All Chapters of กลิ่นอุ่น กรุ่นหัวใจ (Scent of a Tender Heart): Chapter 41 - Chapter 50

หลังจากการแข่งขันจบลง เหล่านักกีฬาอีสปอร์ตก็ได้ขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับรางวัลเป็นถ้วยรางวัลขนาดใหญ่ และเหรียญรางวัล รวมไปถึงเงินสดที่ในครั้งนี้ สปอนเซอร์มอบให้มากถึงห้าแสนบาทเลยทีเดียวเมื่องานจบลง เหล่าบรรดาแฟนคลับก็เริ่มทยอยกันกลับ นักกีฬาแต่ละทีมต่างร่วมกันจับมือเพื่อแสดงความยินดีและถ่ายภาพไปด้วย ส่วนคนสนิทของผู้เล่นก็จะได้เข้าไปที่ห้องเก็บตัวของพวกเขา เพื่อจะได้ร่วมยินดีอย่างใกล้ชิด ซึ่งส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นพ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนสนิท หรือไม่ก็แฟน“นี่น้องคีตาเป็นแฟนแผ่นดินเหรอเนี่ย ไม่เห็นมันเคยบอกเลยสักครั้ง” พี่แชมป์ลีดเดอร์ของทีมเอ่ยทักขึ้น“น่ารักมากซะด้วย” ไกด์ผู้เล่นอีกคนเอ่ยแซวบ้าง พลางส่งสายตาไปยังเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ“มะ...ไม่ใช่นะคะ!!” คีตาที่กำลังโดนแซวก็เกิดทำตัวไม่ถูก รีบปฏิเสธทันควันออกไป“ไม่ต้องเขินหรอกค่ะ ฝากดูแลแผ่นดินมันด้วย อย่าให้มันเรียนเยอะ เดี๋ยวจะเป็นบ้าไปซะก่อน” คำพูดของจ๊ะจ๋าพาให้ทุกคนต่างหัวเราะออกมาตามๆ กัน“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ พี่ดินบอกพวกเค้าไป

เมื่อเข้าสู่ช่วงปลายของภาคเรียนที่ 2 บรรยากาศของโรงเรียนที่เคยวุ่นวายและเต็มไปด้วยเสียงจ้อกแจ้กจอแจ ก็พลันเปลี่ยนเป็นเงียบเหงากว่าที่เคย สายลมอ่อนพัดผ่านแผ่วเบา พาความรู้สึกเหงาเข้าแทรกซึมสู่หัวใจของใครหลายคนหากพูดถึงเทอมสุดท้ายของพี่ๆ ม.6 ก็คงต้องนึกถึงการก้าวสู่ช่วงต่อไป นั่นคือเวลาของการเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย น้องๆ หลายคนต่างก็ยินดีกับพี่ๆ แต่ในอีกความรู้สึกหนึ่งก็คือเราจะได้พบกันอีกไหมนะ...บางคนเลือกเรียนใกล้บ้าน ขณะที่บางคนก็ต้องเดินทางไปไกล แล้วแต่เส้นทางที่แต่ละคนตัดสินใจแต่ท้ายที่สุดแล้วอนาคตจะเป็นอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเองที่จะเป็นคนเลือกเส้นทางเดินนั้น“งานปัจฉิมพี่.6 ที่จะจัดขึ้นในอีกประมาณสองสัปดาห์ข้างหน้า ห้องเราได้เป็นตัวแทนในการจัดการแสดงดนตรีในช่วงกลางวันนะคะ” คุณครูลูกกวาดกล่าวเสียงสดใส ในขณะที่กำลังอยู่ในชั่วโมงโฮมรูมตอนเช้า“เราจะมีการแสดงดนตรีของวงโรงเรียน เดี๋ยวครูจะให้แมทธิวเป็นคนไปช่วยดีลกับทางวงให้แล้วกัน” เธอเอ่ยต่อพร้อมกับมอบหมายหน้าที่อันยิ่งใหญ่ให้แก่แมทธิว“งั้นผมขอไปช่วยแมทธิวจัดการเรื่อ

