All Chapters of หลอมละลายหัวใจ... สยบผู้ชายไร้รัก [Nc25+]: Chapter 11 - Chapter 20

"พายยยยยยย... นะๆๆ ไปด้วยกันเถอะ ถือว่าไปฉลองที่โปรเจกต์เราคืบหน้าไปตั้งเยอะไง กูเลี้ยงเอง!"เสียงโอดครวญของ ไอคิว ดังลั่นโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะ ชายหนุ่มสายปาร์ตี้ทำหน้าออดอ้อนเหมือนลูกหมาตัวโตๆ พยายามดึงแขนเสื้อของ พาย ที่กำลังนั่งจิบน้ำเย็นด้วยสีหน้าระอาใจ"ฉันไม่ชอบที่เสียงดังๆ นายก็รู้" พายปฏิเสธเสียงเรียบ"โธ่พาย! คลับวีไอพีโซนส่วนตัว ไม่วุ่นวายหรอก... ใช่ไหมวะไอ้ชอป มึงช่วยกูพูดหน่อยดิ!" ไอคิวหันไปหาตัวช่วยที่นั่งยิ้มชิลๆ อยู่ฝั่งตรงข้ามชอปเปอร์ ประสานมือไว้ที่ท้ายทอย นัยน์ตาสีเข้มแพรวพราวไปด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาเอนตัวเข้ามาใกล้พายเล็กน้อย "ไปเถอะพาย... ถือว่าไปผ่อนคลาย ฉันรับรองว่าจะดูแลอย่างดี ไม่ให้ใครหน้าไหนมาวุ่นวายกับเธอได้เลย... ยกเว้นพวกฉันน่ะนะ" ประโยคท้ายเขาจงใจลดเสียงลงให้ได้ยินกันแค่สองคน รอยยิ้มมุมปากของเสือร้ายทำให้พายต้องถอนหายใจยาวด้วยความรำคาญไอคิวที่ตื๊อไม่เลิก ประกอบกับอยากรู้ว่าพวกนี้จะมาไม้ไหนอีก หญิงสาวจึงพยักหน้าส่งๆ "เออ ไปก็ไป แต่ฉันอยู่ไม่ดึกนะ"...ณ คลับหรู VVIPแสงไฟสลัวสีแดงอมม่วงสาดส่องกระทบแก้วคริสตัล เสียงเบสหนักหน่วงดังกระหึ่มจนพื้นสะเทือน พาย

"อื้อ... ชอปเปอร์... อื้ออ!"เสียงประท้วงอู้อี้ดังลอดออกมาจากลำคอระหง เมื่อริมฝีปากของ ชอปเปอร์ บดเบียดลงมาอย่างหนักหน่วงและจาบจ้วง ฝ่ามือเล็กของ พาย ยกขึ้นผลักแผงอกกว้างสุดแรง สัญชาตญาณสั่งให้เธอต่อต้านสัมผัสอุกอาจที่เกิดขึ้นท่ามกลางสายตาคนอื่น แต่ท่อนแขนแกร่งที่รัดรอบเอวคอดกลับยิ่งกระชับแน่นขึ้น ราวกับคีมเหล็กที่ล็อกร่างเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหนมือหนาอีกข้างของชอปเปอร์เลื่อนขึ้นมาท้ายทอย สอดปลายนิ้วเข้ากลุ่มผมสลวยเพื่อล็อกใบหน้าสวยจัดให้แหงนรับจูบที่ลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม จากจูบที่เต็มไปด้วยโทสะและความหึงหวง เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเว้าวอนและร้อนแรงสไตล์เสือร้ายที่รู้จุดอ่อนของเหยื่อ เขากัดเม้มริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ บังคับให้เธอเผยอปากออก ก่อนจะสอดเรียวลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนความหวานที่เพิ่งถูกคนอื่นชิมไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนตัดภาพมาที่ ไอคิว... ชายหนุ่มจอมป่วนที่เคยส่งเสียงเจื้อยแจ้ว บัดนี้นั่งอ้าปากค้าง นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความช็อกสุดขีด ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในสายเลือดแทบจะระเหยหายไปในพริบตาเชี่ย... นี่มันไม่ใช่เกมแล้ว! ไอคิวสบถในใจ เขามองเพื่อนรักที่กำลังนัวเนียจูบผู้หญิงที่สวยและหยิ่งที่สุดในคณะ

