All Chapters of รุ่งอรุณแห่งวันใหม่: Chapter 21 - Chapter 30

ไม่นานนักก็ได้เป็ดหนานจิงย่างเป็นเป็ดซึ่งมีสีแดงมากกว่าเป็ดย่างทั่วไป เนื่องจากสูตรของซูโจวมีเต้าหู้ยี้เป็นส่วนผสมในน้ำซอสด้วยซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของที่นี่จานต่อไปเป็นปลาแมนดารินกระรอกที่ใช้ปลาแมนดารินน้ำจืดนำมาบั้งเป็นเส้นอย่างพิถีพิถันแล้วนำไปทอดจนกรอบมีสีเหลืองทองเมื่อทอดเสร็จเนื้อปลาจะม้วนงอขึ้นมาคล้ายหางกระรอก ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเมนูนี้ ราดตัวปลาให้ชุ่มฉ่ำโดยทั่วกันด้วยน้ำซอสรสชาติเปรี้ยวอมหวานจากมะเขือเทศและน้ำตาลรายการต่อมาเป็นปูขนนึ่งจากทะเลสาบหยางเฉิงอันขึ้นชื่อ มีเนื้อแน่นสดหวาน ไข่ปูสีเหลืองทองหอมมันอร่อยกินคู่กับน้ำจิ้มที่มีส่วนผสมหลักเป็นจิ๊กโฉว่หรือน้ำส้มสายชูดำใส่ขิงสับ เติมซีอิ๊วขาวกับน้ำตาลเล็กน้อยขิงสับช่วยให้ร่างกายอบอุ่น สร้างสมดุลในการกินปูซึ่งมีฤทธิ์เย็น น้ำจิ้มชนิดนี้ช่วยตัดเลี่ยนและเสริมรสชาติปูขนได้ดีทีเดียว ยิ่งเสิร์ฟคู่กับน้ำขิงร้อนๆจะช่วยเสริมรสชาติความหวานของปูได้มากขึ้นนอกนั้นก็มีหมูตงพัวหรือหมูสามชั้นตุ๋นเหล้าจีนกับซีอิ๊วเนื้อนุ่มเปื่อยจนแทบละลายในปาก ตามด้วยกุ้งผัดใบชาใส่ถั่วลันเตาสีเขียวสดตัดกับกุ้งส

ยามเช้าชิงเถียนตื่นขึ้นมาทำอาหารมื้อเช้าให้ทุกคน ส่วนน้องๆก็ทำหน้าที่รดน้ำดูแลต้นไม้ตามที่เคยบอกไว้กับสกุลหาน ก่อนจะมารดน้ำพืชผักผลไม้ที่ช่วยกันปลูกกับชิงเถียนเลิกเรียนแล้วชิงเถียนกับน้องๆจะรีบกลับบ้านไปช่วยกันหาวัตถุดิบและนำกลับมาทำผลิตภัณฑ์ที่จะขายด้วยกัน เพื่อที่ตอนเช้าชิงเถียนจะได้นำไปฝากขายที่ร้านค้าหน้ามหาลัย“เถียนเอ๋อ เธอกับน้องๆนี่ขยันจริงนะ ดูสิทำผักดอง เครื่องเคียง ของว่างไปขายแทบทุกวันเลย” คุณนายหานเอ่ยชื่นชมพวกเด็กๆ“พวกเธอไม่เหนื่อยบ้างหรือไงกัน ตื่นเช้ามาช่วยงานบ้านดูแลสวนผักผลไม้ เลิกเรียนก็ไปหาวัตถุดิบกลับมาทำสินค้าขาย ช่างน่าทึ่งจริงๆ” นายท่านหานเองก็ชื่นชมสามพี่น้องไม่น้อย“นั่นสิครับ เดี๋ยวนี้เถียนเอ๋อไม่ให้ผมไปรับที่มหาลัยแล้วด้วย เพราะเธอมีธุระยุ่งวุ่นวายตลอดกลับไม่เป็นเวลา” มู่เฉินกล่าว“ฉันกับน้องๆไม่เหนื่อยหรอกค่ะ พวกเราชอบใช้เวลาไปกับเรื่องพวกนี้ เมื่อก่อนอยู่กับครอบครัวลุงต้องทำงานหนักกว่าอีก”“ใช่ครับ แถมยังทำด้วยความจำใจด้วย”“ใช่เลยค่ะ ตอนนี้พวกเรามีความสุขที่ได้ออกไปตามริมทะเลสาบ ขึ้นเขาไปหาวัตถุดิ

