นพรุจพูดขึ้นอีก “ขนลุกแทนเลยว่ะ ก็น่าเครียดอยู่หรอก” น้ำสีเหลืองถูกรินใส่แก้วทั้งสองใบ ต่างคนต่างยกขึ้นมาชนแก้วแล้วกระดกเข้าปาก ดีที่ทั้งสองคนไม่สูบบุหรี่ แอลกอฮอล์ก็นาน ๆ ดื่มทีแต่นพรุจจะมีติดบ้านตลอด เอาไว้เผื่อมีแขกคนสำคัญมาบ้าน“แล้วมึงไม่คิดจะมีใครจริง ๆ เหรอวะ มึงก็หย่ากับขวัญมาตั้งหลายปีแล้วมึงยังไม่ลืมเขาอีกเหรอวะ” นพรุจถามย้ำกับเพื่อนอีกที เพราะความจริงเขาก็ไม่อยากให้เพื่อนอยู่เป็นโสดแบบนี้ตลอดไปเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียว“ไม่อะ กูคงรักใครไม่ได้อีกแล้วว่ะ” อิทธิพัทธ์ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มสายตาดูหม่นลง มองต่ำไปที่แก้วที่ถืออยู่ในมือ เขารู้ตัวเองว่าคงเอาใครมาแทนขวัญตาที่คบกันมาเป็นสิบปีไม่ได้อย่างแน่นอน และในใจอิทธิพัทธ์ก็ยังคงรอขวัญตากลับมาอยู่เสมอ ถึงความหวังนั้นมันจะริบหรี่ตั้งแต่วันที่เธอจากไปแล้วก็ตาม“แต่ขวัญก็ทำให้มึงเห็นแล้วนี่ว่ามึงไม่ได้สำคัญอะไรกับเธอ” หลังจากที่ขวัญตาขอหย่ากับอิทธิพัทธ์เขาพยายามง้อทุกวิถีทางแต่เธอก็ยังยืนยันที่จะไป ต่อมาไม่ถึงสองเดือนอิทธิพัทธ์ก็ยอมไปเซ็นใบหย่าให้ซึ่งในวันนั้นเธอพาคนรักใหม่มาด้วย อิทธิพัทธ์จึงเป็นฝ่ายรอขวัญตาอยู่แบบเงียบ ๆ“ช่างมันเถอะอย
閱讀更多
