Alle Kapitel von Mistaken Night with the Billionaire (R18): Kapitel 21 – Kapitel 30

SOLARA’S POV:Maaga akong nagising nang araw na iyon at nakaramdam ako ng pagkainip. Tahimik ang buong bahay dahil as usual, nasa opisina na naman si Daddy.Kaya napaggdesisyonan kong mag-grocery. Kailangan na rin namang mag-refill ng stocks sa kusina. Pinuntahan ko muna sa kwarto si Draexis para magpaalam. Kumatok muna ako bago pumasok.“Come in,” saad nito.Pagbukas ko ng pinto ay nadatnan ko itong nagbabasa ng medical books. Hindi na ako nagulat na sa edad niyang ito ay nagbabasa na siya ng mga librong pang-college.Nabanggit kasi niya noon na pangarap niyang maging doctor balang araw para matulungan ang mga kapus-palad at walang kakayahang magpagamot sa ospital.“Draexis, I’m going to the grocery store for a while. What would you like me to buy for you?” tanong ko rito.Inangat nito ang ulo mula sa pagbabasa ng libro, saka ito tumayo at dahan-dahang lumapit sa akin. “I’d like some dark chocolates, Mom. Please drive safely,” saad niya bago ako yakapin sa baywang, mahigpit ngunit p

SOLARA’S POV:Pagdating namin sa bahay nito ay agad niya akong pinagbuksan ng pintuan, tila ba inaasahan na niya ang bawat galaw ko. Walang salitang namutawi mula sa kanyang labi, pero sapat na ang paraan ng pagkakahawak niya sa kamay ko. May kaunting higpit pero kontrolado at may kung anong pag-aangkin na hindi ko maipaliwanag. Marahan niya akong hinila papasok ng loob, parang ayaw niya akong pakawalan kahit isang segundo.“Take a bath. We’ll have dinner after,” malamig ngunit mababa ang boses na saad nito nang makapasok kami sa kwarto.“Okay,” maiksi kong tugon, pilit pinapakalma ang sarili kahit ramdam ko ang kakaibang tensyon sa pagitan naming dalawa.Dumiretso ako sa banyo nang hindi na lumingon pa. Paghubad ko ng aking damit ay agad kong binuksan ang shower. Saka tuluyang naramdaman ang lamig ng tubig na tumama sa aking katawan. Hinayaan kong dumaloy iyon, nagbabakasakaling kayang hugasan ang magulong takbo ng isipan ko. Ngunit kahit anong gawin ko ay bumabalik pa rin ang presen

SOLARA’S POV:Habang naglalakad ako sa loob ng mall ay ine-enjoy ko lang ang paglilibot. Tahimik at walang pakealam sa mga tao na panaka-nakang tumitingin sa akin. Walang iniintinding problema, walang hinahabol na oras. Just me and a little piece of peace I’ve been craving again, bago nagtagpo ang landas namin ni Draven.Napahinto ako nang may madaanan akong jewelry store. The lights inside glimmered softly, reflecting against the glass displays like tiny stars calling out to me.Hindi ko napigilang mapangiti.It’s been a while since I bought something for myself, something that isn’t for Draexis or for anyone else.Naisipan kong pumasok.Pagpasok ko pa lang ay agad akong sinalubong ng malamig na hangin at eleganteng ambiance ng shop. Everything felt expensive, refined and almost untouchable.“Good morning, ma’am! What kind of jewelry are you looking for?” nakangiting bati ng isang staff na lumapit sa akin.Napangiti ako ng bahagya. “I’ll just look around for now, but maybe you can sh

SOLARA’S POV:Tahimik ang buong gabi, sobrang tahimik tipong mahihiya kang makagawa ng ingay. Ngunit ang isipan ko? Hindi mapakali ang buong sistema ko. Parang may bagyong nagwawala sa loob ko na kahit anong pilit kong pakalmahin ay lalo lang lumalakas.Paulit-ulit na bumabalik sa akin ang eksenang nakita ko kanina.Ang babae sa jewelry shop na kasama ni Draven.Hindi ko maintindihan kung bakit gano’n na lang ang epekto nito sa akin. Hindi naman dapat. Wala naman akong karapatan. Pero bakit parang pinipiga ang dibdib ko?Bakit ba ang lakas ng impact nito sa akin?Sino ba talaga siya sa buhay ni Draven?Huminga ako nang malalim habang nakahiga sa kama. Katabi ko si Draven. Pero hindi ko alam kung gising pa rin ba siya o tulog na. Hindi rin ako sigurado kung matutuwa ba ako na tulog siya o hindi.Bigla akong napasinghap nang maramdaman ko ang kamay niyang humila sa akin palapit sa kanya. Napaharap ako sa kanya, halos magdikit na ang mga labi namin. Ang init ng katawan niya ay agad kong

SOLARA'S POV:“Didn't I tell you to wait for me and not to go out of the house?” umiigting ang panga na saad ni Draven, halatang pinipigilan na magalit.Nasa loob pa rin ako ng kotse at hindi pa rin nakakalabas. Napabuga ako ng hangin. “Ayoko munang makipagtalo, please lang. Can we just do this tomorrow? Anyway, thanks for the ride.”Bubuksan ko pa lang sana ang pintuan ng sasakyan nang pigilan niya ang kamay ko. Saka niya ako ikinulong sa kanyang mga bisig at ramdam ko ang bigat ng presensya niya. “I’m still talking to you, so don’t turn your back on me,” malamig niyang saad, halatang nagtitimpi.Tiningnan ko siya ng isang klaseng tingin, yung tipong nakakainis at nakaka-tamad.“Bakit ako ang ginugulo mo Draven Imperiale? Hindi ba’t may bago kang flavor of the month? Siya na lang ang guluhin mo tutal game siya sa mga trip mo sa buhay. Huwag ako.” mahinang asik ko, na may halong iritasyon at pangungutya.Napangisi siya. “Why are you so affected by her, hmmm?”Inilapit niya ang mukha