เข้าสู่ระบบ02 เด็กยั่วต้องโดนอะไร?
“เป็นเด็กจอมยั่วเนี่ยมันต้องโดนทำโทษยังไงดี!”
ดอกหญ้าสะดุ้งโหยงหันขวับไปตามเสียงทุ้มต่ำ เงาคนยืนอยู่ไม่ไกลนัก เป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้ชายในแผนการ อุตส่าห์ทำใจไว้ล่วงหน้า แต่พอเจอตัวเป็น ๆ ของเขาเข้า ตัวขี้กลัวนี้พุ่งปรี๊ดขึ้นสมองเธอเลย
“ลุง! ลุงมาตอนไหน?”
ดอกหญ้าถามเสียงสั่นรีบว่ายน้ำเข้าฝั่งกอดอกแน่น ใจกล้าบ้าบิ่นนั่นมันตอนนั้น แต่ตอนนี้สิ! ยางอายในตัวทะลักออกทุกรูขุมขน
“ลุง!?”
อาทิตย์ทวนคำเรียกเสียงดังรู้สึกโคตรขัดหู มุมปากได้รูปยิ้มเยาะ แขนขนาดเล็กมองผิวเผินเหมือนปิดเพราะอาย พอมอง ดี ๆ เหมือนกำลังดันอกอวบอิ่มให้ปริออกยั่วเขาเสียมากกว่า
สายตาคมเข้มร้อนผ่าวขึ้นราวกับมีลูกไฟ ไม่รู้เป็นเพราะความเซ็กซี่ยั่วยวนตรงหน้า หรือเพราะโสตประสาทหูไม่ชอบสิ่งที่ ได้ยินก่อนหน้านี้กันแน่
คนที่รู้ตัวว่ากำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายรีบคว้าผ้าขนหนูมาพันรอบตัว แต่ดันช้ากว่าช่วงเท้ายาวของเขา
อาทิตย์แปลกใจเล็กน้อยด้วยว่าออกแรงดึงเพียงนิดผ้าขนหนูก็ติดมือมาแล้ว
‘ดี! ไม่ต้องเสียแรงพูดเยอะ’ ความคิดมาพร้อมกับปลายจมูกโด่งกดลงบนต้นคอเรียวสูดดมความหอม มือหยาบข้างหนึ่งขยำอกอวบ อีกข้างหนึ่งบีบเคล้นสะโพกกลมพร้อมดันลำตัวเล็กเข้าหาตัว
“อ๊ะ! ลุง! ยะ…”
คำปฏิเสธค้างในลำคอยามเมื่อถูกเขาบดจูบ
“อย่าค่ะ…อื้อ…”
กลีบปากอิ่มเอิบร้องห้ามอีกครั้ง แต่กลับกลายเป็นว่าได้เปิดโอกาสให้ลิ้นร้ายเข้ามารุกรานในโพรงปากของเธอได้ง่ายขึ้น รสมินต์จากปลายลิ้นของเขาช่างหอมสดชื่นทำเอาเธอเคลิ้ม
จูบแรกในชีวิต…เธอทำได้แย่มาก เพราะได้แต่อ้าปากค้างให้เขานำทาง ลำตัวที่โดนกายกำยำเบียดบี้อยู่นี้เริ่มอ่อนแรงลงเรื่อย ความกลัวก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนเป็นความใคร่รู้และความต้องการ ที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ดอกหญ้ารีบดึงสติเส้นสุดท้ายผลักกายกำยำออก
“ลุง…อย่า…”
ทั้งเสียงและลำตัวเธอสั่นไปหมด แต่เหมือนเขาจะไม่สนใจ
“เธอคิดว่าฉันแก่จนแยกแยะตั้งใจกับไม่ตั้งใจไม่ออกหรือไง?”
