All Chapters of สวรรค์ส่งความรวยมาให้ แต่ไฉนส่งว่าที่สามีมาตั้งสามคน!: Chapter 71 - Chapter 80

ปลายเข็มเงินเรียวยาวปักลึกทะลวงเข้าสู่จุดชีพจรขั้วหัวใจอย่างไร้ความลังเลหยาดโลหิตสีแดงฉานที่อัดแน่นด้วยกลิ่นอายของหมู่กู่พุ่งกระฉอกออกจากแผ่นอกของซีซิง สาดกระเซ็นลงสู่เกลียวคลื่นปรอทสีเงินยวงที่กำลังเดือดพล่าน“ซิงเอ๋อร์! เจ้าทำบ้าอันใด!”ซวี่หยางแผดเสียงคำรามลั่นสุสานศิลา นัยน์ตาสีรัตติกาลของอดีตแม่ทัพใหญ่เบิกกว้างจนเส้นเลือดปูดโปน หัวใจที่กรำศึกมานับร้อยสมรภูมิแทบหยุดเต้น ร่างกำยำพุ่งถลาเข้าไปหมายจะคว้าดรุณีในดวงใจ ทว่าพลังสะท้อนจากชีพจรขั้วหยางของนางกลับกระแทกเขากระเด็นถอยหลังไปครึ่งก้าว“อย่าเข้ามา ท่านอ๋อง” ซีซิงกัดฟันกรอด ใบหน้างดงามซีดเผือด ทว่าดวงตากลับทอประกายเด็ดเดี่ยว “ในตำราไป๋เฉ่าจารึกไว้ ปรอทคือธาตุกลืนกิน ทว่ามันพ่ายแพ้ต่อโลหิตแห่งราชินีกู่”ชั่วพริบตาที่หยาดเลือดหยดลงสู่ทะเลปรอทปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติพลันบังเกิดของเหลวสีเงินที่เคยกวัดแกว่งบ้าคลั่งพลันชะงัก ไอพิษสีเทาขุ่นที่ลอยคลุ้งบีบรัดลมหายใจ ถูกกลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นของหมู่กู่ดูดกลืนและทำปฏิกิริยาจนแปรเปลี่ยนเป็นผลึกแก้วสีแดงก่ำลอยฟ่อ

“กระจายกำลังพลหอซิงหลัวทั้งหมดแทรกซึมเข้าวังหลวง! ก่อนรุ่งสาง ข้าต้องการเด็ดหัวมังกรจอมปลอม และทวงบัลลังก์คืนให้บุรุษของข้า!”สิ้นประกาศิตอันเหี้ยมเกรียมและทรงอำนาจของซีซิง บรรยากาศภายในโพรงถ้ำศิลาพลันเดือดพล่าน ซิงอี และเหล่านักฆ่าสวมหน้ากากเงินลายปี่อั้นฮวาประสานมือค้อมศีรษะรับบัญชาอย่างพร้อมเพรียง เสียงเกราะหนังเสียดสีกันดังกึกก้องกังวาน แววตาของพวกเขาทอประกายศรัทธาอันแรงกล้าต่อสตรีผู้กุมตราสัญลักษณ์หมู่กู่“น้อมรับพระบัญชานายหญิง! หอซิงหลัวจะสับร่างศัตรูให้กลายเป็นธุลี!” ซิงอีเอ่ยเสียงหนักแน่น ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วก้าวถอยหลังกลืนหายไปกับเงามืดอย่างรวดเร็วเพื่อกระจายคำสั่งซวี่หยางทอดสายตามองแผ่นหลังบอบบางของดรุณีในชุดหมอหลวงที่เปื้อนคราบเลือด อดีตแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นต้าฉู่หาได้รู้สึกเสียหน้าหรือถูกข้ามหน้าข้ามตาไม่ นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขากลับเปล่งประกายลึกล้ำไปด้วยความภาคภูมิใจและรักใคร่อย่างหาที่สุดไม่ได้ ชายหนุ่มก้าวอาด ๆ เข้าไปสวมกอดนางจากเบื้องหลัง คางสากเกยลงบนลาดไหล่บางอย่างแสนรัก“ฮูหยินของข้า ยามเจ้าออกคำสั

เสียงจากกระดิ่งสัมฤทธิ์ดำในพระหัตถ์ขององค์ชายเจ็ดดังกังวานก้องพระที่นั่งไท่เหอ คลื่นเสียงนั้นแผ่วเบา ทว่าเมื่อมันตกกระทบโสตประสาทของซีซิงมันกลับแปรเปลี่ยนเป็นคมหอกนับหมื่นเล่มที่ทิ่มแทงทะลวงลึกถึงขั้วหัวใจรอยสักผีเสื้อสีชาดบนเนินอกของดรุณีน้อยเปล่งแสงสว่างวาบ หมู่กู่ที่ถูกปลุกเร้าด้วยคลื่นความถี่เฉพาะดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่ง หวังจะเจาะทะลุทะลวงเส้นเลือดใหญ่“อ๊ากกก!”ซีซิงกรีดร้องสุดเสียง ร่างบอบบางในชุดหมอหลวงสีน้ำเงินเข้มทรุดฮวบลงในอ้อมกอดของซวี่หยาง สองมือเล็กจิกทึ้งสาบเสื้อเกราะสีนิลของสามีจนเล็บหัก เลือดสีแดงสดซึมผ่านร่องนิ้ว เหงื่อเย็นกาฬแตกพลั่กเต็มกรอบหน้างดงามที่บัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความทรมานแสนสาหัส“อาซิง! อาซิง!”อดีตแม่ทัพใหญ่แผดเสียงเรียกชื่อนางปานจะขาดใจ นัยน์ตาสีรัตติกาลของซวี่อ๋องเบิกกว้างจนเส้นเลือดปูดโปน วงแขนแกร่งกอดรัดร่างที่สั่นสะท้านของนางไว้แนบแผงอก หวังใช้ลมปราณขั้วหยางของตนสกัดกั้นความเจ็บปวด ทว่าครานี้คลื่นปราณกลับถูกตีกลับด้วยอำนาจของกระดิ่งสั่งการมังกรจอมปลอมบนบัลลังก์ทองคำทอดพระเนตรภาพเบื้องล่าง แย้มพระสรวลเหี้ยมเกรียมอย่างผู้กำชัยชนะ องค์ชายเจ็ดแกว่งกระดิ่

