สูตรรักนักการเมือง のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

“จริงด้วยลออ ขอบใจแกมากนะ” วีรินทร์ขอบใจเพื่อนที่ช่วยหาทางออกให้เธอ“ถ้าแกท้องแล้วเรื่องเรียนล่ะน่าน”“น่านคงต้องดรอปไว้ก่อนจนกว่าจะคลอดน่ะ” เธอคิดว่าจะดรอปไว้ก่อนพอคลอดลูกแล้วก็กลับมาเรียนมันก็ยังไม่สายหรือไม่ก็เปลี่ยนไปเรียนมหาวิทยาลัยเปิดซึ่งเธอมีเวลาว่างตอนรอคลอด“แกคิดดีแล้วจริงๆนะน่าน” ลอออรอยากให้เพื่อนรักคุยกับนวพรรษมากกว่าเพราะฝ่ายชายยินดีรับผิดชอบก็ถือว่าเขาเป็นลูกผู้ชายตัวจริงเลยทีเดียว หากชายหนุ่มจะไม่รับผิดชอบก็ได้แต่เขากลับตามหาเพื่อนของเธอจนเจอและยอมรับผิดทุกอย่างซึ่งไม่ได้หาผู้ชายแบบนี้ได้ง่ายๆ“น่านคิดดีแล้วลออ น่านยอมรับผิดคนเดียวดีกว่าจะดึงเขามาร่วมด้วยน่านไม่อยากสร้างปัญหาวันหนึ่งก็ต้องเลิกกันอยู่ดีจบกันตอนที่เราไม่รู้จักกันแบบนี้ดีกว่า” เธอคิดดีแล้วให้ลูกของเธอไม่มีพ่อตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า หากเธอยอมแต่งงานกับนวพรรษแล้วอยู่ด้วยกันไม่ได้ก็ต้องเลิกกันลูกของเธอก็เป็นกำพร้าเหมือนกันและอาจจะแย่กว่าเพราะพ่อลูกรู้จักสนิทสนมกัน สู้ให้ลูกของเธอเกิดมาแล้วกำพร้าพ่อเลยจะดีกว่าใครจะว่าเธอเห็นแก่ตัวก็ช่างเพราะเธอจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกจากนั้นสองสาวก็เอาปัสสวะของลอออรมาเหยาะใ

“คุณเจ็ทก็ขับไปสิคะ เดี๋ยวทรายจัดการมันเองค่ะ” เธอก้มลงไปจูบหัวหยักมนทู่ที่เบ่งบานแข็งขึงในมือตวัดปลายลิ้นปาดเลียไปมารัวเร็ว“แพร่บๆๆ แพร่บๆๆ..”“อ่าส์ ทราย..” ชายหนุ่มครางออกมาเกร็งมือจับพวงมาลัยแน่นตามองบนท้องถนนเขม็งและมันเที่ยงคืนกว่าแล้วถนนก็มีรถไม่เยอะและมันไม่ใช่ครั้งแรกที่มีสาวสวยทำกับเขาบนรถพวกเธอคิดว่าเป็นคนแรกที่ทำให้เขาตื่นเต้น“คุณเจ็ทชอบมั้ยคะ แพร่บๆๆ..” ภาสิริถามชายหนุ่มที่หอบใจหอบกระเส่าก็ได้ใจจึงอ้าปากอมท่อนเนื้อลำใหญ่เข้าเต็มปากดูดดื่มอย่างรุนแรงไม่หยุดจนมันแข็งขึงสู้มือเธอก็สลับไล้เลียกลืนกินเขาอย่างมูมมามจนพรรษชลแทบทนไม่ไหวก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปในคอนโดและมีการ์ดเสียบหน้ารถเปิดไม้กั้นยกขึ้นอัตโมัติชายหนุ่มก็ขับวนขึ้นไปจอดในที่จอดของตัวเองแล้วปรับเบาะเอนลงไปจนราบขยุ้มผมยาวของเธอแล้วเด้งท่อนเนื้อเขาออกริมฝีปากของเธอที่โยกปากอมดูดแรงๆติดกันด้วยความเสียวกระสัน“อื้มม..โอ้วววส์....” เสียงห้าวครางกระเส่าเด้งสะโพกขึ้นใส่ปากของเธอจังหวะสุดท้ายแล้วระเบิดใส่เต็มปากของสาวสวยที่ปาดเลียกินรสชาติของเขาอย่างเอร็ดอร่อย“แพร่บๆ แพร่บๆๆ..”“อา คุณนี่สุดยอดจริงๆทราย..” หนุ่มหล่อชมภาสิริ