อาทิตย์พรมจูบพร้อมกับชอนไชปลายลิ้นไปทั่วลำคอเล็กลามไปถึงช่วงไหล่นวลเนียน จากนั้นวนกลับมาขบกัดใบหูเล็ก
ดอกหญ้าสยิวขนลุกซู่ไปทั้งตัว ปากเล็กที่ส่งเสียงต่อต้านก็โดนอีกฝ่ายปิด ทั้งจูบทั้งดูด ร่างกายที่แข็งขืนก่อนหน้านี้ก็ยอมให้เขาดัน ตกใจเมื่อแผ่นหลังเธอสัมผัสกับความเย็นของโขดหินใหญ่
เสี้ยววินาทีถัดมาคือความวูบหวิวเมื่อความอวบอิ่มถูกใบหน้าคมคายทักทาย
“ยะ…อย่า”
เสียงร้องห้ามเธอเบาหวิวยามเมื่อปลายถันถูกเขาดูด โลกหมุนติ้ว ทันทีที่ยอดอกสัมผัสกับความนุ่มอุ่นของลิ้น
“อ๊ะ! ลุง…ยะ…อย่าทะ…ทำตรงนั้น”
ร่างเล็กสะดุ้ง เผลอจิกเล็บบนไหล่แกร่ง สั่นสะท้านไปทั้งตัว เมื่อพื้นที่สงวนถูกระราน เพียงแค่เขาบดเบา ๆ บนปุ่มกระสัน ความปั่นป่วนก็เกิดในกายราวกับมีผีเสื้อนับพันตัว ความเจ็บปวดของการขัดขืนในตอนแรกกำลังโดนความเสียวซ่านกลืนกินไปทีละน้อย
“ถ้าเธออยากให้หยุด…พูดตอนนี้เลย”
ปากเอ่ยถามเหมือนให้ทางเลือก แต่ปลายนิ้วของอาทิตย์กลับรุกหนักจนฝ่ามือเคลือบด้วยน้ำหวานเกสรดอกไม้
ดอกหญ้าเม้มปากแน่น ใจหนึ่งอยากกรีดร้อง สติส่วนดีก่นด่าความคิดสั้น ๆ ของตัวเอง โง่บรมโง่ ไร้ศักดิ์ศรี อีกใจหนึ่งกลับมีความปรารถนาอย่างแรงกล้า จนเผลอสัมผัสแผ่นอกกว้างผ่านเสื้อยืดเนื้อบาง มัดกล้ามอัดแน่นน่าขบกัด แค่นิ้วของเขาขยับยังทำเธอเพลิดเพลินจนเผลอขยับสะโพกตาม แล้วถ้าเจอกับความแข็งแกร่ง ของเขาล่ะ…จะสุขสมแค่ไหนนะ?
ท่าทียั่วยวนนี้ทำให้อาทิตย์ได้ใจ ก้มหน้าฟัดความอวบอิ่มสลับดูดยอดถัน ไม่ลืมขบกัดเบา ๆ
จังหวะที่อีกฝ่ายกำลังเคลิ้มนั้นชายหนุ่มดึงเครื่องป้องกันออกจากกระเป๋าหลัง รีบสวมใส่บนท่อนแกร่ง จับขาเรียวอ้าออก
“มะ…ไม่นะ อย่านะลุง”
ริมฝีปากกระจับเอ่ยอ้อนวอนเสียงแผ่ว ใจต้องการมากแค่ไหน ความคิดก่อนหน้านี้ร้ายกาจอย่างไร แต่ในตัวเธอก็มี จิตวิญญาณของสาวบริสุทธิ์อยู่ ทำให้กลัวจนตัวสั่น หนีบขาแน่น
“แฉะขนาดนี้ยังปากแข็งอีก”
เสียงกระซิบไม่ได้ทำให้คนฟังกลัวมากไปกว่าปลายนิ้วของเขาที่ลูบวนอยู่หน้าขาก่อนจะซุกซนเข้าไปในเขตพื้นที่ต้องห้ามของเธออีกครั้ง อาการเสียวนี่แหละที่ทำเธอกลัว กลัวใจอ่อน เป็นเช่นนั้น เพราะเผลอแป๊บเดียวขาหนีบแน่นของตัวเองก็อ้าออกใน จุดที่เขาต้องการจริง ๆ
“อ๊ะ! อื้อ…” ร่างเล็กสั่นสะท้านหลุดเสียงคราง
ค่ำคืนอันมืดมนนี้สามารถปิดบังความอลังการได้ เด็กยั่วสมควรโดนลงโทษหนัก ๆ แต่ด้วยเหตุใดไม่รู้ทำให้เขายับยั้งความเถื่อนดิบในตัว ไม่ได้ยัดเยียดความแข็งแกร่งเข้าไปตามที่ตั้งใจไว้ ได้แต่เอาปลายมนถูไปถูมากลางเกสรดอกไม้ รอให้ น้ำทิพย์ของเธอทะลักออกมาอีกครั้ง จึงค่อย ๆ ดันลำรักเข้าไป
“อื้อ…เจ็บ!”
