All Chapters of รุ่งอรุณแห่งวันใหม่: Chapter 41 - Chapter 50

สัตว์นานาชนิดออกหากินในยามเช้า ที่เห็นโดยทั่วไปก็มีนกยางกรอกคอสั้นกำลังเดินหาปลาและสัตว์น้ำตัวเล็กๆกินอยู่บริเวณริมชายฝั่ง บ้างก็เกาะอยู่บนกิ่งไม้            มีนกยางโทนสีขาวซึ่งตัวใหญ่กว่านกยางกรอกหลายเท่า มีคอและขายาวเก้งก้างเหมือนนกยางโดยทั่วไป ซึ่งออกมาหากินเช่นกัน            “โอ๊ะ นั่นนกยวนยางนี่นาสวยมากเลย” ลู่จิวกล่าวพร้อมชี้ไปยังนกยวนยางหรือนกเป็ดน้ำแมนดารินซึ่งตัวผู้มีสีฉูดฉาด บนหน้าผากมีสีน้ำเงินเข้มเหลือบเขียวคล้ายปีกแมลงทับ มีสีทองออกส้มแดงตอนปลาย            มีขนปีกสีส้มตัดเส้นดำสลับขาว ตรงแผงคอด้านบนมีสีส้มออกเข้มหน่อยถัดลงมาเป็นสีม่วงเหลือบดำตัดกับบริเวณลำตัวที่มีสีขาว นับว่าเป็นนกเป็ดน้ำที่งดงามมากทีเดียว            “สวยจริงๆด้วย” ชิงเถียนชื่นชม ขณะมองไปยังเจ้านกยวนยางหรือเป็ดแมนดารินสัญลักษณ์

คุณนายหานถอนหายพร้อมส่ายศีรษะน้อยๆ หลังลูกชายตัวดีรีบชิ่งหนีออกจากบ้านไปแล้ว ก่อนหันกลับมาสนใจสองแฝดลู่จิวกับชิงหลัน“อาจิว หลันเอ๋อ ป้าทำของว่างเป็นลูกหลีตุ๋นกับเห็ดหูหนูขาวเอาไว้ แช่ในตู้เย็นแน่ะ ให้ป้าลู่เอาให้ทานเถอะ จะได้หายเหนื่อย” คุณนายหานหันไปบอกพวกเด็กๆอย่างใจดี“ขอบคุณครับ”“ขอบคุณค่ะ”ทางด้านมู่เฉินก็ปั่นจักรยานมาที่บริเวณก่อสร้าง ใช้เวลาราว 20 นาทีก็มาถึง เขาจอดรถจักรยานเอาไว้ใกล้ๆบริเวณนั้นและเดินเข้าไปในพื้นที่ก่อสร้างโดยตรงไปยังบ้านของชิงเถียนก่อนเป็นอันดับแรก และเห็นชิงเถียนกำลังเดินสำรวจโครงสร้างบ้านที่ก่อขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วเลยทีเดียว“เถียนเอ๋อ” มู่เฉินเอ่ยเรียกชิงเถียนที่กำลังมองดูคานไม้ด้านบน“อ้าวพี่มู่เฉิน มาดูบ้านเหมือนกันเหรอคะ” ชิงเถียนทักทายพร้อมถามมู่เฉินกลับไป“ก็ไม่เชิงหรอก”“ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะคะ” ชิงเถียนเอียงคอถามเขาด้วยความสงสัย“ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากออกมาเดินเล่นผ่อนคลายริมทะเลสาบน่ะ&rdqu

เมื่อมู่เฉินเห็นชิงเถียนเดินตรงมายังร้านขายเป็ดหนานจิง เขาก็นึกเรื่องที่สามพี่น้องพูดคุยกันริมทะเลสาบก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้“นี่เธอตั้งใจนำเป็ดไปย่างให้พวกเด็กๆกินสินะ” มู่เฉินถามชิงเถียนพร้อมรอยยิ้ม“ใช่ค่ะ แต่จะปรุงแบบพิเศษเป็นเป็ดย่างหนังกรอบ ลองทำเป็ดปักกิ่งของขึ้นชื่อในเมืองหลวงดู”“เธอเคยกินเป็ดปักกิ่งด้วยงั้นเหรอ”“ไม่เคยหรอกค่ะ แต่เคยเรียนรู้วิธีทำ รสชาติ หน้าตาของมันมาก่อน คราวนี้ได้เวลาทำจริงๆเสียที”“งั้นมื้อเย็นวันนี้ให้ฉันช่วยเธอทำเถอะ เพราะฉันเคยไปเรียนที่ปักกิ่งมาสี่ปี ได้ลิ้มรสเป็ดปักกิ่งมาก่อน จดจำหน้าตารายละเอียดได้ดีเลยล่ะ”“ยินดีค่ะ” ชิงเถียนตอบรับ‘พลั่กก’“โอ๊ะ เดินบ้าอะไรกัน ไม่มีตาหรือไงถึงไม่เห็นคนน่ะ”จู่ๆชิงเถียนก็ชนเข้ากับร่างคนที่ตรงเข้ามาทางเธอเมื่อไรไม่รู้เต็มแรงทีเดียว หากแต่ยังไม่ทันกล่าวอะไร ผู้หญิงคนนั้นก็ต่อว่าเธอมาเป็นชุด“เธอ นี่มันแย่ไร้มารยาทจริงๆ ถนนก็ออกจะกว้างทำไมไม่แหกตาดู

