All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 151 - Chapter 160

NATIGILAN si Heather sa narinig. Dahan dahan niyang itinaas ang tingin kay Gabriel. Sa ilalim ng malamlam na ilaw sa loob ng sasakyan, mas naging malinaw ang pagod sa mukha ng lalaki. Ngunit ganoon pa rin ito tulad ng dati. Calm, composed, at sobrang seryoso kapag nakatingin sa kaniya.Matagal na silang hindi naging ganito kalapit. Pero sa sandaling iyon, pakiramdam ni Heather ay parang kahapon lang ang lahat. Samantala, may kung anong mabigat na emosyon naman ang nabuhay sa dibdib ni Gabriel. Kaya naman hindi na niya napigilan ang sarili. Marahan niyang iniangat ang kamay saka dahan dahang hinaplos ang gilid ng mukha ni Heather. Kasunod niyon ay bumaba ang tingin niya mula sa noo ng babae hanggang sa mga mata nito. At bago pa man niya mapigilan ang sarili, bahagyang dumampi ang labi niya sa noo ni Heather.Napakurap-kural si Heather sa ginawa ng lalaki. Sandali siyang natigilan sa maikling halik na iyon bago bahagyang luminaw muli ang ekspresyon niya. Tahimik lamang siyang sumandal

BAHAGYANG yumuko si Heather habang mahigpit na magkadikit ang mga daliri nito.Sa totoo lang, matagal na siyang napagod noon. At tama pala si Kaila dati. Walang taong lumalapit sa kaniya ang nagkakaroon ng maayos na ending. Maging si Gabriel ay halos muntik nang mawala dahil sa kaniya.Pagkatapos ng insidenteng iyon, dumating din si Victor sa bahay nila upang personal na humingi ng paliwanag. Ngunit sa halip na magreklamo, tahimik lamang nitong tinanong kung ano talaga ang nangyari nang gabing iyon.At dahil doon, lalo lamang nakumbinsi si Heather na baka mas mabuti talagang lumayo siya kay Gabriel. Kaya nangako siya noon kay Victor na hindi na niya guguluhin pa ang anak nito.Ngunit kahit ganoon, hindi niya kayang sabihin iyon ngayon kay Gabriel. Masyado siyang proud para amining kusa siyang lumayo dahil natatakot siyang lalo pa itong mapahamak.Tahimik na napailing si Gabriel matapos marinig ang paliwanag nito.“So ang gusto mong paniwalaan ko...” mababa nitong saad habang diretso a

SAMANTALA, sa isang private hospital sa Chiang Rai, Thailand, unti unti nang bumibigay ang katawan ni Yumi. Halos isang araw at isang gabi na siyang nasa ospital matapos maaksidente si Adrian. Hindi na rin siya nakapagpalit ng damit at tuluyan pang nilagnat dahil sa pagod at lamig ng biyahe noong nakaraang gabi.Katatapos lamang siyang i-check ng doktor nang bigla siyang makaramdam ng matinding hilo. Agad siyang napahawak sa gilid ng upuan upang hindi tuluyang matumba.“Yumi!” gulat na tawag ni Celeste habang mabilis siyang inalalayan. “You need to rest.”Mahinang umiling si Yumi kahit halatang namumutla na ang mukha nito.“I’m okay, mom...” pilit nitong saad. “Magpapahinga lang ako rito sandali.”Ngunit eksaktong sandaling iyon ay kakarating lamang ni Lola Chandria sa labas ng ward. Agad nagsalubong ang mga kilay nito nang marinig ang usapan.“Yumi,” seryosong saad ng matanda habang papalapit, “kapag ikaw naman ang nagkasakit, ano na lang mangyayari kay Adrian pag nagising siya?”Bah

NATAHIMIK ang paligid matapos magsalita ni Mikaela. Hindi man direktang mapanakit ang tono nito, malinaw pa rin ang ibig nitong ipahiwatig. Na kahit asawa si Yumi ni Adrian, tila wala naman talaga ito sa tabi ng lalaki sa mga panahong pinakamahirap ang sitwasyon nito. Agad namang napansin iyon ng ilang taong naroon. Maging ang ilang volunteers at local residents ay nagkatinginan bago marahang bumaling kay Yumi. Dahil sa mga kumalat na balita online at sa ilang araw na pananatili ni Mikaela sa ospital, natural lamang na marami ang nakabuo ng sariling conclusions. At ngayon, tila mas lalo lamang naging awkward ang buong eksena. Subalit nanatiling kalmado si Yumi. Tahimik siyang tumingin kay Mikaela habang bakas pa rin ang magaan na ekspresyon sa mukha niya. Wala man lang bakas ng galit o panic sa mga mata nito. Matapos ay marahan siyang ngumiti. “Mukhang may misunderstanding yata,” mahinahon niyang saad habang nakatingin sa mga taong nakapaligid. “Wala naman akong sinabi na may probl

“MAGANDA po ’yon! Tama po kayo, ma’am!” Agad na tumango ang barangay captain habang bakas ang excitement sa mukha nito.“Gagawin po namin ang lahat para masuportahan ang project. Malaking tulong po ito sa lugar namin.”Maging ang ibang residente ay sunod-sunod ding sumang-ayon. Sa loob lamang ng ilang minuto, mas lalong gumaan ang atmosphere sa paligid. Dahil sa ilang simpleng salita ni Yumi, tila mas naging malinaw sa lahat na hindi lamang negosyo ang habol ng proyekto kundi totoong pag unlad para sa komunidad.Samantala, tahimik lamang na nakatayo si Mikaela sa gilid habang pinapanood ang lahat. Noong una, akala niya ay kaya niyang tapatan si Yumi pagdating kay Adrian. Ngunit habang pinagmamasdan niya kung paano natural na umaayon ang sitwasyon sa babae, unti-unti siyang nilamon ng kakaibang bigat sa dibdib.Hindi man loud o aggressive si Yumi, ngunit bawat kilos nito ay may sariling elegance at composure na hindi madaling pantayan.Sa huli, tinanggap lamang ni Adrian ang handwritte