Alle Kapitel von เล่ห์รักหลงกล: Kapitel 21 – Kapitel 30

“คุณว่านดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนะคะ” ลักษมีเอ่ยต่อผู้เป็นเจ้านายแม้แต่ตอนนี้เธอก็รับรู้ได้ถึงอารมณ์แปรปรวนของว่านดาว“ไม่ต้องสนใจหรอกเด็กน้อยก็แบบนี้ งั้นคุณรออยู่นี่นะเดี๋ยวผมขึ้นไปเอาแฟ้มงานให้” ศิลาแจ้งต่อเลขาสาวด้วยน้ำเสียงขึงขัง ดูเหมือนว่าคนที่อารมณ์แปรปรวนจะไม่ใช่แค่ว่านดาวเสียแล้วว่านดาวเดินมาส่งอารันที่หน้าบ้านหลังปรับความเข้าใจกันแล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็กลับไปเป็นเพื่อนเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องที่ดีต่อกันเหมือนเดิม ถึงแม้อารันจะยังมีความรู้สึกกับว่านดาวอยู่แต่ก็รู้ว่าต้องวางตัวยังไง เพราะหญิงสาวเองก็แบ่งเส้นความสัมพันธ์ที่มีต่อเขาอย่างชัดเจนว่านดาวพอจะเข้าบ้านก็เจอกับลักษมีที่กำลังเดินตรงไปขึ้นรถยนต์ของเธอก่อนจะขับออกจากบ้านนิธิราไป หญิงสาวมองรูปร่างที่สมส่วนของลักษมีก็รู้สึกอิจฉา ทั้งรูปร่างหน้าตาของเธอนั้นดูแล้วก็ชวนหลงใหลได้มากจริงๆ ว่านดาวเองก็เคยได้ยินมาบ้างว่ามีหนุ่มๆ มากมายมาจีบแต่เลขาสาวไม่สนใจสักคน หรือที่เธอปฏิเสธอาจจะมีคนในใจอยู่แล้วและอาจจะเป็นศิลาก็ได้ เพราะทั้งวันสองคนนั้นมักจะตัวติดกันตลอด“อีตาลุงนั่นชอบหุ่นเซี๊ยะเซ็กซี่แบบนี้สินะ ผู้ชายนี่ก็เหมือนกันหมดช

หลายวันต่อมา ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่งศิลามองไปยังเกษแก้วที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่สบอารมณ์ เดิมทีตั้งใจจะปฏิเสธไม่ออกมาเจอแล้วแต่ก็กลัวหญิงสาวจะสร้างความวุ่นวายให้ที่บริษัทเลยจำใจต้องออกมา“ขอบคุณนะคะที่พี่ศิลายอมมาเจอเกษ เราสองคนหนีกันไม่พ้นหรอกค่ะ ต่อให้พี่ศิลาพยายามหนีหน้าเกษกว่านี้เราก็ต้องเจอกันอยู่ดี"“เข้าเรื่องเถอะไม่ต้องพูดเยอะ”"เร็วๆ นี้เกษต้องไปจัดการธุระที่ฟินแลนด์ น่าจะอยู่ที่นั่นและเที่ยวต่ออีกสักเดือนแล้วค่อยกลับ หวังว่าถ้าเกษกลับมาแล้วที่บริษัทของพี่ศิลาจะมีงานให้เกษทำนะคะ”“อันนี้ขอร้องหรือข่มขู่”“ขอร้องสิคะเกษจะไปขู่พี่ศิลาได้ไง แต่ถ้าพี่ศิลาไม่ให้งานเกษจากขอร้องอาจจะเป็น…”“ได้สิ…อยากทำงานใช่มั้ยเดี๋ยวฉันหางานให้ทำ”“ง่ายแบบนี้เลยเหรอคะ” เกษแก้วรู้สึกประหลาดใจที่ครั้งนี้ศิลาดูจะยอมง่ายเกินไป ชายหนุ่มไม่เพียงแต่ไม่ตอบโต้แถมยังจะทำตามเงื่อนไขที่เธอขออีก“แล้วไม่ชอบอะไรง่ายๆ เหรอ เรื่องงานฉันจัดการให้ได้มีอะไรอีกมั้ย"“โอเคค่ะ ทีแรกว่าจะชวนกินข้าวด้วยก็เกรงว่าพี่ศิลาเห็นหน้าเกษแล้วจะกินไม่ลง งั้นเกษขอตัวก่อนดีกว่า” เกษแก้วยิ้มหวานมองไปที่ศิลาด้วยความพอใจ การที่ชายหน

