All Chapters of กลิ่นอุ่น กรุ่นหัวใจ (Scent of a Tender Heart): Chapter 31 - Chapter 40

และแล้ววันสุดท้ายของภาคเรียนที่ 1 ก็มาถึง เวลาหลังจากนี้ พี่ๆ ม.6 ส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ค่อยมีคาบเรียนกันมากนัก เพราะอยู่ในช่วงเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยบางคนเดินสายสอบไปตามสนามต่างๆ ในขณะที่บางคนก็สอบติดไปแล้ว ทำให้บรรยากาศในโรงเรียนเริ่มเงียบลงไปเล็กน้อยแต่ภายใต้ความเงียบนั้น ก็ยังแฝงไปด้วยความคาดหวัง และก้าวแรกของการเติบโตที่เริ่มชัดเจนขึ้นทุกที “รอกลับบ้านพร้อมพี่ดินสินะ” เพื่อนสาวถามไถ่ ในขณะที่ทั้งสองกำลังเตรียมตัวกลับบ้าน“อื้ม!! ไว้เจอกันตอนเปิดเทอมนะ”พินอินพยักหน้าพร้อมกับยิ้มกว้างให้ ก่อนจะเดินข้ามถนนไปขึ้นรถยนต์คันหรู ที่มาจอดรอรับแล้วอยู่หน้าโรงเรียนคีตาเดินไปหาพวกแผ่นดิน ที่มักจะนั่งประจำอยู่บริเวณด้านหน้าห้องสมุดขาเรียวก้าวไปอย่างอารมณ์ดี เพราะช่วงนี้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียนหรือเรื่องหัวใจ ทุกอย่างก็ดูแฮปปี้ไปหมดสำหรับเธอ“พี่แผ่นดินคะ...คือชมพู่ทำมาให้ค่ะ หวังว่าพี่จะชอบ”เด็กสาวในลุคผมเปียใส่แว่นกรอบหนา เอ่ยด้วยน้ำเสียงประหม่าเล็กน้อย พร้อมก

กริ๊ง~กริ๊ง~เสียงสายเข้าของคีตาดังขึ้น ในขณะที่เธอกำลังทำงานพิเศษอยู่ และสายนั้นสำคัญเหลือเกิน ทำให้เจ้าตัวต้องรีบไปหาที่รับโทรศัพท์ก่อนสายตาคมเหลือบมองไปยังเป้าหมายก็คือห้องน้ำหญิง เวลาแบบนี้คงไม่มีใครมาเข้าหรอกนะ เพราะนักเรียนส่วนมากก็เข้าห้องเรียนกันไปหมดแล้ว“สวัสดีค่ะพี่ดิน” เธอกระแอมเล็กน้อย ก่อนจะกรอกเสียงน่ารักลงไป[ทำอะไรอยู่]“ทำงานพิเศษอยู่ค่ะ” คนตัวเล็กตอบกลับ โดยที่กำลังจัดผมหน้าม้าที่กระจกไปด้วย[อู้งานอยู่ใช่ไหม]“เปล่านะคะ ไม่ได้อู้ซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงสูง แหม!! เอะอะก็ว่าอู้สินะ[พี่กลับเย็นนี้แหละ ไว้เจอกันนะ][แล้ว...ยังอยากติวด้วยกันอยู่ไหม]“เอาที่พี่ดินสะดวกเลยค่ะ ถึงเราจะไม่ได้ติวกันแล้ว แต่คีตาก็จะไม่บอกใครหรอกนะคะ”[เรื่องนั้นน่ะเหรอ] “ใช่ค่ะ เรื่องที่พี่ดินคือ D-Lunaris นั่นแหละ”หญิงสาวพูดมันออกมาอย่างปกติ เพราะคิดว่าตรงนั้นคงไม่มีใครอยู่ก็มันเป็นความลับระหว่างเขาและเธอนี่นะ...[บอกไปก็ไม่เป็นไรหรอก ถึงยังไง

