《เด็กเลี้ยงของนายหัว》全部章節：第 81 章 - 第 90 章

ภายในโรงแรมหรู หลังจากชานนท์ขึ้นกล่าวทักทายแขกภายในงานเรียบร้อยแล้ว ญาดาเดินควงแขนลูกชายไปทักทายกับแขกผู้มีเกียรติในงานตามโต๊ะต่าง ๆ โดยเฉพาะนางแบบอย่างโยษิตาที่มาพร้อมกับมารดาของเธอ“สวัสดีค่ะคุณป้า” โยษิตากล่าวทักทายพร้อมยกมือไหว้ ญาดารับไหว้แล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน“นี่คุณชลินทร์ทิพย์ แม่ของหนูโย ส่วนนี่ชาร์ลลูกชายฉันค่ะ”“สวัสดีครับ” ชานนท์ยกมือไหว้ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ชลินทร์ทิพย์รับไหว้ส่งสายตาสื่อกับลูกสาวที่รู้กันเพียงสองคนแล้วยิ้มกรุ่มกริ่ม ภายในงานทุกคนต่างกล่าวชมท่านรองประธานหนุ่มไม่ขาดปาก บรรดาสาวน้อยใหญ่ต่างมองตามตาไม่กะพริบ แต่ไม่มีใครที่ทำให้ชานนท์รู้สึกตื่นเต้นและน่าสนใจได้สักคน เว้นเสียแต่สาวสวยร่างเล็กคนนั้น…วันนี้ปารียาสวมเดรสสีขาวความยาวเหนือเข่า รูปร่างบอบบางสัดส่วนที่ได้รูปสวยงาม ปล่อยผมดำขลับเงางามยาวสลวยติดกิ๊บสีขาวมีมุกเรียงกันสวยงามเข้ากับชุด ผมยาวปิดเนื้อหนังขาวเนียนลออด้านหลังไว้อย่างหมิ่นเหม่ สายตาหนุ่ม ๆ ในงานต่างจับจ้องมาที่เธอ ปารียานั่งอยู่กับแวววิไลและธเนศ ส่วนนุชจรีวันนี้ติดธุระด่วนเลยพลาดโอกาสที่จะได้เจอกับท่านรองประธานสุดปลื้มของเธอ“แบมเป็นอะไรว

กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวสัญชาตญาณดิบบอกให้เขาทำในสิ่งที่เขาต้องการ มือข้างหนึ่งเริ่มลูบไล้สะโพกที่มีเดรสขาวนุ่มลื่นพรางอยู่ แล้วเลื่อนไล้ขึ้นมาตามไหล่และใบหน้าโดยที่ทั้งสองยังคงหลับตา ปลายนิ้วร้อนไล้ไปตามริมฝีปากอิ่มนุ่มที่กำลังเผยอขึ้นเมื่อได้รับการสัมผัส ชานนท์ไม่รอช้าเคลื่อนใบหน้าเข้ามาทาบทับริมฝีปากร้อนลงบนปากนุ่มอย่างอ่อนโยนในคราแรก ปารียาได้รับสัมผัสวาบหวิวราวกับอยู่ในห้วงแห่งความฝัน มันเป็นฝันที่หวานมากเชียวล่ะ เป็นครั้งแรกที่เธอฝันว่าได้จูบกับผู้ชายที่หล่อเหลาและกลิ่นกายหอม กึ่งกลางกายชายเริ่มขยายตัวแข็งขึงขึ้นมา “อื้อ” ปารียาครางเสียงเล็ดลอดออกมา ชานนท์บดขยี้ดูดดึงริมฝีปากหนักหน่วงขึ้น เธอเผยอกลีบปากรับเรียวลิ้นสากที่สอดแทรกเข้าไปเกี่ยวรัดเรียวลิ้นอุ่นในโพรงปากนุ่ม ความหอมหวานของกลิ่นไวน์บวกกับความหวานของเรียวลิ้นอ่อนนุ่มทำให้ชานนท์พึงพอใจเป็นอย่างมาก ปารียาหายใจแรงถี่จนแทบขาดใจ เธอผลักใบหน้าหล่อเหลานั้นออกเพื่อสูดเอาอากาศหายใจโดยไม่ลืมตา แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้สติ ชานนท์ก็ประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง คราวนี้ทั้งร้อนแรงและโหยหาราวกับคนจูบอดอยากมาจากไหนไม่รู้ว่าอะไร

ปารียามองดูรอยช้ำที่เกิดจากชายร่างกำยำคนนั้นด้วยความเวทนาตัวเอง หน้าอกทั้งสองข้าง ไหนจะหน้าท้องและแผ่นหลังของเธออีก ผิวขาวเนียนแถมยังบอบบางเวลาโดนอะไรนิดอะไรหน่อยก็จะเป็นรอยแดงขึ้นมา แต่เมื่อคืนนี้มันไม่ใช่แค่นิดหน่อย มันเต็มไปด้วยความเร่าร้อนของไฟปรารถนาที่เธอไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน แม้กระทั่งพาทิศเองปารียาก็ไม่เคยมอบให้แม้แต่การจูบด้วยช้ำแต่เมื่อคืนปารียากลับมอบร่างกายให้เจ้านายหนุ่มที่เจอหน้ากันเพียงไม่กี่ครั้ง ปล่อยให้เขาทำกับเธอทุกท่วงท่า จนตอนนี้เธอก็ยังรู้สึกระบมไปทั้งตัวจนต้องพึ่งยาแก้ปวด รวมถึงจุดอ่อนไหวของเธอด้วย ตอนที่เธออาบน้ำมันรู้สึกแสบและบวมแดงจนต้องนิ่วหน้า เธอไม่รู้ว่าเมื่อคืนเธอกับเขาผ่านศึกด้วยกันไปทั้งหมดกี่ครั้ง แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นทั้งหมดเธอไม่ได้ขัดขืนหรือต่อต้านเขาแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังให้ความร่วมมือเขาเป็นอย่างดีด้วยสิจะด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือความต้องการภายในของเธอก็ไม่อาจรู้ได้ แต่การที่เขาพรากสิ่งที่เธอเฝ้ารักษามันมาเป็นเวลาตั้งสามสิบปีเพื่อมอบให้กับชายอันเป็นที่รักของเธอเพียงคนเดียวมันก็ทำให้เธอรู้สึกเสียใจอยู่ไม่น้อย ปารียาต้องมาเจอชายคนรักที่สวมเขาให้

