All Chapters of วิวาห์กะเทาะรัก: Chapter 81 - Chapter 90

ดวงตาคมสะท้อนออกมาถึงความอ้างว้างที่มีอยู่ข้างใน งานศพป้าแสงพรพระพายเห็นรัชชานนท์เต็มที่กับมันทุกอย่าง เขาแทบจะเป็นหัวเรือใหญ่ในการจัดงาน จัดการทุกอย่างด้วยตนเอง นั่นเพราะชายหนุ่มนับถือป้าแสงเสมือนญาติผู้ใหญ่ที่เขาทั้งรักและเคารพ เพราะป้าแสงอยู่กับเขามาตั้งแต่เด็ก ป้อนข้าวป้อนน้ำ ทำทุกอย่างแทนพ่อที่ไม่มีเวลา แทนแม่ที่ยังห่วงหาลูกอีกคนจนพานทำให้ไม่ใส่ใจลูกชายที่เกิดจากสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย“บอกแล้วไงว่าอย่าพูดแต่ปาก ปั๊มให้ได้ก่อนเหอะ”รัชชานนท์หัวเราะ “งั้นกลับบ้านไปปั๊มกันเลยมั้ยล่ะ”“ไปสิ รออะไรอยู่”เจ้าของประโยคเมื่อครู่ยิ้มกรุ้มกริ่ม พรพระพายเป็นสิ่งสวยงามในชีวิต เธอเปรียบเสมือนดอกไม้ในยามเช้าที่ทำให้ชีวิตแสนอับเฉาสดชื่นได้ในทุกวัน เป็นดวงตะวันที่คอยสาดแสงยามที่ผู้ชายคนนี้ต้องเจอกับความมืดมิด เป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตที่ตอนนี้ยอมรับได้เต็มปากเลยว่าขาดไม่ได้เป็นแสงสว่างนำทางให้พี่ตลอดไปนะกวาง..แววตาท่าทางของรัชชานนท์ยังคงติดตาค้างใจเธออยู่จนถึงวินาทีนี้ เมื่อวานชายหนุ่มมองเข้าไปในร้านอาหารซึ่งมีขวัญเกล้านั่งอยู่กับนีรนารา อธิวรรธน์และลูกสาวของทั้งคู่ สายตาของเขาไม่ได้ตรึงอยู่

ขนาดฟังยังเขินแทน จุ๊บแจงหน้าแดงราวเป็นคนถูกนายแพทย์ รัชชานนท์งอนง้อเสียเอง“ได้เลยค่ะคุณหมอ จุ๊บแจงจัดให้สวยๆ เลยค่ะ รับรองคุณกวางเห็นต้องหายโกรธหายงอนคุณหมอแน่นอน”ดอกกุหลาบสีขาวซึ่งเป็นดอกไม้ที่พรพระพายชอบมากที่สุดถูกยื่นมาตรงหน้าเจ้าหล่อน แต่คนแสนงอนไม่ยอมใจอ่อนง่ายๆ เธอเบือนหน้าไปทางอื่นพลางทำท่ากอดอก“ดีกันนะ พี่ขอโทษที่พูดอะไรออกไปไม่คิด”“หนูไม่ได้โกรธซะหน่อย” ปากพูดเช่นนั้นแต่การกระทำอีกอย่าง รัชชานนท์พยายามกัดฟันแล้วเดินหน้าง้อต่อแทนที่จะจับเจ้าหล่อนฟาดสักป๊าบแล้วลากขึ้นเตียงอย่างที่ใจอยากจะทำ“งั้นพี่ขอกอดคนดีหน่อยได้มั้ยครับ” เสียงสองขี้อ้อนก็มา“ไม่! พี่บอกว่าพี่เบื่อหนูไม่ใช่เหรอ งั้นก็อยู่ใครอยู่มันสิ คืนนี้นอนนอกห้องเลยนะ”“เฮ้ย! ได้ไงอะ”ดวงตากลมโตตวัดมองรัชชานนท์ทันทีที่เขาพูดจบ “พี่จะหือเหรอ!”บอกแล้วไง อำนาจอะไรก็ไม่น่ากลัวเท่าอำนาจเมีย“ไม่กล้าครับ” ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ พ่อจะจัดการให้เข็ดหลาบ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เมื่อก่อนไง และมันคงเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว เขาต้องยอมเป็นทาสรับใช้ให้เมียตลอดไป เมียสั่งอะไรก็ต้องทำตาม เมียพูดเมียต้องการอะไร คนเป็นสามีห้ามขัดใจไม่อย่า

