Alle Kapitel von เล่ห์รักหลงกล: Kapitel 31 – Kapitel 40

“ถ้าฉันไม่ขู่ว่าจะไปจากคุณ คุณก็จะไม่ยอมรับฉันใช่มั้ย คุณเนี่ยนะต้องให้สูญเสียก่อนถึงจะเห็นค่า”“ฉันไม่ดีเองฉันยอมรับผิดทุกอย่าง แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอเธอฉันก็ทนไม่ได้แล้ว” ชายหนุ่มคลายอ้อมกอดออกมองไปที่หญิงสาวอย่างรู้สึกผิด แต่อีกทางกลับกันก็โล่งใจอย่างที่สุดที่ไม่ต้องอดทนเก็บกดความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อว่านดาวเอาไว้อีกแล้ว“คุณบอกรักฉันอีกครั้งได้มั้ย” ว่านดาวจ้องไปที่ชายหนุ่มอย่างคาดหวัง จนถึงตอนนี้เธอก็ไม่อยากจะเชื่อว่าศิลาจะสารภาพรักกับเธอ ทุกอย่างมันดูล่องลอยเหมือนอยู่ในความฝันก็อยากให้ชายหนุ่มช่วยยืนยันอีกครั้ง“ฉันรักเธอ” ศิลาไม่รีรอรีบทำตามความปรารถนาของหญิงสาวเพื่อให้เธอมั่นใจ ชายหนุ่มไม่ได้ยืนยันแค่คำพูดแต่ยังจุมพิตเธอเพื่อยืนยันในการสารภาพรักครั้งนี้อีกด้วย“รักคุณเหมือนกันค่ะ คุณบอกรักฉันแล้วก็ต้องรับผิดชอบคำพูดตัวเองด้วย เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะ”"'งั้นรับผิดชอบด้วยการเป็นแฟนกัน…แบบนี้เธอโอเคมั้ย”“โอเคมากๆ เลยค่ะ” ว่านดาวโน้มต้นคอศิลาเข้ามาสวมกอดเอาไว้แนบแน่น ในที่สุดเธอกับศิลาก็ได้สมหวังในความรักกันสักทีจากที่คลุมเครือกันมานานศิลาเองก็ไม่ต่างจากว่านดาวที่มีความสุขมากเช่นก

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่งไพลินหลังเรียนเสร็จในช่วงสายก็รีบมาหาศิลาที่ร้านอาหารตามที่ได้นัดกันเอาไว้ หญิงสาวตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่ชายหนุ่มเป็นคนนัดเธอให้ออกมาเจอโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอก่อน“พี่ศิลามีอะไรจะคุยกับลินเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น“นี่ก็เที่ยงแล้วกินข้าวกันก่อนดีกว่า”“ไม่เอาค่ะลินอยากรู้แล้วว่าพี่ศิลานัดลินออกมาเจอทำไม หรือว่าพี่ศิลายอมตกลงเรื่องที่ลินขอแล้ว เรื่องไหนคะ…เรื่องหมั้นหรือเรื่องที่จะคบกับลิน”“ไม่ใช่ทั้งคู่ ลิน…พี่ขอโทษนะ จะตอนนี้หรืออนาคตพี่ก็คงหมั้นกับลินไม่ได้ พี่ยืนยันคำเดิมว่าพี่มองลินเป็นแค่น้องสาวไม่เคยรู้สึกมากกว่านั้น พี่ไม่ได้ชอบลินเหมือนคนรัก ลินอย่ารอพี่อีกเลยนะ” คำตอบของศิลาทำไพลินหน้าเสียในทันที เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มปฏิเสธเธออย่างไร้เยื่อใยศิลาแสดงท่าทีและความชัดเจนให้ไพลินเข้าใจตรงกัน ชายหนุ่มปฏิเสธอย่างเด็ดขาดว่าไม่สามารถคบหากับหญิงสาวได้รวมถึงเรื่องหมั้นด้วย และยอมรับผิดที่ก่อนหน้านี้เคยพูดให้ความหวังไว้ เมื่อไม่มีใจก็บอกให้ชัดเจนไปเลยดีกว่าจะได้ยุติธรรมกับไพลินและว่านดาวแฟนสาวของเขาด้วย“ทำไมต้องพูดตอนนี้ด้วยรอให้ลินเรียนจบก่อนได้มั้

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่งภูผามาถึงร้านอาหารตามที่ได้นัดหมายไว้ ชายหนุ่มนั่งรอหญิงสาวที่ยังมาไม่ถึงด้วยใจจดจ่อ สายตาก็เหลือบมองไปยังช่อดอกกุหลาบขาวที่วางอยู่บนโต๊ะเป็นระยะๆ ชายหนุ่มเชื่อคำของผู้เป็นแม่จึงแวะร้านดอกไม้ก่อนจะมาที่ร้านอาหารภูผารออยู่ไม่นานนักหญิงสาวที่นัดเอาไว้ก็มาถึง วันนี้เธอมาในชุดเดรสลำลองดูไม่ค่อยทางการเหมือนทุกครั้งที่เคยเห็น ชายหนุ่มก็ไม่รีรอรีบลุกจากเก้าอี้ยืนยิ้มหวานต้อนรับ“มีช่อดอกไม้ด้วย วันนี้คุณภูผาเล่นใหญ่จังเลยนะคะ” ลักษมีเอ่ยแซวชายหนุ่มที่ยืนยิ้มให้กับเธอ ทั้งดอกไม้ ทั้งบรรยากาศดูพิเศษต่างออกไปจากครั้งก่อนๆ ที่ทั้งคู่ออกมาทานข้าวด้วยกัน“ก็เตรียมมาให้คุณนั่นแหละ แม่ผมบอกว่าจะสารภาพรักสาวทั้งทีก็ต้องมีดอกไม้ติดมือมาด้วย สุขสันต์วันเกิดครับ” ภูผายื่นดอกกุหลาบขาวช่อโตให้กับหญิงสาวที่พึ่งมาถึง สายตาก็จับจ้องมองไปที่เธออย่างเป็นประกายภูผากับลักษมีนั้นเริ่มคุยกันก่อนที่ภูผาจะบินไปเรียนต่อปริญญาโทที่ฟินแลนด์โดยมีแค่ศิลาเท่านั้นที่รับรู้เรื่องของคนทั้งสอง ทั้งคู่เริ่มจากความเป็นเพื่อนและพัฒนาความสัมพันธ์ไปถึงคนคุยแต่ยังไม่ได้ตกลงคบหากันอย่างเป็นทางการ ภูผาเองก็ตั้ง

