All Chapters of พิศวาสรักเด็กหมอ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 2/4]: Chapter 161 - Chapter 170

172 Chapters

ตอนพิเศษ 11 แม่กำราบลูกบ้าง (NC20+)

"อ๊ะ!" แก้มใสอ้าปากค้างทันทีที่คนด้านบนสะบัดสะโพกกระแทกท่อนเนื้ออวบเข้ามามิดลำ สองมือเล็กรีบไขว่คว้าท่อนแขนแกร่งเป็นที่พึ่งพิง ขยับเรียวขาให้แยกกว้างกว่าเดิมเพื่อลดความคับตึงบริเวณปากทางรัก พ่นลมหายใจเข้าออกถี่ ๆ ให้ร่างกายได้ปรับตัวกับตัวตนใหญ่โตของสามี รู้สึกถึงแรงกระตุกของลำท่อนที่เขาแช่นิ่งอยู่ในตัว ปุ่มเนื้อนุ่มในโพรงแคบตอบรับความรู้สึกโดยการเต้นระริกโอบรัดลำท่อน ต่างคนต่างร่วมกันสร้างความเสียวซาบซ่านโดยที่ไม่ต้องเอ่ยปากร้องขอ "อ่า โคตรแน่น.." หมอชวิณครางเสียงต่ำ ไม่ว่าจะเข้าไปกี่ครั้ง ร่องเนื้อก็บีบรัดเขาแน่นทุกครั้งไป หากว่าสารภาพตามตรง นี่ก็เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้เขารักในตัวของภรรยาคนนี้นักหนา หมอหนุ่มเริ่มขยับสะโพกเนิบนาบเมื่อทนต่อความเร่งเร้าของช่องแคบไม่ไหวอีกต่อไป ความปวดร้าวระคนเสียวกระสันของลำท่อนทำให้เขาต้องเร่งความเร็วในการชักลำท่อนเข้าออก แรงกระแทกของสะโพกทำให้เนื้อนิ่มของคนใต้ร่างกระเพื่อมไปทั้งตัว อกใหญ่ที่มีขนาดเพิ่มขึ้นเนื่องจากการตั้งครรภ์กลิ้งขึ้นลงตามจังหวะของสะโพก เขาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือสองข้างไปบีบขยำอย่างเมามันในอารมณ์ พร้อมกับแรงตอกอัดที่เพิ่มแรงขึ้นตามไฟ
Read more

ตอนพิเศษ 12 พ่อกำราบลูกเอง (NC20+)

"อ๊ะ ไม่เอาแรง ๆ สะ..เสียว อึก!" แก้มใสสั่นศีรษะเร็วจนผมกระจายเต็มแผ่นหลัง วางมือที่หน้าพยายามโก่งตัวยกสะโพกหนีแก่นกายร้ายกาจของสามี แต่ก็ไม่สามารถหนีพ้นเพราะมือแกร่งจับเอวบางไว้แน่น กัดริมฝีปากอันสั่นของตัวเองไว้เพื่อข่มความจุกเสียดปนเสียวซ่านที่เขาเป็นผู้ปรนเปรอ "เสียวฉิบ! ทนไม่ไหวแล้ว มานี่พี่กำราบลูกเอง" หมอหนุ่มสบถออกมาเมื่อไม่สามารถกลั้นอารมณ์กระสันของตัวเองได้อีกต่อไป จับแขนเรียวที่ค้ำยันอยู่กับหน้าท้องแข็งมาเกาะอยู่ที่ไหล่หนาทั้งสองข้างของตัวเอง ทำให้อกอวบอิ่มของเธอต่ำลงมาเบียดอยู่กับอกแน่นเนื้อของเขา จากนั้นรีบเคลื่อนมือไปจับที่สะโพกผายไว้ให้มั่น ขาแข็งสองข้างตั้งเข่าขึ้นแล้วแยกออกจากกันเพียงนิด เมื่อจัดท่าได้ที่แล้วเขาก็สะบัดสะโพกกระทุ้งแก่นกายใหญ่ให้เข้าออกในช่องทางรักนุ่มรัวเร็วเหมือนดังลูกสูบที่มีประสิทธิภาพดี "อ๊า! ชะ..ช้าหน่อย เสียว..หนูเสียว อ๊า!" แก้มใสอ้าปากค้าง แหงนหน้ารับความเสียวซ่านที่คนตัวโตปรนเปรอให้ ก้อนอกอวบกลิ้งไปมาบนแผงอกตามจังหวะแรงกระทุ้งจากช่วงล่าง แรงเสียดสีจากไรขนของแผงอกของสามีทำให้เธอรู้สึกเจ็บแปลบที่ผิวบางบริเวณเนินอกแต่ก็ไม่ดึงความสนใจของเธอจาก
Read more

