉันนั่งลงข้างกายเขา แล้วยื่นมือไปเช็ดน้ำตาที่ไหลรินมันนานมามากแล้วที่ฉันเคยเห็นน้ำตามาเฟียคนนี้ เขาเสียน้ำตาให้คนรักของเขานับครั้งไม่ถ้วน น้ำตาที่มีให้แค่ผู้หญิงที่ชื่อคาริสา ซึ่งฉันโคตรอิจฉา“พี่ไม่ได้อยากอ่อนแอ แต่...”“พอแล้วค่ะ หนูเ

สองเดือนต่อมา...“ประเทศไทยร้อนมากมัม” น้องวอร์มเริ่มบ่นถึงสภาพอากาศเมืองไทยตั้งแต่วันนั้นที่พี่คงคามาหาฉันที่รีสอร์ท สองวันต่อมาฉันก็เคลียร์งานและบินไปอยู่กับลูกเลย อยู่กระทั่งน้องวอร์มปิดเทอม ฉันจึงย้ายน้องวอร์มให้มาอยู่ด้วยกันที่นี่ซึ่งลูกฉันตื่นตาตื่นใจกับเมืองไทยมาก แต่ตอนนี้เริ่มบ่นถึงสภาพอากาศ“ค่อยๆปรับนะครับ เดี๋ยวก็ชิน” ฉันก็บอกลูกไปงั้นแหละ เพราะเอาจริงๆฉันก็ไม่ชินกับความร้อนของอากาศเช่นกัน“ไออยากกินกุ้ง” ลูกชายตัวน้อยบอกขณะที่เราทั้งสองกำลังนั่งอยู่บนรถของรีสอร์ท ซึ่งฉันโทรบอกให้พนักงานมารับ“โอเคครับ งั้นเย็นนี้กินกุ้งกันนะ” ฉันลูบที่ศีรษะของลูกชายอย่างเอ็นดู“I love Mom” ใบหน้าน้อยๆฉีกยิ้มมาที่ฉัน แววตาของเด็กคนนี้ช่างใสซื่อบริสุทธิ์เหลือเกินเอี๊ยดดดด โครม!ทุกอย่างมันเกิดขึ้นด้วยความเร็วและแรง ฉันรับรู้ได้ว่ามีรถฝั่งตรงข้ามพุ่งมาชนรถที่ฉันนั่งมาอย่างจัง“คุณไลลาเป็นอะไรไหมครับ” ลุงคนขับรีบถามไถ่ ทั้งๆที่เขาก็มีเลือดไหลออกจากศีรษะ“ไม่ค่ะ ลุงละคะ เป็นยังไงบ้าง” ฉันตอบพร้อมกับยื่นคำถาม“ผมไม่เป็นไรครับ คุณหนูล่ะครับคุณไลลา” ลุงคนขับร้องทักฉันจึงหันมองลูกชายในทันที“วอ

“มันเกิดขึ้นช่วงที่คาริสาจากไปได้ไม่นาน วันนั้นพี่เมาคิดว่าหนูเป็นคาริสา เราก็เลยมีอะไรกัน พอเสร็จพี่ก็หลับ ส่วนหนูกลับระยองทันที จากนั้น3เดือนหนูมีอาการผิดปกติ ก็เลยไปตรวจ หมอบอกหนูท้อง หนูจึงตัดสินใจไปอยู่เมืองนอก เพราะไม่อยากให้พ่อรู้ว่าหนูท้องกับสามีน้องสาว หนูไม่อยากให้พ่อเสียใจ” ฉันเล่าความจริง เล่าเพราะกลัวเขาจะกีดกันลูกกับฉัน อำนาจเขาคับฟ้า เขาทำได้ทุกอย่าง“ทำไมเธอไม่บอกพี่” เขาเอ่ยถาม แต่ไม่ได้มองหน้าฉันหรอก เหมือนตอนนี้เขากำลังเก็บอารมณ์ความโมโห“หนูไม่กล้า... พี่จะให้หนูเดินไปบอกพี่ว่าหนูท้องลูกของพี่ ถามจริงเถอะ ในตอนนั้นพี่จะเชื่อหนูเหรอ พี่ฟูมฟายจะเป็นจะตายตอนที่คาริสาจากไป ถ้าหนูบอกพี่ หนูก็คงถูกมองว่าแย่งสามีน้องสาว”“เธอประเมินพี่ต่ำเกินไปไลลา เธอไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับพี่เลย” เขาพูดเสียงเรียบ“หนูไม่รู้หรอกว่าพี่เป็นยังไง แต่ที่หนูรู้คือพี่เป็นหมัน คาริสาบอกหนูว่าพี่ไปทำหมันเพื่อเธอ แล้วคืนนั้นที่เรามีอะไรกัน หนูก็คิดว่าพี่เป็นหมัน หนูก็เลยไม่ได้ป้องกัน”“ถ้าพี่เป็นหมัน เด็กที่นอนอยู่ในห้องผ่าตัดตอนนี้จะเกิดมาได้ยังไง เธอไม่น่าโง่ในเรื่องนี้นะไลลา” เขาหันมาต่อว่าฉัน