Todos los capítulos de สี่สหายทะลุมิติกลายเป็นสี่เกอแห่งต้าเหอ: Capítulo 101 - Capítulo 110

บทที่ 100ทายาทสืบบัลลังก์ ฮ่องเต้กับฮองเฮาถึงอุทยานหลิงหลงก็พากันอุ้มเข้าตำหนัก ดั่งอุทยานหลิงหลงเป็นหอนางโลมให้พวกเขามาเปิดห้อง กลายเป็นเรื่องที่รู้กันจนทั่ว ทางฝั่งชาวบ้านก็เพียงลือกันให้สนุกปาก แต่ทางฝั่งไทเฮาที่สั่งให้คนเตรียมตัว ทำความสะอาดจัดระเบียบรอสะใภ้ใหม่มาไหว้อยู่นานนั้นไม่พอใจเป็นอย่างมาก ยิ่งฮองเฮาผู้นี้เป็นเกอที่ได้ตำแหน่งมาอย่างผิดจารีตปฏิบัติแห่งราชวงศ์เจียง ซ้ำยังมาจากตระกูลหวังที่นางมองว่าเป็นผู้ทรยศแห่งกลุ่มกบฏในการก่อน ทั้งหมดทั้งมวลทำให้ไทเฮาอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องการปราบกบฏคงจะเป็นแผนของฮ่องเต้กับฮองเฮา ชายชั่วเกอโฉดที่ปั่นหัวผู้คนเพียงเพื่อที่พวกตนจะได้ครองคู่เสพสมกันอย่างสมใจหมาย! การไหว้ไทเฮาครั้งแรก ล้มเหลวไม่เป็นท่า ทางฝั่งขุนนางเองก็ไม่ชอบฮองเฮาผู้นี้เช่นกัน ก่อนหน้านี้ที่มีผู้แนะนำวิธีให้โหรหลวงทำนายหาฮองเฮาที่จะต้านทานดวงตกฟากของฮ่องเต้ได้นั้น ขุนนางฝ่ายตรวจสอบและฝ่ายอื่นบางคนคัดค้านพอสมควร ทว่าในตอนนั้นทุกฝ่ายมืดแปดด้านจึงคิดว่าลองใช้วิธีนี้แต่งตั้งฮองเฮาขึ้นมาอีกสักคนก็ไม่เสียหาย หากตายไปก็แค่หาคนใหม่ แต่คนในคำทำนายกลับเป็นเกอเสียได้ แน่นอนว่าเรื่องแ

บทที่ 102พิธีอภิเษกสมรสของเฉินอ๋องกับวั่งซีเฉิน เสียงครื้นเครงดังทะลุกำแพงเรือน ชุดแต่งงานสีเขียวคอสูงในแบบของเกอห่มคลุมบนร่างเล็กที่ขัดสีฉวีวรรณอบน้ำหอมจนดอกไม้ยังมิอาจสู้ได้ ตามด้วยผ้าคลุมแดงมงคล และกระวานอันใหญ่ประดิดประดอยใส่รายละเอียดจนหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ ใบหน้าจิ้มลิ้มถูกวาดแต่งผัดแป้งจนงดงามดั่งเทวดาน้อยจากสรวงสวรรค์ลงมาจุติ ทั้งตัวของวั่งซีเฉินอึดอัดไปหมด แต่ความตื่นเต้นกลบเกลื่อนเรื่องน่ารำคาญเหล่านั้นไปจนสิ้น หัตถ์ทองคำถือพัดบังใบหน้าย่างก้าวเชื่องช้าตามการจูงของอาหงไปยังเรือนหลักแห่งจวนสกุลวั่งที่เขาเกิดและเติบโตมา ที่นั่น ครอบครัวทุกคนรวมถึงสหายสนิทอีกสองคนรอเขาอยู่แล้ว เคราะห์ดีที่งานแต่งครั้งนี้ไม่ได้เคร่งครัดและมีปัญหาเรื่องกลุ่มกบฏอย่างตอนพิธีแต่งตั้งฮองเฮา ซูเยว่หยากับหรวนอินจึงสามารถยืนยิ้มให้กำลังใจอยู่ที่นี่ได้ มิได้โดดเดี่ยวเหมือนตอนหวังลี่หยาง วั่งซีเฉินกราบไหว้บิดามารดาที่นั่งอยู่ด้านหน้าตามการกล่าวของผู้ดำเนินงานด้วยความจริงใจ เพียงแค่ก้มหน้า สองตาก็ร้อนผะผ่าว ความรักความผูกพันธ์ตลอดชีวิตหวนย้อนกลับมาเมื่อต้องจากบ้านเกิด เสร็จสิ้นพิธีทางฝั่งบ้านเดิม ก็ได