แผ่นดินและคีตาแทรกเข้ามาจนพบกับพวกแมทธิว เสียงเพลงเร้าใจทำให้เหล่านักเรียนรอบตัวต่างกระโดดตามจังหวะกันอย่างสนุกสนาน ทั้งทางซ้ายและขวาก็เบียดเข้ามาเรื่อยๆ จนไหล่เล็กของเธอชนเข้ากับต้นแขนของเขาแค่เพียงสัมผัสเล็กน้อยนั้น กลับส่งผลให้เกิดความร้อนวาบขึ้นมาบนใบหน้าสวย เธอรีบเบือนสายตาหนีเพราะไม่กล้าสบตา จนคนข้างๆ สังเกตเห็นเลยได้แต่อมยิ้มบทเพลงหลายเพลงได้ถูกขับร้องและเล่นมาจนถึงช่วงท้ายๆ ช่วงนี้จะกลับเข้าสู่โหมดเพลงรักหวานซึ้งบ้าง เป็นเพลงที่แสดงถึงความรักที่มีมากมาย อาจไม่ได้สื่อตรงๆ ว่าเป็นความรักที่ให้กับใครคนใดคนหนึ่ง แต่อาจจะกำลังบอกถึงความรักที่เป็นดั่งมิตรภาพและความผูกพันของพวกเขาก็ได้เมื่อเข้าสู่เพลงช้า ทุกคนต่างก็พากันยกมือขึ้นโบกไปมาตามจังหวะเพลง และช่วยกันส่งเสียงขับร้องออกไปอย่างสุดเสียงระหว่างที่เพลงรักกำลังบรรเลงขึ้น คนตัวสูงค่อยๆ ยื่นมือไปกุมมือเล็กของเธอไว้อย่างอ่อนโยน ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้หัวใจของคีตาพองโต ก่อนที่เขาจะโบกมืออีกข้างไปตามจังหวะเพลงอย่างสบายใจคีตาได้แต่มองใบหน้าของเขา สลับกับมือของตัวเองที่ตอนนี้กำลังถูกกุมไว้จาก

“…” คีตาไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงพยักหน้ารับ“เป็นแฟนกันไหมครับ!!”ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นเบาๆ ทั้งที่ตอนแรกพกความมั่นใจมาเต็มร้อย แต่ดันมาประหม่าเองเสียได้เธออึ้งจนตาค้างและนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ ยิ้มกว้าง น้ำตาใสๆ เอ่อคลอที่ดวงตาจากความตื้นตันใจ“ค่ะพี่ดิน...เราเป็นแฟนกันนะ” คนตัวเล็กเอ่ยออกไปด้วยความดีใจทันที ก่อนจะรีบยื่นแขนให้เขาสวมสร้อยข้อมือนั้นให้เหตุการณ์เมื่อกี้ เหมือนกับกำลังถูกขอแต่งงานอย่างไรอย่างนั้นเลยสินะเขาส่งยิ้มกว้างกลับมา พร้อมสวมสร้อยข้อมือเส้นนั้นให้อย่างทะนุถนอม มันสวยและเหมาะกับเธอมากจริงๆ นั่นแหละ“ไม่ต้องห่วงนะคะ คีตาจะตั้งใจเรียน จะได้รีบจบและรีบสอบเข้ามหาวิทยาลัยไปหาพี่ดิน”เธอเอ่ยอย่างอารมณ์ดี พลางมองที่สร้อยข้อมือแสนสวยไปด้วย มันมีความหมายกับเธอมากเหลือเกินเขาตั้งใจมอบมัน ให้เป็นตัวแทนความรู้สึกของเขาที่มีให้เธอ คนเดียวที่อยู่ในใจมาตลอด และเป็นคนที่ทำให้เขาไม่อาจมองใครได้อีก“ขอบคุณน

หญิงสาวจัดการกับจานชามต่างๆ พร้อมกับความสะอาดครัวไปด้วยในตัว แม้ว่าพื้นที่นั้นจะดูเหมือนไม่ค่อยถูกใช้งานก็เถอะ แต่ทำให้ดูสะอาดไว้ก่อนก็น่าจะดีขณะที่กำลังทำความสะอาดอย่างอารมณ์ดี มือหนาก็เข้ามาสวมกอดเธอหลวมๆ จากด้านหลัง ไม่เพียงเท่านั้น เขายังซุกใบหน้าไว้ที่ซอกคอ พร้อมกับบ่นอะไรบางอย่างแต่จับใจความไม่ได้“ทำอะไรคะเนี่ย อ่านหนังสือเสร็จแล้วเหรอ”เธอว่าโดยที่ยังคงถูพื้นไปด้วย พยายามจะไม่โฟกัสกับการกระทำของเขา ที่มันชอบทำให้เธอวูบวาบอยู่เรื่อย“พี่อยากอยู่กับคีตามากกว่า รายงานไว้ค่อยทำก็ได้”น้ำเสียงทุ้มต่ำงุมงำชวนขนลุก พาเอาใจคนตัวเล็กเกือบจะเตลิดไปไกลแต่ก็อย่างว่า เรียนก็เหนื่อยแล้ว คงอยากจะอ้อนกันเป็นธรรมดานั่นแหละ เธอมองแบบนั้นคีตาครุ่นคิดก่อนจะตกลงกับตัวเองในใจว่า ไหนๆ มาหาแฟนแล้ว ก็ควรต้องใช้เวลาอยู่ด้วยกันบ้างถึงจะถูกต้อง“ก็ได้ค่ะ งั้นเราดูซีรีส์กันไหม”เขาพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างออกมา อย่างน้อยการดูซีรีส์ด้วยกันก็ยังดีกว่าให้เธอทำความสะอาดไปเรื่อยๆ จนทั่วทั้งห้อง