Lahat ng Kabanata ng The Professor's Obsession (Twisted Desire Series 02): Kabanata 91 - Kabanata 100

Atticus Soren CastilloKahit ilang oras na ring nakaalis ang sasakyan ni Anjo, hindi ko pa rin maiwasang isipin ang kanyang mga sinabi. Naroon pa rin ang galit sa lalaki at sa kanyang mga kasamahan, ngunit hindi ko rin maitatanggi ang pagkainteresado sa mga bagay na handa pa niyang sabihin sa akin. Nakaragdag pa sa aking iniisip ang batang buhat-buhat ni Anjelique.“Uminom ka muna ng tubig para kumalma ka kahit papaano,” seryosong ani ni Maeve sa akin kasabay ng pag-abot sa baso ng tubig na kanyang kinuha sa kusina kanina lang.Nakapasok na rin kami sa bahay at kasalukuyang nagtitipon ngayon sa may sala kasama sina Maricel at Marife na pareho ring naging biktima ng Vanta syndicate na kinabibilangan ni Anjo at ng iba pa.“Thank you, babe,” pasasalamat ko naman kay Maeve bago siya inayang maupo sa aking tabi.Ilang sandali ring nabalot ng katahimikan ang aming paligid hanggang sa si Marife na ang naunang bumasag nito.“Anong plano mo, Atticus? Maniniwala ka ba sa hayop na iyon? Sa tingi

Atticus Soren Castillo“... at alam kong alam mo ang negosyong sinasabi ko, that is none other than the Vanta Syndicate... dahil ang tatay mo at si Stanford mismo ang nagtayo at bumuo ng grupong iyon na siyang gusto mong pabagsakin ngayon,” pahayag ni Anjo na tila bombang nagpaliwanag sa buo naming sistema.“Alam kong mahirap paniwalaan ang mga sinasabi ko---”“No… you’re lying. Hindi magagawa ni Dad ang mga sinasabi mo… mula pa pagkabata ko, lagi na niyang itinuturo sa akin na huwag na huwag akong mananakit ng iba, na kahit anong hirap ng buhay ay kailangan ko pa ring lumaban nang patas…. kaya hindi ako naniniwala sa’yo,” pagputol ko sa kanyang sinasabi. Mabilis rin akong napatayo mula sa aking kinauupuan dahil pakiramdam ko ay nawawalan ako ng hangin na malalanghap.Tila ba ang paligid ko rin ay huminto sa paggalaw at tanging kaming dalawa lang ni Anjo ang magkaharap. Maging ang pagtawag at paghawak nga ni Maeve sa akin ay hindi ko na nagawang bigyan ng pansin dahil sa samut-saring

Atticus Soren CastilloHindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman nang sa unang pagkakataon ay mahawakan ko si Aurelius, ang anak namin ni Anjelique. Aaminin kong noong una ay hinihiling ko na sana hindi ko siya anak dahil ayaw kong maging dahilan siya ng pagkasira ng pagsasama namin ni Maeve, ngunit ngayong nasa bisig ko na siya ay tila ayaw ko na siyang mawalay pa sa akin.“Kung hindi ninyo mamasamain, gusto ko lang sanang malaman kung saan kayo nakatira ngayon?” dinig kong usisa ni Maeve sa mag-amang Anjo at Anjelique makalipas lang ang ilang sandali.Naiwan rin kaming apat sa loob ng opisina ni Dr. De Silva matapos nitong ibigay ang DNA result sa akin dahil na rin sa isang emergency na kailangan niyang daluhan.“I have a secret property in Batangas. Nakapangalan ito sa Mama mo kaya naman hindi alam ng mga kalaban ko ang tungkol sa lugar. Pansamantala ay doon kami nakatigil muna pero plano rin naming pumunta sa ibang bansa habang hindi pa nahuhuli ang mga Ramos, lalo na ngayon at

Maeve Lailani PascualMabagal kong isinasayaw si Axel habang mahina rin itong kinakantahan ng pampatulog nang bumukas ang pinto ng aming silid. Doon ay tahimik na pumasok si Soren habang ang kanyang paningin ay nakatutok sa aming mag-ina.“Nakatulog na ba ang baby natin?” may lambing na tanong niya sa akin bago ako marahang niyakap mula sa aking kinauupuan.Sinilip at magaan ko namang hinaplos ang maliit na mukha ng aming anak na ngayon ay namumungay na ang mga mata dahil sa antok na pilit niyang nilalabanan.“Hindi pa naman, pero antok na antok na siya, pilit lang niyang nilalabanan eh,” sagot ko naman na siya namang ikinatawa niya.“Akala mo naman mananalo siya sa antok…” tatawa-tawang komento pa ni Soren bago nito kinuha ang aming anak mula sa aking pagkakarga sa bata.“... Ako na ang magpapatulog sa kanya, maligo ka na kung gusto mo. Alam ko naman na pagod ka na rin sa maghapon nating gawain eh,” dagdag na wika pa niya sa akin habang tuluyan na niyang nakukuha ang aming anak.“Si

Maeve Lailani PascualI feel dizzy when I wake. Wala rin si Soren sa aking tabi dahil maaga itong umalis kanina pa dahil sa mahalagang meeting na kailangan niyang daluhan ngayong araw.Nang marinig ko ang pag-iyak ni Axel mula sa nursery room ay buong lakas akong bumangon kahit pa patindi nang patindi ang pag-ikot ng aking paningin dahil sa labis na pagkahilo.Pagdating ko sa silid ng mga bata ay naabutan ko naman si Anjelique na buhat na ngayon ang aking anak habang si Aurelius naman ay pilit na iniaabot sa kanyang kapatid ang isang maliit na laruan, na tila ba ito ang kanyang paraan para patahanin si Axel na ngayon ay patuloy pa ring umiiyak.“Binuhat ko na siya ha. Narinig ko kasing umiiyak kanina, baka nagugutom,” mahinahong sabi ni Anjelique nang makita niya ako sa may pinto ng silid.Isang tipid na ngiti naman ang aking isinagot sa kanya bago ako marahang naglakad palapit sa kanilang pwesto.“Okay lang. Salamat rin sa pag-aalo mo kay Axel,” tangi ko sabi naman sa kanya.Mahinaho