All Chapters of กลิ่นอุ่น กรุ่นหัวใจ (Scent of a Tender Heart): Chapter 21 - Chapter 30

ในวันเสาร์เวลาเดิม คีตายังคงมาติวเหมือนอย่างปกติไม่เคยขาดสักครั้ง ดูเหมือนเธอจะเอาจริงเอาจังมาก และมันยิ่งน่าเอ็นดูในแบบที่ทำให้แผ่นดินอดยิ้มไม่ได้เลยพูดถึงเรื่องการติวแล้ว เขาแทบจะไม่มีอะไรให้เธอได้ติเลยสักอย่าง แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่า เธอจะมีอะไรให้เขาได้ชื่นชมบ้างไหมในทุกๆ เรื่องนั่นแหละ...“อากาศวันนี้มันดีเกินไปไหมนะ...คิดถึงที่นอนจัง” สาวผมหางม้าบ่นงุมงำกับตัวเองก็อากาศในวันนี้ มันช่างไม่เป็นใจเอาเสียเลย ลมพัดเย็นสบาย บรรยากาศชวนให้ง่วงนอนสุดๆ“เหมือนฝนจะตกเลย รีบเข้าบ้านกันเถอะ” เขาว่าพลางคว้าชีทเอกสารต่างๆ มาไว้ในมือ รวมทั้งของคนขี้งอแงด้วย“นั่นสิ!! รีบเข้าบ้านกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไม่สบาย”มือเล็กรีบหยิบนั่นนี่บนโต๊ะ ก่อนจะวิ่งเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งจริงๆ แล้วก็เหลืออยู่แค่กระเป๋าเป้กับมือถือเท่านั้น ส่วนอย่างอื่นน่ะเหรอ...อยู่ในมือของเขาหมดแล้วต่อมาไม่นาน ฝนก็โปรยปรายลงมาอย่างบ้าคลั่ง ดีที่ทั้งสองคนเข้ามาในบ้านได้แล้ว ไม่งั้นพากันเปียกหมดแน่ ตัวคนน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่พวกเอกสารและหนังสือนี่สิ ถ

ค่ำคืนวันศุกร์เวียนมาอีกครั้ง และพรุ่งนี้ก็คงไม่พ้นกิจกรรมเดิมๆ การติวหนังสือกับหนุ่มข้างบ้านไงล่ะ ไม่รู้เหมือนกันนะว่ามันผ่านมานานแค่ไหนแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กำลังค่อยๆ เติบโตไปพร้อมกันความดูแลเอาใจใส่ของแผ่นดิน ที่คอยทำให้คีตาตลอดเวลาที่ผ่านมา ตอนนี้มันค่อยๆ ซึมลึกลงไปในจิตใจของเธอมากขึ้นทุกวัน จากแรกเริ่มที่ไม่เคยคิดเลยว่า เขาจะรู้สึกอะไรเกินเลยจนกระทั่งช่วงเวลาค่อยๆ ถูกเติมเต็มด้วยรอยยิ้ม ความห่วงใย และสายตาที่อ่อนโยน มันก็ค่อยๆ หลอมละลายบางอย่างในใจจนเปลี่ยนไปอย่างไม่รู้ตัวถึงในตอนนี้ แม้จะไม่ได้มีคำใดเอ่ยออกมา แต่หญิงสาวก็เริ่มรับรู้แล้วว่า ความรู้สึกของเขานั้นคืออะไร และใจของเธอเองก็อาจไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกต่อไปแล้วเช่นกันแค่เพียงคิดถึงหน้าคนคนนั้น ก็ทำให้หัวใจเต้นรัวเป็นกลองชุดขึ้นทันใด คีตานึกถึงคำพูดของพินอินที่ว่า ควรจะมีอะไรตอบแทนเขาบ้าง และสิ่งนั้นยังคงกวนใจเธออยู่ตลอดแล้วอะไรกันล่ะ ที่จะตอบแทนเขาได้...มือเล็กกดพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไปบนหน้าจอมือถือ หลังจากคิดไตร่ตรองกับตัวเองมาครู่ใหญ่ หรือจะเรียกว่าคิดถึงเขามาพักหนึ่งแล้วก็ได้ ซึ่งนั่น