สรรพเสียงในพระที่นั่งไท่เหอขาดห้วงไปจากโสตประสาทของซีซิงโดยสมบูรณ์โลกทั้งใบของดรุณีน้อยตกอยู่ในความเงียบอันน่าสะพรึงกลัว มีเพียงเสียงอื้ออึงในหัวและแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นกระเบื้องหยกใต้ฝ่าเท้า ที่คอยย้ำเตือนว่าสมรภูมิเลือดยังคงดำเนินต่อไป เลือดสีสดที่ไหลรินจากใบหูทั้งสองข้าง หยดแหมะลงบนอาภรณ์หมอหลวงสีน้ำเงินเข้มจนกลายเป็นด่างดวงประดุจกลีบเหมยฮวาร่วงหล่นกลางเหมันต์นางทอดสายตาหงส์ที่พร่ามัว มองฝ่าม่านควันโลหิตไปยังเบื้องบนสุดของท้องพระโรงบนบัลลังก์ทองคำสลักลวดลายมังกรทะยานฟ้า ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งองครักษ์เสื้อแพรยืนตระหง่านอยู่เหนือร่างที่นอนดิ้นทุรนทุรายขององค์ชายเจ็ด ชายหนุ่มในวิหคปลาบินสีดำขลับ ชูกระดิ่งสัมฤทธิ์ดำขึ้นสุดแขน ริมฝีปากของเขาขยับเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่นางไม่อาจได้ยิน ทว่าแววตาที่จดจ้องมานั้น อัดแน่นไปด้วยความปรารถนาอันบิดเบี้ยวและอำมหิตจนน่าสะอิดสะเอียน“โยนกระบี่ของเจ้าทิ้งเสียซวี่หยาง! คุกเข่าลงต่อหน้าข้า!”อวิ๋นเซินตวาดลั่นก้องท้องพระโรง นัยน์ตาดอกท้อที่เคยอ่อนโยนยามเป็นบัณฑิตบัดนี้แดงก่ำ มือซ้ายที่กุมกระดิ่งออกแรงบีบแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด“หากเจ้ากล้าขยับแม้แต่ก้าวเดี

ปลายกระบี่เหล็กยาวสีเงินยวงอาบชโลมไปด้วยหยาดโลหิตสีชาด ทะลวงผ่านแผ่นหลังกว้างของซวี่หยางทะลุออกกลางแผงอก เลือดสีสดหยดติ๋งลงบนกระเบื้องหยกขาวแห่งพระที่นั่งไท่เหอแตกกระจายเป็นด่างดวงประดุจกลีบปี่อั้นฮวาที่ร่วงโรย สรรพเสียงรอบกายถูกตัดขาด โลกทั้งใบของซีซิงตกอยู่ในความเงียบอันน่าสะพรึงกลัว เนื่องจากนางฝังเข็มเงินปิดสกัดโสตประสาทตนเองไว้ ทว่าภาพเบื้องหน้า ภาพที่อดีตแม่ทัพใหญ่ผู้เป็นดั่งท้องฟ้าของนางถูกแทงทะลุหัวใจโดยพระอนุชาที่เขาเพิ่งเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องมันกรีดแทงวิญญาณของแพทย์หญิงจนแหลกสลาย ดรุณีน้อยเบิกตากว้างจนแทบถลน ริมฝีปากบางสั่นระริกกรีดร้องอย่างไร้สรรพเสียง นางยกมือที่เปื้อนเลือดขึ้นมาหมายจะดึงเข็มเงินออกจากใบหู เพื่อรับฟังความจริงนี้ ฉึก! เข็มเงินถูกกระชากออกอย่างแรง เลือดสีสดไหลทะลักจากติ่งหู พร้อมกับมวลสรรพเสียงที่พุ่งทะลวงเข้าสู่โสตประสาท “อั้ก!” ซวี่หยางกระอักเลือดคำโต ร่างกำยำที่กรำศึกมานับร้อยสมรภูมิสั่นสะท้าน ทว่าสองมือหยาบกร้านกลับกำแน่นที่ตัวคมกระบี่ซึ่งทะลุแผงอกตนเองไว้สุดแรง เพื่อป้องกันไม่ให้ไท่จื่อบิดหมุนใบมีดทำลายขั้วหัวใจไปมากกว่านี้ โลหิตอุ่นร้อนไหลอาบ