บทที่ 104แต่งงานสงบศึก ท้องพระโรงวุ่นวายไปด้วยเสียงถกเถียงของเหล่าขุนนาง แต่วันนี้พวกเขาไม่ได้โต้แย้งกันเอง กลับกัน ขุนนางทั้งหลายต่างก็กำลังเร่งหารือถึงเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นกะทันหันอย่างเคร่งเครียด “ทูลฝ่าบาท เรือจู่โจมของแคว้นหย่งแล่นมาปิดทางเข้าน่านน้ำของต้าเหอเราแล้วพ่ะย่ะค่ะ!“ “หอสังเกตการณ์รายงานว่าเห็นเรือหอคอยลอยคอยท่าอยู่ไกล ๆ บนนั้นเต็มไปด้วยพลธนูและเครื่องดีดหินพ่ะย่ะค่ะ“ “ชายแดนเมืองสู่ที่ติดกับแคว้นหย่งถูกตีแตกแล้วพ่ะย่ะค่ะ!“ รายงานความคืบหน้าถึงสถานการณ์และกำลังของศัตรูถูกส่งขึ้นมาเรื่อย ๆ แต่ละเรื่องยิ่งทำให้เหล่าขุนนางระส่ำระส่าย เหงื่อออกจนต้องเช็ดมือกับเสื้อผ้าจนชุดขุนนางที่รักษาอย่างดีชุ่มไปหมด ซื่อไห่ฮ่องเต้ตั้งใจฟังทุกรายงานโดยยังคงความสงบเยือกเย็นไว้ ”แคว้นหย่งเพิ่งรบชนะแคว้นตวนและชนเผ่าซาหนี่ว์ มู่เฉินฮ่องเต้กำลังอยู่ในช่วงเรืองอำนาจ กองทัพบกของแคว้นหย่งมีมากกว่าต้าเหอที่สงบไร้ภัยคุกคามมาอย่างยาวนานกว่าแสนนาย ตอนนี้ถึงขนาดฝึกฝนกองทัพเรือขึ้นมาเพื่อยึดน่านน้ำจากเจ้าแห่งสายน้ำอย่างต้าเหอ แสดงตนว่าไม่เกรงกลัวผู้ใดทั้งนั้น” เฉินอ๋องผู้ไร้ซึ่งรอยยิ้มประดับใบห

บทที่ 106สมปรารถนา เสียงฮือฮาดังกระหึ่มอีกครั้ง ครึ่งหนึ่งเต็มไปด้วยการก่นด่าคู่รักที่เห็นแก่ตัวไร้ใจทำเพื่อชาติ เสนาบดีซูก็โมโหจนแทบจะเป็นลมอยู่แล้ว มีเพียงคนบนบัลลังก์ที่เผยรอยยิ้มหลังจากนิ่งเงียบรับฟังมานาน “ดี ฉู่กงกง เอาพระราชโองการมา” “พ่ะย่ะค่ะ” ฉู่กงกงเข้าหลังฉากกั้นหลังบัลลังก์หยิบม้วนกระดาษหุ้มผ้าสีทองออกมากาง “แม่ทัพเย่หว่านอวี่ซื่อสัตย์กล้าหาญ รับใช้บ้านเมืองและฮ่องเต้ด้วยความภักดี มีผลงานใหญ่หลวงในการปราบกบฏกู้หลิน ฮ่องเต้มีพระประสงค์พระราชทานให้แม่ทัพเย่หว่านอวี่กับบุตรชายคนรองในภรรยาเอกของเสนาบดีซูเหลียงฉุน ซูเยว่หยา แต่งงานเป็นสามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว และมอบยศเก้ามิ่งให้กับซูเยว่หยาจากคุณงามความดีในศึกปราบกบฏกู้หลิน” การก่นด่ากลายเป็นการร้องด้วยความตกใจ ขุนนางเกินครึ่งหยิบป้ายประจำตำแหน่งขึ้นมาร้องท้วง แต่ทั้งหมดนั้นไม่ได้อยู่ในความสนใจของซูเยว่หยาเลยสักนิด “การปราบกบฏครั้งนั้นมีเพียงท่านที่ไม่ได้เลื่อนยศ ไม่ได้รับมอบทรัพย์สิน พระราชโองการที่หยิบมาจากที่เก็บไม่ได้เพิ่งเขียนขึ้นอึดใจก่อน แม่ทัพเย่ ท่านมีอะไรจะพูดให้ข้าฟังหรือไม่?” เย่หว่านอวี่ยกยิ้มเศร้าสร้อย “เ

บทที่ 108งานแต่งที่เอิกเกริกที่สุดในเมืองหลวง งานรื่นเริงนอกพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดที่เมืองหลวงต้าเหอต้องจารึก นอกจากจะเป็นการแสดงถึงความฟุ่มเฟือยจากกำลังเงินของแคว้นแห่งการค้าแล้ว ยังแสดงให้เห็นถึงว่าต้าเหอมิได้หวาดกลัวสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น สาขาใหญ่แห่งสำนักหอสดับอักษรสร้างเสร็จสิ้นและขั้นการกลั่นกรองร่างกายของซูเยว่หยาจบลง นั่นคือฤกษ์ยามมงคลที่เสียงสวรรค์แห่งต้าเหอกำหนดขึ้นโดยไม่สนซินแส ใช่แล้ว นี่เป็นงานของหรวนอิน ก็ต้องจัดแบบหรวนอิน! ขบวนเจ้าสาวแห่อย่างเอิกเกริกออกจากเรือนสกุลหรวน นางรำนางสังคีตที่สนิทสนมกับเจ้าสาวต่างก็มาร่วมร่ายรำบรรเลงดนตรีประกบขบวนดั่งรถแห่ เจ้าบ่าวผู้หล่อเหลาขี่ม้าสีขาวปลอดโดยมีเจ้าสาวรูปงามนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้า ในอ้อมแขนของเจ้าสาวอุ้มผีผาบรรเลงเพลงแสนไพเราะเคล้าคลอไปกับบรรยากาศ ที่แปลกที่สุดคือบิดาฝ่ายเจ้าสาวที่ควรจะยืนส่งลูกอยู่ในเรือนกลับอยู่บนรถม้านำหัวขบวน โปรยเงินแจกทานด้วยใบหน้าอิ่มสุข สาขาใหม่ของสำนักหอสดับอักษรเปิดชั้นล่างให้ประชานทั่วไปสามารถเข้าร่วมงานได้ แน่นอนว่าเจ้าสาวระดับทายาทเศรษฐีตระกูลหรวนย่อมต้องมีเงินจ่ายเลี้ยงคนทั้งเมืองหลวง แม้เม