ตอนพิเศษ 13 เป็นหมูก็รัก

สี่เดือนต่อมา เวลาเดินหน้าไปอย่างรวดเร็วจนในที่สุดก็เดินทางมาจนถึงเดือนกำหนดคลอดของแก้มใส ร่างสูงเดินลงมาตามบันไดหลังจากที่เขาได้อาบน้ำชำระคราบเหงื่อไคลอันเกิดจากออกกำลังกายยามเช้า เสียงดังอันเกิดจากตะหลิวกระทบกับกระทะที่ดังออกมาจากในครัว เรียกความสนใจของหมอชวิณให้เดินไปตามเสียงและกลิ่นหอมนั้น เมื่อเดินพ้นประตูไปก็พบว่าร่างอุ้ยอ้ายของภรรยาสาวกำลังปรุงอาหารอยู่หน้าเตาแก๊ส ภายในกระทะตรงหน้าของเธอมีข้าวผัดสีสันน่ากินซึ่งกำลังถูกพลิกกลับไปกลับมาด้วยฝีมือของหญิงสาว "พี่วิณตื่นแล้วเหรอคะ? รอแป๊บนึงนะคะหนูผัดเสร็จพอดี" แก้มใสหันมามองหน้าผู้เป็นสามีเพียงพริบตาก่อนจะหันไปง่วนกับข้าวผัดในกระทะต่อ ไม่นานเธอก็ปิดแก๊สเป็นอันว่าอาหารเช้าได้ถูกปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว "ทำไมหนูทำเองล่ะ ทำไมไม่ให้เนียนทำ หือ?" หมอหนุ่มเอ่ยถามพลางเดินอ้อมมาข้างหลังภรรยาท้องแก่ สอดมือสองข้างมาโอบกอดท้องนูน สัมผัสลูบไล้หน้าท้องที่พุ่งล้ำหน้าทรวงอกออกมาเหตุจากมีทารกอายุครรภ์เก้าเดือนอยู่ในนั้น "ให้หนูขยับตัวบ้างสิคะ หนูกิน ๆ นอน ๆ จนเป็นหมูแล้วนะคะ" แก้มใสพูดเสียงสดใสพลางก้มมองหน้าท้องนูนของตัวเองเพื่อแสดงให้หมอหนุ่มร
Read more