ลมหายใจหอบสะท้านของ พาย พ่นออกมาเป็นไอจางๆ ท่ามกลางอากาศเย็นเยียบยามค่ำคืน เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นฟุตบาทดังเป็นจังหวะเร่งรีบ หญิงสาวเลือกที่จะเดินกลับคอนโดซึ่งอยู่ห่างจากคลับไปไม่กี่ซอยแทนที่จะรอแท็กซี่ เธอต้องการสายลมเย็นๆ เพื่อดับความร้อนรุ่มในร่างกาย และดับความสับสนที่กำลังตีรวนอยู่ในหัวภาพรสจูบที่เธอเผลอไผลตอบรับ ชอปเปอร์ และสายตาดำมืดที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันปนกราดเกรี้ยวของ คริส ยังคงฉายวนซ้ำๆบ้าที่สุด... ทำไมฉันต้องไปหวั่นไหวกับเกมบ้าๆ ของพวกนั้นด้วย พายสบถในใจ ยกมือขึ้นกอดอกตัวเองแน่นเมื่อเดินเลี้ยวเข้าสู่ซอยเปลี่ยวที่ทอดยาวไปสู่หลังคอนโดของเธอทว่า... ความเงียบสงบที่เธอต้องการกลับถูกทำลายลง เมื่อสายตาปะทะเข้ากับแสงไฟสีส้มวาบเล็กๆ จากปลายมวนบุหรี่ในมุมมืดใต้ต้นไม้ใหญ่หน้ากำแพงคอนโดร่างสูงใหญ่คุ้นตาในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่หลุดลุ่ยยืนพิงกำแพงอิฐ ขาทั้งสองข้างไขว้กันด้วยท่วงท่าที่ดูอันตราย ทันทีที่เสียงส้นสูงของพายชะงักลง ชายหนุ่มก็ทิ้งบุหรี่ในมือลงพื้นแล้วใช้ปลายรองเท้าหนังขยี้มันจนดับสนิท ก่อนจะก้าวเดินออกมาจากเงามืดแสงไฟถนนสาดส่องให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ตึงเครียด นัยน์

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลงมาตกกระทบกระโปรงรถสปอร์ตยุโรปคันหรูที่จอดนิ่งสนิทอยู่ริมถนนฝั่งตรงข้ามคอนโดของพายภายในรถ ชอปเปอร์ นั่งพิงเบาะด้วยสภาพที่ดูอิดโรย เค้าโครงหน้าหล่อเหลาที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มชิลๆ เสมอ บัดนี้กลับเรียบนิ่งและเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ขอบตาที่คล้ำลงเล็กน้อยบ่งบอกว่าเขาไม่ได้หลับเลยสักงีบ... ใช่ เขาขับรถตามพายกับคริสมาตั้งแต่เมื่อคืน และจอดรถรออยู่ตรงนี้จนกระทั่งเช้านัยน์ตาสีเข้มที่เคยแพรวพราวไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ทอดมองไปยังรถซูเปอร์คาร์สีดำคุ้นตาที่จอดอยู่ในช่อง VIP ของคอนโด... รถของ คริส ยังคงจอดนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม ไม่มีการขยับเขยื้อนตั้งแต่เมื่อคืนความจริงที่กระแทกหน้าทำให้เสือร้ายต้องลอบกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอ มือหนากำพวงมาลัยแน่นจนข้อขาว ความรู้สึกชาวาบแล่นริ้วไปทั่วอก มันไม่ใช่แค่ความหงุดหงิดที่เอาชนะเกมนี้ไม่ได้... แต่มันคือความเจ็บปวดลึกๆ ที่เขาก็เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอเทใจให้ยัยน้ำแข็งคนนั้นไปแล้วจริงๆชอปเปอร์สูดลมหายใจเข้าลึก ตัดสินใจหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดโทรออกหาเบอร์ที่เขาเมมไว้เป็นเบอร์โปรดรอสายอยู่นานจนเกือบจะตัดทิ้ง ในที่สุดปลายสายก็กดรับ"(ฮัลโ

บรรยากาศในห้องสโลปของคณะบริหารธุรกิจยังคงจอแจไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของนักศึกษาที่ทยอยเดินเข้าคลาส แต่สำหรับอาณาเขตโต๊ะประจำแถวกลางห้อง... บรรยากาศกลับหนักอึ้งและเย็นเยียบจนแทบจะแช่แข็งคนที่เข้าใกล้พาย ก้าวเข้ามาในห้องเรียนโดยมีร่างสูงใหญ่ของ คริส เดินขนาบข้างอย่างแนบชิด ฝ่ามือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนของเขาวางแหมะอยู่บนเอวคอดของเธอ มันไม่ใช่การโอบประคองธรรมดา แต่มันคือการจับยึดที่หนักแน่นและแฝงไปด้วยอำนาจ เป็นการประกาศ 'สิทธิ์ขาด' ให้สายตาทุกคู่ในคณะได้รับรู้ว่ายัยน้ำแข็งคนนี้มีเจ้าของแล้ว พายไม่ได้เต็มใจที่จะเดินเข้ามาในสภาพนี้ เธอพยายามขืนตัวออกตั้งแต่ลงจากรถซูเปอร์คาร์ของเขา แต่คริสกลับใช้สายตาดุดันบีบบังคับ และรั้งเอวเธอให้เดินติดเขามาตลอดทางทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะ ท่ามกลางความอึดอัดที่แผ่ซ่าน พายก็ปะทะเข้ากับร่างของสองหนุ่มที่นั่งอยู่ก่อนแล้วไอคิว นั่งกัดปลายปากกา หน้าตาเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูกเมื่อเห็นเพื่อนรักเดินโอบเอวหญิงสาวที่เป็นต้นเหตุของรอยร้าวเข้ามา ในขณะที่ ชอปเปอร์... ชายหนุ่มเพียงแค่นั่งประสานมือไว้บนโต๊ะ นัยน์ตาสีเข้มที่เคยวาววับและแพรวพราวไปด้วยเสน่ห์ร้