“ว่ายังไงครับท่านรัฐมนตรีว่างมาเจอเพื่อนฝูงแล้วเหรอครับ” จิรายุสแซวเพื่อนตั้งแต่รับตำแหน่งรัฐมนตรีฯก็ทำงานหนักไม่มีเวลามาดื่มกันเหมือนเมื่อก่อนแต่วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของพีรวัสที่นวพรรษไม่พลาดมาดื่มสังสรรค์กับพื่อนและออกตัวไว้ก่อนว่าอยู่นานไม่ได้“พวกแกก็เห็นว่าฉันทำงานหนักแค่ไหน” รัฐมนตรีหนุ่มสุดฮอตตอบเพื่อนแล้วนั่งลงข้างพีรวัสเจ้าของวันเกิดที่เขาต้องมาให้ได้แม้จะแป๊บเดียวก็ยังดีและเพื่อนๆก็เข้าใจดี“ใครจะว่างเหมือนไอ้แมนล่ะ มีเวลาไปหลีหญิงได้ทุกวี่ทุกวันไม่คิดจะทำการทำงานบ้างหรือไงวะ” เมฆาว่าเพื่อนสาวหล่อคนเดียวในกลุ่มที่เนื้อหอมกว่าพวกเขาควงสาวสวยไม่ซ้ำหน้าเร็วสุดก็อาทิตย์เดียวนานสุดคือสามเดือน“ใครจะบ้างานเหมือนแกล่ะแล้วนายจะเอาเวลาไหนไปจีบสาวล่ะเมฆ” เมทิราตอบเพื่อนก็เมฆาไม่ได้เจ้าชู้เหมือนเพื่อนอีกสามคนที่ร้ายกว่าเสือ“เนื้อคู่ฉันยังไม่เกิดมั้ง” เมฆาพูดจบก็ยกแก้ววิสกี้ขึ้นดื่มทันที“ตอนนี้ช่างเนื้อคู่ก่อนป่ะเพื่อน ดื่มกันก่อนเถอะ” พีรสัสบอกเพื่อนแล้วทั้งหมดก็ยกแก้ววิสกี้ขึ้นชนกันแล้วดื่ม“จุลเด็กแกมาว่ะเพื่อน” จิรายุสสะกิดเพื่อนเมื่อเห็นสองพี่น้องชื่อญี่ปุ่นแต่หน้าไทยเป็นคนไท

