02 เด็กยั่วต้องโดนอะไร? (ต่อ)

สังคมในหมู่บ้านนี้ยังแคบนัก ยิ่งชาวบ้านเคารพนับถือยิ่งต้องระวังตัว การออกไปกินข้างนอกจึงเป็นทางออกที่ดี จะเอาสวยเอาสดแค่ไหนไม่ใช่ปัญหา แต่กับเด็กยั่วคนนี้เขากลับรู้สึกพิเศษ กดจมูกตรงไหนก็ห้อมหอม กัดกินตรงไหนก็หวาน ฉ่ำใจ จับตรงไหนก็เต็มไม้เต็มมือไปหมด โดยเฉพาะตรงนั้นของเธอมันสุดยอดจริง ๆ

ฝ่ามือหนาของอาทิตย์ดันท้ายทอยเล็กให้เงยหน้าขึ้นเพื่อมอบจูบเร่าร้อน ยิ่งถูกปฏิเสธยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะ จึงดูดกลีบปากหวานแทบหลุดเข้าไปในปาก แรงจนอีกฝ่ายร้องอื้ออึงในลำคอ ตามด้วยการใช้ลิ้นดัน ทว่าปากเล็กยังพยศ อาทิตย์จึงบีบกรามเล็กเบา ๆ จนเจ้าของกลีบปากนุ่มยอมเผยอปากให้เขาเข้าไปตักตวงความหอมหวาน ส่วนเบื้องล่างของเขานั้นยังคงกระแทกไม่หยุด

“อ๊า…ลุงขา…หนูไม่ไหว…”

คนร้องครางเผลอขบกัดไหล่กว้างระบายอาการปั่นป่วน สุขแต่ไม่สุด หรือว่าเขาต้องกระแทกให้แรงกว่านี้

ลึก ๆ แบบนั้นแหละ

อีกสักครั้ง

แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

ฝั่งฝันที่เธอปรารถนา…คว้าได้แล้ว

ดอกหญ้ากระตุกสั่นราวกับโดนไฟฟ้าช็อต น้ำตาคลอเบ้าไหลรินอาบแก้ม แววตาหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยความสุข

อาทิตย์ลูบหัวทุยอ่อนโยน ตัดสินใจอุ้มเด็กยั่วในท่าลิงอุ้มแตงกลับเข้าบ้าน หูเขาได้ยินเสียงยุงร้ายบินก่อกวนแต่กลับไม่ได้ยินเสียงทัดทานของอีกฝ่ายเลยแม้แต่นิดเดียว

ปัง! ประตูบ้านไม้ปิดดังลั่น ร่างกำยำดันเรือนร่างนุ่มนิ่มจนแผ่นหลังนวลเนียนติดประตู มือหนาจัดท่าให้เด็กยั่วอ้าขาออก

“ลุง…อ๊า… ลุงใจเย็นก่อน…”

“โดนเรียกว่าลุงเหมือนโดนหยามว่ะ”

อาทิตย์ร้อนรนสอดแท่งรักเข้าร่องสวาทราวกับคนไม่ได้ดื่มน้ำมาหลายวัน พอเจอบ่อน้ำใสก็ก้มดื่มอย่างมูมมาม ทุกการกระแทกอัดแน่น ริมฝีปากหยักได้รูป จูบ เม้ม ขบกัดผิวนวลเนียนต้องการตีตราจอง

ดอกหญ้าเจ็บ แต่ความเจ็บดันมากับความเสียวสยิวที่บั่นทอน แรงต่อต้านของเธอให้ลดลงเรื่อย ปากอุ่นนุ่มนี้ยามสัมผัสบนผิวเธอ ทีไรให้แต่ความซาบซ่าน ดึงอารมณ์ของเธอให้แดดิ้นอยู่ในพายุความใคร่  ระลอกแล้วระลอกเล่า เพลิดเพลินจนไม่รู้ว่าตัวเธอเองถึงฝั่งปรารถนาไปกี่ครั้ง…