หน้าโรงหนังวันนี้แออัดไปด้วยผู้คนมากมายเนื่องจากเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ แล้วช่วงนี้ก็มีหนังหลายเรื่องเข้าฉายพร้อมๆ กันด้วยพอดี ถือว่ามาได้ถูกจังหวะอยู่พอสมควรเลย“ดูเรื่องอะไรกันดีคะ” หญิงสาวว่าพลางดูรายละเอียดการเข้าฉายของหนังแต่ละเรื่องไปด้วย ที่จอบริเวณหน้าเคาน์เตอร์“แล้วเราอยากดูเรื่องอะไรล่ะ” เขาถามพร้อมกันสอดส่องไปด้วยเช่นกัน“ให้พี่ดินเลือกเลยค่ะ เดี๋ยวคีตาเลี้ยงเอง ขอบคุณที่ช่วยติวให้มาตลอดไงคะ” เธอว่าพลางทำหน้าตาภาคภูมิใจก็นะ...อุตส่าห์รวบรวมค่าขนมมาเป็นอาทิตย์นี่นา“แน่ใจเหรอ งั้นรอตรงนี้” ชายหนุ่มว่าก่อนจะเดินไปซื้อตั๋วหนังเองทันที โดยที่ยังไม่ได้บอกกล่าวเลยว่าจะดูเรื่องอะไรกันแน่“เดี๋ยวซี้!! พี่ดินนี่นะ”คีตาได้แต่เดินตามไป เธอกะว่าจะเลี้ยงเสียหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็รีบวิ่งไปซื้อป๊อปคอร์นไว้ให้ก่อนเลย ไม่งั้นอดเลี้ยงผู้ชายแน่ๆ“ไปกัน” เขาว่าก่อนที่มือหนาจะแย่งแก้วน้ำจากคนตัวเล็กมาถือไว้ และยื่นมืออีกข้างไปจับเธอ

ข้อความจากเจ้าเพื่อนตัวแสบสองคนนั้นเด้งเข้ามาไม่หยุด ทำเอาคีตาอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้ได้ ทั้งที่จริงก็เป็นแค่รูปที่เธอถ่ายคู่กับแผ่นดินตอนเป็นดรัมเมเยอร์เท่านั้นเอง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะเขินอะไรขนาดนั้นPrawpitcha_Pinin : แต่รูปนี้แกน่ารักดีนะคีตาMatthew_Cmaj : รูปไหนอ่ะPrawpitcha_Pinin : ก็รูปนี้ไงล่ะPrawpitcha_Pinin : ส่งรูปภาพ 1 รูปสิ่งที่กำลังปรากฏอยู่บนหน้าจอ เรียกได้ว่าเป็นรูปถ่ายซีเคร็ทเลยก็ว่าได้ ในภาพคือตอนที่คีตากำลังซับเหงื่อให้แผ่นดินหลังจากที่เขาแข่งบาสฯ เสร็จแล้วใครกันนะที่แอบถ่ายทั้งคู่มา คงหนีไม่น่าพ้นหนึ่งในสองคนนี้หรอก“ไอ้เพื่อนบ้านี่” เธอดูไปพลางพึมพำไปด้วย“เป็นอะไรไป บ่นงุมงำคนเดียว” แผ่นดินสังเกตเห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนของคนข้างๆ จึงถามขึ้นถึงความผิดปกตินั้น“ปะ...เปล่านะคะ ไม่มีอะไรเลย”หญิงสาวที่ตอนนี้ร้อนรนจนเกินเหตุ ทำให้เขาอยากจะรู้ขึ้นมาบ้างแล้วว่าในนั้นมันมีอะไรกันแน่คนตัวโตที่แขนยาวกว่า คว้ามือถือไปดูทันทีอย่างถือวิสาสะ แน่นอนเ

คีตาไม่เคยเห็นมุมนี้ของแผ่นดินมาก่อน ตอนเขาเล่นเกมและคุยกับเพื่อนในเกมนั้น มันช่างแตกต่างกับลุคเนิร์ดๆ ที่เธอเจอมาตลอดมีทั้งโหมดจริงจัง หัวร้อน พูดจาหยาบกันเล็กๆ น้อยๆ ในหมู่เพื่อนบ้าง แต่นั่นกลับเป็นสิ่งแปลกใหม่ ที่ในใจเธอไม่ได้คิดจะถือสาอะไรอยู่แล้ว กลับชอบเสียอีกที่เขาได้เป็นตัวของตัวเอง45 นาทีผ่านไป...เกมการแข่งขันจบลง ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานพอสมควร แต่ก็ทำให้คนตัวเล็กในวันนี้ตื่นตาตื่นใจ เพราะปกติแล้วเธอไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้เท่าไรนัก วันนี้จึงถือเป็นการเปิดโลกให้เธอได้พบกับอะไรใหม่ๆ และได้รู้จักเขาในมุมนี้มากขึ้นอีกด้วย“พี่ดินเก่งจังนะคะ” คีตาเอ่ยทั้งที่ยังคงตื่นเต้นกับการแข่งขันแมตช์เมื่อครู่อยู่“ไม่หรอก เล่นบ่อยน่ะเลยชำนาญ” เขาว่าแบบเขินอายเล็กน้อย คนอะไรถ่อมตัวจริงๆ เลยนะ“หนังสือก็ต้องอ่าน เกมก็ต้องเล่น แถมวันเสาร์ก็ยังต้องมาติวให้คีตาอีก เหนื่อยบ้างไหมคะเนี่ย”ก็แน่นอนแหละ เห็นเขากิจกรรมแน่นขนาดนี้ เธอคงแอบเกรงใจเขาขึ้นมาบ้างแล้วสินะ“ไม่เหนื