ซูหมิ่นเดินนำมู่เฉินเข้ามาในร้านน้ำชา จากนั้นก็เลือกนั่งลงตรงโต๊ะว่างมุมหนึ่ง“พี่มู่เฉินอยากทานอะไรคะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง” ซูหมิ่นเอ่ยพร้อมยิ้มแย้มอารมณ์ดี ต่างจากเมื่อครู่ยามอยู่หน้าร้านขายเป็ดลิบลับ“ไม่เป็นไรฉันทานมาแล้ว” มู่เฉินปฏิเสธอย่างสุภาพ“โธ่ ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ฉันกับพี่มู่เฉินเป็นคนกันเอง ต่อไปเราจะเป็นเหมือนคนคนเดียวกันแล้วด้วย” ซูหมิ่นพูดด้วยท่าทีเขินอาย“ซูหมิ่น เธอมีอะไรก็รีบพูดมาเถอะ ฉันยังมีธุระต้องรีบไปทำต่อ” มู่เฉินกล่าวน้ำเสียงราบเรียบ สีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ“ก็ได้ค่ะ แต่ฉันขอจิบกาแฟดับกระหายก่อนก็แล้วกัน”ซูหมิ่นกล่าวพร้อมเรียกพนักงานมาสั่งเครื่องดื่มเป็นกาแฟซึ่งเป็นเครื่องดื่มราคาแพง เนื่องจากยุคสมัยนี้ส่วนใหญ่ต้องนำเข้ามาในลักษณะกาแฟผง            “เอาล่ะ ตอนนี้เธอก็ดื่มเครื่องดื่มเรียบร้อยแล้ว มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะ” มู่เฉินเอ่ยอย่างใจเย็น     &n

งานนี้ลู่จิว ชิงหลันกับแม่บ้านลู่มาคอยเป็นลูกมือ พร้อมสังเกตวิธีการทำพายฟักทองด้วยความสนใจเริ่มจากการนำแป้งสาลีมาผสมเนยจืด น้ำตาล เกลือป่นเล็กน้อย ใส่น้ำเย็นลงไปทีละนิดนวดให้เข้ากัน จนจับตัวเป็นก้อนได้ก็เอาผ้าขาวคลุมพักไว้สักครึ่งชั่วโมงระหว่างนั้นก็มาทำตัวไส้ฟักทอง โดยนำฟักทองที่ล้างหั่นเป็นชิ้นใหญ่ไปนึ่งจนสุกเอาแต่เนื้อเติมน้ำตาล นมสด ไข่เป็ด ผงโยร่วกุย(อบเชย) และวานิลลาซึ่งยุคสมัยนี้เริ่มมีการพัฒนาคัดพันธุ์วานิลลามาปลูกในประเทศแล้วคนส่วนผสมทุกอย่างให้เข้ากันเป็นเนื้อเดียว จากนั้นนำแป้งที่วางพักไว้มานวดคลึงทำเป็นแผ่นวงกลมเอาใส่ลงในแม่พิมพ์ทรงกลมก้นลึกราว 3-4 เซนติเมตรใส่ไส้พายที่เตรียมเอาไว้ลงไปเกลี่ยให้เรียบเต็มแป้นพิมพ์พอดี จากนั้นก็นำไปอบในเตาถ่านที่ชิงเถียนปรับระดับความร้อนจนชำนาญพอสำหรับการทำอาหารหรือขนมแต่ละชนิดได้เป็นอย่างดีรอราว 30 นาทีพายฟักทองหอมน่ากินก็เป็นอันสุกพร้อมเสิร์ฟให้ทุกคนทานเป็นของว่างยามบ่ายโดยระหว่างนั้นมู่เฉินที่เพิ่งกลับมาถึงก็ส่งของให้แม่บ้านลู่นำไปเก็บ จากนั้นก็นั่งลงพูดคุยกับพ่อแม่ตามที่ตั้งใจ