“พี่จุลออกไปหาเสียงทุกวันเลยเหรอคะคุณป้า” รุ่งลาวัลย์ถามถึงชายหนุ่มที่เธอหมายปองเพราะเพราะเขาทั้งหล่อทั้งเก่งเพียบพร้อมด้วยฐานะและชาติตระกูลซึ่งพ่อแม่ของเธอก็เห็นด้วยเคยแย้มๆจะจับคู่เธอกับนวพรรษแต่เตชทัชกับปิยมาศไม่เห็นด้วยเพราะไม่อยากบังคับลูกหากเธอกับนวพรรษรักใคร่ชอบพอกันเองก็ไม่ขัดข้อง“ก็ออกทุกวันจ้ะ ตอนนี้ก็ใกล้วันเลือกตั้งเข้ามาเรื่อยๆก็ต้องไปหาเสียงขอคะแนนจากชาวบ้านน่ะจ้ะ” เธอรู้ทุกอย่างให้คำปรึกษาสามีและลูกแต่ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวงานของพวกเขาเป็นกำลังใจให้และช่วยหาเสียงเท่านั้น“ยูกิมาช่วยพี่จุลหาเสียงได้มั้ยคะคุรป้า” รุ้งลาวัลย์เสนอตัวมาช่วงนวพรรษหาเสียงเพื่อจะได้ใกล้ชิดเขา“แต่งานหาเสียงมันไม่ง่ายนะพี่ยูกิ ไหนจะแดด ฝุ่น ควันรถพี่จะทนเหรอ” รุ่งรัตน์บอกพี่สาวเพราะเห็นเขาหาเสียงก็ต้องเดินลุยเข้าถึงประชาชน“ขนาดนั้นเลยเหรอคะคุณป้าเดียร์”“ใช่จ้ะหนูยูกิ การหาเสียงต้องเข้าถึงประชาชนทุกบ้านเดินไปเรื่อยๆบางวันเดินห้ากิโลสิบกิโลก็มีจ้ะ” ปิยมาศตอบหลานสาวเธอรู้ว่ารุ้งลาวัลย์เป็นผู้หญิงรักสวยรักงามกลัวแดดถ้าออกไปกลางแจ้งแล้วเดินเป็นห้ากิโลสิบกิโลไม่ไหวแน่“โอ้โห,ยูกิเดินไม่ไหวแน่ๆเลยค่ะ”
Terakhir Diperbarui : 2026-03-03
Masuk
