All Chapters of The Fake Wife's Perfect Revenge: Chapter 31 - Chapter 40

DAHAN-DAHANG hinaplos ni Yumi ang tela ng puting gown habang nakatayo sa harap ng salamin. Manipis ang sheer fabric sa may balikat at braso, at sa bawat galaw niya ay kumikislap ang maliliit na diamond details na tila mga bituin na nakakalat sa tela.Bigla siyang hinila ni Lola Chandria upang humarap nang maayos sa salamin.“Tingnan mo nga, napakaganda ng fit sa’yo,” masayang sabi nito habang sinusuri siya mula ulo hanggang paa. “Perfect ang shoulder line… konting adjust lang sa waist, magiging flawless na.”Napangiti si Yumi, ngunit hindi pa siya nakakapagsalita nang marahang hinawakan ni Lola Chandria ang kanyang kamay.“Apo, may hihilingin sana si Lola.”Napatingin naman si Yumi sa matanda.“Yung apo namin… halos kasing-size mo,” dagdag nito. “Pero mahiyain. Hindi namin alam kung anong style ang babagay sa kanya.”Sumingit naman si Lolo Alejandro, kalmado ang boses.“Kami, hindi na nakakasabay sa taste ng kabataan. Ikaw, may mata ka. Tulungan mo kami pumili, para hindi kami magkama

PAGKATAPOS ng pormal na seremonya at mainit na pagtanggap ng mga bisita, unti-unting naging mas magaan ang atmosphere sa loob ng ballroom. Ang mga ilaw mula sa malalaking chandelier ay nagbigay ng maringal ngunit komportableng liwanag, habang ang mahihinang tugtugin ng live orchestra ay nagsilbing banayad na saliw sa mga pag-uusap ng mga panauhin.Sa isang bahagi ng venue, magkatabing nakaupo si Yumi at Adrian, kasama sina Erica at ang kanyang team. Hindi pa rin maalis ang excitement sa kanilang mga mukha.“Misa Yumi, grabe. Sobrang bagay niyo talaga ni Mr. Villareal,” ani ng isa sa mga kasama ni Erica, halos mangilid pa ang luha. “Naiiyak ako nung nakita ko kayong nagpalitan ng singsing.”Napailing si Yumi, bahagyang napangiti ngunit halatang nahihiya. “Ano ba kayo? Engagement lang ‘to. Bakit parang kasal na kung umiyak kayo?”“Dahil deserve mo ‘to,” agad na sagot ni Erica, seryoso ang tono. “After everything… finally, you found someone who treats you right.”Tumango ang iba. “Oo nga

TAHIMIK na nakaupo si Yumi sa loob ng maliit na conference room ng Zamora Tower, hawak ang kanyang cellphone habang nakatingin sa mahabang mensaheng kakabasa lamang niya.Walang bakas ng emosyon ang kanyang mukha. Na para bang ang bawat salitang binitiwan ni Clyde ay wala nang epekto sa kanya.Ngunit hindi nagtagal, biglang tumunog ang kanyang phone. At nang silipin n'ya kung sino ang tumatawag ay nakita niyang si Clyde. Sandali siyang natigilan, saka marahang pumikit. Ilang segundo rin aiyang nag-isip muna bago tuluyang pinindot ang “answer.”“Yumi… thank God you answered,” agad na sabi ng lalaki sa kabilang linya. Halata ang pananabik at kaba sa boses nito.Ngunit nanatiling malamig ang tono ni Yumi nang sumagot. “What is it?” diretso niyang tanong.Bahagyang natahimik si Clyde, dahil hindi niya inaasahan na ganoon pa rin ka-cold si Yumi sa kanya. Subalit pilit pa rin niyang inayos ang kanyang boses.“Did you see my message? I can give you half of my shares, please, Yumi. Stop being

TAHIMIK na napatigil si Yumi matapos marinig ang sinabi ni Adrian. Sa isang iglap, nagtagpo-tagpo sa kanyang isipan ang lahat ng nangyari. Kaya pala ganoon ang tono ni Clyde kanina. Kaya pala paulit-ulit nitong tinatanong kung sino ang lalaking sumagot sa tawag niya. Si Adrian pala iyon. Bahagya siyang napangiti, ngunit hindi niya iyon ipinahalata. Sa halip ay ipinagpatuloy lamang niya ang pag-aayos ng mga gamit sa mesa. “Ah… ganun ba,” mahinahon niyang tugon. “Sorry, hindi ko alam na may tumawag.” Tahimik lamang na tumango si Adrian. Wala itong intensyong palakihin ang usapan. Pero sa kaibuturan ng kanyang isipan, malinaw sa kanya na ang lalaking tumawag ay hindi basta-basta. Hindi niya kailangang magtanong. Hindi rin niya kailangang pilitin si Yumi. Sapat na sa kanya na alam niyang may nakaraan ito. “At hindi ko na kailangang alamin,” kalmado niyang sabi. “That’s your past.” Bahagyang napahinto si Yumi sa kanyang ginagawa at napatingin sa lalaki. Hindi siya nito tinatanong. H

BAHAGYANG natigilan ang saleslady sa mga inabot sa kanya ni Yumi. Halata sa mukha nito ang pagkagulat habang nakatitig sa mga mamahaling paper bag.“Ma’am, masyado pong mahal ito. Hindi ko po matatanggap,” alanganing sabi nito.Ngunit ngumiti lamang si Yumi, kalmado at walang bahid ng pag-aalinlangan.“Kunin mo na,” kaswal niyang sagot. “Marami namang pera ang asawa ko. Ganyan siya magbigay ng regalo sa mga friend niya. Nakita mo naman, di ba?”Saglit na nagdalawang-isip ang saleslady, ngunit sa huli ay napangiti na lamang ito at magalang na tumango.“Thank you po, Ma’am.”Pero mula sa gilid, kitang-kita ng saleslady ang buong pangyayari. Hindi na mahirap hulaan ang relasyon ng tatlo. At sa isip-isip niya, kung ganito kaganda at ka-elegante ang asawa, bakit pa kailangang maghanap ng iba?Ngunit higit sa lahat, hindi niya maiwasang humanga kay Yumi. Simple lang ito pero elegante, at higit sa lahat ay may mapanindigan.Samantala, napakunot ang noo ni Clyde habang pinagmamasdan ang eksen