Alle Kapitel von พ่ายเงาเสน่หา: Kapitel 71 – Kapitel 80

แต่คงดีกว่านี้มาก ถ้าเจ้าตัวจะมาให้เขาเห็นหน้าสักนิดก็ยังดี เพราะนี่ก็ล่วงเข้าไปเกือบสองทุ่มแล้ว แต่ยังไม่มีวี่แววว่าเธอจะโผล่มาเยี่ยมพอให้เขามีกำลังใจขึ้นมาบ้างเลย“เห็นหงิม ๆ อย่างนี้แต่ใจแข็งชะมัด ไม่รู้บ้างรึไงว่าคนเขาคิดถึงจะตายอยู่แล้ว แก้วนะแก้ว”ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะตัดพ้อคนใจแข็ง แม้จะเตรียมใจเอาไว้บ้างแล้วว่า การกลับมาคราวนี้น่าจะเจอการปฏิบัติในรูปแบบนี้จากแก้วกานดา เขารู้ตัวดีว่าทำไม่ดีกับเธอไว้เยอะ และทำให้เธอเสียใจเสียน้ำตามากขนาดไหน แต่ในยามที่เขาเจ็บป่วยจนต้องนอนอยู่โรงพยาบาลเพียงลำพังโดยไม่มีใคร เขาก็อดคาดหวังให้เธอมาเหลียวแลบ้างไม่ได้สุดท้ายชายหนุ่มก็ยอมแพ้ จำต้องยอมให้ร่างกายได้พักผ่อน เมื่อถูกความง่วงงุนจากฤทธิ์ยาเข้าครอบงำส่วนคนที่ถูกค่อนว่าใจแข็งนั้น ตอนนี้กำลังนั่งนิ่งเหม่อมองท้องฟ้าสีดำสนิทเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย ตอนเลิกงานเธอต้องบังคับใจตนเองแทบตาย ที่จะไม่เดินไปเยี่ยมเขาที่ห้องพักคนไข้ แม้ส่วนลึกในใจมันร่ำร้องอยากไปหาเขาเหลือเกินเธอจำได้ว่าตนต้องชะงักเท้าหลายครั้งมาก ชั่งใจอยู่นานว่าจะเข้าไปดีหรือไม่ เธอเดิ

แก้วกานดาพูดไปสะอื้นไป จนคนฟังเริ่มทนไม่ได้ ต้องลุกขึ้นมาคว้าตัวเธอเข้ามากอดปลอบเธอเจ็บ เขาเองก็เจ็บไม่น้อยไปกว่าเธอ เจ็บที่เผลอทำร้ายเธอเข้าทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว เจ็บที่ความโลเลไม่เด็ดขาดของตัวเองต้องทำให้คนที่รักต้องร้องไห้ เจ็บที่รู้ตัวช้าจนทุกอย่างสายเกินไป และเจ็บที่ได้ยินเธอบอกให้เขาเลิกคิดเรื่องระหว่างเราสองคน ซึ่งเขาทำไม่ได้ และไม่คิดจะทำด้วย...เห็นทีเขาคงต้องทำอะไรบางอย่างเสียแล้ว“พี่ต่อปล่อยแก้วเถอะค่ะ แก้วต้องรีบกลับไปทำงาน”แก้วกานดาขืนตัวออกจากอ้อมกอดของเขาแล้วจัดการเช็ดหน้าเช็ดตาของตัวเอง ครั้นพอเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมเข้มที่อยู่เบื้องหน้าก็ต้องแปลกใจ และรู้สึกปวดใจไปพร้อมกัน“พี่ต่อ...ร้องไห้”หญิงสาวยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้มของเขา ตั้งแต่รู้จักกันมา เธอไม่เคยเห็นต่อตระการร้องไห้มาก่อน แต่มาวันนี้เขากลับหลั่งน้ำตาให้เธอ“พี่เปลี่ยนใจแก้วไม่ได้เลยใช่ไหม”ชายหนุ่มยกมือของตนเองขึ้นทาบกับมือของหญิงสาว ตาแดง ๆ ของเขากะพริบเร็ว ๆ เพื่อขับไล่หยาดน้ำที่คลอหน่วยจนภาพตรงหน

