Semua Bab สูตรรักนักการเมือง: Bab 11 - Bab 20

เตชทัช นวพรรษ ขึ้นรถคันเดียวกับพุฒิพงษ์แล้วรถทั้งสามคันก็ขับตามกันไปจังหวัดอุตรดิตถ์ซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าก็คุยกันปรึกษากันว่าแผนงานสี่วันนี้มีอะไรบ้างที่พวกเขาต้องทำเพื่อให้ประชาชนเข้าใจว่านโยบายของพรรคต้องการช่วยเหลือประชาชนจริงๆเวลา 09.30น.รถทั้งสามคันก็แล่นเข้าไปจอดในบ้านหลังใหญ่ของพุฒิพงษ์ที่เปิดบ้านต้อนรับทุกคนจากกรุงเทพและพิษณุโลกมาช่วยหาเสียงและปราศรัยในวันพรุ่งนี้พรสุดาภรรยาของพุฒิพงษ์กับพิมลภัสหรือบูลลูกสาววัน27ปีและพุฒิชัยหรือบูมลูกชายวัย25ปีออกมาต้อนรับทุกคนที่หน้าบ้าน“สวัสดีค่ะทุกท่าน เชิญรับประทานอาหารเช้าก่อนค่ะ” พรสุดาทักทายเพื่อนของสามีและกรรมการบริหารพรรคอีกหกคนและผู้สมัครส.ส.จากพิษณุโลกและคนติดตามไปหลังบ้านริมแม่น้ำน่านที่เธอได้จัดโต้ะอาหารเช้าจัดเตรียมอาหารเช้าต้อนรับทุกคน“สบายดีนะครับคุณสุดา” เตชทัชทักทายภรรยาของเพื่อน“สบายดีค่ะคุณทัช แล้วคุณเดียร์ไม่มาด้วยเหรอคะ” พรสุดาตอบเตชทัชและถามถึงภรรยาของเขาที่สนิทสนมคุ้นเคยกันดี“พอดีมีงานการกุศลของเค้าก็เลยไม่ได้มาด้วยมีแต่ตาจุลมาช่วยไม่รู้ว่าคุณสุดาจำได้มั้ยครับ ตาจุลนี่คุณสุดาภรรยาของลุงพุดเขา ล

“งั้นไปกันเลยนะ วันนี้น้องบูลจะไปช่วยหาเสียงด้วยยังไงลุงฝากจุลช่วยดูแลน้องด้วยนะ” พุฒิพงษ์บอกหลานชายที่ไม่ได้มีท่าทีอะไรกับลูกสาวของเขาแต่ในเมื่อพิมลภัสดึงดันจะไปด้วยเขาก็ไม่รู้จะห้ามยังไงต้อให้ลูกสาวเจอด้วยตัวเองสำหรับเขาทำใจไว้แล้วขอแค่อย่าทำให้เป็นข่าวฉาวโฉ่ก็พอ“ครับคุณลุงพุด” นวพรรษรักปากเพื่อนของพ่อตามมารยาทเพราะพิมลภัสขึ้นรถคันเดียวกับเขาซึ่งทำให้ทุกคนคิดว่าสองครอบครัวอาจจะเป็นทองแผ่นเดียวกันเพราะเพื่อนสนิทกัน“เอ้ะ,มันยังไงแล้วคุณทัช คุณพุด หรือจะมีข่าวดีเร็วๆนี้หรือเปล่าเนี่ย” กรรมการบริหารพรรคแซวหัวหน้าพรรคกับผู้สมัครรับเลือกตั้งส.ส.เขตหนึ่งอุตรดิตถ์และยังเป็นเพื่อนสนิทกัน“ผมก็แล้วแต่ลูกครับจะรักใครชอบใครก็เรื่องของเขาขอแค่เป็นคนดีก็พอครับ” เตชทัชพูดยิ้มๆเขารู้ว่าลูกชายรู้ดีว่าอะไรควรไม่ควร“เด็กสมัยนี้เราเลี้ยงได้แต่ตัวพวกเขามีความคิดเป็นของตัวเองเราจะสอนจะห้ามก็ไม่ได้ก็ต้องปล่อยให้เขาได้สัมผัสชีวิตจริงด้วยตัวของเขาเอง ผมไม่บังคับกะเกณฑ์ลูกพวกเขาจะรักใครชอบใครก็ต้องให้เขาเลือกเองครับ” พุฒิพงษ์พูดขึ้นเขาไม่ได้คิดอะไรเพราะรู้จักนิสัยของลูกสาวความจริงน่าจะเกิดมาเป็นผู้ชายมากก

“ตามสบายจุล” เจ้าของบ้านตอบชายหนุ่มแล้วทุกคนก็คุยกันต่อมีเหล้าต้มมาให้ชิมกันเล่นๆซึ่งทุกคนก็พร้อมจะลองปกติก็ดื่มแต่ไวน์รสเลิศและวิสกี้ชั้นดีจึงลองของดีบ้านๆดูบ้างร่างสูงเดินไปตามทางเดินผ่านบ้านพักหลังเล็กหลังใหญ่เรียงรายตามแนวรั้วลงไปถึงริมน้ำท่ามกลางลมโชยเย็นสบายได้กลิ่นธรรมชาติก่อนจะไปนั่งที่โต้ะอัลลอยด์ที่จิ๋วเก็บกวาดจานแก้วบนโต้ะเรียบร้อย“อากาศดีนะครับคุณจุล” ชรินนั่งลงเก้าอี้ฝั่งซ้ายมือเจ้านายส่วนอุเทนนั่งฝั่งขวาละฝั่งตรงข้ามไว้ให้เจ้าของบ้านคนสวยที่กำลังเดินมาพร้อมสาวใช้สองคนที่ถือถาดกับแกล้มและไวน์ วิสกี้ แก้วมาที่นวพรรษกับคนสนิทนั่งอยู่“มีทั้งไวน์ วิสกี้ คุณจุล คุณซอ คุณเทนจะดื่มอะไรดีคะ อ้อ,แล้วอย่าคิดว่าบูลมอมเหล้านะคะสบายใจได้ไม่มีอะไรปลอมแปลงในเครื่องดื่มสองขวดนี้แน่นอนค่ะ” พิมลภัสพูดดักคอสามหนุ่มก่อนเพราะเธอไม่นิยมใช้ของพวกนั้นมอมผู้ชาย“คุณบูลพูดมาซะขนาดนี้ผมจะปฏิเสธได้ยังไงครับ” นวพรรษตอบยิ้มๆเขาก็ไม่ได้กลัวหรอกและคิดว่าคนมีการศึกษาอย่างพิมลภัสไม่น่าจะทำแบบนั้นแน่แต่เขาก็ระวังตัวในระดับหนึ่งคือให้คนสนิทเนคนเปิดวิสกี้ซึ่งแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มไปก่อนหน้านั้นมันก็ทำให้ร่าง

