All Chapters of Just you ตราบนานเท่าใดคนของใจก็ใช่เธอ: Chapter 101 - Chapter 110

ตรีจักรลืมตาขึ้นมาด้วยความอ่อนเพลีย ชายหนุ่มค่อยๆ พยุงร่างตัวเองที่นอนอยู่บนโซฟาให้ลุกนั่งแทน บนโต๊ะข้างๆ โซฟามีข้าวต้มและยาวางเอาไว้ ตรีจักรเผยรอยยิ้มเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าคนที่จัดการทุกอย่างให้ทั้งหมดนั้นก็คือธัญชนกชายหนุ่มทานข้าวต้มได้เพียงเล็กน้อยก็วางกลับไว้ที่เดิม ก่อนจะหยิบยาที่วางอยู่ข้างๆ ขึ้นมากิน สายตากวาดมองไปรอบๆ ห้องไม่พบแม่แต่เงาของหญิงสาว ชายหนุ่มได้แต่คิดว่าหญิงสาวคงยังโกรธเขาอยู่มาก เพราะไม่เช่นนั้นเขาก็คงได้เห็นหน้าเธอหลังจากที่ตื่นขึ้นมาแล้วระหว่างที่คิดเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น เสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้น ตรีจักรยิ้มออกมาในทันทีเมื่อเห็นธัญชนกเดินเข้ามาในห้อง หญิงสาวแค่ลงไปซื้อของกินของใช้ที่จำเป็นมาเก็บไว้ให้ชายหนุ่มเพิ่มเติม พอเห็นว่าตรีจักรอาการดีขึ้นมากแล้วเธอก็โล่งใจ“ฉันซื้อพวกยา อาหารมาไว้ให้ ส่วนพวกเหล้า เบียร์…ฉันเอาออกไปหมดแล้ว และก็หวังว่าคุณจะไม่ไปซื้อมาใหม่นะคะ ยังไงก็พักผ่อนให้มากๆ”“ชะเอม…คุณจะไม่อยู่กับผมเหรอ คุณยังโกรธผมอยู่ใช่มั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยยื้อต่อให้หญิงสาวที่กำลังเดินออกจากห้องไป แววตาของเขาดูเว้าวอนต่อเธอมากนัก“ฉันว่าคุณพักผ่อนให้มากๆ เถอะค่

อินทัชมาถึงโรงพยาบาลก็มุ่งหน้าไปยังโต๊ะทำงานของตัวเองทันที ระหว่างที่นั่งมองหน้าจอคอมอยู่นั้น หมออรที่เป็นรุ่นพี่ที่ทำงานก็เดินเข้ามาหาชายหนุ่มพร้อมเอกสารบางอย่าง หญิงสาวยื่นไปให้ชายหนุ่มที่นั่งสนใจงานอยู่ตรงหน้า“ดูเหมือนว่าอีกไม่กี่เดือนหมออินก็ต้องเดินทางอีกแล้วสินะ แต่เหมือนว่าครั้งนี้จะนานหลายปีไปหน่อย” หมอสาวยื่นเอกสารไปให้ชายหนุ่ม“แล้วพี่รู้ได้ไงครับว่าผมจะไป” ชายหนุ่มหันมายิ้มตอบ“โอกาสดีแบบนี้มีเหรอหมออินจะพลาด อยากเป็นศัลยประสาทตามที่ตั้งใจไว้ ทางนี้คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วล่ะ” หมอสาวเอ่ยตอบกลับก่อนจะเดินออกจากชายหนุ่มไปอินทัชหยิบเอกสารดังกล่าวขึ้นมาดู ชายหนุ่มจ้องเอกสารนั้นด้วยความครุ่นคิด และเหมือนจะทำให้ชายหนุ่มคิดหนักกับสิ่งที่ต้องตัดสินใจในครั้งนี้เอกสารที่ชายหนุ่มดูอยู่เป็นเอกสารสมัครเรียนต่อเฉพาะทางศัลยแพทย์ประสาทที่ประเทศออสเตรเลีย โดยอินทัชได้รับการสนับสนุนจากอาจารย์หมอที่เกื้อกูลและเอ็นดูเขามาตลอด ด้วยฝีมือและทักษะของชายหนุ่มนั้นควรจะไปได้ไกลกว่านี้ ผู้เป็นอาจารย์เลยยื่นเรื่องการสมัครเรียนครั้งนี้ให้กับอินทัช เพราะถ้าอินทัชตัดสินใจไปก็แปลว่าเขาจะใช้เวลาเรีย

