All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 141 - Chapter 150

PAKIRAMDAM ni Yumi ay unti-unting umiingay ang paligid habang nakatitig siya sa screen ng cellphone niya. Hindi siya interesado sa comments ng netizens o sa entertainment article mismo.Ang gumugulo sa isip niya ay ibang bagay. Business trip ba talaga iyon ni Adrian kasama si Mikaela Yu? Kung oo, bakit hindi man lang nito nabanggit sa kaniya? At ang reaksyon ni Axel kanina... Posible bang may koneksiyon iyon sa mga litrato?Tahimik na natulala si Yumi habang magulong umiikot ang iba’t ibang posibilidad sa isip niya. Ngunit bago pa siya tuluyang makapag-isip nang maayos ay biglang nag-pop up muli ang group chat nila.Mabilis na nag-message si Erica matapos makita ang article.“Guys, hindi si Sir Adrian iyan. Huwag n’yo nang i-send kay Yumi. Burahin n’yo agad.”Sunod-sunod pa nitong tinag ang kaibigan nilang unang nag-send ng link. Nag-panic naman agad ang babae matapos mabasa iyon kaya mabilis nitong dinelete ang messages at paulit-ulit na nag-sorry sa gc.Tahimik lamang na napatitig s

TAHIMIK na napayuko si Erica habang mahigpit na hawak ang kamay ni Yumi.“Miss Yumi,” mahina nitong saad, “alam kong nag-aalala ka lang para sa’kin.” Bahagya itong ngumiti ngunit bakas pa rin ang matinding determinasyon sa mga mata nito. “Pero don’t worry. Alam ko naman kung hanggang saan lang ako.”Sandali itong natigilan bago muling nagsalita.“Sinasabi ko ito ngayon kasi ayokong magkaroon ka ng misunderstanding.” Diretso itong tumingin kay Yumi. “Kahit ano pa ang mangyari sa future. at kahit gaano pa kami maging close ni Marco... ikaw pa rin ang kakampihan ko.”Bahagyang natigilan si Yumi matapos marinig iyon. Ngunit bago pa siya tuluyang makapagsalita ay mabilis nang yumuko si Erica bilang paghingi ng paumanhin saka nagmamadaling lumabas ng office.“Erica...”Hindi na siya nito nilingon pa. Tahimik lamang na napatitig si Yumi sa pinto matapos itong magsara. Mabigat siyang napabuntong-hininga. Hindi niya alam kung paano haharangin si Erica. Masyado itong matigas ang ulo kapag naka

ALAM na alam ni Yumi kung gaano ka-irresponsable ang biglaang pag-alis niya sa gitna ng napakahalagang launch. Isa iyon sa pinakamahalagang pharmaceutical launches ng taon. At kahit halos plantsado na ang lahat ng preparations, kailangan pa rin ng final inspection at personal approval ni Yumi bago tuluyang ilabas ang produkto sa market.At ngayong bigla siyang aalis, ang tanging taong kaya niyang pagkatiwalaan ay si Victor. Pareho silang bahagi ng Zamora family. Natural lamang na magkapareho rin ang interes nila pagdating sa proyekto.“Don’t worry,” mababa at kalmadong saad ni Victor. “Ako na ang bahala.”Bahagyang gumalaw ang lalamunan nito habang nagsasalita, tila may bahid ng guilt sa boses na pilit nitong itinatago. Ngunit wala nang kakayahan si Yumi para mapansin pa iyon. Tahimik lamang siyang tumango bago marahang nagsalita.“Thank you, Uncle.” Pilit niyang inayos ang sarili kahit halatang wala na siya sa tamang wisyo. “I’ll transfer the temporary signing authority to you. Kapag

MADALING araw na nang makarating si Yumi sa maliit na private airport malapit sa border ng Chiang Rai.Halos kakababa pa lamang niya ng eroplano ay agad na niyang tinawagan si Axel. Sunod sunod din ang messages na ipinadala niya rito habang mabilis na naglalakad palabas ng arrival area.Hindi inaasahan ni Axel na malalaman agad ni Yumi ang nangyari kay Adrian. Ngunit dahil wala na rin itong maitago pa, napilitan na lamang itong magsabi ng totoo.“Hindi pa po nagigising si Sir Adrian,” mabigat ngunit maingat nitong saad mula sa kabilang linya. “Pero nalagpasan na niya ang most critical period. Please don’t worry too much, Ma’am Yumi.”Kasabay niyon ay agad nitong ipinadala ang location ng hospital.Samantala, naroon na rin pala ang pamilya Villareal. Dahil sa sobrang haba ng biyahe ay nagpapahinga muna si Lolo Alejandro habang si Celeste naman ang sumagot sa tawag ni Yumi.Paos ang boses nito, halatang matagal nang umiiyak. Ngunit kahit ganoon ay pilit pa rin nitong pinapakalma si Yumi

MALALIM na ang gabi nang magising si Yumi dahil sa malamig na hanging pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na bintana ng ward.Dahan dahan siyang napamulat bago halos instinctively na hinanap ang kamay ni Adrian. Naroon pa rin ito. Tahimik pa ring nakahiga ang lalaki sa hospital bed habang natatamaan ng mahinang ilaw mula sa labas ang matangos nitong mukha. Sa ganoong katahimik na sandali, mas lalo lamang naging malinaw kung gaano ito kaputla at kahina.Mahigpit na napahawak si Yumi sa kamay nito.“Adrian...” mahina niyang bulong habang pilit pinapatatag ang sarili. “You have to wake up... Hindi ako kasing lakas ng iniisip mo.”Unti unting bumigat ang dibdib niya nang maalala ang sinabi kanina ni Celeste. Kahit ayaw niyang isipin ang pinakamasamang posibilidad, hindi niya maikakailang unti unti na siyang nilalamon ng takot.Tahimik siyang yumuko at inilapit ang mukha sa tabi ni Adrian.“Kapag hindi ka nagising...” nanginginig niyang bulong sa tainga nito, “matagal akong masasaktan.”