“เดี๋ยวคนก็แห่มาเต็มบ้านหรอกคุณ” นวพรรษยกมือปิดริมฝีปากอิ่มบวมแดงเจ่อแทบไม่ทันก่อนจะมองใบหน้าเรียวที่ทำให้ในอกเขาแทบระเบิดเมื่อคนตรงหน้าดูเด็กน่าจะยังไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ พราะเจ้าเขาทำอะไรลงไปชายหนุ่มครางในคอในหัวอื้ออึงด้วยคำถามมากมายและมองเห็นอนาคตของตัวเองรำไรว่าหมดสิ้นทุกอย่างแน่“อ่อยอั้นอิ ไอ่อ้าอั๋นอ๋ายอัยไอ่ออก อื้ออ..” วีรินทร์พูดอู้อี้บอกให้นวพรรษปล่อยเธอเพราะเธอหายใจไม่ออก“ถ้าผมปล่อยแล้วคุณอย่าร้องนะ เรามาคุยกันก่อนผมยินดีรับผิดชอบ โอเคมั้ย” ชายหนุ่มพูดกับเด็กสาวที่เขาข่มขืนเธอเมื่อคืน เอ้ะ ไม่ใช่สิเขาไม่ได้ข่มขืนแต่สมยอมกันต่าหากล่ะ แม้ตอนแรกเธอจะขัดขืนแต่สุดท้ายก็ให้ความร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดีและยังเร่งเร้าเขาอีกก็วินๆด้วยกันทั้งสองฝ่ายและตอนนี้เขาจะทำยังไงดี“อือ อือ อั๋นไอ่อ้อง อ่อยอิ..” ถึงเขาไม่บอกเธอก็ไม่กล้าร้องแหกปากให้ผู้คนมาดูสภาพของเธอกับเขาให้อายหรอกแต่จะทำยังไงเดี๋ยวค่อยว่ากันจึงบอกเขาให้ปล่อยเธอจะไม่ร้องนวพรรษมองสบตากลมโตเต้นระริกเหมือนตากวางที่ตื่นตระหนกและพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ให้กลัวเขาก่อนจะปล่อยมือและรอดูท่าทีเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กดึงผ้าห่มม้วนค

“หรือเป็นเพราะจุลชิมเหล้าต้มของลุงเลยเมาค้าง หึหึๆ” พุฒิพงษแซวหลานชายแล้วยิ้มเขารู้ว่าชายหนุ่มไปนั่งดื่มกับคนสนิทและลูกสาวของเขาจนดึกก็สมควรจะเมาค้าง“ครับคุณลุงพุด” นวพรรษตอบยิ้มๆก่อนจะนึกได้ก็แง้มถามเพื่อนพ่อ “คุณลุงพุดสร้างบ้านพักได้น่ารักมากเลยนะครับ ยิ่งบ้านริมน้ำผมว่าบรรยากาศต้องดีแน่ๆเลยใช่มั้ยครับ”“ก็ลุงทำรีสอร์ทโรงแรมอยู่แล้วพอเพื่อนๆมาเที่ยวก็ต้องไปพักที่โรงแรมมันก็ไกลจะดื่มกินคุยกันสนุกๆ ลุงก็เลยยกรีสอร์ทมาไว้ที่บ้านจะได้ต้อนรับเพื่อนๆดื่มได้กันเต็มที่ ส่วนบ้านริมน้ำก็ลูกสาวลุงเขาชอบก็เลยขอออกแบบสร้างเองเอาไว้พักผ่อนน่ะ” พุฒิพงษ์ตอบหลานชาย“ถ้าเป็นผมก็ต้องเก็บไว้เหมือนกันครับ”“เมื่อคืนก็เห็นว่าหนูน้ำน่านเมาก็เลยพาน้องไปนอนที่นั่นนะ แต่จุลน่าจะไม่รู้จักหนูน้ำน่านเธอเป็นลูกสาวของนายหินสนิทสนมกับลูกสาวลุงรักกันเหมือนพี่เหมือนน้องนานๆจะเจอกันทีก็ชวนกันดื่มจนเมาน่ะ” พุฒิพงษพูดถึงลูกสาวกับหลานสาวแล้วยิ้ม“น้ำน่านเหรอครับ ซื่อแปลกดีนะครับ” นวพรรษก็คุยต่อเขาอยากรู้เด็กสาวคนนั้นอายุเท่าไหร่“ก็บ้านอยู่ริมแม่น้ำน่านนายหินก็เลยตั้งชื่อว่าน้ำน่านน่ะ บ้านนายหินก็อยู่ก่อนจะถึงบ้านของลุ