All Chapters of สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน!: Chapter 51 - Chapter 60

“จะตัดลิ้นหมอ หรือจะรับเทียบยาไปล้างพิษ ย่อมสุดแท้แต่วิจารณญาณของคุณหนูรอง” ซีซิงยื่นกระดาษเทียบยาผ่านช่องว่างของฉากกั้นให้เด็กรับใช้ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้น“ส่วนใต้เท้าอวิ๋น หากท่านไม่ได้มาตรวจรักษาก็โปรดหลีกทางให้ผู้ป่วยท่านอื่นด้วย หอเทวะโอสถของข้ารับเฉพาะคนป่วย หาได้รับแขกที่มาตามหาหัวใจที่หล่นหาย!”ผู้บัญชาการหนุ่มเส้นเลือดปูดโปน รังสีอำมหิตที่กดทับไว้ระเบิดออกมา“บังอาจนัก!” อวิ๋นเซินตวาดก้อง ดาบซิวชุนในมือซ้ายตวัดออกจากฝักเสียงดังเสียดแก้วหู “เป็นเพียงหมอเถื่อน กลับกล้าเล่นลิ้นกับขุนนางราชสำนัก! ข้าสงสัยว่าเบื้องหลังฉากกั้นนี้ จะซุกซ่อนกบฏหลบหนีไว้ องครักษ์! พังฉากกั้นนั่นลงมา ข้าจะกระชากหน้ากากของนางด้วยมือข้าเอง!”“ใครกล้า!”เผยจิ่นสะบัดพัดจีบกางกั้นเบื้องหน้า ปราณยุทธ์สีฟ้าอ่อนแผ่กระจายต้านทานจิตสังหาร“ใต้เท้าอวิ๋น! นี่คือทรัพย์สินของตระกูลเผย การรื้อค้นโดยไร้หมายศาล ย่อมขัดต่อกฎหมายแคว้นต้าฉู่!”“กฎหมายในเมืองหลวง คือดาบซิวชุนของข้าต่างหาก! หลีกไป!&r

เสนาบดีผู้กุมอำนาจล้นฟ้านอนหงายเกร็ง ใบหน้าอวบอูมเขียวคล้ำจนเกือบดำสนิท เลือดสีนิลข้นคลั่กไหลทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ด กลิ่นคาวเหม็นเน่าฉุนเฉียวจนหมอหลวงต้องยกแขนเสื้อขึ้นปิดจมูก ทว่าสิ่งที่ทำให้ซีซิงสั่นสะท้าน ไม่ใช่ความน่าเกลียดน่ากลัวแต่เป็นเส้นเลือดบริเวณลำคอของชายชรา ที่ปูดโปนและเคลื่อนไหวไปมาดุจมีสิ่งมีชีวิตชอนไชอยู่เบื้องล่าง‘นี่มันอาการพิษกู่ตีกลับ!’ซีซิงลอบประเมินในใจอย่างรวดเร็ว นางนั่งลงบนเก้าอี้ไม้แกะสลัก วางปลายนิ้วเรียวลงบนจุดชีพจรของบิดาบังเกิดเกล้า สัมผัสถึงการเต้นที่บ้าคลั่งและสับสนของกระแสเลือด มันไม่ใช่การถูกลอบวางยาพิษธรรมดา ทว่ามีผู้เชี่ยวชาญใช้เซวี่ยกู่สายพันธุ์พิเศษฝังเข้าสู่ร่างกายของเขา เพื่อหวังควบคุมประสาทสั่งการ ทว่าร่างของตาเฒ่าผู้นี้กลับเกิดอาการต่อต้านจนพิษกำเริบ“เป็นอย่างไรบ้างท่านหมอ!” หลิวซื่อถามเสียงสั่นซีซิงดึงมือกลับ หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดปลายนิ้วอย่างรังเกียจราวกับเพิ่งสัมผัสอาจม “ท่านเสนาบดีไม่ได้ป่วยไข้ ทว่าถูกพิษเจ็ดดาราแทรกซึมเข้าสู่หัวใจ พิษชนิดนี้จะทำให้อวัยวะภายในเน่าเ

“มังกรไร้เนตร? หมายความว่าอย่างไร” ซีซิงขมวดคิ้วแน่น เขย่าไหล่บิดาบังเกิดเกล้าอย่างแรง “พูดให้รู้เรื่อง! ใครคือจอมบงการที่แท้จริง!”“ค... คลังสมบัติ... ป้ายหยกพังพอน... หมู่กู่คือ... กุญ...”ฟวับ!ยังไม่ทันที่ความลับสวรรค์จะหลุดพ้นจากริมฝีปาก เสียงแหวกอากาศอันคมกริบก็พุ่งทะลวงฝ่าความวุ่นวาย ลูกดอกซัดอาบยาพิษรูปทรงใบหลิวพุ่งทะยานมาจากช่องหลังคาที่แตกเป็นรู เล็งตรงมายังกลางแสกหน้าของเซวียหง“ระวัง!” ซวี่หยางตวาดก้อง พุ่งตัวเข้ามาหมายจะใช้กระบี่ปัดป้อง ทว่าระยะประชิดและการจู่โจมฉับพลันทำให้เขาทำได้เพียงผลักไหล่ซีซิงให้พ้นจากวิถีลูกดอกฉึก!ลูกดอกพิษปักมิดด้ามลงบนลำคอของเซวียหงอย่างแม่นยำ ชายชราเบิกตากว้างค้าง ร่างกระตุกเฮือกเพียงครั้งเดียวก่อนจะลมหายใจขาดห้วง สิ้นใจตายตาเหลือกคาเตียงนอน ปิดปากพยานเอกไปชั่วนิรันดร์“ท่านพ่ออออ!” เซวียเจียวแผดเสียงร้องปานจะขาดใจ พุ่งตัวเข้ามาทุบตีซีซิงอย่างบ้าคลั่ง “นังหมอปีศาจ! เจ้าฆ่าท่านพ่อของข้า! เจ้าจงใจรักษาผิดพลาดเพื่อฆ่าเขา!”ซีซิงปัดมือของน้องสาวต่างมารดาออ