ดอกหญ้ากรีดร้องระบายอาการแสบแปล๊บคล้ายถูกมีดกรีด เจ็บปวดเหมือนร่างฉีกออกสองท่อน เรือนร่างเล็กดิ้นเร่าจิกนิ้วบนแขนแกร่ง ขาทั้งสองข้างสั่นระริกไร้แรงยืน ดีที่มีมือของเขาช่วยพยุง ทว่าพอคิดอีกที เป็นเธอเองที่นั่งอยู่บนท่อนไม้
ไม่สิ! เธอถูกท่อนไม้นั่นเสียบอยู่ต่างหาก!
“ชู่ว์…มดกัดแป๊บเดียวเดี๋ยวก็มัน”
“มดบ้ามดบออะไรกัดโคตรเจ็บ!”
ริมฝีปากหวานโวยวายได้ไม่นานก็ถูกปิด เขาทำงานกับวัวกับควายนี่! จะฟังภาษาคนรู้เรื่องได้อย่างไรกัน ดอกหญ้าตำหนิต่อในใจ
ใจที่อยากกัดลิ้นซุกซนที่กำลังกวาดเล่นในโพรงปากเธอก็เป็นเพียงแค่ความคิด ไม่ได้รู้เลยว่าเจ้าของความใหญ่โตนั้นก็เสียวแทบคลั่งเมื่อถูกความคับแคบรัดแน่น
“ลุง…อื้อ…ลุง…เจ็บ…”
เสียงประท้วงดันเบากว่าเสียงครางเลยทำให้คนฟังไม่จำเป็นต้องหยุดการกระทำนี้ อาทิตย์ยกเรือนร่างเล็กขึ้น ดอกหญ้าแม้ไร้ประสบการณ์แต่ไม่ได้ไร้สัญชาตญาณดิบ รีบเอาขาเกี่ยวรอบเอวสอบ
“อ๊า…ลุง…อย่าทำแรง…จุก”
“จุก!?! พึ่งกระแทกเองนะ” รอยยิ้มภาคภูมิใจปรากฏในแววตาคมก่อนจะเอ่ยต่อ “ของเธอแน่นมาก ฉันขยับแทบไม่ได้เลย
ปากได้รูปพูดขณะที่จูบเล้าโลมสองเต้า มือหนาวาดวนบนสะโพกกลม เมื่อโพรงเล็กผ่อนคลายสะโพกสอบของอาทิตย์ก็ เริ่มขยับ
ดอกหญ้างงงวยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้แต่ว่าลำตัวของเธอเบาโหวงล่องลอยอยู่บนท่อนแกร่งโดยมีมือของเขาช่วยจับ ทั้งเสียวซ่านทั้งเพลิดเพลินจนต้องระบายออกด้วยเสียงคราง
ความต้องการของอีกฝ่ายแน่นอนว่าคนมีเที่ยวบินสูงอย่างอาทิตย์ย่อมรู้ดี ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิง ตรงกันข้าม มีมากไปเสียด้วยซ้ำ
“ดอกหญ้า!” เสียงคุ้นเคยดังมาจากหน้าบ้าน แต่น้ำเสียงนั้นกลับดุดัน จนคนฟังสัมผัสถึงอารมณ์อันไม่ปกติของผู้เรียก จึงรีบเร่งฝีเท้าออกไป เจอกับสายตาคมของพ่อเลี้ยงอาทิตย์ แคร่ไม้ไผ่ใต้ต้นพิกุลหน้าบ้านปกติยามเย็นแดดร่มลมโชย ทว่าตอนนี้กลับรู้สึกร้อนเสมือนมีกองไฟอยู่ตรงหน้า“สนุกมากไหมเวลาคุยกับคนอื่น”“เปล่าค่ะ”หมายถึงไม่สนุก เพราะเขาจ้องมายังกับจะกินเลือดกินเนื้อเธอกลัวจนไม่กล้าสบตา จึงไม่มีคำตอบไหนที่ดีไปกว่านี้“เดี๋ยวนี้ยิ้มเก่งขึ้นนี่!”