“มีอะไรหรือเปล่า หรือมีใครมาหาว่านดาว”ศิลาถามป้าแม่บ้านด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ในใจก็คิดไปก่อนแล้วว่าที่มาเคาะห้องเรียกว่านดาวก็น่าจะมีคนมาหา และคนคนนั้นก็คงหนีไม่พ้นชายหนุ่มรุ่นพี่ของเธอ เพราะที่ผ่านมาก็มีแต่อารันเท่านั้นที่มาหาหญิงสาวถึงที่บ้าน“คือป้าไปเคาะเรียกคุณศิลาที่ห้องมาค่ะแต่ไม่มีคนตอบ เลยว่าจะมาถามคุณว่านว่าเห็นคุณศิลาบ้างมั้ย พอดีเลยคุณศิลาก็อยู่ที่นี่ด้วย”“ป้าหาผมเหรอ”“ค่ะ คุณเกษแก้วมาหาคุณศิลาค่ะ” ป้าแม่บ้านบอกต่อผู้เป็นเจ้านาย เธอเองก็เป็นคนเก่าคนแก่ของบ้านนิธิราเลยไม่แปลกที่จะรู้จักกับเกษแก้ว เพราะช่วงที่ทั้งคู่คบกันนั้นเกษแก้วก็เคยแวะเวียนมาที่บ้านนิธิราเหมือนกันศิลาค่อนข้างแปลกใจที่เกษแก้วมาหาเขาถึงที่บ้าน ดูเหมือนว่าหญิงสาวใจกล้ากว่าที่เขาคิดเอาไว้เสียอีกไม่คิดว่าเธอจะกล้าบุกมาหาเขาถึงที่นี่“เดี๋ยวฉันลงไปเจอเกษแก้วสักหน่อยเธออยู่นี่นะ ห้ามให้เกษแก้วเจอเธอเด็ดขาด”“ทำไมฉันจะเจอเธอไม่ได้คะ”“ฉันไม่ไว้ใจน่ะกลัวเกษแก้วทำเธอเดือดร้อน รออยู่นี่นะเดี๋ยวฉันมา” ศิลาเผยยิ้มลูบแก้มหญิงสาวเบาๆ ก่อนจะออกจากห้องไป แต่ดูเหมือนว่าที่ชายหนุ่มขอหญิงสาวไว้นั้นจะไม่ได้ผล เพราะพอศิล

“เป็นยังไงบ้าง” ศิลามาถึงโรงพยาบาลก็ถามไถ่อาการบาดเจ็บว่านดาวจากผู้เป็นน้องชายในทันที สีหน้าของชายหนุ่มแสดงความกังวลเป็นอย่างมาก“ไม่เป็นอะไรมากหน้าผากแตกนิดหน่อยตอนนี้พยาบาลทำแผลให้อยู่”“ถึงกับหน้าผากแตกนายยังบอกว่านิดหน่อยอีกเหรอ” แต่ไม่ทันที่ภูผาจะได้โต้กลับว่านดาวที่ทำแผลเสร็จเดินออกมาพอดี ศิลาเมื่อเห็นแฟนสาวก็รีบเข้าไปตรวจดูบาดแผลด้วยความเป็นห่วง การให้ความสำคัญของชายหนุ่มที่มีต่อว่านดาวนั้นทำให้ภูผากับลักษมีสบตากันอย่างรู้ทัน เป็นใครก็คงดูออกว่าศิลานั้นมีใจให้กับว่านดาวว่านดาวเห็นทั้งคู่กำลังยิ้มและจ้องมาที่เธอกับศิลาก็กระแอมออกมาให้แฟนหนุ่มรู้ตัว ขืนชายหนุ่มแสดงออกชัดเจนว่าเป็นห่วงเธอมากขนาดนี้มีหวังความสัมพันธ์คนรักได้เปิดเผยแน่ แต่ศิลาเองที่ไม่สนใจต่อการขัดขวางของหญิงสาว ชายหนุ่มยังคงแสดงออกถึงความห่วงใยที่มีให้ว่านดาวโดยไม่สนว่าภูผากับลักษมีจะคิดยังไง“พี่ศิลา งั้นพี่ก็พาว่านดาวกลับบ้านแล้วกันเดี๋ยวผมกับลักษ์จะไปเคลียร์งานที่บริษัทต่อ” ภูผาเสนอต่อผู้เป็นพี่ชาย“อืม แผนงานอยู่บนโต๊ะคุณช่วยจัดการต่อหน่อยนะ” ศิลาตอบรับผู้เป็นน้องชายก่อนจะหันมาแจ้งเรื่องงานให้เลขาสาวได้ทราบ เม