สูตรรักนักการเมือง

“ถ้าแม่แกไม่ทำหมันซะก่อนป่านนี้แกมีน้องเป็นโขยงแล้วไอ้ลูกชาย จริงมั้ยแม่” คนเป็นพ่อก็ไม่ยอมแพ้“พอแล้วค่ะ แยกย้ายกันไปอาบน้ำแล้วลงมากินข้าวกันดีกว่าลูก คุณด้วยค่ะ” ปิยมาศบอกลูกๆและสามีก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปในครัวเพื่อสั่งให้แม่ครัวจัดเตรียมอาหารเย็นสำหรับครอบครัว“วันนี้เป็นยังไงบ้างลูก” เตชทัชถามลูกชายคนรองที่ออกพื้นที่หาเสียงกับลูกทีมเพราะเขาไปช่วยลูกพรรคอีกเขตหนึ่งหาเสียง“ก็ดีครับชาวบ้านให้การต้อนรับดี วันนี้ผมเจอนายวัชระไปช่วยลูกพรรคหาเสียงด้วยครับ” นวพรรษตอบพ่อและเขาก็ไม่ได้สนใจว่าฝ่ายคู่แข่งจะเล่นนอกกติกาเพราะฐานเสียงเขตคลองสานตระกูลของเขามีฐานเสียงแน่นหนามาตั้งแต่สมัยปู่ย่ามาจนถึงทุกวันนี้“การแข่งขันมันมีมาทุกยุคทุกสมัยอยู่ที่ใครจะสร้างความเชื่อมั่นให้กับชาวบ้านช่วยเหลือพวกเขาอย่างจริงใจไม่ใช่ทำตอนที่หาเสียงพอได้เป็น ส.ส.แล้วก็หายหัวไปไม่มาดูดำดูดีชาวบ้านถึงจะซื้อเสียงชาวบ้านเขาก็รับเงินแต่ไม่เลือก จุลก็เข้าถึงชาวบ้านถามไถ่ถึงความเดือดร้อนของพวกเขาหากวันหนึ่งได้เป็น ส.ส. เราก็จะได้ช่วยเหลือได้ถูกถ้าหากพลาดเราก็ส่งต่ให้หน่วยงานที่รับผิดชอบดูแลต่อได้” เตชทัชสอนลูกชายคนรองที่ยอ

“จะทำอะไรก็ระวังด้วยละกัน ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามคงจับตามองนายอยู่” พรรษชลเตือนน้องชายถึงเขาไม่ได้ลงสมัครลงเลือกตั้งส.ส.แต่เขาก็รู้ทุกอย่างเพราะปู่และพ่อก็เป็นส.ส.และเป็นอดีตรงนายกรัฐมนตรีมาก่อนมันจึงอยู่ในสายเลือด“ครับพี่ชาย ผมไปนะ” นวพรรษขึ้นรถที่ชรินเปิดประตูรอเจ้านายเมื่อนวพรรษขึ้นรถแล้วทวีปก็ขับรถออกจากบ้านเพื่อไปส่งเจ้านายที่คอนโดแล้วพวกเขาก็กลับพักผ่อนเพราะที่คอนโดมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดและเป็นหนึ่งในธุรกิจของเมทิรา ร่างสูงเดินเข้าไปในห้องพักสุดหรูเพียบพร้อมด้วยความสะดวกซึ่งเป็นห้องพักใหญ่สุดและอยู่ชั้นสามสิบซึ่งตึกนี้มีสามสิบชั้นและเขาซื้อสามห้องเพื่อทำเป็นห้องเดียวจึงกว้างขวางมีห้องนอนใหญ่หนึ่งห้องที่ใช้กระจกทึบเป็นผนังห้องซึ่งจะมองเห็นด้านนอกชัดเจนและห้องรับแขกใหญ่แบ่งเป็นมุมดูหนัง มุมบาร์เครื่องดื่มและมีครัวขนาดกลาง ส่วนระเบียงและรอบห้องเขาก็กรุด้วยกระจกทึบต่างจากห้องพักคนอื่นจึงดูโล่งโปร่งด้วยโทนสีขาวก่อนจะเดินเข้าในห้องนอนถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่าแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อแช่น้ำอุ่นเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดเพื่อนสาวบอกว่าจะมาถึงดึกหน่อยเพราะเธอแวะไปดื่มกับเ

“ไปสิครับเสี่ย เผื่อผมจะได้พ่อพันแม่พันธุ์มาเพิ่มอีกสังสองสามคู่” ตาโพธิ์ก็มักจะไปกับเสี่ยฉลองเพื่อหาพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ไก่ชนของแกและนักเล่นไก่ก็จะรู้ว่าแกเพาะพันธุ์ไก่ชนขายจึงมาซื้อไปเลี้ยงต่อเพื่อขุนให้โตให้แกร่งแล้วนำเข้าสังเวียนเดิมพันราคาซื้อขายก็หลักร้อยหลักพันถึงหลักหมื่นก็แล้วแต่พ่อพันธุ์แม่พันธุ์“งั้นผมไปเตรียมตัวก่อนะเดี๋ยวจะแวะมารับ” เสี่ยฉลองบอกพ่อตาของลูกชายที่กลายเป็นคู่หูของแกแล้วลุกขึ้นเดินไปที่รถกอล์ฟแล้วขับออกไป“ตาโพธิ์แกไม่ต้องซื้อไก่มาอีกนะ เท่าที่มีนี่ก็ดูแลไม่ไหวแล้ว” นางบัวล้อมบอกสามีเพราะเธอต้องไปช่วยให้อาหารให้น้ำไก่ของสามีที่ฟักไข่ออกลูกหลานออกมายั้วเยี้ยถ้าเป็นไก่ตัวเมียก็แยกเลี้ยงเป็นอาหารหากเป็นไก่ตัวผู้ก็เลี้ยงไว้ขาย“ฉันไปดูเป็นเพื่อนเสี่ยแกเฉยๆนะยายล้อม” ตาโพธิ์ตอบคู่ทุกข์คู่ยากของแก“ฉันก็เห็นพ่อพูดแบบนี้ทุกทีแหละ” โสภีพูดกับพ่ออย่างรู้ทันและลูกเขยก็เป็นใจสร้างฟาร์มไก่ให้พ่อตาอยู่กลางสวนผลไม้ห่างจากโกดังสินค้าและร้านขายวัสดุก่อสร้างลึกไปด้านในเพื่อไม่ให้กลิ่นรบกวนเพื่อนบ้านแต่เป็นฟาร์มเล็กๆที่ทำแก้เหงาตามประสาคนแก่“ไม่เป็นไรน่าโสภี พ่อแกก็ทำเล่นๆไม่ไ