“นี่ลุง!”เธอดุกลับเสียงดังหันหลังขวับทันที ขี้เกียจอธิบายเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทะเลาะกับวัวกับควายมากรุณาอย่ามาลงกับเธอ อยากรู้อะไรถามดี ๆ อย่ามาใส่อารมณ์แบบนี้อาการหมางเมินของใครบางคนกลับกระตุ้นคนมองให้เร่งฝีเท้าเข้าใกล้ รวบข้อมือเล็กกระชากเข้าหาตัว รวดเร็วรุนแรงจนผู้ถูกดึงตกใจ“ปล่อยนะ! ลุงเป็นบ้าอะไร หา?!”การขัดขืนนี้ตอนแรกอาทิตย์คิดแค่จะดึงตัวใครบางคนเข้าไปถามในบ้านให้รู้เรื่องก็เปลี่ยนใจเป็นอุ้มแทน เดินตรงสู่ห้องนอนโครม! เตียงไม้พังราบค
อาทิตย์คำรามต่ำกดสะโพกกลมแน่นเร่งจังหวะกระแทกไม่นาน…สองนักรักพากันเร่งรบ จบลงที่ฝั่งปรารถนาอาทิตย์ตักตวงความสุขขณะปล่อยน้ำรักใส่โพรงเล็ก เฉกเช่นกายสาวสะพรั่งกระตุกรุนแรงเสพความสุขดอกหญ้าหายใจหอบราวกับคนวิ่งมาราธอนพึ่งเสร็จ ขาสั่นชาไร้เรี่ยวแรง อาทิตย์รีบกอดเรือนร่างนุ่มนิ่มไว้ ไม่ยอมถอนความเป็นชายออก จูบแผ่วบนแก้มอมชมพู กระซิบถามเบา ๆ“เมียจ๋าย้ายมาอยู่ที่นี่ดีไหม”“ไม่เอา แค่นี้…ลุงยังไม่ให้ใส่เสื้อผ้าเลย”เขาหัวเราะกระชับกอดแน่นขึ้น มองท้องฟ้าก็พบว่าตะวันส่องแสงอยู่ภายใต้ก้อนเมฆสีครึ้ม“ฝนกำลังมา รอบนี้น่าจะหนักกว่าเมื่อคืน เมียจ๋าคงกลับบ้านไม่ได้แล้ว ต่อให้คิดกลับฉันก็ไม่ให้ไป”ดอกหญ้าหันหลังกลับไปมอง เผื่อเขาจะมีเหตุผลอื่น หรืออะไรก็ได้สักข้อที่ทำให้เธอชื่นใจมากกว่านี้อาทิตย์จ้องลึกในดวงตากลม เขาไม่เคยชวนผู้หญิงคนไหนหรือพาใครมาบ้านนอกจากคู่หมั้น เขาเป็นคนมีความมั่นใจสูง ทว่าตอนนี้ความมั่นใจนั่นกลับถูกบั่นทอนด้วยประโยคปฏิเสธของเธอรอบนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว เ