รู้ตัวอีกทีตอนที่หน้าอกเธอสัมผัสกับความเย็นของพื้นโต๊ะไม้กลางห้องก่อนจะโดนเขา ‘เสียบ’ เข้ามาอีกครั้งจากด้านหลัง ครั้งนี้เขาสอดใส่รวดเดียวจนได้ยินเสียงแผ่นไม้ลั่นดังเอี๊ยดอ๊าดตามแรงกระแทก

“เรียกลุงอีกสิ เรียกเยอะ ๆ เลย”

อาทิตย์พูดท้าทาย มือรวบผมยาวดึงเบา ๆ เข้าหาตัว  ใบหน้าหวานหันหลังมองขอความเมตตา ทว่าแววตาเว้าวอนตรงหน้านี้ไม่ได้ทำให้อาทิตย์ลดจังหวะของเอวสอบลงเลย

ดอกหญ้าส่ายหน้าไปมา นึกไม่ถึงว่า ‘ลุง’ สรรพนามเรียกด้วยความเคารพเป็นคำต้องห้าม กระตุ้นให้ใครต้องโมโห หรือประสาทกลับ อายุของเขาห่างจากเธอตั้งรอบหนึ่ง ไม่เรียกลุง ต้องเรียกว่าอะไร? ไม่เรียก ‘คุณปู่’ ก็บุญโขเท่าไหร่แล้ว

ร่างกายเปลือยเปล่านัวเนียกันไม่มีใครยอมลงให้ใคร กลิ่นกายสาวผสมเหงื่อ เสียงร้องคราง เสียงหอบหายใจ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ดังสลับกับเสียงไม้โยก สิ่งเหล่านี้เป็นเหมือนดั่งน้ำมันสาดใส่ในกองเพลิง กระตุ้นให้ไฟราคะของอาทิตย์ลุกโชติช่วงทั้งคืน

สายวันต่อมา อาทิตย์วาดมือบนเตียงนอนพบแต่ความเย็นกับความว่างเปล่า สายตาคมพอลืมขึ้นได้ก็มองไปรอบห้องหาเรือนร่างเซ็กซี่ที่ทำให้เขาคึกทั้งคืน รีบกระเด้งตัวนั่ง กวาดตามองจริงจังอีกครั้ง พบเพียงผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่กับรอยเลือด   สีจาง ดึงความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขาขึ้นมา

ครั้งแรกของเด็กสาวบริสุทธิ์ควรได้รับการทะนุถนอม เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเขาแก่แล้วบ้ากามจนเลอะเลือน แต่คำว่า ‘ลุง’ นี่แหละที่ทำให้เขาต้องกำราบเด็กยั่ว เด็กอะไรยั่วได้ทั้งคืน เขาเป็นคนแข็งแรงสามารถทำเรื่องแซ่บ ๆ ได้หลายครั้งอยู่แล้ว แต่กับเธอเขายังไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะหื่นมาราธอนได้ขนาดนี้

อาทิตย์ยิ้มเล็กน้อยกับความสุขอันแสนพิเศษ ผ้าห่มผืนบางถูกสะบัดให้พ้นตัว พาความใหญ่โตแข็งแรงของบุรุษเพศเข้าห้องน้ำ เร่งรีบชำระร่างกายเพื่อไปจัดการกับคนที่ทำให้เขาเป็นเช่นนี้…

รถกระบะสี่ประตู4x4 เคลื่อนจอดหน้าบ้าน เมื่อไม่พบคนที่อยากเจอเจ้าของหัวใจแกร่งก็สัมผัสถึงแรงกระตุกใต้อกซ้ายราวสิบวินาที ตามมาด้วยอาการกระวนกระวาย

จนกระทั่งเห็นเงาคนตรงแปลงข้าวโพดหวาน นั่นแหละ  แววตาคมดุถึงได้อ่อนลง รีบวางถุงยาคุมฉุกเฉินและยาคุมแบบแผง ที่ได้แวะซื้อก่อนเข้ามา เขาไม่อยากให้เธอต้องลำบากใจในการหาของพวกนี้

