Todos los capítulos de The Fake Wife's Perfect Revenge: Capítulo 41 - Capítulo 50

MAHIGPIT ang pagkakahawak ni Adrian sa kamay ni Yumi habang tinatahak nila ang hallway ng condominium. Hindi ito nagsasalita, ngunit ramdam ni Yumi ang kakaibang determinasyon sa bawat hakbang nito.“Mr. Villareal… saan ba talaga tayo pupunta?” hindi na niya napigilang tanong habang bahagyang hinihingal sa bilis ng lakad nito.Ngunit isang maikling sulyap lamang ang isinagot ni Adrian.“Trust me.”Dalawang salitang iyon ang sapat upang patahimikin siya.Pagdating nila sa elevator, pinindot ni Adrian ang pinakataas na palapag. Doon pa lamang ay bahagyang napakunot ang noo ni Yumi.Sa rooftop?Sa ganitong oras?Ngunit hindi na siya nagtanong pa.Pagbukas ng elevator, agad silang sinalubong ng malamig na hangin ng gabi. Tahimik ang paligid, tanging ilaw mula sa lungsod ang nagbibigay-liwanag sa madilim na kalangitan.Ngunit bago pa siya makapagtaka, ay napatigil siya. Dahil sa gitna ng rooftop, ay may nakahandang private jet. Hindi ito malaking eroplano, ngunit malinaw na isang luxury ai

HABANG nakaupo si Clyde sa kama, tila sabay-sabay na bumalik sa kanyang alaala ang mga nakaraan...Pagkatapos lamang ng kasal nila ni Yumi, sunod-sunod na proyekto ang kinaharap ng Monteverde Group. Abala si Yumi sa trabaho, halos walang pahinga. Nang mapansin nito ang sitwasyon ni Clyde, kusa nitong isinantabi ang kanilang honeymoon upang tulungan siyang patatagin ang kumpanya.Kalaunan, naging madalas ang pagpupuyat ni Yumi sa pag-aasikaso ng mga proyekto. Upang hindi maabala ang pahinga ni Clyde, ito na mismo ang lumipat sa ibang silid.Marahan siyang umupo sa gilid ng kama. Dahan-dahan niyang hinaplos ang malinis at maayos na kumot. Simple ngunit elegante. Hindi niya alam ang brand, ngunit naalala niyang minsang sinabi ng kasambahay na si Yumi mismo ang pumili ng bawat gamit sa bahay. Mula sa mga muwebles hanggang sa maliliit na detalye ng kanyang silid.Muli siyang napatingin sa paligid. At sa isang iglap, tila nakita niya ang imahe ni Yumi na nakangiti, kumikislap ang mga mata,

KINABUKASAN ng umaga, marahang namulat si Adrian. Sandali siyang natigilan nang mapansing nasa kama na siya, maayos ang pagkakahiga, at nang may makapang cooling patch sa kanyang noo.Marahan siyang naupo, at doon napansin din niyang nakapagpalit na siya ng damit at nakakumot siya ng maayos. At bagama’t bahagya pa ring mabigat ang katawan, ramdam niyang bumuti na ang kanyang kondisyon. May bahagyang pawis sa kanyang batok at noo, ngunit hindi na iyon kasing bigat ng nakaraang gabi.“Axel…”Mahinang tawag ni Adrian, paos pa ang boses niya at bakas ang kirot sa kanyang lalamunan. Bahagya siyang napakunot ng noo habang pilit inaalala ang nangyari. Huling naalaala niya ay ang pagtatrabaho sa study buong magdamag, ngunit hindi niya matukoy kung kailan siya napunta sa kama.Akmang babangon na sana si Adrian nang bigla siyang napatigil. Sa gilid ng kanyang paningin ay may isang pamilyar na pigura. Bahagya siyang pumikit, tila hindi makapaniwala sa kanyang nakikita.“Yumi…?”“Ako ‘to.”Mahina

ALAS-NUEVE na ng gabi nang tuluyang ihatid nina Clyde sina Helena at Clarisse palabas ng bahay. Pagkasara pa lamang ng pinto, agad siyang napabuntong-hininga. Hindi siya nag-aksaya ng oras at mabilis na kumuha ng susi ng sasakyan. Hindi dahil sa paulit-ulit na tawag at mensahe ni Bianca buong araw. Kundi dahil kailangan niyang sunduin si Mico. Hindi niya maaaring hayaang magduda si Lola Beatriz. Kung sakaling malaman ng matanda na si Bianca pa rin ang kasama ng bata, tiyak na lalong lalala ang sitwasyon. Habang nagmamaneho, paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isipan ang paalala ni Helena bago sila umalis. “Clyde, makinig ka sa akin. Putulin mo na ang ugnayan mo kay Bianca. Lalo na ngayon na nandito ang lola mo. Hindi mo pwedeng ipaalam sa kanya na may koneksyon ka pa rin sa babaeng iyon.” --- PAGDATING ni Clyde sa condominium ni Bianca, malinaw sa kanyang isipan na hindi siya magtatagal. Ngunit sa sandaling mabuksan niya ang pinto, agad siyang sinalubong ng mainit at

HINDI NIYA maipaliwanag kung bakit, ngunit habang mas pinagmamasdan ni Yumi ang gwapo, cold, at tila hindi malapitan na mukha ni Adrian, lalo niyang nararamdaman ang pagnanais na asarin ito.Noon, kapag nanonood siya ng ganitong klaseng pelikula, siya mismo ang naghahanap ng thrill. Ngunit ngayong gabi, iba ang gusto niya. Ngayong gabi, mas nais niyang makita si Adrian na makaramdam ng kaba.“Hindi ako naniniwala sa multo o kung ano mang supernatural,” mahinang saad ni Adrian.Habang nagsasalita, marahan nitong inilipat ang tingin mula sa screen papunta sa mukha ni Yumi na nakasandal sa kanya.Sa bughaw na ilaw mula sa telebisyon, mas lalong lumitaw ang ganda ng dalaga. Bahagyang magulo ang buhok, at may bakas pa ng pagkalasing sa mga mata nito na lalo lamang nagbigay-buhay sa angking kagandahan nito.“Kung gano’n,” marahang tugon ni Yumi, may bahagyang ngiti, “mas matapang ka pala sa’kin. Kapag sumigaw ako mamaya sa takot, kailangan mo akong protektahan.”“Okay,” agad na sagot ni Adr