All Chapters of สูตรรักนักการเมือง: Chapter 51 - Chapter 60

นวพรรษมองลูกน้อยทั้งสองในอ้อมแขนหัวใจอุ่นซ่านเมื่อได้อุ้มชูเลือดเนื้อเชื้อไขที่เขามั่นใจว่าสองแฝดสาวตัวจ้อยเป็นลูกของเขาล้านเปอร์เซ็นต์ทำให้เขามีความสุขมากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนและไม่คิดว่าตัวเองจะมีวันนี้และยังมีลูกสาวพร้อมกันถึงสองคนทำให้คุณพ่อมือใหม่โอบกอดร่างเล็กทั้งสองด้วยความหวงแหนจนสองขอบตาร้อนผ่าว“บูลถ่ายรูปให้นะคะ” พิมลภัส์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปนวพรรษอุ้มลูกแฝดไว้สองข้างและวีรินทร์นอนอยู่บนเตียงด้านหลังรัวๆหลายรูปจนพอใจ “น่ารักมาเลยน้องแฝดหลานป้าบูล” พิมลภัสมองหลานสาวตัวจ้อยในอ้อมแขนพ่อแล้วยิ้ม“คุณพยาบาลพาหลานบูลไปนอนเถอะค่ะ” พิมลภัสเห็นพ่อของหลานตาแดงๆจึงบอกให้พยาบาลพาหลานสาวไปนอน“อิ่มแล้วหลับสบายเลยนะคะสาวน้อย ตอนกลางคืนน้องอาจจะหิวบ่อยคุณแม่อาจจะไม่ได้นอนเหนื่อยหน่อยนะคะ” คุณพยาบาลพูดกับคุณแม่มือใหม่ที่ต้องรับมือกับสองแฝดที่ตื่นพร้อมกันหิวพร้อมกันและต่อไปก็จะทำอะไรพร้อมกันทำให้พ่อแม่เหนื่อยเพิ่มเป็นสองเท่าเลยทีเดียวก่อนจะเข็นเตียงน้องแฝดกลับไปที่ห้องเด็กอ่อน“ลูกของผมน่ารักมากเลย” นวพรรษมองตามลูกสาวทั้งสองแล้วยิ้มทั้งน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวก่อนจะเช็ดน้ำตาอย่างเขินๆ

“ตอนนี้น้องน้ำฟ้ากับน้องน้ำปิงแข็งแรงดีแล้วคุณหมอก็ให้แม่ดูแลเองค่ะ” วีรินทร์มองลูกสาวที่กินนมอิ่มแล้วนอนหลับอย่างมีความสุข“แล้วชื่อจริงของลูกล่ะน้ำน่านตั้งชื่อไว้หรือยังครับ” เขาไม่แปลกใจว่าทำไมวีรินทร์ถึงตั้งชื่อลูกสาวว่าน้ำฟ้ากับน้ำปิงเพราะแม่ก็เป็นแม่น้ำสายหนึ่งจะให้ลูกสาวชื่อน้ำยมกับน้ำวังคงไม่เหมาะถ้าเป็นลูกชายว่าไปอย่าง งั้นเขาต้องมีลูกให้ครบแม่น้ำทั้งสี่สายเลยสิ คุณพ่อลูกสองคิดยิ้มๆกับแผนการในใจของตัวเองทั้งที่ยังจัดการเรื่องของตัวเองไม่เรียบร้อยเลย“ปู่ย่าตายายตั้งให้แล้วค่ะ น้องน้ำฟ้าชื่อสายน้ำ น้องน้ำปิงชื่อสายธารา..” วีรินทร์พูดคุยกับพ่อของลูกตามปกติเพราะเธอทำใจได้นานแล้วจะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ได้เพราะเธอเป็นฝ่ายเลือกไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาเองตอนนี้เธอตัดสินใจแล้วก็อยู่ที่นวพรรษกับครอบครัวของเขารับข้อเสนอของเธอหรือเปล่าหากพวกเขาไม่ตกลงเธอก็พร้อมจะสู้เพื่อลูก“สายน้ำ สายธารา ชื่อลูกสาวพ่อจุลเพราะมากครับ” นวพรรษมองลูกสาวแล้วยิ้มเหมือนคนบ้าก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเพื่อเอาไปอวดลุงป้าน้าอาน้องๆและเพื่อนที่กรุงเทพและไม่ยอมลุกไปไหนจนกระทั่งปู่ย่ามาเยี่ยมหลานสาวคนเป็นพ่อก็บอกปู