ตอนพิเศษ 14 แข็งแรงเหมือนพ่อ

"วันนี้เราไปบ้านแม่กันไหม?" หมอหนุ่มถามขณะที่เลื่อนจานข้าวผัดมาตรงหน้าเป็นการบริการหญิงสาว ช่วงหลังนี้ ในวันหยุดน้องชายของเธอก็ไม่ค่อยมาที่บ้านนี้ เพราะว่าเด็กชายต้องทำการบ้านและอีกอย่างเขาก็ติดเล่นกับสุนัขสองตัวจนสามารถที่จะห่างจากผู้เป็นพี่สาวได้ ไม่ได้มาเจอพี่สาวทุกสัปดาห์เหมือนช่วงแรก ๆ ที่ไปพักยังบ้านนั้น แก้มใสจึงต้องเป็นฝ่ายไปหาเด็กชายเสียเอง "ค่ะ อุ้ย!" แก้มใสยิ้มหวานรับคำคนตัวโตที่นั่งฝั่งตรงข้าม แล้วเธอก็ต้องอุทานเมื่อโดนลูกน้อยยันจนหน้าท้องโย้ออกไปด้านข้าง ลูกชายในครรภ์ช่างแรงดีจริง ๆ ดิ้นแต่ละทีทำเอาเธอถึงกับจุกเสียดไปหมด แล้วเธอก็ต้องกลั้นหายใจเพราะรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงท้องน้อย คงเป็นเพราะจากที่ลูกดิ้นเมื่อกี้ แก้มใสคิดในใจเมื่อคิดว่าอาการเจ็บร้าวเกิดจากที่โดนทารกกระแทก "ลูกดิ้นแรงอีกแล้วเหรอ?" หมอหนุ่มชะงักช้อนที่กำลังจะตักข้าวผัดในจาน เงยหน้าขึ้นถามภรรยาด้วยความห่วงใย เพราะบ่อยครั้งที่ตัวเล็กในท้องจะเคลื่อนไหวรุนแรงจนผู้เป็นแม่ต้องอุทานออกมาเสมอ "ค่ะ ลูกแข็งแรงมากเลยนะคะ ดิ้นแต่ละทีทำหนูจุกไปหมด" แก้มใสตอบพลางยิ้มแห้งให้คนหน้าหล่อ มือข้างซ้ายวางส้อมแล้วเคลื่อนมาลูบที่หน้
Read more

ตอนพิเศษ 15 ใกล้ได้เห็นหน้าหลาน

สองชั่วโมงต่อมา หมอชวิณขับรถพาแก้มใสมาถึงบ้านของบิดามารดา เมื่อดับเครื่องยนต์แล้วหมอนุ่มรีบปลดเข็มขัดนิรภัย เปิดประตูรถแล้วเดินอ้อมไปทางฝั่งเพื่อไปรอรับแก้มใสที่ตอนนี้การเคลื่อนไหวของเธอเชื่องช้าไปเสียหมด "ส่งกระเป๋ามาเดี๋ยวพี่ถือให้" หมอหนุ่มที่ยืนรอภรรยาข้างรถได้พูดขึ้น ยื่นมือใหญ่ไปรอรับกระเป๋าถือใบเล็กของเธอเพื่อคนท้องโตจะได้เคลื่อนไหวสะดวกขึ้นเมื่อไม่มีอะไรมาเกะกะ "ค่ะ" แก้มใสยิ้มหวานไปให้เป็นการขอบคุณ เธอส่งกระเป๋าให้สามี วางมือน้อยบนมือใหญ่ที่เขายื่นมาให้เกาะจับก่อนจะวาดขาลงแล้วดันตัวลุกขึ้นยืนโดยที่มีคนตัวโตดึงช่วยให้เธอลุกจากที่นั่งได้ง่ายขึ้น จากนั้นหมอหนุ่มก็พาภรรยาสาวเดินเข้าไปในบ้านโดยที่มือเขานั้นยังจับที่มือนุ่มเหมือนเป็นการช่วยดูแลการย่างก้าวของเธอไปในตัว "มากันแล้วเหรอ แม่ทำคุกกี้ไว้ให้ทานเล่นกัน เสร็จพอดีเลย" คุณพิมลภาเดินออกมาจากในครัวโดยที่ท่านยังมีผ้ากันเปื้อนอยู่บนตัว "สวัสดีค่ะคุณแม่" แก้มใสฉีกยิ้มกว้างให้แม่สามี พลางดึงมือออกจากอุ้งมือใหญ่รีบยกพนมมือไหว้อย่างเคารพนอบน้อม "จ้ะ พากันไปนั่งรอห้องนั่งเล่นก่อนนะ เดี๋ยวแม่เข้าไปบอกแม่บ้านให้จัดของว่างแล้วแม่จะ
Read more