“แก ทำไมต้องพาฉันมาในที่หรูแบบนี้เนี่ย” ปารียาเอ่ยขึ้นด้วยความไม่คุ้นชินกับสถานที่ที่มีไฟแสงสีแบบนี้“เหอะน่า ที่นี่แหละผู้ชายเยอะดี เดี๋ยวฉันเลี้ยงแกเอง” นัธทวัฒน์เอ่ยอย่างตื่นเต้น เพราะนานๆ ทีปารียาจะมาด้วยทั้งที เขาพยายามชวนเธอหลายครั้งแล้วแต่ปารียาก็ไม่ยอมใจอ่อน ครั้งนี้ถือเป็นโอกาสดีเพื่อนรักยอมตามใจ“แกดื่มหน่อยมั้ยจะได้สนุก” นัธทวัฒน์มองหน้าเพื่อน สังเกตเห็นความเศร้าที่ซ่อนอยู่ในแววตาดำขลับ ปกติปารียาไม่ใช่คนที่เก็บอะไรทุกอย่างไว้คนเดียว ถึงปารียาจะไม่บอกน้องหรือแม่แต่เธอก็จะเล่าให้นัธทวัฒน์ฟังเสมอ แต่ก่อนกลุ่มเพื่อนของปารียามีสี่คนตอนนี้แต่งงานไปมีครอบครัวแล้วสองคน ปารียาจึงเกรงใจไม่อยากรบกวนเพื่อนจึงเหลือกันอยู่แค่สองคน ดีหน่อยที่นัธทวัฒน์ไม่ได้ชอบผู้หญิง เขาคงยังไม่แต่งงานเร็ว ไม่อย่างนั้นเธอก็คงต้องอยู่คนเดียวอีกนานนัธทวัฒน์เป็นหนุ่มหล่อรูปร่างสูงโปร่ง ยิ่งอายุมากขึ้นก็ยิ่งดูดี เป็นที่ต้องการทั้งสาวน้อยใหญ่ กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ยิ่งมากับสาวสวยร่างเล็กอย่างปารียาด้วยแล้วก็ยิ่งเหมือนเป็นคู่รักกัน“ไม่เอาอะ ไม่อยากเมา พรุ่งนี้ต้องทำงานด้วย” ปารียาพูดเสียงจริงจัง เพราะเธอไม่อยาก

ปารียาได้ฟังถึงกับเข่าทรุดทันที ครั้งล่าสุดที่เธอกลับบ้าน แม่ทานข้าวได้น้อย และดูเธอซูบผอมลงมากและบ่นปวดท้องอยู่บ่อยๆ ต้องทานยาลดกรดอยู่เป็นประจำ ปารียานึกโทษตัวเองที่ไม่มีเวลาดูแลแม่ วันๆ ทำแต่งาน ปัญหาชีวิตที่เกิดขึ้นทุกอย่างยังไม่ได้จัดการอะไรสักอย่าง แม่ก็มาล้มป่วยอีก‘คุณแม่ต้องผ่าตัดด่วนนะครับเพราะทางเราตรวจพบเนื้อร้ายหลังจากนั้นถึงจะรักษาด้วยเคมีบำบัดต่อครับ’คำตอบที่ปารียากับน้องชายได้ฟังจากหมอหลังจากที่ทั้งคู่ออกจากห้องพักคนไข้ เพื่อให้แม่ได้พักผ่อน ทำไมทุกอย่างถึงได้ถาโถมเข้ามาในเวลาเดียวกันแบบนี้ โชคชะตาจะไม่ให้เธอได้พักบ้างเลยหรือไง‘พี่แบมให้ผมดรอปเรียนไว้ก่อนมั้ยครับ ผมจะได้มาช่วยพี่หาเงินรักษาแม่’ ปฐวีเอ่ยกับพี่สาวหลังจากที่เดินออกมารอรถกลับบ้าน‘ไม่ต้องหรอกบอม ทุกย่างเดี๋ยวพี่จัดการเอง ดูแลตัวเองดีๆ นะ” ปารียาลูบผมน้องชายเบาๆ ก่อนจะแยกย้ายกันตรงหน้าโรงพยาบาล ปารียาพยายามเข้มแข็งให้มากที่สุดไม่อยากให้น้องชายเห็นถึงความอ่อนแอปารียารู้สึกมืดแปดด้าน สมองมันตื้อไปหมดไม่รู้จะหาเงินมาจากไหน ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครเงินที่ใช้ในการผ่าตัดสำหรับเธอมันคือจำนวนมหาศาล แถมยังต้องรัก