All Chapters of ดวงใจ(ลับ)คุณพ่อบุญธรรม Nc20+: Chapter 101 - Chapter 110

"คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ ท่าทางสนุกเชียว... เรื่องหาคู่ให้คุณอาเมศอีกแล้วเหรอคะเนี่ย" แพทจิกตามองคุณหญิงสุดา "หนูว่าคุณป้าพักโครงการนี้ก่อนเถอะค่ะ คราวก่อนที่แนะนำลูกสาวเพื่อนมา คุณอาเมศแกก็ปฏิเสธหงายเงิบไปแบบไม่ไว้หน้าเลยไม่ใช่เหรอคะ ไม่เข็ดเหรอคะ หรือว่าอยากหน้าแตกหมอไม่รับเย็บกลางงานอีกรอบ" "ยัยแพท!" คุณหญิงสุดาหน้าแดงก่ำชี้หน้าเด็กอ้าปากค้าง "นี่พูดกับผู้ใหญ่แบบนี้เหรอฮะ" "แพทแค่พูดความจริงค่ะคุณป้า...และอีกอย่าง... เรื่องครอบครัวคนอื่นน่ะค่ะ อย่าไปยุ่งสอดรู้สอดเห็นนักเลย มันดู... 'สาระแน' น่ะค่ะ" "กรี๊ดดดด! นังเด็กเมื่อวานซืน!" สองป้าประสานเสียงกรี๊ดแทบลมจับ แพรวพรรณมองดูคนทั้งสองคนที่เข้ามาปกป้องด้วยความตื้นตัน "ขอบพระคุณคุณป้าสุดามากนะคะที่หวังดี อยากจะหา 'แม่ใหม่' มาให้แพรว...แต่แพรวคงต้องขอปฏิเสธแทนคุณพ่อค่ะ" "ทำไมจ๊ะ หรือว่าหนูหวงพ่อ กลัวเด็กใหม่จะมาแย่งความรักจนตกกระป๋อง" "เปล่าค่ะ... แพรวไม่ได้กลัวตกกระป๋อง" เธอยิ้ม ส่ายหน้าช้าๆ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์หนาเตอะของคุณหญิงสุดา "แต่เป็นเพราะแพรวรู้ใจคุณพ่อดีที่สุดต่างหากค่ะ" "คุณพ่อไม่ได้ต้องการผู้หญิงที่

เสียงเพลงแจ๊สจากในงานแว่วมา แต่สำหรับแพทแล้ว มันน่ารำคาญพอๆ กับเสียงถอนหายใจของตัวเอง ร่างระหงในชุดเดรสสีแดงเดินเซนิดๆ ออกมาจากประตูโรงแรม มือบางถือแก้วไวน์เปล่าที่เพิ่งกระดกหยดสุดท้ายเข้าปากไปเมื่อครู่ ก่อนจะกระแทกวางทิ้งไว้บนโต๊ะบริกรแถวนั้น ใบหน้าสวยจัดแดงระเรื่อด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ผสมกับอารมณ์หงุดหงิดที่พุ่งพล่าน "คนแก่บ้า..." เธอพึมพำกับตัวเอง เดินสะเปะสะปะไปที่ลานจอดรถ VIP เพื่อรอรถมารับ "คนแก่บื้อ... ไล่ดีนักนะ... ไล่ให้ไปหาเด็ก คอยดูเถอะ จะหาให้ได้สักโหลนึงเลยคอยดู!" แพทเดินบ่นงึมงำ พลางนึกถึงหน้าอาธนาที่ทำหน้าตายไล่เธอไปหาผู้ชายอื่นเมื่อชั่วโมงก่อน ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ยิ่งโมโหก็ยิ่งอยากประชด! แต่พอเอาเข้าจริง... พอพวก 'เด็กหนุ่ม' ไฮโซในงานเดินดาหน้าเข้ามาขายขนมจีบ เธอกลับรู้สึกขยาด คนหนึ่งก็ขี้โม้เรื่องซุปเปอร์คาร์ อีกคนก็อวดรวยเรื่องนาฬิกาปาเต๊ะรุ่นลิมิเต็ดของพ่อ อีกคนก็มือไวพยายามจะแตะเอว... ไม่มีใครเทียบผู้ใหญ่สุขุมแบบอาธนาได้สักคน! "น้องแพทครับ... จะกลับแล้วเหรอ" เสียงยียวนดังขึ้นจากด้านหลัง แพทกลอกตาเป็นเลขแปดก่อนจะหันไปมอง 'นนท์' ลูกชายเจ้าของอสังหาฯ ที่ตามตื๊อเธอมาทั้