ตอนพิเศษ 16 ตื่นเต้นลนลาน

ทั้งหมอชวิณและแก้มใสก็อยู่คุยกับคุณพิมลภาไปจนถึงเวลารับประทานอาหารเย็นและก็ได้ร่วมรับประทานอาหารตามคำเชื้อชวนของท่านเจ้าของบ้านเมื่อรับประทานอาหารอิ่ม ขณะที่หญิงสาวตัวกลมกำลังจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ ความเจ็บแปลบแล่นไปทั่วบริเวณท้องน้อย และการเจ็บครั้งนี้มันเจ็บกว่าครั้งไหน ๆ มากมายนัก สัญชาตญาณบอกกับเธอว่านี่คือการเจ็บท้องคลอด "โอย..พะ..พี่วิณ หนูเจ็บท้อง" แก้มใสยื่นมือไปจับท่อนแขนสามีในตอนที่เธอเอ่ยเสียงสั่น ออกแรงบีบท่อนแขนแกร่งเมื่อความเจ็บร้าววิ่งมาอีกระลอก ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อความเจ็บปวดเข้าเล่นงานเป็นระยะ ๆ เธอพ่นลมหายใจออกเมื่อความเจ็บปวดนั้นทุเลาลงและขมวดคิ้วเบ้หน้าเมื่อความปวดร้าวเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง "หนะ..หนูจะคลอดแล้วเหรอ!" หมอชวิณพูดออกมาเสียงดัง ตาเบิกโพลงอย่างตื่นเต้นมองมือน้อยที่กุมอยู่กับท้องนูนและหน้าสวยของเธอสลับกันไปมา มือหนาเงอะงะไม่รู้จะจับตรงร่างกายส่วนไหนของภรรยาดีเพื่อที่จะไม่ทำให้เธอเจ็บปวดมากกว่าเดิม "แม่ครับ เมียผมจะคลอด ทำยังไงดีครับ?" หมอหนุ่มหันไปหามารดาเพื่อหาคำแนะนำ "หนูเจ็บมากไหม? ทนไหวไหม?" เมื่อถามผู้เป็นมารดาจบ หมอหนุ่มก็หันมาเอ่ยถามหญิงสาวอีกครั้งโ
Read more

ตอนพิเศษ 17 สงสารเมีย

ณ โรงพยาบาลC เนื่องว่าวันนี้เป็นวันหยุด การสัญจรบนถนนจึงไม่แออัด อิฐใช้เวลาไม่นานก็พาคนทั้งห้ามาถึงยังหน้าโรงพยาบาล เมื่อรถตู้ยี่ห้อหรูจอดสนิทแล้ว บุรุษพยาบาลก็ดันรถเข็นมารอรับถึงประตูรถ "สวัสดีค่ะท่าน" หมอน้ำยกมือขึ้นพนมไหว้เมื่อเหลือบไปเห็นนายแพทย์ชรัญที่กำลังจะลงมาจากที่นั่งโดยสารตอนหลังในขณะที่บุรุษพยาบาลนั้นกำลังช่วยหมอชวิณในการให้แก้มใสนั่งบนรถเข็น และได้ทำความเคารพแก่คุณพิมลภาด้วยอีกคน "อือ..ไปดูลูกสะใภ้ผมก่อน เจ็บท้องมาตลอดทางเลย" นายแพทย์ใหญ่สั่งการด้วยตัวเองด้วยน้ำเสียงเร่งรีบทำให้หมอน้ำต้องรีบหันไปสั่งให้บุรุษพยาบาลเข็นรถพาคนท้องแก่เข้าไปด้านใน โดยที่มีหมอน้ำและหมอชวิณเดินตามไปติด ๆ หน้าห้องคลอด "เดี๋ยว ๆ นายจะไปไหน?" หมอน้ำจับที่ท่อนแขนของหมอชวิณเมื่อเห็นว่าหมอหนุ่มจะตามบุรุษพยาบาลที่เข็นรถพาแก้มใสเข้าไปด้านในห้องคลอด "จะเข้าไปดูเมียฉันน่ะสิ" หมอชวิณตอบหมอน้ำพลางมองตามหลังภรรยาไป "จะบ้าหรือไง จะเข้าไปชุดนี้ได้ยังไง ไปเปลี่ยนชุดก่อนสิ" หมอน้ำเตือนสติเพื่อน นี่เพื่อนเธอตื่นเต้นจนลืมไปแล้วเหรอไงว่าห้องคลอดที่ต้องการความสะอาด จะใส่ชุดที่มีแต่ฝุ่นละอองสกปรกเข้าไปได้อย่
Read more