ในขณะที่ริมฝีปากของทั้งสองกำลังจะสัมผัสกันนั้นเสียงมือถือของศิลาก็ดังขึ้น และนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มดึงสติออกจากภวังค์กลับมาได้แม้จะรู้สึกเสียดายก็ตาม“ฉันต้องกลับบริษัทแล้วเลขาลักษ์โทรมาตามน่ะ”“แล้วคุณตามหาฉันทำไมคะ เสียงตอนคุยโทรศัพท์ดูตกใจมากเลย”“วันนี้เธอไปเจอใครมาหรือเปล่า”“นอกจากเพื่อนที่มหาลัยก็ไม่มีนะคะ”“งั้นเกษก็โกหกฉันสินะ”ชายหนุ่มพึมพำในใจ ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้สึกกังวลกับการปรากฏตัวของอดีตคนรักเลย แต่พอมีว่านดาวเข้ามาเอี่ยวกลับทำชายหนุ่มร้อนใจขึ้นมา“เป็นอะไรคะ คิดอะไรอยู่”“ไม่มีอะไรหรอกฉันคงคิดมากไป ตอนนี้เพื่อนเธอก็ไปกันหมดแล้วงั้นจะกลับบริษัทกับฉันมั้ย” หญิงสาวรีบพยักหน้าตอบตกลง พอเห็นชายหนุ่มจะเดินนำออกไปก็รีบเข้าไปคว้ามือชายหนุ่มมากุมไว้“ห้างมันใหญ่ค่ะฉันกลัวหลง”ศิลาอดที่จะยิ้มเอ็นดูในความออดอ้อนของว่านดาวไม่ได้ และก็ไม่ปฏิเสธยอมให้หญิงสาวกุมมือแต่โดยดี บางเรื่องที่เธอขอก็ไม่ได้มากมายหนักหนาที่เขาจะทำให้เธอไม่ได้ใช้เวลาไม่นานศิลาและว่านดาวก็มาถึงบริษัทนิธิรา ทั้งคู่เดินจูงมือกันเข้ามาที่ห้องทำงานอย่างเป็นธรรมชาติ ลักษมีที่รอผู้เป็นเจ้านายอยู่เห็นทั้งคู่กุมมือกันก็อม

ว่านดาวมองค้อนไปที่ศิลาด้วยความผิดหวัง เห็นชายหนุ่มเอาแต่นิ่งมองมาที่ตัวเองก็น้อยใจนักเหมือนไม่ได้สนใจความรู้สึกของเธอเลย แต่ก็พอเข้าใจได้เพราะสถานะเธอกับเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่แล้ว“พอดีฉันไปร้านขนมหวานมาก็เลยแวะเอาขนมมาฝากคุณ งั้นฉันวางไว้ตรงนี้นะคะ” ว่านดาววิ่งไปวางขนมไว้ที่โต๊ะทำงานของศิลาก่อนจะวิ่งกลับออกจากห้องทำงานไปศิลาเองก็เข้าใจในท่าทีของว่านดาวที่แสดงออกมา ตอนนี้หญิงสาวน่าจะกำลังเข้าใจผิดที่เห็นเขาโอบกอดไพลินไว้ แต่ก็ไม่อยากอธิบายในตอนนี้เพราะเขาเองก็ห่วงความรู้สึกของไพลินเหมือนกัน จะให้ผลักเธอออกก็ดูจะเกินไปยังไงเขาก็เอ็นดูเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง การจะปลอบใจน้องสาวก็เป็นเรื่องปกติ อีกอย่างเขากับว่านดาวก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่มาต้องอธิบายความเข้าใจผิดนี้ด้วย“พี่ศิลาอย่าตามว่านดาวไปเลยนะคะ” ไพลินอ้อนวอนต่อชายหนุ่ม เห็นสายตาสั่นไหวของศิลาที่มองว่านดาวก็รู้สึกหวั่นใจ ศิลาคลายอ้อมกอดออกพร้อมขยับตัวถอยห่างออกเล็กน้อย ดูท่าตอนนี้หญิงสาวอารมณ์จะสงบลงบ้างแล้ว“ที่ลินพูดเมื่อกี๊พี่ศิลาตกลงมั้ยคะ ลินสามารถให้พี่ศิลาได้ทุกอย่างในแบบที่คนเป็นแฟนเขาทำให้กัน ลินพูดจริงๆ นะ”“ลินอย่าทำ

“ใกล้เกินไปแล้วนะคะ ลืมตัวหรือเปล่าว่าเคยพูดอะไรไว้”ว่านดาวเบือนหน้าหนีเตือนสติศิลาที่เคยให้คำมั่นกับตัวเองไว้ว่าจะไม่ล้ำเส้นเธอ แต่พอเห็นเธอสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นก็หงุดหงิดขึ้นมาทุกที แสดงออกถึงความหึงหวงอย่างชัดเจนแต่กลับปากหนักไม่เคยที่จะยอมรับ ศิลาเองพอถูกว่านดาวต่อต้านก็รีบถอนตัวถอยห่างออกมา ถ้าหญิงสาวไม่ปรามเขาเอาไว้ป่านนี้คงได้ทำตามใจเอาเปรียบเธอไปแล้ว“อย่าคิดมากฉันแค่เป็นห่วงเธอ ภูผามีคนที่ชอบแล้วและกำลังตามจีบอยู่ถ้าผู้หญิงคนนั้นเห็นว่าข้างๆ ภูผามีผู้หญิงคนอื่นใกล้ชิดสนิทสนมก็อาจจะถอดใจจากภูผาได้”“ที่แท้คุณก็กลัวว่าฉันจะไปเป็นมือที่สามในความสัมพันธ์ของน้องชายคุณสินะ” คำพูดของศิลาทำว่านดาวขุ่นเคืองนัก ต่อให้ชายหนุ่มจะหาข้ออ้างไม่ยอมรับเธอแต่การที่เอาเธอมางเป็นเหตุผลบอกว่าเธอกำลังทำลายความสัมพันธ์ของคนอื่นอยู่มันดูจะใจร้ายกับเธอไปสักหน่อย“ไม่ใช่แบบนั้น คือฉัน…” ศิลาเองพอเห็นสีหน้าแสดงออกถึงความผิดหวังของว่านดาวก็เริ่มรู้สึกผิดขึ้นมา แต่ตอนนี้หญิงสาวไม่อยากได้ยินคำแก้ตัวของเขาแล้วระหว่างที่ทั้งสองแง่งอนกันอยู่นั้นเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขัดจังหวะขึ้น ว่านดาวเดินมาเปิดประตูพอ