รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบบ้านริมทะเล โดยมีป้าของมินตรามารอรับ พร้อมกับยงยศหลังจากที่ทักทายกันเสร็จ มินตราแนะนำสามีของเธอให้กับป้าและน้องชายได้รู้จักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ยงยศรีบเอื้อมมือเข้าไปอุ้มกาลเวลาทันที"น้ายศคิดถึงน้องหนูที่สุดในโลกเลย" ยงยศพูดพร้อมกับจับร่างเล็กของเด็กน้อยลอยลิ่วขึ้นเหนือศีรษะของเขา ด้วยความดีใจ เพราะตั้งแต่กาลเวลาประสบอุบัติเหตุ น้าหลานก็ไม่ได้เจออีกเลย โดยเฉพาะคุณยายมารดาของยงยศนั้น ถึงกับจะตามหลานสาวลงไปกรุงเทพฯ แต่ยงยศได้ห้ามเอาไว้ เพราะกลัวว่ามารดาของเขาจะทราบเรื่องของกาลเวลา ที่นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล"น้องหนูก็คิดถึงน้ายงยศเหมือนกันค่ะ""แล้วไม่คิดถึงยายหรอค่ะน้องหนู” ผู้เป็นยายพูดเอ่ยถามหลานสาวขึ้น พร้อมกับแกล้งทำหน้าเศร้าให้การเวลาสงสาร"น้องหนูคิดถึงคุณยายแล้วก็น้ายศมากเลยค่ะ"ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! ทุกคนหัวเราะออกมาพร้อมกัน ให้กับความน่ารักสดใสของเด็กน้อย ที่พูดจาเจี๊ยวจ๊าวช่างเจรจาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู"เข้าไปคุยกันข้างในบ้านกันดีกว่า มาเหนื่อยๆ มินก็พาพ่อเข็มทิศเอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องเลยนะ ยงยศทำความสะอาดไว้เรียบร้อยแล้ว”"ค่ะป้า"หลังจากนั้นทุกคนก
더 보기