“ไม่เยอะเนาะ คราวก่อนหมดไปห้าหมื่นกว่าเอง” พรรษชลพูดกระเซ้าว่าที่ป้าของหลานแฝดยิ้มๆทำให้เมฆากับนวพรหันมามองหน้ากัน“งั้นไม่ธรรมดาแล้วล่ะค่ะ แล้วเราจะซื้ออะไรกันดีคะพี่เจ็ท” คนได้เป็นคุณอาโดยไม่ทันได้ตั้งตัวก็คิดไม่ออกว่าจะซื้อของอะไรรับขวัญหลาน“เราซื้อรถตู้ดีมั้ยครับพี่เจ็ท เพราะข้าวของเครื่องใช้คงมีเยอะแล้ว” เมฆาเสนอเขาคิดว่าข้าวของเครื่องใช้เด็กอ่อนคงมีหมดแล้ว“เออจริงสิ นายจุลมันเพิ่งรู้ว่ามีลูกไม่ทันตั้งตัวงั้นเราไปดูรถกันดีกว่าจะได้ให้เขาแต่งให้พร้อมสำหรับหลานแฝด”“พี่เจ็ทแล้วหลานสาวเราชื่ออะไรคะ”“แฝดพี่ชื่อเด็กหญิงสายน้ำ ชื่อเล่นน้องน้ำฟ้า แฝดน้องน้องชื่อเด็กหญิงสายธาราชื่อเล่นน้องน้ำปิง แม่ชื่อน้ำน่าน” พรรษชลตอบน้องสาว“เพราะมากค่ะ แม่น้ำมาสองสายแล้วเหลืออีกสองสายก็ครบแม่น้ำสี่สายแล้วนะคะ” นวพรพูดยิ้มๆ“เดี๋ยวนายจุลมันก็ทำครบทั้งสี่สายเองแหละครับน้องจุ๊บ” เมฆาพูดยิ้มๆ“ดีไม่ดีมีน้ำเจ้าพระยาสายที่ห้าอีกนะน้องรัก หึๆๆ..” พรรษชลพูดเสริมแล้วขำหากน้องชายของเขาแต่งงานกับวีรินทร์จริงก็ต้องน้ำยมน้ำวังและน้ำเจ้าพระยาแน่ๆมาริดามองพรรษชล เมฆา นวพรคุยกันแล้วก็ไม่ห่วงเพื่อนเพราะทุกคนไม่ไ