“สวัสดีค่ะ..” สองสาวยกมือไหว้พี่ชายของเพื่อน“สวัสดีคับน้องลออ น้องน้ำน่าน ยินดีที่ได้รู้จักครับ แล้วกินข้าวกันหรือยังครับ” มานิตถามน้องสาวกับเพื่อนเพราะเขากำลังจะเลิกงานพอดีหากสามสาวยังไม่ได้กินข้าวเขาจะได้เลี้ยง“ยังเลยค่ะเฮีย พอดีมายด์จะไปกินที่ฟู้ดคอร์ทค่ะ” คนเป็นน้องตอบพี่ชาย“งั้นเดี๋ยวเฮียเลี้ยงเองน้องมายด์พาน้องลออกับน้องน้ำน่านไปรอเฮียที่ร้านประจำของเรานะอีกสิบนาทีเฮียตามไป” มานิตพูดจบไม่รอให้น้องสาวกับเพื่อนปฏิเสธร่างสูงใหญ่ก็เดินไปหาพนักงานของเขาแล้วเดินที่ลิฟต์“วันนี้มีคนเลี้ยงแล้วไปเถอะน้ำน่าน ลออ” มาริดาบอกเพื่อนที่ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อและเกรงใจพี่ชายเพื่อน“น่านว่าเราไปกินที่ฟู้ดคอร์ทกันดีกว่านะมายด์เกรงใจพี่ชายของแกอ่ะ” วีรินทร์พูดกับเพื่อนอย่างเกรงใจเพิ่งรู้จักกันมานิตก็เลี้ยงข้าว“นั่นสิมายด์ลออว่าเราไปกินที่ฟู้ดคอร์ทกันดีกว่านะ” ลอออรก็คิดเหมือนวีรินทร์และเห็นสายตาของมานิตมองเธอแปลกๆ“พี่ชายของมายด์ใจดีมากไม่ต้องเกรงใจป่านนี้คงจองโต้ะไว้แล้วล่ะ พวกแกดูสิอยู่ให้พวกเราปฏิเสธมั้ยล่ะครั้งเดียวเองนะน้ำน่าน ลออ” มาริดาบอกเพื่อนเพราะเธอไม่ทันปฏิเสธพี่ชายก็เดินลิ่วไปแล้ว“ก

“หวัดดีทัช สวัสดีครับทุกคน” พุฒิพงษ์รับไหว้ทุกคนเพราะเขาอาวุโสกว่าและอยู่พร้อมกับผู้สมัครรับเลือกตั้งของจังหวัดพิษณุโลกมารอรับหัวหน้าพรรคและกรรมการบริหารพรรคมาช่วยหาเสียง“หวัดดีเพื่อน พวกเราไปช่วยหาเสียงที่อุตรดิตถ์กันก่อนนะครับคุณถาวรเดี๋ยววันจันทร์อังคารเรามาช่วยหาเสียงที่พิษณุโลก” เตชทัชตบไหล่เพื่อนทักทายเบาๆและทักทายเจ้าถิ่นที่มาต้อนรับเขาพร้อมคณะและได้วางแผนงานกันไว้แล้วว่าเสาร์อาทิตย์เขาช่วยลูกพรรคที่อุตรดิตถ์แล้ววันจันทร์อังคารมาช่วยลูกพรรคที่พิษณุโลกแล้วกลับกรุงเทพส่วนลูกชายจะอยู่ช่วยแค่สามวันแล้วกลับไปหาเสียงของตัวเองต่อ“ไม่มีปัญหาครับคุณทัช” นายถาวรผู้สมัครส.ส.พิษณุโลกตอบหัวหน้าพรรคที่ตระเวรช่วยลูกพรรคหาเสียงมาตลอดเดือนกว่าแม้ไม่ทั่วถึงแต่จัดทีมงานกรรมการบริหารพรรคไปทุกจังหวัด“สวัสดีครับคุณลุงพุด” นวพรรษยกมือไหว้เพื่อนของพ่อ“สวัสดีหลานชาย เป็นยังไงบ้างลุงว่างานนี้ผู้สมัครเขตยี่สิบสองไม่มีใครสู้ได้แน่ๆเลยจริงมั้ย” พุฒิพงษ์พูดกับลูกชายของเพื่อนที่ลงรับสมัครเลือกตั้ง ส.ส.เขตสามย่านฝั่งธนบุรี“ก็อยู่ที่ชาวบ้านประชาชนจะให้การสนับสนุนครับคุณลุง” นวพรรษพูดอย่างถ่อมตัวถึงแม้เขาจ