جميع فصول : الفصل -الفصل 140

“Matulog na kayo. Gabi na talaga,” mahinang sabi ni Diana kay Dashiel habang tinitingnan ang pagod na pagod nitong mukha.Pero hindi lang naman si Dashiel ang halatang drained.Pati sina Felicity at Leticia ay mukhang wala nang lakas.Masyado nang humaba ang usapan nila ngayong gabi, pero wala ring may gustong bigla na lang itong tapusin.At least ngayon, naiintindihan na ni Diana kung bakit gustong gawin ni Dashiel ang desisyon niya.“You should rest too, Mom.” Bahagyang ngumiti si Dashiel. “Felicity, ihatid mo na si Mom sa room niya.” Pagkatapos ay tumingin siya kay Leticia. “Ikaw rin, magpahinga ka na.”“You’re right.” Lumapit si Leticia sa kapatid niya at marahang hinaplos ang braso nito. “Hindi magiging madali ang bukas.” Diretso siyang tumingin kay Dashiel. “Anuman ang maging desisyon mo, basta alam mong tama iyon... susuportahan kita.”“Thank you, Leticia.”Bahagyang ginulo ni Dashiel ang buhok nito habang mahinang ngumiti.Sa totoo lang, ayaw na ayaw niyang maranasan n

“No!” mabilis na putol ni Venus. “You misunderstood everything, Dashiel.”Mabilis siyang lumapit dito, desperadong bawasan ang distansya nilang dalawa.Gusto niya… Hindi. Kailangan niyang yakapin ang asawa niya. Dati naman, gumagana iyon.Kapag naging sweet siya o umiyak nang kaunti, madalas lumalambot si Dashiel.Sigurado si Venus na mapapatawad siya nito. Pero hindi ngayon.“Stay right there, Venus. Don’t come any closer.”Bigla siyang natigilan. Parang nabuhusan ng malamig na tubig dahil sa sobrang lamig ng boses ni Dashiel.“B-but, Dashiel—”“May iba ka pa bang gustong sabihin?”“Bakit ganyan ka magsalita sa akin?” nanginginig niyang bulong. “Sinusubukan kong magpaliwanag. Hindi ko naman ginusto lahat ng ito—”“Wala akong narinig na explanation,” malamig na putol ni Dashiel. “Ang narinig ko lang puro excuses.” Dire-diretso ang tingin niya rito. “Excuses para i-justify ang ginawa mo.” Bahagyang tumigas ang panga niya. “Ni minsan, wala akong narinig na pagsisisi mula sa '

Luminous City.MnC Group Headquarters, pagmamay-ari ng pamilya Mercado. Nasa pinakataas na floor ng building ang opisina ni Danilo Mercado.Maliwanag ang buong silid dahil sa sikat ng araw na dumadaan sa floor-to-ceiling windows. Sa harap ng mahabang mahogany desk ay isang malaking digital screen kung saan naka-display ang iba’t ibang graphs ng past at ongoing projects nila.Magkaharap na nakaupo sina Carter at Sean habang si Danilo naman ay nakatayo malapit sa bookshelf, tahimik na iniikot sa pagitan ng mga daliri niya ang gintong fountain pen.“So Gutierrez Group ang papasok bilang investor sa problematic project na iyon?” tanong ni Danilo matapos mag-report ni Sean.Tahimik na tumango si Sean.“Hindi ko pa nakakausap nang diretso si Dashiel,” sabi niya, “pero persistent ang side nila sa pagre-request ng meeting tungkol doon sa apartment complex na pinahinto ko.” Sumandal siya nang bahagya. “Mukhang gusto ni Dashiel Kristian Gutierrez malaman kung bakit ko pinatigil ang project

“Oh, Dustin...” mas lalong hinigpitan ni Elena ang yakap sa bata habang unti-unting sumisikip ang dibdib niya.Hindi niya maiwasang maawa.Napaka-open at inosente ng pagsasalita ni Dustin tungkol sa bagay na iyon, lalo na para sa batang lumaki na ang tanging kasama lang ay ang mama niya.“Your father would be so proud of you,” mahina niyang sabi habang hinahaplos ang likod nito. “Napakabuti mong anak.”“Really?” napakurap si Dustin na parang gusto talagang paniwalaan iyon. “Sinasabi lang kasi ni Mommy na palaging binabantayan ako ni Papa mula sa sky.” Bahagya siyang ngumiti. “Kaya hindi raw ako dapat matakot kahit mag-isa ako.” Mas lalo itong naging cheerful. “Besides, I have Mommy naman.” Napataas-balikat ito. “So hindi ko nami-miss si Papa.”Hindi namalayan ni Elena na napatingin siya kay Addison na tahimik lang sa kitchen.Siguradong narinig nito ang buong usapan.Nang magtama ang mga mata nila, walang sinabi si Elena.Pero para bang ipinapakita ng tingin niya na… naiintindi

Ngayong umaga, katatapos lang ni Dashiel sa maikling meeting kasama ang board of directors niya.Wala na ring sapat na oras para pag-usapan pa ang ibang matters dahil mamaya ng hapon na ang flight niya papuntang Luminous City.At hindi na puwedeng ma-postpone ulit ang meeting nila ni Sean Mercado.“In that case, make sure na maipadala agad sa email ko ang hinihingi ko,” sabi ni Dashiel habang inaayos ang mga files sa harap niya.Nakahanda na rin si Alfie na sumunod sa kanya saan man siya pumunta.Pero bago pa tuluyang makalabas si Dashiel ng conference room, biglang nag-vibrate ang phone niya.Bahagya siyang napataas ng kilay nang makita ang pangalan sa screen.“Teodoro Bonifacio’s aide?” mahina niyang bulong bago sinagot ang tawag. “Why would he call me?”“Apologies for disturbing you, Mr. Gutierrez,” magalang na sabi ng nasa kabilang linya. “Mr. Bonifacio would like to speak with you personally.” Bahagyang bumigat ang tono nito. “If possible, hinihiling niyang mabisita ninyo