All Chapters of กลิ่นอุ่น กรุ่นหัวใจ (Scent of a Tender Heart): Chapter 11 - Chapter 20

การติวหนังสือของทั้งแผ่นดินและคีตาเป็นไปอย่างเช่นเคย ทำให้การสอบย่อยบางวิชาของเธอนั้น มีคะแนนที่ดูดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดคีตาเล่าให้พินอินฟังว่าแผ่นดินเป็นคนติวให้เพราะบ้านอยู่ติดกัน ดังนั้นเขาเลยช่วยเหลือตามประสาคนบ้านใกล้เรือนเคียง“แหม!! คะแนนดีขึ้นแล้วหน้าบานเลยนะยัยคนสวย” พินอินว่า ขณะที่สองสาวกำลังนั่งชื่นชมคะแนนการสอบย่อยของวิชาคณิตศาสตร์อยู่ด้วยกัน“แกก็สวย เรียนก็เก่ง อย่าแซวฉันเลยนะ”คีตาในตอนนี้ดูดีใจจนออกนอกหน้านอกตา สังเกตได้จากรอยยิ้มกว้างที่แทบไม่หุบ อย่างที่เพื่อนเธอว่าไว้นั่นแหละก็แหม!! นานๆ ทีคนมันจะได้คะแนนเยอะ ขอดีใจนิดหนึ่งหน่อยได้ไหม“มีติวเตอร์ดีก็แบบนี้แหละ จะว่าไปพี่แผ่นดินเค้าก็เท่เหมือนกันนะ เรียนก็เก่ง กีฬาก็ปัง” สาวแว่นยังคงเอ่ยแซวเรื่อยๆ“อย่านะพินอิน!! แกอย่าเผลอชอบคนปากร้ายคนนั้นเด็ดขาด” คำพูดของเพื่อนสนิททำเอาคีตาถึงกับต้องรีบห้ามปรามในทันที เธอเอ่ยมันออกไปอย่างอัตโนมัติเลยก็ว่าได้“ไม่หรอก แค่ชื่นชมพี่เค้าเฉยๆ หรือนี่ไม่ใช่ว่าแกกำลั

เวลาผ่านไปจนถึงช่วงปลายเทอมของเทอมสุดท้าย บรรยากาศในโรงเรียนเริ่มคึกคักขึ้นอีกครั้ง เพราะใกล้ถึงงานกีฬาสีที่ทุกคนรอคอยกันมานาน“เดี๋ยวจะมีการคัดเลือกดรัมเมเยอร์ของทั้งระดับโรงเรียนและแต่ละสีด้วยนะ...รู้หรือยังคีตา”แมทธิวคนดีคนเดิมวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้โต๊ะม้าหินอ่อนตัวประจำของพวกเขา“โอ๊ย!! ฉันจะไหวเหรอแมทธิว ดูสภาพฉันสิเดินธรรมดายังซุ่มซ่ามเลย” คีตาเอ่ยด้วยใบหน้าสิ้นหวังการเป็นคทากรน่ะก็น่าสนใจอยู่หรอก ก็ได้แต่งตัวสวยๆ ด้วยนี่นา อีกอย่างเธอเองก็อยากจะดูโดดเด่นขึ้นมาบ้าง เผื่อจะได้เข้าตาพี่เจ้าขุนสุดหล่อของเธอสักที“อย่าพูดอย่างนั้น แกทำได้แน่คีตาเพื่อนรัก เอาแค่ระดับคณะสีก็พอ ระดับโรงเรียนให้พี่แพรไหมเค้าทำไป” แมทธิวยังคงเติมไฟให้เธอเรื่อยๆจะว่าไปเขาก็คือหนึ่งในคนที่คอยผลักดันเธอเข้าวงการหลายๆ วงการอยู่นะ“นั่นสิ!! สวยขนาดนี้ ดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่งของสีเราต้องเป็นแก” พินอินพูดอย่างเห็นด้วยตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้ ต้องเป็นของเพื่อนรักคนเดียวเท่า