“ห้องคีตานี่น่ารักดีนะ เตียงก็น่านอนด้วย อืม...นุ่มใช้ได้”เขาว่าก่อนจะลุกขึ้น แล้วถือวิสาสะนั่งลงบนเตียงนอนของหญิงสาว“นี่พี่ดิน!! ลุกขึ้นมาเลยนะ นั่นมันเตียงคีตานะคะ”ที่จริงเธอก็ไม่ได้หวงหรอก เพียงแต่ผ้าปูที่นอนมันไม่ได้เปลี่ยนมาเป็นอาทิตย์แล้วต่างหาก วันนี้ก็ตั้งใจว่าจะเปลี่ยนเสียที แต่สุดท้ายก็ดันมามัวเพ้อเจ้อจนลืมไปนั่นแหละ“นอนสบายด้วยนะเนี่ย ผ้าห่มก็อุ่นดี”คนตัวโตนึกอยากแกล้งน้องขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องทำท่าทางหวงของ เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะล้มตัวลงนอนทันที แถมยังดึงผ้าห่มสีชมพูหวานแหววมาคลุมทั้งตัวอีกด้วย“ลุกขึ้นมาเลยนะคะ ไปง่วงมาจากไหน นี่เพิ่งบ่ายโมงเองนะ” หญิงสาวว่าพร้อมกับดึงมือคนขี้แกล้ง ให้ลุกขึ้นมาจากพื้นที่ส่วนตัวของเธอปลอกหมอนเน่าๆ นั่น จะมีกลิ่นน้ำลายติดอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้ น่าอายชะมัด“ไม่ล่ะ!! พี่ง่วง อย่าเพิ่งกวนได้ไหม” เขาว่าอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับหลับตาพริ้มลงในทันทีแต่ทว่าคนจอมดื้อก็ยังคงยื้อยุดฉุดกระชากอยู่อย่างนั้นด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด“ไม่ได้นะคะ บอกให้ลุกขึ้

การเปิดเผยตัวตนของเขา ทำให้แผ่นดินเป็นจุดสนใจอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน เรียนห้องไหน หรือนั่งอยู่จุดไหน ก็มักจะคอยมีแฟนคลับแวะเวียนมาทักทายอยู่เป็นประจำ“โห!! พี่แผ่นดินโคตรเท่ แฟนคลับอย่างเยอะ ขนาดผมเป็นนักดนตรียังมีแฟนคลับไม่เยอะขนาดนี้เลย” แมทธิวเอ่ยขึ้นอย่างอิจฉาเล็กๆก็เขาน่ะเป็นถึงนักดนตรีวงประจำของโรงเรียนเลยนะ ยังไม่ฮอตขนาดนี้เลย“ใครบอก ฉันเห็นแฟนคลับนายก็เยอะแยะไป ถึงส่วนมากจะเป็นผู้หญิงก็เถอะ” พินอินแซะออกไปนิดหน่อย ก่อนจะเปิดหนังสืออ่านไปด้วยอย่างดูไม่ได้ใส่ใจอะไร“เฮ้ย!! อย่าเสียงดังสิพินอิน เดี๋ยวพลอยใสมาได้ยินก็งอนอีก ผู้หญิงนี่ขี้งอนกันจริงๆ เลย” เขารีบแย้งเพื่อนสาวด้านข้างในทันที“จริง!!”แผ่นดินว่าก่อนจะเหลือบตาไปมองคนนั่งข้างๆ ที่กำลังทำนั่นนี่ ไม่รู้ยุ่งอะไรขนาดนั้น จนเจ้าตัวชะงักและส่งสายตาเขม่นให้“พี่แผ่นดินคะ...คือพวกเราเป็นแฟนคลับ D-Lunaris ค่ะ ช่วยรับนี่ไปหน่อยนะคะ ในฐานะแฟนคลับที่ติดตามมาเป็นเวลานาน”จู่ๆ ก็มีแก๊งเด็กสาว ม.ต้นเดินเข้ามา ก่อนจะเอ่ยกับแผ่นดินด้วยท่าทางเขินอาย พร้อมกับยื่นถุงขนมให้

หลังจากที่แผ่นดินสอบติดมหาวิทยาลัย ในคณะที่เขาตั้งใจไว้ได้สำเร็จ ต่อจากนี้ก็คงเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวไปสู่การเติบโตอีกขั้นหนึ่ง หวังว่าคงจะมีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาเรื่อยๆ นะการแข่งขันอีสปอร์ตของทีม The Little Hex ในวันนี้ก็เช่นกัน ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะลงแข่งในฐานะผู้เล่นตัวจริง และยังเป็นการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศอีกด้วยบรรยากาศภายในฮอลล์ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยแสงสีและเสียงดนตรีเร้าใจ เสียงผู้บรรยายเกมกำลังส่งผ่านลำโพงหลายตัวที่ติดตั้งไว้รอบๆ เพื่อสร้างความตื่นเต้นให้แก่ท่านผู้ชมทั้งหลาย ที่ได้มาเข้าร่วมกันอย่างหนาแน่นเต็มพื้นที่เวทีใหญ่กลางงานถูกจัดอย่างอลังการงานสร้าง และมีจอ LED ขนาดยักษ์ที่กำลังฉายภาพการแข่งขันแบบเรียลไทม์ให้ทุกๆ คนได้รับชมกันฝั่งผู้เข้าแข่งขัน กำลังนั่งเรียงรายกันอยู่บริเวณห้องสี่เหลี่ยมที่มีกระจกใสกั้น พอให้ได้เห็นหน้าค่าตาของผู้เข้าแข่งขันแต่ละคน ต่างคนต่างใส่หูฟังและจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของตัวเองกันอย่างมีสมาธิมือทั้งสองขยับอย่างคล่องแคล่วโดยที่ปากก็ขยับเพื่อสื่อสารกันไปด้วย