ทุกคนก็กินอาหารเย็นร่วมกันอย่างเอร็ดอร่อยและมีความสุขและไม่พูดอะไรให้วีรินทร์ไม่สบายใจจนกระทั่งอิ่มก็ยังนั่งคุยกันต่อแต่วีรินทร์ขอตัวไปอาบน้ำพักผ่อนโสภีก็ตามไปดูแลลูกสาวพร้อมกับยายบัวล้อมซึ่งมานอนกับหลานสาวทุกคืน“แม่เป็นยังไงบ้างครับพ่อ” กำพลถามถึงแม่ที่ไม่เคยย่างกรายมาบ้านของเขาตั้งแต่วีรินทร์ท้องและเขาก็ไม่ได้ไปหาท่านเช่นกัน“ก็เหมือนเดิมและ แกก็อย่าไปสนใจแม่แกก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วนี่ คุณโพธิ์ก็อย่าไปถือสาวันนีย์เลยนะ” เสี่ยฉลองพูดกับลูกชายและพ่อของลูกสะใภ้“ไม่เป็นไรหรอกเสี่ย พวกเราก็แก่ลงทุกวันขอแค่ลูกหลานมีความสุขผมก็พอใจแล้ว” ตาโพธิ์ไม่ได้โกรธแม่ของลูกเขยแกเข้าใจว่าพ่อแม่หวังดีกับลูกแต่น่าจะเห็นแก่ความสุขของลูกหลานบ้าง“ผมก็คิดแบบนี้แหละ หากพวกเราไม่อยู่กันสักคนลูกหลานคงแตกแยกกันไปหมดยังไงก็ขอให้ทุกคนมีความสุขเหมือนคุณโพธิ์พูดผมก็พอใจแล้วเหมือนกัน”ทั้งสามคุยกันพักใหญ่ก่อนที่เสี่ยฉลองจะกลับบ้านเพราะแกออกไปซื้อเป็ดย่างแล้วมาหาหลานสาวเลยโดยไม่ได้บอกใครก็เดินเข้าบ้านเพื่อไปอาบน้ำพักผ่อนและเดินผ่านห้องรับแขก“ไปไหนมาคะเสี่ย” วันนีย์ถามสามีด้วยความอยากรู้ว่าเขาไปบ้านลูกชายคนเล็ก

“ยังค่ะ น้องแฝดจะคลอดเดือนหน้าค่ะ” ก็เดือนหน้าเหลืออีกสองอาทิตย์เอง“ครับ,งั้นเราไปดื่มกาแฟกันก่อนดีกว่าครับ” พรรษชลก็ชวนลูกสาวเจ้าของห้างคนสวยไปดื่มกาแฟรอแม่ของเขาที่ตอนนี้คงใกล้จะนวดเสร็จแล้ว ซึ่งมาริดาทำให้เขาเห็นว่าเธอเป็นลูกเจ้าของห้างก็จริงแต่จับจ่ายใช้สอยในห้างเหมือนเป็นลูกค้าคนหนึ่งไม่ได้มีอภิสิทธิ์ใดๆทั้งสิ้น“ค่ะ” มาริดาก็เดินไปกับพรรษชลที่เข็นรถเข็นที่มีถุงเสื้อผ้าเต็มรถไปที่ร้านกาแฟแล้วเพิ่งสังเกตุเห็นว่ามีคนมองเธอกับคาสโนว่าหนุ่มหล่อและคิดว่าต้องเป็นข่าวแน่ทำไมเธอถึงลืมคิดถึงข้อนี้ไปนะซึ่งจะรีบไปตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว“มีอะไรครับน้องมายด์” ชายหนุ่มเห็นมิดาชะงักเขาก็หยุดตามเธอ“ไม่มีอะไรค่ะ ว่าแต่คุณป้าเดียร์ทำสปาเสร็จกี่โมงคะ” มาริดาถามถึงแม่ของพรรษชลที่เธอเจอบ่อยๆเพราะออกงานกับแม่“อีกครึ่งชั่วโมงครับ ไม่รู้แม่ของพี่ทำอะไรบ้างมาตั้งแต่ห้างเปิดจนตอนนี้บ่ายสี่โมงแล้วน้องมายด์ชอบทำสปามั้ยครับ” ไฮโซหนุ่มพูดยิ้มๆไม่ได้มีท่านทีจะเบื่อหรือรำคาญที่มารอแม่“ก็มีบ้างค่ะ”“ทำอะไรบ้างครับ”“อบซาวด์น่า อาบน้ำแร่แช่น้ำนม ขัดผิวนวดตัวอโรม่าอะไรประมาณนี้ค่ะ แล้วคุณป้าเดียร์ทำร้านไหนค่ะ” มาร