06 ยั่ว…ให้ท่า…ตอนไหน?เรือนไม้สักทองสองชั้นขนาดใหญ่หลังนี้ตั้งอยู่บนที่สูง แต่ทำไมเธอถึงมองไม่เห็น ปลายเท้าเรียวตรงสู่ระเบียงเพื่อหาคำตอบลมแทบจับ!ความทุเรศของเธอเพียงแค่มองผ่านแมกไม้และส่วนเว้าของหินก้อนใหญ่ก็เห็นอย่างชัดเจน ความตั้งใจที่ทำเหมือนไม่ได้ตั้งใจ ทำให้กรอบหน้าหวานร้อนผ่าวหลังจากโดนจัดหนักจนแทบยืนไม่ไหวบนแคร่ข้างลำธาร เขาก็พาเธอมาต่อในบ้านเกือบค่อนวันบนเตียงนอน โซฟาไม่มีโอกาสแม้จะจิบชา จบลงที่ห้องน้ำโดยที่อีกฝ่ายอ้างว่าเข้ามาช่วยถูตัว ร่างเธอแทบพังเพราะโดนถูด้วยตะบองยักษ์ ดีนะ อีตาจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ยังพอรู้งาน พอรบกันเสร็จเขาก็เร่งรีบเข้าครัวทำอาหารแหงละกองทัพมันต้องเดินด้วยท้องหนิ!นึกมาถึงตรงนี้ริมฝีปากกระจับสีชมพูเผยรอยยิ้ม แววตาประกายวิ้งวับเต็มไปด้
อาทิตย์คลุมผ้าขนหนูผืนใหญ่ให้แขกคนพิเศษหลังจากรีบเร่งเดินไปหยิบมาจากตู้เสื้อผ้า ประทับจูบบนหน้าผากเล็ก ก็ได้ยิ้มหวานแทนคำขอบคุณเขาหย่อนก้นนั่งข้าง เพิ่มความอบอุ่นด้วยการวาดแขนโอบเรือนร่างเล็ก ดันเบา ๆ เพื่อให้เธอเอาหลังมาพิงบนตัวเขาแทน“เสื้อกับผ้าขนหนูลุงอุ่นไหม”คนถามไม่ได้สนใจคำตอบมากไปกว่าการซุกซนปลายจมูกโด่งบนแก้มใส“อุ่น…แต่ของลุงอุ่นกว่า”คนตอบเองฟังเองยังรู้สึกอายจนแทบบ้า ยังต้องมาเจอสายตาร้อนแรงของเขาอีก ตาย ๆ ๆ ดอกหญ้ารีบมุดหน้าลงตักเค้กใส่ปาก“เค้กลุงหวานมันอร่อยไหม”คนถามยิ่งเห็นอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำก็ยิ่งอยากแกล้ง อาทิตย์ส่งสายตาร้อนแรงมองเมียเด็ก ช่างเป็นเด็กสาวที่มีเสน่ห์ทางเพศสูงมาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ท่วงท่าไหนก็สามารถกระตุ้นความปรารถนา ของเขาได้เสมอ ความรู้สึกหวงและอยากซ่อนเธอไว้มองแค่คนเดียวผุดขึ้นในหัว“ของลุงหวานไหมไม่รู้ แต่…”ดอกหญ้าหยุดพูด มองหน้าชายในฝัน…ที่ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปอย่าคาดหวัง…เสียงเตือนนี้เป็นเหมือนว่าเธอกำลังพยายามถักทอเกราะแกร่งกุมหัวใจที่กำลังหวั่นไหวให้กับตัวเอ