ท่าทีของต่อตระการที่นายทหารหนุ่มได้เห็น สร้างความพึงพอใจให้เขาไม่น้อย ตอนแรกเขาอยากรู้ว่าไอ้หนุ่มนี่จะทำอย่างไรหากเห็นเขาเอาปืนจ่อหัวอยู่อย่างนี้ จะสู้หรือจะถอย แต่หลังจากที่ได้ทดสอบดูแล้วก็พบว่าผู้ชายคนนี้ใจกล้า และบ้าดีเดือดไม่เบา นอกเหนือไปจากนั้น ไอ้หนุ่มนี่มันคงเสียสติไปแล้วแน่ ๆ ที่มาท้าให้เขาลั่นไกใส่อย่างนี้ และคนอย่างเขาก็ไม่ชอบให้ใครหน้าไหนมาท้าเสียด้วย“ได้! ถ้ามึงอยากตายนัก กูก็จะจัดให้” หมอวรัถขับรถมาส่งแก้วกานดาที่หน้ารั้วบ้าน ชายหนุ่มหันไปพูดกับหญิงสาวที่กำลังปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว“วันนี้พี่ขอไม่เข้าไปไหว้คุณลุงกับคุณป้านะ เพราะพี่ต้องรีบกลับไปทำธุระให้ที่บ้านอีกน่ะ”“ไม่เป็นไรค่ะ พี่โอ้ไปทำธุระเถอะ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ”แก้วกานดาหันไปส่งยิ้มให้ มือกำลังจะเปิดประตูรถออกไป แต่ก็ต้องชะงักเมื่อชายหนุ่มคว้ามืออีกข้างของเธอขึ้นไปกุม“ไม่ว่าตอนนี้แก้วจะรักใคร แต่พี่อยากบอกแก้วเอาไว้ว่า ยังไงพี่ก็รอแก้วได้เสมอ”หมอวรัถสบตากับหญิงสาวเพื่อยืนยัน

จนกระทั่งผ่านไปชั่วขณะหนึ่ง คุณหมอหนุ่มพุ่งหมัดเข้าใส่ใบหน้าที่เริ่มมีเลือดไหลอาบเพราะคิ้วแตกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาปวดร้าว ที่มือของหมอเองก็มีแต่เลือดของต่อตระการเปรอะเปื้อนอยู่แต่เขาไม่สนใจจะเช็ดมัน จากนั้นเขาก็หันหลังเดินออกจากบริเวณนั้นไปอย่างรวดเร็วโดยไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียวต่อตระการทรุดตัวลงนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง หน้านิ่วเพราะความเจ็บปวดตามใบหน้าและร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณที่ถูกยิงเมื่อวันก่อน เลือดของเขาไหลมารวมกันกับเหงื่อที่ผุดพรายจากไรผมจนหยดลงบนพื้นซีเมนต์ดูน่าหวาดเสียว ชายหนุ่มยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเลือดบนใบหน้าก่อนที่มันจะไหลเข้าตา โชคดีที่วันนี้เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ จึงช่วยอำพรางร่องรอยได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน กดลิฟต์ลงไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นล่างเพื่อล้างคราบเลือดทั้งหมดออกไป ก่อนที่จะมีคนเห็นแล้วพากันแตกตื่นกับสภาพเลือดอาบหน้าของเขาวันหยุดประจำสัปดาห์ หมอวรัถขึ้นเครื่องบินมาหาแก้วกานดาที่เชียงใหม่ตามปกติ ชายหนุ่มขับรถเข้ามาจอดในบ้านของหญิงสาวอย่างคุ้นเคย จากนั้นก็เดินเข้าไปในบ้านเพื่อไหว้บิดามารดาของคู

หญิงสาวสะอื้นอยู่กับอกกว้างของเขาครู่หนึ่ง ชายหนุ่มลูบหลังปลอบโยนคนในอ้อมแขนไปมา เพียงแค่นี้เขาก็รู้แล้วว่า เขาตัดสินใจไม่ผิดที่คุยกับเธอเรื่องการแต่งงาน“กลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวจะเย็นเกินไป”ชายหนุ่มยิ้มบาง ๆ ในหน้าพลางลุกขึ้นยืนแล้วส่งมือให้หญิงสาว แก้วกานดายื่นมือเข้าไปวางไว้ในอุ้งมือของเขาก่อนจะลุกตาม จากนั้นจึงพากันเดินไปยังรถที่จอดอยู่ไม่ไกลขากลับทั้งสองแทบไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก ต่างคนต่างนั่งเงียบอยู่ในมุมของตน วรัถเองก็ปล่อยให้หญิงสาวได้คิดและตัดสินใจเพราะเขารู้ว่าเรื่องแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผู้หญิงทุกคน ในขณะที่แก้วกานดาเองก็นั่งพิจารณาถึงคำพูดของเขาเมื่อครู่ และก็คิดว่าตนได้คำตอบให้เขาแล้ววรัถขับรถมาจอดหน้ารั้วบ้าน แก้วกานดาหันไปขอบคุณเขาเบา ๆ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถแล้วยืนส่งเขาที่หน้าประตูอย่างเคย เมื่อเห็นเขาขับผ่านเลยไปจนไฟท้ายนั้นอยู่ไกลลิบ ๆ จึงเดินเข้าไปในบ้านเมื่อเดินเข้ามาข้างใน เห็นบิดามารดากำลังนั่งดูข่าวทางโทรทัศน์อยู่ในห้องรับแขกด้านหน้าพอดี แก้วกานดาเดินเข้าไปนั่งอยู่ใกล้ ๆ ระหว่างที่กำลังเรียบเรียงคำพูดเพื