ตอนพิเศษ 18 รักแรกพบ

เวลาผ่านไปประมาณสี่ชั่วโมง นายแพทย์ชรัญและคุณพิมลภาได้พากายกลับบ้านไปแล้ว เพราะเห็นว่าแก้มใสยังไม่คลอด ถ้าอยู่ต่อก็ไม่รู้ว่าหญิงสาวจะคลอดเมื่อไหร่ พวกท่านจึงจำเป็นต้องกลับไปพักผ่อน ไม่เช่นนั้นการพักผ่อนน้อยอาจจะทำให้ไม่สบายได้ แก้มใสถูกพาเข้าห้องคลอดเพราะหมอน้ำตรวจดูแล้วว่าได้เวลาที่เด็กน้อยจะออกมาสู่ภายนอกแล้ว โดยที่หมอชวิณได้ตามติดไปให้กำลังใจภรรยาสาวในห้องคลอดด้วย "ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่ตรงนี้" หมอชวิณบอกแก่คนที่นอนหน้าซีดเหงื่อเต็มหน้าบนขาหยั่งเพื่อที่จะทำการคลอดโดยมีผ้ากั้นระหว่างครึ่งบนและครึ่งล่างของตัวเธอไว้ หมอหนุ่มเลื่อนมือหนาไปลูบเหงื่อที่ไรผมด้วยอาการสั่นเทาจนคุมไม่ได้ ไม่แน่ใจว่าคนที่กลัวนั้นเป็นเขาหรือเธอกันแน่ เพราะตอนนี้แก้มใสไม่มีความกลัวอยู่แม้แต่นิดเพราะความเจ็บปวดทรมานอยากจะคลอดลูกนั้นมีมากกว่าความกลัวการคลอดหลายเท่าตัวนัก "ถ้ามีลมเบ่งก็เบ่งเลยนะคะ หมอคอยช่วยอยู่แล้วค่ะ" เสียงหมอน้ำเอ่ยคำแนะขึ้นจากอีกฝั่งหนึ่งของผ้า อุแว้! อุแว้! ไม่นานก็มีเสียงทารกแผดเสียงร้องลั่นห้องคลอด เสียงนั้นมาพร้อมกับการหายจากอาการเจ็บปวดของผู้เป็นแม่และความโล่งใจของผู้เป็นพ่อ "น้อง
Read more