1 เดือนผ่านไปดารินทร์ยังคงใช้ชีวิตอยู่ที่ไทย อีกสองเดือนข้างหน้าเธอกับสก็อตจะทำพิธีหมั้นแบบไทยและอีกเดือนให้หลังจะทำพิธีแต่งงานแบบศาสนาคริสต์ที่ประเทศอังกฤษ ทั้งสองครอบครัวพูดคุยและตกลงกันเรียบร้อย ตอนนี้ดารินทร์ก็เริ่มท้องโตขึ้นเรื่อยๆ เธอได้ตั้งครรภ์เข้าเดือนที่4แล้วกัญญาวีร์และอินทัชยังคงไปมาหาสู่กันปกติด้วยสถานะคนเคยรัก ทั้งคู่ยังไม่ตกลงที่จะกลับมาคืนดีกัน แต่ก็ต่างคนต่างรู้ว่าความรู้สึกของตัวเองเป็นอย่างดี ส่วนวิณีเองก็ยังไปมาหาสู่กับอินทัชตามปกติ เพราะตอนนี้เธอได้ถูกชายหนุ่มเอ่ยขอร้องให้ช่วยเหลือบางเรื่องอยู่ธัญชนกกับตรีจักรความสัมพันธ์ดีขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ชายหนุ่มเอ่ยขอหญิงสาวแต่งงานไป วันนี้ตรีจักรตั้งใจจะกลับบ้านเพื่อไปบอกผู้เป็นพ่อกับแม่ว่าตัวเขาเองจะแต่งงานกับธัญชนก ตรีจักรยิ้มกว้างออกมาเพื่อเดินเข้าไปในบ้าน แต่รอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆ คลายลงเมื่อเห็นภริดากำลังยืนมองรูปภาพที่ติดอยู่กับผนังห้องรับแขก“ตรี..มาแล้วเหรอลูก หนูหวานมารอตรีตั้งนานแล้วนะ”ผู้เป็นพ่อเอ่ยทักทายเมื่อเห็นตรีจักรเดินเข้าบ้านมา เช่นเดียวกับภริดาที่ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจที่ได้พบตรีจักรอีกครั้ง“ทำไมพี

“เดี๋ยวฉันกลับมานะ พอดีต้องไปเยี่ยมเพื่อนแม่ที่โรงพยาบาลก่อน เธออยู่ได้นะ” กัญญาวีร์เอ่ยถามธัญชนกที่ยืนส่งเธออยู่หน้าประตูห้องของกรพัฒน์“รีบไปเถอะ ฉันจะรออยู่ที่นี่แหละ” ธัญชนกยิ้มรับ“งั้น…แก้วฝากชะเอมด้วยนะคะหมอกร”“ได้สิ รีบไปเถอะเดี๋ยวจะมืดค่ำเอา” ชายหนุ่มยิ้มตอบหญิงสาวก่อนจะหันมาสบตาธัญชนกที่ยืนอยู่ข้างๆเมื่อส่งกัญญาวีร์ที่หน้าห้องเรียบร้อย ทั้งคู่ก็เดินกลับเข้าห้องมานั่งที่โซฟาด้วยกัน กรพัฒน์ยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจที่เห็นสีหน้าของธัญชนกดูสดใสขึ้นมาก คงเป็นเพราะได้เพื่อนสนิทอย่างกัญญาวีร์เข้ามาปลอบใจเลยทำให้หญิงสาวดูอิ่มเอมมากขึ้น ชายหนุ่มคิดไม่ผิดจริงๆ ที่โทรหากัญญาวีร์เพื่อบอกกล่าวเรื่องธัญชนก“หมอจ้องหน้าฉันทำไมคะ” หญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ที่เอาแต่จ้องและยิ้มให้กับเธอ“ผมดีใจที่เห็นคุณยิ้มได้ แก้วกับคุณนี่ผูกพันกันจริงๆ เลยนะ แก้วมาหาคุณแป๊บเดียวเองก็ทำให้คุณยิ้มออกมาได้”“เป็นเพราะหมอด้วยต่างหาก หมอเองก็ช่วยฉันและมีน้ำใจกับฉันมาก ขอบคุณมากนะคะ”คำตอบของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มยิ้มเขินอยู่ไม่น้อย ถ้าไม่ติดที่ว่าเธอกำลังมีปัญหาอยู่ละก็ เขาคงจะเอ่ยหยอกเย้าเธอกลับไปแ

กัญญาวีร์ช่วยธัญชนกย้ายข้าวของมายังคอนโดใหม่ของเธอ เพราะคอนโดเก่าดูจะแออัดไปหน่อยสำหรับหญิงสาว ตอนนี้ธัญชนกสมัครเข้าไปทำงานที่บริษัทของสน ในแผนกพนักงานบริษัททั่วไป โดยเธอจะเริ่มทำงานในอาทิตย์หน้า วันนี้หน้าตาของธัญชนกดูยิ้มแย้มอยู่ไม่น้อย เหมือนว่าตอนนี้กัญญาวีร์ได้เพื่อนรักคนเดิมของเธอกลับมาแล้ว กัญญาวีร์เห็นเพื่อนยิ้มได้ก็ทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเหมือนกัน“พร้อมหรือยังกับการเริ่มต้นใหม่ ที่อยู่ใหม่และงานใหม่” กัญญาวีร์เอ่ยถามเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงจริงจัง“พร้อมแล้วค่ะ ดิฉัน…นางสาวธัญชนกจะทำงานให้เต็มที่สมกับที่เป็นเด็กฝากของคุณกัญญาวีร์ค่ะ” ธัญชนกเอ่ยหยอกกลับเพื่อนรักไป ทำให้กัญญาวีร์ที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ“เอ่อ…แก้ว ทำไมเธอไม่ไปกับหมออินล่ะ ไม่กลัวว่าหมออินจะถูกหมอสาวคนสวยคนนั้นคาบไปกินเหรอ”“ชะเอม…เธอก็พูดเกินไป เรื่องหมออินไม่มีอะไรให้ต้องห่วงหรอกน่า ถ้าเขาจะชอบหมออัง เขาคงชอบตั้งแต่อยู่ที่โซมาเลียด้วยกันแล้วล่ะ”“ดูเธอจะมั่นใจในตัวหมออินเนาะ”“ไม่รู้สิ ทำไมฉันถึงได้เชื่อใจหมอมากขนาดนี้ก็ไม่รู้”“แต่อย่าลืมนะว่าเธอกับหมออิน…สถานะตอนนี้คือเลิกกันแล้ว นี่ก็ตั้งน