“วาจาเหลวไหล!” ซีซิงเงยหน้าขึ้นถลึงตาใส่ ทว่าพวงแก้มกลับซับสีระเรื่อแข่งกับดอกอิงฮวา นางตีหลังมือเขาดังเพียะ “หากท่านยังแช่งตนเองให้บาดเจ็บอีก ข้าจะใช้เข็มเงินเย็บปากท่านให้ติดกันเสียเลย! ข้าเป็นแพทย์ หน้าที่ของข้าคือยื้อชีวิต ไม่ใช่มานั่งทำแผลให้คนหาเรื่องใส่ตัว!”บุรุษหน้าหนาหาได้สะทกสะท้านไม่ ชายหนุ่มรวบมือบางที่กำลังจะชักกลับมาเกาะกุมไว้แนบแก้มสากของตน“ในเมื่อฮูหยินเก่งกาจปานนี้ ข้าย่อมฝากฝังชีวิตไว้ในกำมือเจ้า ทว่าก่อนที่เราจะบุกตะลุยตำหนักเย็น ข้าใคร่รู้ยิ่งนัก ว่าสิ่งใดที่เจ้ากำไว้แน่นในแขนเสื้อซ้ายมาตั้งแต่ตอนที่เซวียหงสิ้นใจ?”ซีซิงชะงักกึก ดวงตาหงส์เบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ “สายตาท่านช่างแหลมคมประดุจเหยี่ยว ข้าคิดว่าไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเสียอีก”หญิงสาวสอดมือเข้าไปในสาบเสื้อกว้าง ดึงถุงผ้าไหมสีแดงคล้ำที่เปื้อนคราบเลือดออกมาวางบนโต๊ะไม้ “ในเสี้ยววินาทีที่ตาเฒ่านั่นสิ้นใจ มันใช้แรงเฮือกสุดท้ายกระชากชายกระโปรงข้า และยัดสิ่งนี้ใส่มือข้าไว้ ข้าซ่อนมันไว้เพราะเกรงว่าอวิ๋นเซินจะเห็นเข้า”ซวี่หยางขยับตัวเข้ามาใกล้ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร

“วังหลวงยามนี้คือรังอสรพิษ การจะแทรกซึมเข้าตำหนักเย็นที่มีหน่วยมังกรไร้เนตรคุ้มกัน หาใช่งานง่ายดาย” ซวี่หยางดึงเก้าอี้มานั่งประจันหน้านาง แย่งกุญแจมังกรมาเก็บไว้ในสาบเสื้อตนเองเพื่อรับความเสี่ยงแทน “ทัพกองทัพราชรักษ์นับหมื่นคุ้มกันแน่นหนา ซ้ำยังมีอวิ๋นเซิน และองครักษ์เสื้อแพรคอยลาดตระเวน เราจะเข้าไปได้อย่างไร?”“ย่อมต้องเข้าไปอย่างเปิดเผยและสง่างามที่สุด!”เสียงแหบแห้งทว่าเจือความเจ้าเล่ห์ดังก้องขึ้นจากบนตั่งไม้ เผยจิ่นที่สมควรจะสลบไสลกลับปรือตาดอกท้อขึ้นมาอย่างยากลำบาก คหบดีจอมเจ้าเล่ห์ล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อที่ขาดวิ่น ดึงป้ายหยกลายเมฆามงคลสองชิ้นออกมาโยนแหมะลงบนโต๊ะ“นี่คือป้ายผ่านทางสำหรับหมอหลวงและองครักษ์ประจำพระองค์ที่ตระกูลเผยลอบซื้อตัวไว้” เผยจิ่นหอบหายใจ กระตุกยิ้มมุมปาก “พรุ่งนี้ยามซวีงานเลี้ยงตงจื้อจะเริ่มขึ้น เหล่าหมอหลวงต้องเข้าไปตรวจเทียบอาหารและถวายการดูแลขุนนางผู้ใหญ่ แม่นางซีซิง ท่านจงสวมรอยเป็นหมอหลวง ส่วนท่านอ๋อง... สวมบทองครักษ์เงาติดตามนางเข้าไป”ซีซิงหยิบป้ายหยกขึ้นมาตรวจสอบ ดวงตาหงส์ทอประกายวาววับ “ท่านลงทุนกว้านซื้อแม้กระทั่งป้ายผ่