“Home?” bahagyang tinaasan ni Dashiel ang isang kilay. “Aling bahay ba ang sinasabi mong uuwian ko, Venus?”Sandaling natigilan si Venus. Parang hindi niya inaasahan na ganoon kabilis ibabaliktad ni Dashiel ang usapan.“Yung bahay na dapat tinitirhan natin pareho, obviously,” mabilis niyang sagot. “Our home. Pero ikaw naman, lagi mong pinipiling tumira sa ibang lugar.”Dahan-dahang tumango si Dashiel, parang inaasahan na niya ang sagot na iyon.“Kung ganoon,” sabi niya nang kalmado, “bakit ako babalik sa isang bahay na puno lang ng schedule mo? Ng social calendar mo? Ng napakarami mong damit?”Saglit siyang tumigil bago nagpatuloy.“At ng reputasyon na sobrang binabantayan mo. As if iyon ang pinakamahalagang bagay sa mundo.”“Hindi ko ginagawa ang lahat ng iyon para lang sa sarili ko!” agad na sagot ni Venus, tumataas ang boses. “Para sa atin iyon, Dashiel! For our family name! Ayokong minamaliit tayo ng ibang tao!”“Ang problema,” malamig na sabi ni Dashiel, “masyado kang nahu
더 보기