ความเงียบภายในรถยุโรปคันหรูถูกทำลายลงด้วยเสียงหอบหายใจกระเซ้าของแพทที่นั่งเอนพิงเบาะหนังสีครีม นัยน์ตากลมโตฉ่ำปรือด้วยฤทธิ์ไวน์ที่ซัดเข้าไปหลายแก้ว ผสมปนเปกับความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์หน้าโรงแรมที่เพิ่งจางหายไป... แล้วถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ร้อนรุ่มยิ่งกว่าธนาจับพวงมาลัยรถแน่น ขับรถด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สายตาพยายามเพ่งมองแค่ถนนเบื้องหน้า แต่สมาธิมันแตกกระเจิงไปหมดแล้วเพราะคนตัวเล็กที่นั่งยุกยิกอยู่ข้างๆ"อาธนา..."เสียงหวานยานคางเอ่ยเรียก ก่อนที่มือนุ่มนิ่มจะเอื้อมมาวางแปะลงบนต้นแขนกำยำที่โผล่พ้นแขนเสื้อเชิ้ตพับปลาย (เพราะเขาเสียสละถอดสูทตัวนอกคลุมร่างสั่นเทาของเธอไปแล้ว)"ครับ... ใกล้ถึงคอนโดพี่แบงค์แล้วนะ ทนหน่อย" เขากดเสียงเรียบ พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่หันไปมองเนินเนื้อขาวๆ ที่โผล่พ้นคอเสื้อเดรส"ไม่อยากถึง..." แพทงอแง ขยับตัวยุกยิกก่อนจะเอื้อมมือไปกดปลดเข็มขัดนิรภัยออกดื้อๆ "อึดอัด... แพทอยากขยับตัว...""เฮ้ย! แพท! ใส่เข็มขัดเดี๋ยวนี้ มันอันตราย!"ธนาสบถ ลนลานหักพวงมาลัยตบไฟเลี้ยวจอดรถเข้าข้างทางทันทีรถจอดสนิทใต้แสงไฟสลัวริมถนน ธนารีบปลดเข็มขัดของตัวเองแล้วเอี้ยวตัวข้ามค

เวลาล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ แบงค์กับยิหวากำลังนั่งพิงโซฟาดูซีรีส์ N*****x อยู่ในห้องนั่งเล่นของคอนโดหรู ยิหวาเอนศีรษะซบไหล่กว้าง ส่วนแบงค์ก็วาดวงแขนโอบไหล่บางไว้หลวมๆ ในมือถือแก้วไวน์แดงคนละใบ บรรยากาศกำลังสบายๆ และเป็นใจสุดๆ ติ๊ด... แกร๊ก! เสียงคีย์การ์ดแตะระบบรักษาความปลอดภัย ตามด้วยเสียงปลดล็อคประตูดังขึ้นขัดจังหวะโรแมนติก "ใครมาดึกป่านนี้วะ...หรือยัยแพทมันลืมกุญแจห้องตัวเอง" เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจก ผุดลุกเดินไปที่หน้าประตู โดยมียิหวาชะโงกหน้าตามไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น แอ๊ดดด... ทันทีที่บานประตูเปิดกว้าง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาทั้งแบงค์และยิหวาเบิกตากว้างจนแทบถลนออกจากเบ้า! ธนา...ยืนหอบหายใจกระเพื่อม ในสภาพเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยหลุดออกจากขอบกางเกง แขนเสื้อถูกพับลวกๆ โชว์มัดกล้ามที่เกร็งแน่น และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือในอ้อมแขนของชายวัยกลางคน มีร่างของ แพท น้องสาวสุดที่รักของแบงค์ซุกอยู่! สภาพของน้องสาวเขาก็ 'ยับเยิน' ไม่แพ้กัน! ผมเผ้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ลิปสติกสีแดงเลอะขอบปากออกมาจนดูเจ่อบวม (ซึ่งใครดูก็รู้ว่าเพิ่งผ่านการจูบอย่างดูดดื่มมาร้อยเปอร์เซ็นต์!) ชุดเดรสสายเดี่ยวรั

"อื้มมม... อร่อยจัง" แพทเดินฮัมเพลงออกมาจากห้องนอนในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งของพี่ชาย ใบหน้าสวยสดใสเปล่งปลั่งผิดวิสัยคนเพิ่งผ่านการแฮงค์มาหมาดๆ เธอทิ้งตัวลงนั่งที่โต๊ะอาหาร ตักข้าวต้มกุ้งเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างอารมณ์ดี โดยมียิหวาเพื่อนรักนั่งจิบกาแฟอยู่ฝั่งตรงข้าม แบงค์ที่นั่งรูดหน้าจออ่านข่าวในแท็บเล็ตอยู่หัวโต๊ะ วางแก้วกาแฟลงจานรอง เขากอดอกหรี่ตามองน้องสาว "ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นะยัยตัวแสบ...มีความสุขเหลือเกินนะ... ลืมไปแล้วหรือไงว่าเมื่อคืนเกือบโดนพ่อแกฆ่าหมกบ้านตายไปแล้วถ้ากลับไปสภาพนั้นน่ะ" "ก็ไม่ได้กลับนี่นา..." แพทลอยหน้าลอยตาตอบ ตักกุ้งเข้าปากอีกคำ "อยู่คอนโดพี่แบงค์ปลอดภัยสุดแล้ว... แถมเมื่อคืนยังมีผู้ชายหล่อๆ ขับรถมาส่งถึงที่ หลับฝันดีจะตายไป" พูดจบเธอก็ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเอง นึกถึงสัมผัสอุ่นๆของอาธนาเมื่อคืนแล้วก็อดบิดตัวเขินม้วนไม่ได้ "แพท..." แบงค์ถอนลมหายใจออกมายาวเหยียด ประสานมือวางทาบลงบนโต๊ะ จ้องลึกเข้าไปในตาน้องสาวด้วยแววตาจริงจังขึงขังแบบที่ร้อยวันพันปีไม่ค่อยจะได้เห็น "พี่ถามแกจริงๆ นะ... แกคิดดีแล้วเหรอแพท ที่จะคบกับอาธนาน่ะ" "คิดดีแล้วสิพี่แบงค์อาธนาเป็นคนดี..