มู่เฉินเร่งจัดการงานให้เรียบร้อย เพื่อขอลาพักร้อนราวสองอาทิตย์มาใช้เวลาอยู่กับครอบครัวและสามพี่น้องสกุลเยว่ด้านชิงเถียนช่วงปิดเทอมไม่ได้นำสินค้าไปฝากขายที่ร้านค้าหน้ามหาลัยเนื่องจากลูกค้าไม่เยอะเหมือนช่วงเปิดภาคเรียน ที่สำคัญเธอมีเวลาไปวางแผงขายสินค้าด้วยตัวเองแล้วจึงไม่ยอมพลาดโอกาสนี้ไปโดยชิงเถียนตั้งใจนำสินค้าไปขายที่ตลาดในพื้นที่ซึ่งมีคนเดินทางมาจับจ่ายใช้สอยกันอย่างคึกคักแทบทุกวัน ยิ่งช่วงปิดเทอมดูเหมือนจะครึกครื้นมากกว่าเดิมด้วย“เถียนเอ๋อ วันนี้ตั้งใจทำอะไรไปขายงั้นเหรอ” คุณนายหานถามชิงเถียนที่กำลังจะออกไปหาวัตถุดิบสดใหม่ที่ทะเลสาบหยางเฉิงและบนเนินเขา“หนูตั้งใจว่าจะไปขุดหน่อไผ่อ่อนมาทำหน่อไม้รมควันตากแห้ง และเก็บลูกเกาลัดป่ากับแปะก๊วยมาคั่วทำขนมของกินเล่นไปขายค่ะ” ชิงเถียนตอบกลับไป“ดีจริงพวกเด็กๆคงชอบกินเกาลัดคั่วน้ำตาลสินะ” แม่บ้านลู่หันไปเอ่ยกับลู่จิวและชิงหลันสองแฝดอย่างรู้ใจ“ใช่ครับ""ใช่ค่ะ”“งั้นไปเถอะจ้ะ ระวังตัวด้วยก็แล้วกันนะ”“ได้ค่ะ&r

หลังเตรียมขั้นตอนต่างๆสำหรับการทำหน่อไม้แห้งซึ่งต้องนำไปตากแดดอีกราว 4-5 วันจึงจะใช้ได้ สามคนพี่น้องก็ช่วยกันเตรียมสินค้าที่จะนำไปวางแผงขายที่ตลาดรอบบ่ายวันนี้โดยเริ่มจากการนำเกาลัดที่ล้างทำความสะอาดและซับน้ำนำไปผึ่งให้แห้ง เอามาเจาะเปลือกให้แตกป้องกันการระเบิดจากนั้นจึงนำมาคั่วในกระทะใบใหญ่ใส่เม็ดทรายขนาดพอเหมาะไม่เล็กหรือใหญ่เกินไปผ่านการชะล้างทำความสะอาดมาแล้ว พร้อมเติมน้ำตาลทรายแดงลงไปคั่วด้วยกัน จะได้เกาลัดคั่วหอมหวานมันอร่อยส่วนแปะก๊วยนำไปล้างน้ำ ผึ่งให้แห้งลงหน่อย จากนั้นก็ทุบเปลือกพอแตก ก่อนนำไปคั่วกับเกลือในกระทะใช้ไฟปานกลางไม่แรงเกินไป สุกแล้วเนื้อในจะมีสีเหลืองทอง เหนียวนุ่มหนึบหนับ มีความหวานตามธรรมชาติเข้ากับความเค็มเล็กน้อยของเกลือที่ใช้คั่ว หอมอร่อยเคี้ยวมันกินเพลินเลยล่ะหลังจากทำสินค้าที่ตั้งใจไว้เสร็จอย่างเกาลัดและแปะก๊วยคั่ว สามพี่น้องก็เตรียมขนไปขายที่ตลาดช่วงบ่าย ก่อนกลับมาเตรียมทำมื้อเย็นอร่อยๆให้ทุกคนได้ทานกันโดยชิงเถียนนำผักดองที่ทำแช่เย็นเตรียมเอาไว้ในช่วงเช้าไปขายด้วย ส่วนหน่อไม้รมควันตากแห้งนั้นคงต้องรอเวลาอีก

รายการที่สี่ชิงเถียนนำเห็ดจีจง เห็ดหูหนูดำ เห็ดซงหยงกับต้นกระเทียมป่ามาผัดใส่ไข่และกุ้งสดส่งกลิ่นหอมน่ากินตามด้วยจานที่ห้าเป็นหน่อไผ่อ่อนที่ขุดมาได้เมื่อเช้า นำมาผัดใส่เนื้อขาหมูรมควันตากลมหั่นชิ้นตามคำเรียกร้องของลู่จิวจานสุดท้ายนำขาหมูมาสับเป็นชิ้นนำไปต้มกับขิงและต้นหอมพอให้เนื้อหนังเด้งแล้วนำมาผัดใส่เครื่องเทศ พริกแห้ง เหล้าปรุงอาหาร ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำตาลกรวดเติมน้ำลงไปพอท่วมขาหมู ตุ๋นต่อจนน้ำซอสเข้าเนื้อดีแล้วก็ใส่พริกสดกับกระเทียมหั่นลงไปผัดคลุกเคล้าให้เข้ากัน มีน้ำขลุกขลิกกำลังดี“อาหารฝีมือเถียนเอ๋อนี่อร่อยระดับภัตตาคารจริงๆนะ” นายท่านหานเอ่ยชม จากนั้นก็คีบเนื้อปลาตุ๋นแบบเผ็ดเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย“ใครว่าล่ะคะ อร่อยกว่าที่ภัตตาคารหยงชุนอีกนะ” คุณนายหานกล่าวยิ้มแย้ม ถูกใจรสชาติอาหารฝีมือชิงเถียนเช่นกัน“จริงด้วยครับ ฝีมือดีขนาดนี้ไปเปิดร้านได้เลยล่ะ” มู่เฉินเอ่ยเสริมจากนั้นก็คีบขาหมูผัดทรงเครื่องขึ้นมากัดกินบ้าง เนื้อขาหมูเปื่อยนุ่มกำลังดีเลยทีเดียวส่วนสองแฝดที่ก่อนหน้านี้กิ