All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 121 - Chapter 130

SA LOOB ng pribadong VIP lounge ng airport, tahimik na naghihintay si Adrian Villareal.Nakapatong sa mesa ang tablet na naglalaman ng project report na kailangan niyang talakayin, ngunit hindi iyon ang laman ng isip niya. Paulit-ulit na bumabalik sa alaala niya ang huling tingin ni Yumi bago siya umalis.“What time is it?” mahinahon niyang tanong habang ibinababa ang phone.Sumulyap si Axel sa relo nito.“It’s 9 o’clock, Sir.”Bahagyang tumango si Adrian. Alam na niya ang ibig sabihin niyon.“They should be arriving soon,” dagdag ni Axel, maingat ang tono.Sa pagkakataong ito, ang Villareal Group ay may hawak na isang napakahalagang national-level project. Matagal itong pinagtrabahuhan, halos ilang taon na negotiation bago tuluyang nakuha.Ang project site ay nasa timog-kanlurang bahagi ng bansa, sa isang liblib na lugar kung saan nagtatagpo ang mga kabundukan. Isang joint initiative ito ng dalawang rehiyon, na may layuning paunlarin ang lugar at mapabuti ang kabuhayan ng mga komunid

NANG marinig ni Clyde ang mga salitang iyon, wala siyang naramdamang kahit katiting na saya. Isang pilit at bahaw na ngiti lamang ang sumilay sa kanyang labi.Noon, buong puso niyang pinaniwalaan na si Bianca ang tunay niyang mahal dahil sa lahat ng tiniis nito para sa kanya. Pero mula nang gamitin nito ang pangalan ng bata at ang kanilang relasyon upang pilitin ang Monteverde family, may isang bagay na nagbago sa kanya.Sa kaibuturan ng kanyang puso, hindi na maikukumpara si Bianca kay Yumi. Hindi man niya aminin, mas malinaw, mas totoo ang emosyon ni Yumi. Kung magmahal ito, buong-buo. Kung magalit, ganoon din katindi.Samantalang si Bianca… may halong pagkukunwari ang bawat kilos. Alam niyang galit ito sa kanya, ngunit patuloy nitong tinatakpan iyon sa likod ng salitang pagmamahal.“By the way,” biglang sambit ni Bianca, tila may naisip. “Hindi ba may mga research files si Yumi na naiwan sa’yo dati?”Saglit na natigilan si Clyde bago siya sumagot.“What’s wrong?”“Nothing,” mabilis

NANG marinig ang anunsyo, biglang sumiklab ang galit sa mukha ni Clyde.“Yumi, do you even know what you’re saying?” malakas niyang sigaw, halatang hirap pigilan ang sarili. Kita ang pag-igting ng ugat sa kanyang noo habang pilit kinokontrol ang emosyon.Sinubukan niyang itulak ang mga taong humaharang sa kanya, mariing nakatitig kay Yumi.“Dahil lang sa shares mo, akala mo may karapatan ka nang gawin kahit ano?” madiin niyang dagdag. “Monteverde Group ang pundasyon ng pamilya namin!”Ngunit hindi siya pinansin ni Yumi. Nanatili lang itong kalmado, tila walang naririnig, at ipinagpatuloy ang kanyang sasabihin.“At si Chairman Ricardo Monteverde,” malamig niyang dugtong, “bilang pinuno ng kumpanya, ay nabigong itama ang sunod-sunod na maling desisyon. Simula sa araw na ito, hindi na rin siya magkakaroon ng anumang awtoridad sa loob ng kumpanya.”Hindi inaasahan ni Chairman Ricardo ang tahasang paghamon na iyon. Bigla niyang hinampas ang mesa at tumayo.“Are you out of your mind?” galit

HINDI PA natatapos ang araw nang tuluyang matapos ni Yumi Zamora ang mahabang meeting sa Monteverde Group.Matapos niyang ipaalis sina Clyde at Chairman Ricardo, agad niyang sinimulan ang reorganisasyon ng core team ng kumpanya.Hindi niya minadali ang proseso. Alam niya kung sino ang dapat manatili. Sa loob ng Monteverde Group, marami pa ring beteranong empleyado. Mga taong may solid na kakayahan, malinis ang reputasyon, at tapat sa trabaho. Mga taong matagal nang nagsisilbi sa kumpanya hindi dahil sa pangalan ng pamilya, kundi dahil sa propesyonalismo.Ngunit sa kabila nito, hindi maikakaila ang katotohanan. Isa itong family-run business. Karamihan sa senior executives ay may direktang koneksyon sa pamilya Monteverde. Mga kamag-anak. Mga matagal nang kaibigan. Mga taong personal na hinubog ni Chairman Ricardo. At iyon ang kailangan niyang putulin.Sa isang iglap, malinaw niyang inalis ang impluwensya ng pamilya sa loob ng kumpanya. Isang hakbang na walang pag-aatubili. Pagkatapos ni

“WITHOUT you… nothing tastes quite right.”Ang mga salitang iyon ay tumama kay Adrian nang mas malalim kaysa sa kahit anong diretsahang pag-amin. Para bang may kamay na marahang dumampi sa puso niya, isang pakiramdam na hindi niya maipaliwanag, pero sapat para guluhin ang kanyang isipan.At ang may gawa niyon ay walang iba kundi si Yumi.Isang babaeng kahit magkatabi sila sa iisang kama noon, hindi niya magawang hawakan nang basta-basta. Ngunit sa bawat ngiti nito, sa bawat simpleng galaw, may kakaibang hatak na hindi niya kayang iwasan. Isang tingin lang mula rito ay sapat na para magdulot ng init sa kanyang dibdib.“Soon,” mahina niyang sabi, bahagyang paos ang boses, tila natutuyo ang kanyang lalamunan. “I’ll be back as soon as I finish things here.”Sa kabilang linya, marahang hinalo ni Yumi ang natitirang noodles sa kanyang mangkok.“Okay,” sagot niya, kalmado ngunit may lambing. “Work is important, pero don’t overwork yourself.” Bahagya siyang ngumiti. “I’ll wait for you.”Ang h