ถึงแม้กิจกรรมต่างๆ จะถาโถมเข้ามาแค่ไหน แต่เรื่องการเรียน การสอบ และการติว ก็ยังคงต้องดำเนินไปอย่างไม่หยุดหย่อน คีตาจึงต้องเหนื่อยขึ้นเป็นสองเท่าโดยเฉพาะที่ตอนนี้ เธอเพิ่งได้รับคัดเลือกให้เป็นดรัมเมเยอร์ประจำสีส้ม สร้างความปลาบปลื้มให้กับคนรอบข้างได้ไม่น้อยเลยทีเดียวซึ่งเธอเองก็พยายามและอดทนอยู่เสมอ กิจกรรมก็ต้องตั้งใจ คะแนนการเรียนก็ยังคงต้องดีขึ้นด้วย เพราะติวเตอร์ส่วนตัวของเธอ ค่อนข้างคาดหวังเอาไว้มาก และเธอจะไม่มีทางทำให้เขาผิดหวังอย่างแน่นอน และแล้ววันเสาร์ก็มาถึง วันนี้แผ่นดินงดการติวหนึ่งวัน เพราะสาวข้างบ้านต้องการใช้เวลาในการฝึกซ้อมเพิ่มเติม เนื่องจากงานกีฬาสีใกล้เข้ามาแล้วทุกที อีกทั้งช่วงนี้ก็ยังคงไม่มีการสอบมากนักคีตามีความมุ่งมั่นตั้งใจว่าจะทำให้ดีที่สุด เพื่อให้การแสดงออกมา เป๊ะ ปัง และอลังการ อย่างที่เธอหวังไว้ โดยมีคุณติวเตอร์มานั่งอ่านหนังสืออยู่เป็นเพื่อน“ขอบคุณพี่ดินมากๆ เลยนะคะ ที่คอยช่วยทุกเรื่องเลย โดยเฉพาะเรื่องดรัมเมเยอร์ คีตาจะตั้งใจให้สุดๆ ไปเลยค่ะ” เธอว่าในขณะที่กำลังนั่งพักและดื่มน้ำเ

คีตาเดินตรงไปหาแผ่นดินที่กำลังนั่งพักอยู่บริเวณโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ ตรงนั้นไม่ได้มีผู้คนมากมายเพราะส่วนมากกำลังไปกองกันที่สนามบาสฯ เสียมากกว่าขาเรียวกำลังก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆ แต่ทว่าหัวใจกลับเหมือนหล่นไปอยู่ที่พื้น ในหัวว่างเปล่าจนแทบไม่ได้ยินเสียงอะไร นอกจากเสียงหัวใจของตัวเองที่ดังชัดทุกจังหวะฝ่ามือที่เคยนิ่งกลับชื้นไปด้วยเหงื่อ ทั้งที่กำลังถือขวดน้ำเย็นจัดอยู่แท้ๆ แถมยังไม่รู้ว่าจะวางมือไม้ไว้ตรงไหนดีอีกด้วยเธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน...ความรู้สึกอึดอัดอย่างน่าประหลาดนี้ อีกทั้งความเขินอายสุดๆ ที่กำลังก่อตัวขึ้น นี่เธอกำลังหวั่นไหวให้กับอีตาคนร้ายกาจคนนี้เหรอเนี่ย“ทำไมต้องรู้สึกแบบนี้ด้วยนะ” คีตาบ่นกับตัวเองจนเมื่อเขาหันมา ก็ทำให้เธอต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างอัตโนมัติ ก่อนที่สุดท้ายก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเขาจนได้“เหนื่อยไหมคะ” เธอว่าก่อนจะส่งขวดน้ำเย็นที่เตรียมมาให้“ขอบใจนะ” เขาพยักหน้าและยื่นมือไปรับขวดน้ำมา ก่อนจะเปิดและดื่มมันอย่างกระหายในทันทีคนตัวโตที่เพิ่งเหนื่

การติวยังคงดำเนินต่อไปอย่างสม่ำเสมอ และผลลัพธ์ก็น่าพอใจไม่น้อย เพราะคะแนนในหลายๆ วิชาของคีตาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จนคุณครูหลายท่านเอ่ยปากชมซึ่งสิ่งนั้นก็กลายเป็นแรงผลักดันสำคัญ ที่ทำให้เธออยากจะตั้งใจมากขึ้นกว่าเดิม เพื่ออนาคตของตัวเอง“อยู่ ม.5 แล้ว เริ่มมองคณะที่อยากเข้าไว้บ้างไหม”คุณติวเตอร์ส่วนตัวเอ่ยถามขึ้นในขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งติวกันอยู่เหมือนอย่างเช่นเคย“ยากจังเลยค่ะ คีตายังไม่รู้เลยว่าจะเข้าคณะอะไรดี แล้วพี่ดินล่ะคะ” สาวผมหางม้าว่าพลางทำหน้าตาครุ่นคิดไปด้วย“พี่เหรอ ก็มีเล็งๆ ไว้อยู่”ตัวเขาที่ตอนนี้ก็อยู่ ม.6 แล้ว เรื่องมหาวิทยาลัยก็มีสนใจไว้อยู่หลายคณะเหมือนกัน“อยากเป็นคุณหมอหรือเปล่าคะ เรียนเก่งขนาดนี้” เธอถามอย่างดูสนใจ จนลืมตัวเขยิบเข้าไปใกล้เขากว่าเดิม“พี่จะเข้าคณะวิศวกรรมน่ะ”ครั้งนี้เขาไม่ได้ขยับหนีห่างไปไหน แต่กลับยื่นหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะตอบ จนเป็นทางคนตัวเล็กเองที่ต้องหันหน้าหนี เพื่อหลบสายตาภายใต้แว่นกรอบสวยไปแทน“อ้ออ!! เท่จังเลยนะคะ”“ว่าแต่…พี่เจ้าขุนจะเรียนที่เดียวกับพี่ดินด้วย