ตอนพิเศษ 19 น้ำขึ้นให้รีบตัก

ห้าสัปดาห์ผ่านไป คุณแม่ลูกอ่อนกำลังนอนตะแคงข้างอยู่บนเตียงใหญ่ ในอ้อมอกของเธอนั้นมีทารกตัวอ้วนจ้ำม่ำกำลังดูดดุนสูบน้ำนมจากอกเต่งตึงของแม่อย่างเอร็ดอร่อย หนูน้อยชานนท์ตอนนี้อายุได้เดือนกว่าแล้ว เขาเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายไม่ค่อยงอแง พอได้กินนมอิ่มท้องก็จะหลับปุ๋ยทันทีแก้มใสจึงไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไร เพียงแต่ว่าในตอนกลางคืนเธอต้องตื่นมาให้นมทุก ๆ 2-3 ชั่วโมงจึงมีอาการง่วงหนาวหาวนอนในตอนกลางวัน โชคดีที่มีแม่บ้านคอยทำงานบ้านอยู่แล้วเธอจึงไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง แค่คอยดูแลลูกและได้งีบหลับพร้อมกับลูกในตอนที่นอนให้นมลูก หน้าตาของเธอจึงอิ่มเอิบไม่ทรุดโทรมเหมือนแม่ลูกอ่อนที่ส่วนใหญ่ต้องทำงานบ้านเองสารพัด แกรก.. "กลับมาแล้วเหรอคะ?" แก้มใสเอ่ยทักผู้ที่เปิดประตูห้องนอนเข้ามา เธอเงยหน้าไปส่งยิ้มหวานให้สามีรูปหล่อเพียงนิดจากนั้นก็ก้มลงมองลูกน้อยที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะดื่มนมอิ่ม มือน้อยของเธอมีผ้าขนหนูผืนเล็กปิดไว้ที่จุกไตยอดอกใหญ่ข้างที่ทารกไม่ได้ดูดกินเพื่อคอยซับน้ำนมที่ไหลในตอนที่เต้านมคัดจากการที่โดนลูกน้อยดูดกระตุ้นอีกข้าง "เลี้ยงลูกเหนื่อยไหมวันนี้?" หมอชวิณถามผู้เป็นภรรยาอย่างห่วงใย แทนที่หญิ
Read more

ตอนพิเศษ 20 จะเอาให้คุ้ม

ติ๊ง! "ขอบคุณนะคะ" แก้มใสที่ได้ยินเสียงข้อความเข้าจากโทรศัพท์เครื่องหรูของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงเอ่ยขอบคุณ ละสายตาจากลูกน้อยในอกหันไปยิ้มหวานปานน้ำผึ้งผสมยาพิษให้แก่ผู้จ่ายเงินค่าเจ็บคลอดลูก รอยยิ้มนั้นทำให้หมอหนุ่มถึงกับขนลุกซู่ จากนั้นแก้มใสก็หันกลับไปค่อย ๆ ดึงเต้านมออกจากปากลูกน้อยเมื่อเห็นว่าเด็กชายนั้นได้หลับไปแล้วจึงค่อย ๆ ขยับตัวออกห่างอย่างระวังเพราะกลัวว่าการขยับเขยื้อนจะรบกวนการหลับนอนของลูกชาย "มา พี่อุ้มลูกไปนอนเปลเอง" หมอชวิณพูดขึ้นพลางคลานขึ้นมาบนเตียงแล้วช้อนตัวลูกชายขึ้นอย่างทะนุถนอม ร่างสูงถอยหลังกลับลงจากเตียงไปแล้ววางลูกชายลงในเปลเด็กที่อยู่ข้างเตียงใหญ่ "ทำไมไม่ให้ลูกนอนบนนี้ล่ะคะ?" แก้มใสพูดขึ้นขณะที่ชะเง้อมองดูลูกน้อยว่าพ่อของเขาได้ห่มผ้าให้เรียบร้อยดีหรือเปล่า "เห็นทีว่า คืนนี้คงให้ลูกนอนบนเตียงกับเราไม่ได้" หมอหนุ่มเอ่ยขณะที่เดินอ้อมเตียงไปฝั่งที่เมียรักนอนอยู่ ร่างใหญ่คลานขึ้นไปคร่อมร่างเล็กกักตัวเธอเอาไว้ใต้ร่าง "ทะ..ทำไมคะ?" แก้มใสถึงกับพูดตะกุกตะกักเมื่อได้จ้องมองกล้ามเนื้อแน่นหนั่นของสามี การที่ทั้งคู่อยู่ในท่านี้ทำให้เธอนึกไปถึงตอนร่วมรั
Read more
PREV
1
...
131415161718
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status