جميع فصول : الفصل -الفصل 130

“Pagkarinig ko na nagising na si Mommy, dumiretso agad ako rito sa hospital. Sorry kung medyo late ako, may kailangan lang akong tapusin na commitment,” malambing na sabi ni Venus habang nakangiti nang matamis.At hindi naman siya nagsisinungaling. Nang matanggap niya ang balita, agad siyang pumunta sa ospital, maayos ang ayos at suot ang ngiting ilang beses na niyang inensayo bago pa bumaba ng sasakyan.May dala siyang ilang paper bags mula sa isang sikat na pharmacy brand. Sa isang bag ay may CoQ10 at Omega-3 na sinasabing maganda para sa blood pressure, kasama ang isang kahon ng caffeine-free herbal tea. Sa kabila naman ay isang bouquet ng puting lilies, paboritong bulaklak ni Diana.“Ayusin ko lang itong flowers sa gilid. Favorite mo pa rin naman ito, right?” tanong ni Venus habang hindi nawawala ang ngiti sa labi niya.“Hindi mo naman kailangang mag-abala pa,” malamig na sagot ni Diana. Hindi man lang nito sinulyapan ang mga dalang regalo ni Venus.Dati, natutuwa pa siya sa m

“Ang latest update na nakuha ko, engaged na sina Miss Addison at Mr. Carter. Three months from now daw ang engagement,” sabi ni Leo habang binubuksan ang huling file na inilapag niya sa desk ni Dashiel. “Kinabukasan iyon ng birthday ng anak niyang si Dustin.”Mula nang biglaang bumalik si Dashiel sa Mayumi City dahil sa lumalalang kondisyon ni Diana, inatasan niya si Leo na bantayan nang mabuti sina Addison. At kung may pagkakataon, subukan ding mapalapit kay Dustin.Hindi iyon madali.Pero kapag si Dashiel ang may utos, may choice pa ba si Leo na tumanggi?“Ang bilis lumaki ng batang ito, ah,” mahina at tila wala sa sariling bulong ni Dashiel.Hindi niya halos narinig nang maayos ang sinabi ni Leo dahil nakatutok ang atensyon niya sa mga litrato sa harap niya.Mga larawan ni Dustin habang nasa labas kasama ang ibang bata. May ilan na nagdidilig ito ng mga halaman sa maliit na garden malapit sa school grounds. Sapat na bukas ang lugar para mabantayan sila nang hindi kahina-hinala

Biglang bumigat ang atmosphere sa dinner table matapos ang tanong ni Teodoro.Nagkatinginan sandali sina Felicity at Diana, pero walang agad nagsalita.Parang pareho silang naghihintay kung sino ang unang magsasalita.Si Dashiel naman ay nanatiling tahimik sa kinauupuan niya.Kalmado. Malamig. Parang walang epekto sa kanya ang tanong.Pero si Venus, agad na sinamantala ang pagkakataon.Bahagya niyang ibinaba ang ulo niya habang marahang napabuntong-hininga.Pag-angat niya muli ng tingin, may mga luha nang tumutulo sa pisngi niya.“Dad...” nanginginig niyang sabi. Mahina pero malinaw ang boses niya. “Nag-try naman ako. I really tried. Ginawa ko ang lahat para maayos ang marriage namin. Pero hindi naman lahat napupunta sa gusto natin.”Kumunot ang noo ni Teodoro.“Ano bang ibig mong sabihin, Venus?”Bahagyang napapikit si Venus bago muling nagsalita.“Minsan naiisip ko... baka masyado lang akong umasa.” Malungkot ang ekspresyon niya pero kontrolado pa rin. Kahit umiiyak, eleg

“Ano... anong sinabi mo?”Biglang napatayo si Venus mula sa upuan niya habang mabilis at magulo ang paghinga niya.“I’m divorcing you,” malamig na ulit ni Dashiel, mas matigas na ngayon ang tono. “Officially madedeliver sa 'yo ang divorce papers bukas ng umaga.”Biglang nagulo ang buong dinner table.“Dashiel Kristian Gutierrez!”Malakas na tumayo si Teodoro habang naitulak paatras ang upuan niya. Galit na galit ang mukha nito habang diretsong nakatitig kay Dashiel.Pero si Dashiel?Kalmado pa rin.Parang walang nangyari habang mahinahon itong umiinom.Lalong nag-init ang ulo ni Teodoro.“Akala mo ba biro ito?!” sigaw niya habang tuluyan nang nawawala ang pasensya.“Hindi ito padalos-dalos na desisyon,” kalmadong sagot ni Dashiel. “Hindi lang minsan ko itong pinag-isipan. Maraming beses.” Diretso siyang tumingin kay Teodoro. “And no, Mr. Bonifacio. Hindi ito biro.”“You arrogant bastard!”Malakas na napahampas si Teodoro sa mesa.“Kung iniisip mong kaya mong ipahiya ang a

“Mr. Dashiel Gutierrez.”Pasakay na sana si Dashiel sa sasakyan nang pigilan siya ng boses ni Alfie. Nakabukas na ang pinto ng kotse para sa kanya pero napahinto pa rin siya at dahan-dahang lumingon.Walang mabasang emosyon sa mukha niya.“What is it?”Halatang nag-alinlangan si Alfie kung sasabihin ba niya ang mensahe o hindi.Pero sa huli, nagsalita rin siya.“I’m sorry, Mr. Dashiel. Pinapapunta po kayo sa main house.”Matagal siyang tinitigan ni Dashiel bago ito mabigat na napabuntong-hininga.Of course.Hindi basta-bastang palalampasin ng mommy niya ang nangyari ngayong gabi. Lalo na matapos mauwi ang dinner sa pagbagsak ni Teodoro Bonifacio at pagdadala rito sa intensive care.“Fine,” malamig niyang sagot. “Bumalik tayo sa main house tonight.”Tahimik na tumango si Alfie bago agad inutusan ang driver na baguhin ang direksyon nila.Pagkaupo ni Dashiel sa likod ng sasakyan, umupo naman si Alfie sa passenger seat sa harap.Tahimik na umandar ang kotse palabas ng hospital