“เสียดายของเก่าหรือไงเธอมองตามตาละห้อยเชียวนะยะ”“ก็เสียดายมากตอนนั้นฉันไม่น่ารีบตัดสินใจเลยนะเธอ” เกศกนกตอบเพื่อน“เปลี่ยนใจไม่ทันแล้วนะยะ เธอเห็นมั้ยเก้ว่าเขาควงลูกสาวท่านายกเชียวนะ”“ตราบใดที่คุณจุลเขายังไม่แต่งงานฉันก็มีสิทธิ์จริงมั้ย” เกศกนกคิดว่าถ้าเธฮโสดก็มีสิทธิ์กลับไปหานวพรรษ“เธอจะมีสิทธิ์ได้ยังไงล่ะเก้ ทะเบียนสมรสก็มีอยู่ทนโท่”“ก็ทำให้มันไม่มีไงล่ะ ไปกันเถอะฉันอยากพักผ่อนแล้ว” เกศกนกบอกเพื่อนแล้วลากกระเป๋าเดินออกไปขึ้นรถลีมูซีนที่เธอโทรสั่งพนักงานจัดการให้ไปส่งเธอกับเพื่อนทั้งสองนวพรรษกับพ่อแม่ก็แยกไปขึ้นรถที่มารอรับเพื่อกลับไปทำงานส่วนสิริยากรก็มีรถที่บ้านมารับเช่นกันตอนแรกเขาจะเข้ากระทรวงเลยแต่ลืมไปว่าไม่ได้เตรียมชุดไปเปลี่ยนจึงเลือกลับบ้านก่อนเมื่อถึงบ้านสามคนพ่อแม่ลูกก็คุยเรื่องของหลานแฝดกับปู่ของนวพรรษทันที“มีอะไรกันล่ะ” ปู่มิตรถามลูกหลานที่บอกว่ามีเรื่องจะคุยกับแกแล้วลากแกมาที่ห้องทำงาน“คุณปู่ดูรูปนี่สิครับ”“รูปอะไรล่ะ เอ้ะ เด็กที่ไหนแฝดด้วยอย่าบอกว่าเป็นลูกแกนะเจ้าจุล” ปู่มิตรดูรูปเด็กแฝดแล้วเงยหน้ามองหลานชายที่ยิ้มแก้มแทบแตกแล้วรู้เลยว่าแกเดาถูก“ครับคุณปู่”“แ

“ฝีมือล้วนๆครับน้องชาย อย่างพี่ไม่จำเป็นต้องพึ่งวิทยาศาสตร์หรอกและแฝดไข่ใบเดียวกันหน้าเหมือนกันเปี้ยบจนแยกไม่ออกเลยครับนี่ไง” นวพรรษก็ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้น้องชายดู เตชทัชกับภรรยาก็เอารูปของหลานสาวทั้งสองในโทรศัพท์ของตัวเองให้พี่สาวกับน้องสาวดูรวมถึงพรรษชลกับนวพรก็มีรูปหลานแฝดอยู่ในโทรศัพท์ต่างก็ไม่มีใครสนใจเรื่องอาหารเพราะหลานสาวฝาแฝดน่าสนใจกว่า“ตายแล้วตาจุล ทำไมหลานป้าน่าชังอย่างนี้ล่ะจริงมั้ยคะคุณดูสิเหมือนตาจุลตอนเด็กๆเลยเชียว” เยาวเรศมองรูปหลานแฝดและบอกว่าเหมือนหลานชายทำเอาคนเป็นพ่อน้องแฝดยิ้มแก้มแทบแตก“สุดยอดเลยจุล หลานยี่น่ารักมาเลยอ่ะ อยากเจอจังเลยนายจะไปหาลูกเมื่อไหร่บอกด้วยนะยี่จะไปหาหลานด้วย” ยุวันดาหลงรังหลานสาวทันทีที่เห็นรูปใบหน้าเล็กจิ้มลิ้ม“เต้นท์ไปด้วยครับ”“ภาสด้วยครับ”“ตาลไปด้วยค่ะ”“ไปกันหมดนี่แหละ อีกสองวันใครเคลียงานไม่ได้ก็เฝ้าบ้านเพราะปู่จะไปขอเมียให้เจ้าจุล” ประมุขของตระกูลบอกลูกหลานทุกคนและคิดว่าไม่มีใครพลาดแน่นอน“ดีค่ะคุณพ่อ แต่เดี๋ยวก่อนตาจุลแล้วหลานสะใภ้หลานสาวป้าชื่ออะไรกันบ้างล่ะ” เยาวเรศถามหลานชาย“เมียผมชื่อวีรินทร์ชื่อเล่นว่าน้ำน่าน ส่วนแฝดพี่