ไม่ว่าจะรักสนุกหรือยังไม่พร้อม ซึ่งเขาเองก็ไม่ใช่คนมั่วหรือชั่วจนเอาไม่เลือก แต่แค่แก่พอที่จะรู้ว่าการพกพาถุงยางอนามัย   ติดตัวคือการเคารพรักตัวเองและเป็นการวางแผนป้องกันที่ดีต่อทั้งสองฝ่าย ทว่าหลังจากพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปแล้วก็ไม่มีความจำเป็นต้องใช้มันอีก และเขาก็มั่นใจว่าเด็กขี้เหงา รักสนุก จอมยั่วอย่างเธอต้องถูกใจกับของในถุงนั้นแน่นอน

คิดมาถึงตรงนี้ช่วงเท้ายาวก้าวเดินไปยังเป้าหมาย คิ้วเข้มกระตุกแรงเมื่อเข้าใกล้ ยืนกอดอกมองชุดเจ้าหล่อนใส่ด้วยความโมโห เสื้อรัดรูปเอวลอยกับกางเกงขาสั้น สั้นจนเห็นแก้มก้นส่งยิ้มแป้นแล้นให้ฝักข้าวโพด คนมองจะทำอะไรได้นอกจากพ่นลมออกแรง จนเบ้าจมูกร้อนผ่าว

“ใส่สั้นขนาดนี้จะไปล่อเสือล่อตะเข้ที่ไหนหา!”

เสียงห้าวต่ำออกไปทางตำหนิดังจากด้านหลังทำให้หญิงสาวหมุนกายกลับมามองอย่างไม่พอใจ ใบหน้าคุ้นเคยดึงภาพเร่าร้อนขึ้น ให้ใครบางคนต้องรีบหย่อนตัวลงเพื่อหลบ จบกัน!

“ลุง มาได้ไง”

“จิ๊! คำก็ลุงสองคำก็ลุง เมื่อวานนี้ไม่ช่วยอะไรเลยใช่ไหม”

“จะให้เรียกอะไรล่ะคะถ้าไม่ใช่ ลุง!” 

ดอกหญ้าลากเสียงยาวพร้อมกับส่งยิ้มการตลาดให้ ทว่ากลับดูยียวนกวนขากลางของคนมองเป็นอย่างมาก อาทิตย์ไม่เป็นจำต้องเสียเวลาตอบโต้ รีบเดินเข้าใกล้ดึงแขนเล็กขึ้น ไม่ได้ดึงแรงแต่เรือนร่างนุ่มนิ่มกลับแนบชิดลำตัวแสนง่าย ชวนให้คิดว่าเด็กสาวกำลังให้ท่าเขาอีกแล้ว

‘ยัยเด็กขี้แยนี่โตมาแบบไหนนะ’ เกิดคำถามแทรกความผิดหวังอยู่ในใจ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาหาคำตอบ จึงโน้มใบหน้ากระซิบข้างหู “เรียกพี่ก็ได้ผัวก็ดี”

“เสียวด้วยกันคืนเดียวให้เรียกผัว มั่นโหนกเน้อลุง”

“หึ ปากดี ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าอย่างอื่นดีเหมือนปากหรือเปล่า”

“เมื่อคืนดีไหมล่ะคะ อายุเยอะแตกบ่อย ๆ เดี๋ยวหัวใจวายเอานะ” 

คำพูดทีเล่นทีจริงนี้ทำเอาคนฟังของขึ้น

“ท้าทาย?”

ดอกหญ้าพรายยิ้มยั่ว ดวงหน้าร้อนผ่าวแดงจัด ร้อนไปถึงช่วงหน้าขา ใจเต้นแรง อาการเหล่านี้ไม่รู้ว่าเพราะแสงแดดหรือ   แววตาอันร้อนแรงของเขา อาทิตย์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยพูดเสียงต่ำ

“จะเอาให้หนักจนร้องขอชีวิตเลย คอยดูสิ!”