All Chapters of Mistaken Night with the Billionaire (R18): Chapter 11 - Chapter 20

SOLARA’S POV:Sumunod kami ni Dad sa direksyong itinuro ng matanda. Halos tumatakbo na kami habang sinusundan ng mga security team namin.Habang papalapit kami sa kalsadang papunta sa park ay lalo akong kinabahan. Masyadong tahimik. Ang mga ilaw sa poste ay kumikislap na parang malapit nang mapundi. May iilang sasakyan lang na dumadaan at halos wala nang tao sa paligid.Kaya mas lalong bumigat ang pakiramdam ko.“Draexis…” halos pabulong kong sambit.Hindi ko alam kung bakit pero may kakaibang kaba na gumagapang sa buong katawan ko. Para bang may masamang mangyayari kapag hindi ko agad nakita ang anak ko.Bigla akong napahinto. Parang may nakita ang mga mata ko sa gilid ng kalsada.Dahan-dahan akong lumapit. At doon tuluyang nanlamig ang buong katawan ko. Dahil may isang maliit na sapatos.At ang sapatos na ito ay walang iba kundi kay Draexis.“Oh my God!” napahawak ako sa bibig ko habang nanginginig ang kamay ko.Nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga luha. Saka pinulot ang mga ito.

SOLARA'S POV:“Tayo lang dalawa dito sa office mo?” nagtatakang tanong ko habang nililibot ang tingin sa buong paligid.Ang opisina ay malaki at moderno. Pininturahan ng itim at abo, tama para sa isang katulad niyang walang kinatatakutan at malamig na personality. May malalaking bintana na tanaw ang buong lungsod. Sa gitna nito ay nakatayo ang isang mesa na gawa sa makintab na kahoy, may ilang elektronikong kagamitan na high-tech. Sa sulok, may leather na sofa at ilang obra maestra sa pader na nagpapakita ng kapangyarihan at yaman. Mayroong built-in bookshelf sa pader nito at may lamang mga libro.Napataas ang kilay ko, hindi halata dito na mahilig siyang magbasa ng libro na pang medisina.“Yes, is there something wrong with that?” malamig at paos na saad nito.Nahuli ko na nakatitig siya sa bawat galaw ko, habang nakasandal sa gilid ng kanyang office table at nakakrus ang mga braso sa kanyang matipunong dibdib. Parang binabasa niya ang bawat galaw ng katawan ko.“Hindi naman, bakit m

SOLARA’S POV:“I want another round with you,” paos na bulong niya sa mismong tenga ko.Nanlaki ang mga mata ko at bago pa ako makapagsalita ay bigla na niya akong binuhat. Parang wala lang akong timbang dahil tila ba isa lang akong sako na madali niyang naisasampay sa kanyang balikat.“Hoy! S-Saan mo ako dadalhin?” protesta ko habang hinahampas ang pwet niya.Mahina siyang natawa.“Shhh… just wait and see,” bulong niya na may halong panganib sa kanyang tinig.Dala-dala niya ako hanggang sa maipasok sa isang kwarto sa loob ng kanyang mala palasyong bahay. Ramdam ko ang bawat hakbang niya. Hindi ko maintindihan kung ano ang mararamdaman ko. Kung ma-e-excite ba ako o kakabahan sa gagawin nito.Pagdating namin sa loob ay marahan niya akong ibinaba sa isang malambot na kama.Umupo ako at agad na nilibot ng tingin ang buong silid. Malaki ang kwarto. Eleganteng tingnan. May makapal na kurtina at isang malaking kama na may matataas na poste. May mga ilaw na nagbibigay liwanag sa kagandahan n

SOLARA’S POV:“Anong dapat nating pag-usapan?” naiinip kong tanong habang nakapamaywang. “Sabihin mo na lahat ngayon dahil nagmamadali ako. May lakad pa ako.”Nakasandal si Draven sa gilid ng kanyang malawak na office table, tahimik akong pinagmamasdan na para bang sinusukat ang bawat galaw ko. Ang lamig ng mga mata niya, pero may kung anong nagliliyab sa loob nito na hindi ko maipaliwanag.“About my son,” malamig niyang saad. “He should carry my name. I don’t want him growing up looking like an illegitimate child.”Sandali siyang huminto, saka mas lalong nagdilim ang paningin nito. “And I don’t accept no as an answer.”Kumunot ang noo ko. “Paano kung ayaw ko?” Tila nanghahamon na saad ko.Bahagya akong umatras nang makita kong dahan-dahan siyang lumapit sa akin. Bawat hakbang niya ay parang may bigat na nagpapaigting sa tensyon sa pagitan namin.Instinctively, umatras ako hanggang sa maramdaman ko ang gilid ng lamesa sa likod ko. Napapikit ako dahil sa inis.“You really have the gut

SOLARA'S POV:Papasok pa lang sana ako ng bahay nang biglang may humila sa kamay ko mula sa likuran.Mabilis akong napalingon, kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko. Instinct agad ang umiral sa katawan ko. Iniangat ko ang paa ko para sipain ang taong iyon.Ngunit bago pa man tumama ang paa ko, mabilis niyang nasalo iyon gamit ang isang kamay.“What the hell?!” hinihingal kong saad habang sinusubukang bawiin ang paa ko.Nakatayo lang siya sa harapan ko, nakakunot ang noo na parang walang nangyari. Para bang normal lang sa kanya na hilahin ako kung kailan niya gusto.Ang kapal talaga ng mukha.“Why are you with Orion?” malamig ngunit tiim-bagang niyang tanong.Napatitig ako sa kanya.“So what?” balik tanong ko.Mas lalo pang dumilim ang berdeng mga mata niya.“Don’t answer me with another question,” matigas niyang sabi. “Just answer me.”Napataas ang isang kilay ko. Dahan-dahan kong pinagkrus ang mga braso sa dibdib ko.As usual, napunta na naman ang tingin niya sa cleavage ko na baha