อาทิตย์เพ้อเสียงหวานพร้อมกับยกสะโพกของเธอขึ้น“อื้อ...ลุงขา...”ดอกหญ้าครางกระสันยามเมื่อกดสะโพกลง ก้มมองแกนกลางตัวเองกลืนกินความแข็งแกร่งเข้าไปทีละนิด“แน่นฉิบ…”อาทิตย์ส่งเสียงต่ำในลำคอ สอนม้าอ่อนด้อยประสบการณ์ด้วยการยกสะโพกสอบของตนขึ้นลงอ้อยอิ่ง ไม่ลืมเอาสองมือขยำแก้มก้นของอีกฝ่ายให้ขยับดอกหญ้าโยกตัวเก้ ๆ กัง ๆ ในตอนแรก ทว่าเรื่องแบบนี้เป็นกลไกทางธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาเรียนรู้มากก็สามารถสะบัดพลิ้วได้อย่างคล่องแคล่ว“หนูไม่ไหว” ดอกหญ้าร้องครางอ้อนวอน“เห็นไหมล่ะว่าขยับเองมันฟินยังไง เด็กดีของผมเก่งมาก”นักเรียนพอจับจังหวะได้ก็เริ่มแผลงฤทธิ์กับครู ร่อนส่ายสะโพกตามใจปรารถนา กระแทกเขาอย่างแรงจนน้ำในลำธารกระฉอก!อาทิตย์คำรามต่ำในลำคอบอกถึงความพึงพอใจ มองเคลิบเคลิ้มยังแกนกลางของเรือนร่างขาวอวบกลืนกินตัวตนของเขา เป็นภาพที่ยั่วยวนและเซ็กซี่ที่สุดจนกระทั่งถึงจังหวะที่ไม่อาจทนต่อได้ มือหนาจับสะโพกกลมขยับขึ้นลงระรัว การกระทำนี้ทำเอาร่างบางเสียวซ่านปานจะขาดใจดอกหญ้ากระตุกลำตัวถี่ยิบ ร้องครางเสียงหลงยามเมื่
แววตากลมออดอ้อนกับเสียงร้องประท้วงในกระเพาะของเด็กผู้หิวโหยทำให้คนฟังอมยิ้ม“ได้ เดี๋ยวฉันทำของง่าย ๆ ให้กิน”“ทำเป็นด้วยเหรอ”“เธอเห็นฉันเป็นคนยังไง?”‘ตาแก่ บ้ากาม ขี้หื่น หูตึง’คำตอบเขียนชัดอยู่ในดวงตากลม แน่นอนว่าคนมองไม่รู้อะไรนอกจากความน่ารักของเธอนั้นทำให้เขามีความสุขจนเผลอยิ้มมุมปาก แต่ก็รีบกลบอาการด้วยการจ้องบนเนินมะปรางอันแดงเถือก“บวมขนาดนี้ใจฉันไม่ดำหรอกน่า”“ตาลุงบ้า! ทะลึ่ง! ใครล่ะแกล้งมัน ชิ!”เกิดการค้อนควักวงใหญ่ รีบดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาปิดเพราะ ไม่อาจทนแววตาของเขาได้ ดูเจ้าชู้ ดุก็ไม่เชิง คนบ้าอะไรขนาดพูดเล่นยังดูสยองอาทิตย์อมยิ้มในแววตาเอี๊ยด!“เอ๊ย!” เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกัน“ลุงขยับเบา ๆ เดี๋ยวมันหัก”ดอกหญ้าจับแขนแกร่งทันทีที่เตียงโยกไปข้างหน้า แววตามีความหมายสองคู่สบกัน ดอกหญ้าได้แต่หัวเราะในลำคอ ขำแรงเดี๋ยวเตียงหักไม่ต่างจากอาทิตย์ค่อย ๆ โ