“ฝากเมียฉันด้วยนะปอ” สูตินรีแพทย์มือหนึ่งของโรงพยาบาลพยักหน้า“เออ ฉันจะดูแลให้เป็นอย่างดีเลย ดีใจด้วยนะเว้ย”สองผัวเมียหันมองหน้าแล้วอมยิ้ม พรพระพายท้องได้สิบสัปดาห์แล้ว สุขภาพแข็งแรงทั้งแม่และลูก“ช่วงนี้ระมัดระวังเรื่องอาหารการกิน สุขภาพกายสุขภาพจิต มลภาวะอื่นๆ ด้วยนะคะ” ปริญญารู้ดีอยู่แล้วว่ารัชชานนท์สามีของหญิงสาวเองก็เป็นแพทย์ แต่ใน ฐานะสูตินรีแพทย์ซึ่งเป็นผู้ดูแลพรพระพายในระหว่างตั้งครรภ์ เธอจึงต้องแนะนำ ตามหน้าที่และความเคยชิน“ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ”พรพระพายนึกย้อนกลับไปช่วงสองวันที่ผ่านมา..ไม่อยากจะเม้าท์เลยว่าตั้งแต่รู้ผลอย่างเป็นทางการวันที่ชุดตรวจครรภ์ขึ้นสองขีด อีตาแบงค์ก็ขุนเธออย่างดี ทั้งอาหารเช้า กลางวัน เย็น แถมยังมีอาหารว่าง ถูกสั่งงดชา กาแฟ น้ำอัดลม และอาหารไร้ประโยชน์ทั้งหลาย แต่เหมือนชายหนุ่มจะรู้ว่าเธอเป็นชะนีที่ขาดขนมไม่ได้ เขาจึงสั่งทำคุกกี้โฮลวีตและขนมเพื่อสุขภาพมาทดแทน แต่ใช่ว่าจะเป็นการฝืนใจอะไรนักหนา เธอเองเต็มใจทำเพื่อเจ้าก้อนในท้องที่กำลังจะลืมตาดูโลกในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าหลังจากที่พบแพทย์เสร็จ รัชชานนท์จึงพาคนท้องไปรับประทานอาหารร้านที่เจ้าหล่อนบ่นอยา

“แม่กับพี่กั้งมีอะไร” พรพระพายรู้สึกโกรธทั้งคู่เพราะตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคน เดียวแล้ว “อย่าทำแบบนี้อีกนะ”“เดี๋ยวนี้แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้เลยนะ” การุณอดกระแนะกระแหนน้องสาวร่วมอุทรของตนไม่ได้“ในท้องฉันมีหลานของพี่อยู่ เมื่อกี้พี่กระชากจนฉันแทบล้ม”สมศรีเบื่อที่จะฟังสองพี่น้องทะเลาะกัน นางเอาตัวแทรกกลางระหว่างทั้งคู่แล้วเริ่มพูดธุระของตัวเองทันที “ฉันมีเรื่องขอร้องแก”คิ้วโก่งย่นเข้าหากัน เพียงแค่เกริ่นนำก็พอรู้แล้วว่าธุระของสมศรีคงไม่แคล้วเรื่องเงิน “แม่มีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ”“ฉันหมุนเงินไม่ทัน ค่าใช้จ่ายในบ้านเยอะมาก”พรพระพายถอดถอนหายใจ หญิงสาวรู้สึกเบื่อหน่ายกับเรื่องนี้เต็มทน สินสอดที่ขวัญเกล้าให้สมศรีในวันแต่งงานของเธอกับนายแพทย์รัชชานนท์นั้นมีเงินสดจำนวนหลายล้าน บ้านและที่ดิน สร้อยเพชรเครื่องทองและรถหรูที่สุชาติใช้อยู่ทุกวันนี้“แล้วเงินที่หนูโอนให้ทุกเดือนล่ะ”สมศรีไม่ได้แบ่งสินสอดให้แม้แต่บาทเดียว แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่พรพระพายเก็บมาใส่ใจเพราะรู้ตั้งแต่ต้นแล้ว กระนั้นก็ยังรู้สึกน้อยใจพ่อแม่ที่ไม่เคยนึกถึงลูกสาวคนนี้เลยสักนิด แต่เธอยังทำหน้าที่ลูกทดแทนบุญคุณท่านทั้งสอง สินสอดยกให้หมด

คิ้วเรียวโก่งย่นเข้าหากัน พรพระพายเครียดจนขมับแทบแตก “พี่กั้งรู้เรื่องนี้ได้ยังไง!”การุณแสยะยิ้มร้าย ชายหนุ่มยกมือลูบแผลเป็นบนหน้าผาก “เรื่องนั้นไม่สำคัญ สำคัญตรงที่ถ้าแกไม่ยอมทำตามที่ฉันบอก เรื่องแม่ผัวแกจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป ถ้าแกรักผัวแก แกคงไม่อยากเห็นหมอแบงค์เสียใจกับความร่านของคุณหญิงขวัญเกล้าหรอกใช่มั้ย”“แม่บอกเรื่องนี้กับพี่กั้งเหรอ” พรพระพายไม่ได้พูดกับการุณหากแต่หันไปตั้งคำถามกับแม่ของตน“ฉัน..” จะปฏิเสธก็พูดได้ไม่เต็มปาก สมศรีไม่ได้เป็นคนบอกเรื่องนี้กับลูกชาย แต่การุณดันเดินมาได้ยินตอนที่นางกำลังคุยกับสุชาติพอดีแต่ก่อนที่ทั้งสามจะพูดอะไรกันต่อ บุคคลที่สี่ก็เดินเข้ามาร่วมวงเสียก่อน“ฉันตามหาตั้งนาน มาอยู่ตรงนี้นี่เอง” รัชชานนท์เดินเข้ามายืนเคียงข้างภรรยาสาว เขาโอบไหล่เจ้าหล่อนไว้อย่างหวงแหนและปกป้อง “คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ ท่าทางน่าสนุกเชียว ขอผมร่วมวงด้วยคนได้มั้ย”ไม่มีตรงไหนเลยที่บอกว่าทั้งสามกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนคนที่ยืนฟังอยู่ห่างๆ ตั้งแต่ประโยคแรกรู้สึกได้ แน่นอนล่ะ! หัวข้อสนทนาไม่ได้ชื่นมื่นหัวใจเลยสักนิด“เปล่าค่ะ แม่แค่ถามข่าวคราวท